Hieronder een lijst met gegevens over het Nederlands aardgasverbruik gedurende de maand Februari. De lijst begint bij het jaar 1995:

Sinds 1995 hebben we geen enkele zeer koude Februari maand meer meegemaakt.

Beduidend hoger aardgasverbruik gedurende (relatief) koude Februari maanden:
Ik heb in onderstaande grafiek voor ieder Februari maand vanaf het jaar 1995 het totale aardgas verbruik (in Februari) uitgezet tegen de gemiddelde temperatuur gedurende die maand.
Wat in de grafiek hieronder opvalt is dat er gedurende (relatief) koude Februari maanden beduidend meer aardgas verbruikt wordt dan gedurende (relatief) zachte Februari maanden.

Uitleg bij de grafiek:
Op de X-as zijn de jaren 1995 t/m 2010 gesorteerd op temperatuur in Februari. Het jaar met de gemiddeld koudste Februari maand staat helemaal links op de X-as en het jaar met de gemiddeld warmste Februari staat helemaal rechts op de X-as. Voor ieder jaar staat voor Februari het totale gasverbruik (blauwe lijn) en de temperatuur (roze lijn) weergegeven. De waarden op de linker Y-as behoren bij de roze lijn en de waarden op de rechter Y-as behoren bij de blauwe lijn.
Als het verbruik in de maand Februari 2002 (het punt helemaal rechts in de grafiek) wat lager was geweest had je een heel mooi verband tussen temperatuur en gasverbruik. Maar ondanks het relatief hoge verbruik in de erg warme Februari maand van het jaar 2002, is in de grafiek naar mijn idee duidelijk te zien dat in koudere Februari maanden het aardgasverbruik beduidend hoger is dan in warmere Februari maanden.
Als we de komende jaren nog eens een echt koude Februari maand krijgen dan zal het aardgasverbruik van de toekomstige ‘echt koude’ Februari maand naar verwachting duidelijk afsteken tegen die van de warme Februari maanden, tenzij men tegen die tijd niet meer aan de vraag kan voldoen…
Een tekort aan aanbod (of veel te duur aanbod) kan naar mijn idee al binnen tien jaar gaan plaatsvinden.

De koudste Februari maand, gerekend vanaf het jaar 1901 te De Bilt, is Februari 1956 met een gemiddelde van – 6,37 graden Celsius.

Erg koude Februari 2012 behoort nog steeds tot de mogelijkheden:
Wie weet wordt Februari 2012 wel bijna net zo koud als Februari 1956. De kans op laatstgenoemde lijkt me niet groot, maar je weet maar nooit. Als Februari 2012 een stuk kouder wordt dan Februari 1996 zal het aardgas verbruik extra hoog gaan uitvallen.

Bovengenoemde Februari cijfers in perspectief:
Gerekend vanaf het jaar 1995, varieerde het aardgasverbruik in de maand Juli van 2,14 miljard kubieke meter (Juli 1995) tot en met 2,87 miljard kubieke meter (Juli 2004). Dat is ruim de helft minder dan gedurende de maand Februari.

Totaal jaarlijks aardgasverbruik in Nederland:
Hieronder een overzicht (vanaf 1990) van het ‘Totaal aanbod’ aan aardgas voor Nederland. Het ‘Totaal aanbod’ komt overeen met het Nederlandse totaal verbruik aan aardgas!

Wat opvalt in bovenstaande lijst is dat in (relatief) koude jaren, zoals het jaar 1996 (gemiddeld + 8,6 graden Celsius) en het jaar 2010 (+ 9,1), het aardgasverbruik een stuk hoger was dan in relatief warme jaren, zoals bijvoorbeeld het jaar 1995 (+ 10,4) en de jaren 2005 en 2007 (beiden + 11.2 graden Celsius).

Het Nederlandse aardgasverbruik bedroeg in het relatief warme jaar 1995 in totaal zo’n 45,8 miljard kubieke meter, terwijl in het relatief koude jaar 1996 het aardgasverbruik maar liefst 50,5 miljard kubieke meter bedroeg. Dat is ruim 10% meer dan het voorgaande jaar (1995)!

Of meer recent:
Het Nederlandse aardgasverbruik bedroeg in in het relatief warme jaar 2007 in totaal zo’n 44,0 miljard kubieke meter, terwijl in het relatief koude jaar 2010 het aardgasverbruik maar liefst 51,9 miljard kubieke meter bedroeg. Dat is ruim 15% meer dan drie jaar eerder (2007)!

Aardgas winning in Nederland vanaf 1990:
Tot slot hieronder nog een overzicht (vanaf 1990) van de totale jaarlijkse aardgasproductie (aardgaswinning) in Nederland.

Wat in bovenstaande lijst opvalt is dat er vooral in de relatief koude jaren 1996 en 2010 extra veel aardgas uit de Nederlandse bodem werd ‘opgepompt’. Door de hogere binnenlandse en ook buitenlandse vraag ‘moest’ Nederland gedurende relatief koude jaren (vooral in het geval de winter koud uitvalt) extra aardgas uit de grond pompen om aan de extra vraag te kunnen voldoen.

In het jaar 2010 werd er maar liefst 83,9 miljard kubieke meter aardgas uit de Nederlandse bodem opgepompt, waarvan er 51,9 miljard kubieke meter door Nederland zelf werd verbruikt.
De rest werd geexporteerd naar het buitenland.

Uit mijn hoofd bedroeg in het jaar 2008 de economisch winbare reserves aan aardgas in Nederland grofweg 1400 miljard kubieke meter. Bij constant blijven van de Nederlandse 2010 aardgas productie (laatstgenoemde is onrealistisch), zullen die 1400 miljard al binnen 17 jaar helemaal verbruikt zijn. Realistischer is dat binnen grofweg tien jaar Nederland al een netto aardgas importeur zal zijn geworden. Het extra aardgasverbruik gedurende strenge winters zal dan flink voelbaar worden. De vraag is of tegen die tijd, nog los van de prijs/betaalbaarheid, uberhaupt nog wel aan die (extra) vraag voldaan kan worden

Ondanks dat December 2011 vooral op hoge Breedten van het Noordelijk halfrond behoorlijk warm uitviel, waren zeven van de tien December maanden van de afgelopen tien jaar (2001 t/m 2010) warmer dan December 2011.

Hieronder een grafiek voor de maand December 2011 met de per breedtegraad ‘berekende’ temperatuur afwijking t.o.v. de referentieperiode:

December 2011:

Het jaar 2011 was noemenswaardig koeler dan het jaar 2010
Ook het jaar 2011 ‘als geheel’ viel in vergelijking met de tien ervoor liggende jaren koel uit. Van de jaren 2001 t/m 2010 waren er zeven warmer dan het jaar 2011.
Hieronder een overzicht (op basis van GISS data) voor de afgelopen 11 jaar.
De waarden betreffen de afwijking in graden Celsius ten opzichte van de basisperiode 1951 – 1980:

2001: 0,48
2002: 0,56
2003: 0.56
2004: 0.48
2005: 0,62
2006: 0,55
2007: 0,58
2008: 0,44
2009: 0,57
2010: 0,63
2011: 0,52

Eén ding viel me direkt op in bovengetoonde lijst. De afwijking voor het jaar 2010 was ‘op de GISS site’ tot voor kort nog gelijk (2 cijfers na de komma) aan die van het jaar 2005. Blijkbaar heeft GISS er voor gekozen om met terugwerkende kracht het jaar 2010 1/100 graad Celsius warmer te laten uitvallen dan het jaar 2005.
Ondanks laatstgenoemde blijft, berekend over de laatste tien jaar, ook volgens GISS de gemiddelde mondiale temperatuur voor het jaar 2011 achter bij het “het per tien jaar 0,2 graden warmer worden” consensus scenario.

Ik zou de bron nog eens moeten nazoeken, maar het jaar 2001 zou volgens GISS precies op de toendertijd berekende trendlijn (0,22 graden opwarming per tien jaar) vallen.
Als deze trend vanaf het jaar 2001 geextrapoleerd wordt naar het jaar 2011, zou het jaar 2011 gemiddeld 0,22 graden Celsius warmer moeten uitvallen dan het jaar 2001 (namelijk een afwijking van 0,70 graad Celsius t.o.v. basis periode) om exact op laatstgenoemde trendlijn te vallen. Daar zit 2011 duidelijk onder. Zelfs de warme uitschieter voor het jaar 2010 viel nog iets onder laatstgenoemde trendlijn. Afwachten of de (in mijn ogen) stagnerende mondiale opwarming van de afgelopen tien jaar ook de komende jaren zal doorzetten.

Niet alleen op basis van GISS data blijkt dat de mondiale temperatuur de afgelopen tien jaar onder de ondergrens van de  ’consensus opwarming trendlijn’ van het ‘ipcc ar3’ rapport is komen te vallen. Misschien dat ik er in een toekomstig artikel nog eens bij stil zal staan. Bijvoorbeeld wanneer op the blackboard weer een update heeft plaatsgevonden.

Hier een link naar een eerder artikel op deze blog over de stagnerende opwarming gedurende de afgelopen tien jaar.

http://www.rtl.nl/xl/#/u/63c1d815-007a-32e2-b3a2-6ece9f5e8a9d/

In mijn vorige artikel op deze blog gaf ik al een voorbeeld van misleidende informatie ten aanzien van de olie situatie:
Hoera we zijn gered. De VS is een netto exporteur van vloeibare brandstoffen geworden.
Bovengenoemd voorbeeld riep, afgaande op de commentaren bij het WSJ artikel, bij velen het idee op dat de VS ineens zoveel olie ter beschikking had dat het een netto olie exporteur was geworden. Laatstgenoemde is natuurlijk absoluut niet het geval. De VS is nog steeds een flinke olie importeur. Het WSJ artikel ging alleen over het verschil tussen de import en export van petroleum producten [zoals bijvoorbeeld benzine en diesel] in de VS, dus niet over de netto import van ruwe olie! Laatstgenoemde werd in de berekening buiten beschouwing gelaten.
De VS exporteerde dit jaar inderdaad iets meer petroleum producten dan dat het importeerde, maar deze netto export van petroleum producten bedroeg maar enkele procenten van de totale netto import aan ruwe olie!

Het vaak misleidende gebruik van R/P ratio’s
Hieronder aandacht voor het in mijn ogen vaak misleidend gebruik van R/P ratio’s in de media. Dat er met behulp van R/P ratio’s de suggestie gegeven wordt dat we nog tijd zat hebben om ons voor te bereiden op een flinke energiecrisis, dat het oliefeest nog tientallen jaren kan voortduren. De werkelijkheid is naar mijn bescheiden mening een stuk minder rooskleurig….

Regelmatig lees ik (en hoor ik) dat we [met het in de toekomst constant blijven van de huidige wereldwijde olieproductie] nog 40 jaar het olie feest kunnen volhouden. Dat we nog 40 jaar in het huidige tempo kunnen door feesten.
Deze conclusie is gebaseerd op de zogenaamde R/P ratio.

Het totaal aan economisch winbare (conventionele) oliereserves (R) wordt geschat op grofweg 1200 miljard vaten, terwijl de huidige wereldwijde jaarlijkse olieproductie (P) grofweg 30 miljard vaten [per jaar] bedraagt. Als men die 1200 miljard deelt door 30 miljard komt men op 40 jaar.

R/P ratio’s corrigeren niet voor toenemend toekomstig olieverbruik
Om ons op schuld gebaseerde en van groei afhankelijk financieel-/ economisch stelsel in gezonde toestand te houden, laat staan in stand te houden, is idealiter structurele economische groei benodigd.
Er bestaat een sterke correlatie tussen economische groei en het toenemend verbruik van olie.
Stel dat de komende jaren het olieverbruik jaarlijks gemiddeld met 2% gaat groeien en er worden geen nieuwe economisch winbare reserves meer gevonden, dan zullen die 1200 miljard vaten veel eerder opgebruikt zijn.
Indien deze 1200 miljard vaten aan reserves weer als een glas water opgevat worden, zullen, wanneer het olieverbruik ieder jaar met 2% gaat toenemen [ieder jaar wordt er 2% meer water door het rietje gezogen], deze olie_reserves binnen 30 jaar op zijn. [In plaatst van 40 jaar bij 0% groei in olieverbruik]. Dus in boven genoemd voorbeeld tien jaar eerder dan bij constant blijven van huidige productie.
[Berekening: 30 miljard x ((1,02^30 -1)/(1,02-1)) is ruim 1200 miljard.]

Er zitten nog meer venijnige addertjes onder het gras bij het gebruik van R/P ratio’s. Zie daartoe onderstaande tekst onder het kopje “ditjes en datjes over R/P ratio’s”.

Ditjes en datjes over R/P ratio’s
In onderstaand tekst zit, als gevolg van het brainstormachtige karakter ervan, flink wat herhaling. Ik heb een rekenvoorbeeld toegevoegd om een en ander wat concreter te maken…

Wat bij berekende R/P ratio’s vaak niet vermeld wordt, is dat bij berekening van R/P ratio’s verschillende soorten aan olie reserves vaak op één grote hoop gegooid worden, waardoor binnen de huidige wereldwijde olie context vooral voor de korte en middellange termijn een veel te optimistisch beeld van [de toekomstige] olieproductie gegeven wordt.

Bij het berekenen van R/P ratio’s worden de reserves aan zeer lastig winbare olie en de reserves aan makkelijk tot zeer makkelijk winbare olie meestal op één grote hoop gegooid. Vervolgens worden de bij elkaar opgetelde reserves [de op één hoop gegooide reserves] gedeeld door het huidige olie productie cijfer. Het huidige olie productie cijfer is een erg dynamisch gegeven en niet evenredig samengesteld uit de verschillende reserves.

Wat heel belangrijk is, is hoeveel olie er per tijdseenheid ‘opgepompt’ kan worden en niet zozeer de verhouding tussen de (vaak papieren) economisch winbaar veronderstelde oliereserves (R) en de huidige olieproductie (P).

Heden ten dage is het grootste deel van de dagelijkse (wereldwijde) ‘opgepompte’ olie nog steeds afkomstig uit makkelijk tot zeer makkelijk winbare olie reserves. De totale productie uit de makkelijk winbare oliereserves is al aan het afnemen en dient meer en meer gecompenseerd te worden door olie uit lastig tot zeer lastig winbare oliereserves.
Als straks de makkelijk winbare oliereserves uitgeput zijn, resteren nog een flinke hoeveelheid aan lastige winbare oliereserves.
Echter, ondanks de grote hoeveelheid aan resterende lastige tot zeer lastige winbare oliereserves, zal, wanneer de makkelijk winbare oliereserves meer en meer uitgeput raken, de totale wereldwijde olieproductie meer en meer gaan inzakken [omdat de olie uit lastig winbare reserves slecht in zeer langzaam tempo gewonnen kan worden]. Bovendien zal het flink duurder zijn om laatstgenoemde olie uit de grond te halen.

Rekenvoorbeeld:
1)
Een oliereserve bestaande uit 2,5 miljoen vaten aan makkelijk winbare olie, kan onder gebruikelijke investeringen in een tempo van duizenden vaten per dag leeggepompt worden. De R/P ratio is erg laag, terwijl de flow (hoeveel dagelijks opgepompte olie) hoog is. Het laatstgenoemde is naar mijn bescheiden mening het belangrijkste!
2)
Een oliereserve bestaande uit 7,5 miljoen vaten aan erg lastig winbare olie, kan zelfs met flinke investeringen slechts in een tempo van hooguit 50 olievaten per dag leeggepompt worden. De R/P ratio is erg hoog, terwijl de flow (hoeveel dagelijks opgepompte olie) erg laag is. Het laatstgenoemde is naar mijn bescheiden mening het belangrijkste!

Als men de reserves uit bovengenoemde voorbeelden 1) en 2) bij elkaar optelt (op 1 hoop gooit), komt men op een winbare olie reserve van in totaal 10 miljoen vaten. Stel dat in verbeeld 1 heden ten dage dagelijks 2000 vaten opgepompt worden en in voorbeeld 2 het er 50 zijn.
De totale dagelijkse productie zou dan (heden ten dage) in totaal 2050 vaten per dag bedragen (2000 + 50 = 2050).
De R/P ratio zou dan (10000000/2050) ongeveer 4880 dagen betreffen. Dat is ruim 13 jaar.
Aangezien de oliereserves niet vergeleken kunnen worden met een glas water [welke in een constant tempo met een rietje leeggezogen kan worden] en de samenstelling van reserves verschillend is, zal de productie natuurlijk niet 13 jaar jaar lang 2050 vaten per dag bedragen en van de een op de andere dag ineens nul.
In voorbeeld 1 zullen de reserves veel sneller uitgeput raken en met het kleiner worden van de reserves ook de dagelijkse productie [omdat bijvoorbeeld de druk in de velden steeds meer weg valt etc..]
Als de olieproductie uit voorbeeld 1 reeds op haar piek zit en de daling begint al in te zetten, dan zal al op korte termijn de totale olieproductie gaan inzakken. De bulk van de olieproductie komt namelijk op conto van de makkelijk winbare oliereserves die in bovengenoemd voorbeeld slechts 25% van de totale economisch winbare reserves uitmaakt.
In plaats dat men nog 13 jaar door kan feesten in de hoop in die tussentijd een alternatief te vinden, zal men in werkelijkheid al veel sneller geconfronteerd worden met het feit dat het olie feest ten einde loopt. Als de makkelijk winbare olie reserves uit voorbeeld 1 als een rietje in een glaswater leeggezogen konden worden zouden de reserves uit voorbeeld 1 al binnen 4 jaar op zijn. Na 4 jaar zou de totale olieproductie dan nog maar een 50 tal vaten per dag bedragen, in plaatst van 2050 vaten per dag (de R/P ratio wanneer men de reserves op 1 hoop gooit en deelt door de actuele totale olieproductie).

Aangezien heden ten dage ten eerste de meeste olie nog gewonnen wordt uit makkelijk winbare olie reserves, maar de totale productie uit deze makkelijke olie reserves al aan het afnemen is en ten tweede er (zeker op papier) nog enorme hoeveelheden aan lastigere tot zeer lastig economisch winbare oliereserves bestaan en ten derde laatstgenoemde lastig winbare reserves op één hoop met de makkelijk winbare reserves gegooid worden, creert men ten aanzien van de flow (hoeveelheid olie die dagelijks uit de oliekraan stroomt) voor de komende tientallen jaren een veel en veel te optimistisch (misleidend!) beeld. De flow (hoeveel aan dagelijks opgepompte olie) is waar het omgaat en ondanks resterende flinke reserves aan lastige olie reserves zal, wanneer de olie productie uit de makkelijk winbare reserves flink gaat inzakken, de flinke productie daling van makkelijk winbare olie bijlange na niet voldoende gecompenseerd kunnen worden door nieuwe productie uit lastig winbare reserves. De (dagelijkse) wereldwijde olieproductie (de dagelijkse olie flow) zal daardoor meer en meer gaan dalen. De meeste olie (uit met name lastige reserves) zal naar mijn mening vanwege onder andere bovengrondse factoren nooit uit de grond gehaald gaan worden.

Hier een Engelstalige vertaling van het oorspronkelijke door Le Monde naar buiten gebrachte (Franstalige) artikel.

Hierbij wil ik opmerken dat bovenvermelde de wereldwijde totale (bruto) olie productie betreft. Dus zowel de conventionele als de onconventionele olieproductie (inclusief o.a. biofuels).

De wereldwijde productie van conventionele olie [door sommige olie analisten ook wel de 'echte' olie genoemd] bereikte volgens het IEA al in het jaar 2006 haar piek [uit mijn hoofd een piek van grofweg een ruime 74 miljoen vaten per dag] en is sindsdien met ups and down al zeer langzaam aan het inzakken. Naar verwachting zal de conventionele olie zeer binnenkort al noemenswaardig (versneld) gaan dalen.

netto olie perspectief
Vanuit een netto olie perspectief ziet het plaatje er extra ‘somber’ uit, omdat het steeds meer energie/middelen/geld kost om een vat olie ‘uit de grond te halen’.

De wereldwijde olie export zal verhoudingsgewijs sneller afnemen dan de totale wereldwijde olieproductie
Ondertussen ziet men dat, uit mijn hoofd, al sinds het jaar 2005 de wereldwijde (netto) olie export aan het dalen is, ondanks dat de wereldwijde totale olieproductie nog wat gestegen is. Sinds 2005 is het olieverbruik van de (netto) olie exporterende landen namelijk sneller gestegen dan hun productie, zodat er (netto) minder olie overblijft om te exporteren.

Om maar wat te noemen, onder andere Japan, Zuid-Korea en ook de landen behorende tot de Europese Gemeenschap zijn super afhankelijk van olie import.
Omdat ook in grote opkomende economieen als China en India de olie import nog steeds noemenswaardig aan het stijgen is, blijft er steeds minder over voor de overige (netto) olie importerende landen, zoals wij hier in West-Europa.

Om verscheidene redenen (bijvoorbeeld interne olieconsumptie van olie exporterende landen stijgt sneller dan hun interne olieproductie) zal de wereldwijde (netto) olie export noemenswaardig sneller gaan dalen dan de wereldwijde olieproductie. De afnemende (netto) olie export is dus een functie van afnemende olieproductie en toenemende binnenlandse vraag naar olie [van netto olie exporterende landen].
Vooral in sterk van olie import afhankelijke landen zullen de gevolgen heel snel erg voelbaar worden.

Hoera we zijn gered en ‘nog wat gebrainstorm’
Tot slot nog een aardig artikel over een ‘misleidend’ verhaal in de WSJ (Wall Street Journal).
Hoera we zijn gered. De VS is een netto exporteur van vloeibare brandstoffen geworden.

Bovengenoemde (hoera we zijn gered) is slecht één van de vele voorbeelden van foutieve en mogelijk doelbewust misleidende informatie over de status van de (wereldwijde) olieproductie.

Met name een flink aanbod tekort van het element Dysprosium zal grote gevolgen gaan hebben voor ‘schone’ technologische toepassingen.
Denk hierbij aan magneten voor windmolens en elektrische auto’s.

Het ziet er naar uit dat China komend jaar (2012), net zoals in 2011, haar export van Dysprosium verder zal gaan inperken. Ruim 90% van de wereldwijde Dy productie komt op conto van China.

Hieronder een helaas Engelstalige opsomming van het belang van het element Dysprosium:

1)
Dysprosium (Dy) is a heavy rare earth element (REE). It is a soft metal with a silver luster and extremely high magnetic strength. Its primary uses included in ceramics, in high-intensity lighting and as an additive to rare earth permanent magnets (PMs).

2)
Van cruciaal belang voor schone technologie toepassingen:
Dy’s primary clean energy use is as an additive to neodymium-iron-boron magnets. The addition of either Dy or terbium (up to 6% of the magnet’s weight) helps increase the “Curie temperature” at which the magnet can operate before losing its magnetic field.
a)
Van cruciaal belang voor magneten
• Although used in relatively small quantities in magnets, it is crucial for magnets
capable of high-temperature operations (particularly in vehicle drives).
b)
Sterke toename in vraag naar Dysprosium verwacht
• Demand for Dy will increase significantly with the growing market for electric drive vehicles in both the short and medium terms
c)
Vrijwel geen (geloofwaardige) substituten voor Dy
• The only known substitute in PMs is terbium, which is even rarer and historically more expensive.

3)
Meer dan 90% van het Dy aanbod komt op conto van China. Al voor het jaar 2014 wordt een nijpend tekort in aanbod verwacht
More than 90% of the global supply of Dy comes from China. Dependence on Chinese exports is expected to lead to a critical shortage of the element between 2012 and 2014. New mines are scheduled to come online in the medium term that could mitigate this constriction.
a)
Voor de komende jaren noemenswaardige toename in vraag naar Dy verwacht, terwijl het aanbod ervan vrijwel niet zal toenemen
• Demand is projected to increase significantly with minimal increased supply.
• By 2015, anticipated new mines are expected to provide little new supply—an increase of approximately 10%.
b)
Nieuwe technologie zal naar verwachting vrijwel geen verlichting in het aanbod tekort geven
• Emerging technologies exist but are unlikely to significantly increase demand pressure compared to current applications.
c)
Het is zelfs mogelijk dat de vraag naar Dy extra snel zal toenemen door gebruik ervan in allerlei overige toepassingen
• Expanded uses could include magneto-mechanical sensors, actuators and acoustic and ultrasonic transducers, e.g., flat-panel speakers. Dy has been considered for use in diesel engine fuel injectors.
• Lightweight alloys can include a small percentage of Dy.

4)
Terwijl in Chinese mijnen het element Dy in relatief hoge concentraties wordt aangetroffen, wordt in Westerse mijnen het element slechts in zeer geringe hoeveelheden aangetroffen
Dy found in relatively small amounts in new Western mines that are scheduled to begin production in the short and medium terms. Mountain Pass will produce minimal amounts of Dy, and other new mines scheduled to begin production by 2015 will increase production by less than 15% as compared to current levels

Een link naar een relevant artikel: 

In onder andere deze link (Five Rare Earth Elements in ‘Critical’ Supply: U.S. Energy Department) wordt stilgestaan bij het verwachte flinke aanbod tekort van 5 zeldzame aardse elementen. Een quote uit het artikel:

The DOE, in its “2011 Critical Materials Strategy” report, said provision of rare earth elements dysprosium, terbium, europium, neodymium and yttrium are already reaching “critical” levels of short-term supply, meaning supply issues could occur from now through 2015.
Even worse, according to the report, all five elements have few material substitutes and come from a narrow range of producers.
“This means that an unexpected supply glitch or trade dispute could have quick, deep ripple-effects through the green-tech sector,” the report said.

Sluipende oliecrisis

Ook Hans de Geus heeft weer een verhaal over de dure olie. De video wordt voorafgegaan door reclame en het duurt enige tijd eer de video wordt opgestart:

Dure (en schaarse) olie rem op economie 

Het IEA verwacht een dalende olieproductie in het Midden-Oosten wanneer de investeringen aldaar niet verder toenemen
Onderstaand een link naar een eerder artikel op mijn blog waarin wat extra informatie staat over de door het IEA (tot aan het jaar 2015 en 2020) verwachte daling van de olieproductie in het Midden Oosten wanneer de investering aldaar niet noemenswaardig toenemen:

Extra informatie over benodigde olie investeringen in het Midden-Oosten

Hieronder nog enkele links naar artikelen waarin duidelijk wordt aangegeven dat het goedkope olie tijdperk (mits er geen flinke wereldwijde recessie gaat plaatsvinden) nu definitief voorbij is. De makkelijk winbare oliereserves worden in hoog tempo verbruikt, terwijl zelfs met de meest moderne technologie de moeilijk winbare oliereserves slechts tegen hoge kosten en in zeer laag tempo ‘uit de grond gehaald’ (en tot bruikbare olie’ verwerkt) kunnen worden:

1)
Oil’s getting harder and harder to come by

As ExxonMobil details in its report, more than 95 percent of today’s oil comes from fields discovered before 2000. About 75 percent comes from pre-1980 discoveries. While many massive, older fields can keep gushing for decades — Saudi Arabia’s Ghawar field, first tapped in 1951, still hums along at 5 million barrels per day — they seem to be dwindling overall. As Exxon’s chart shows, reserves discovered in the 1960s and before maxed out around 1980 (even as oil companies are trying to recover additional oil from older wells with better technology). What’s more, it seems to be getting tougher to squeeze oil out of newer finds.

2)
High oil prices threaten global economy, IEA warns

High oil prices threaten to worsen a global economic slowdown and crude producers should consider boosting output, the chief economist for the International Energy Agency said on Wednesday.
“The current high oil prices have the potential to strangle the economic recovery in many countries,” Fatih Birol said in a speech in Singapore. “I hope that high oil prices don’t slow down Chinese economic growth and the negative effect that would have on the global recovery.”

Dure (en schaarse) olie rem op economie 

Inspiratie bron van boven getoonde video is het werk van Ronald Wright:

In grote lijnen komt de onderliggende boodschap van ‘Surviving Progress’ [...snelle vooruitgang met als gevolg het overschrijden van de draagkracht van de aarde...] in een ander jasje terug in onderstaand interview met Michael Ruppert.
Collapse:

In de quote helemaal onderin dit artikel heb ik het relevante stukje tekst zwart (vet) gemaakt. Het stukje tekst is in mijn ogen voor meerdere uitleg vatbaar.
Maar zoals ik het lees zal , wanneer in het Midden Oosten de investeringen in de olie winning niet toenemen, de olieproductie in het Midden Oosten tot aan het jaar 2015 met maar liefst 3,4 miljoen vaten (per dag) gaan dalen en tot het jaar 2020 met maar liefst 6,2 miljoen vaten (per dag). Dat zou een enorme vermindering in de olieproductie zijn! Lijkt me een behoorlijk somber scenario.

Wereldeconomie
De wereldeconomie zal in laatstgenoemde geval zeer zware klappen te verduren krijgen. Onze huidige levensstijl zal zacht uitgedrukt in korte tijd zeer zwaar op de proef gesteld worden…en dan nog maar te zwijgen over de Euro crisis die nu al als een zwaard van Damocles boven ons hoofd hangt.

Minder investeringen in olie winning vanwege Arabische lente
Vanwege de ‘Arabische lente’ is het Saoedische bewind meer dan ooit bereid om haar bevolking met extra financiele middelen tevreden te houden. Aangezien de Saoedische aardolie maatschappij (Saudi Aramco) een staats oliemaatschappij is en (als ik me niet vergis) de staat bepaald hoeveel geld er ieder jaar in de winning van aardolie geinvesteerd wordt, zal het extra geld dat ten goede komt voor de bevolking ervoor zorgen dat er minder geld overblijft voor extra investeringen in de olie winning.

Tijdsduur tussen opstarten van nieuw olieproject en de eerste olie die uit het nieuwe project online komt, wordt steeds langer…
Ook in Saoedi Arabie zijn er volgens menig analist geen makkelijk winbare oliereserves meer aanwezig die nog niet in gebruik zijn.
Er resteren alleen nog maar lastig winbare oliereserves, welke ten eerste enorme investeringen vergen om deze tot ontwikkeling te brengen en ten tweede – heel belangrijk – het heel veel jaren zal duren (mogelijk meer dan tien jaar) eer de eerste olie uit een nieuw opgestart olieproject online komt. Er dienen vele honderden miljarden dollars in nieuwe projecten geinvesteerd te worden, welke pas na ruim tien jaar weer terug geld gaan opleveren…als er in die tussentijd niets verkeerd gaat (voldoende mee zit)…

Toenemende tijdsduur tussen het ‘opstarten van nieuw olieproject en de eerste online komende olie uit het nieuw opgestarte project’ brengt heel veel onzekerheid met zich mee…
Wie weet wordt in die tussentijd de wereld geconfronteerd met een flinke recessie waardoor de vraag naar olie flink terug zakt en als gevolg daarvan de olie flink in prijs daalt.
Kan een land als Saoedi-Arabie in laatstgenoemde geval met de olie inkomsten uit bestaande bronnen al die investeringen in olieprojecten die nog niets opleveren blijven bekostigen?
En wanneer uiteindelijk na ruim tien jaar de eerste olie online komt, is de olieprijs tegen die tijd dan nog wel hoog genoeg om de gedane investeringen terug te verdienen?
Er zijn vele onzekere scenario’s te bedenken wanneer de tijd tussen het opstarten van een nieuw olieproject en de eerste online komende olie uit zo’n project heel veel jaren gaat duren.

Quote

The IEA says that the Middle East and North Africa will need at least $100 billion a year in new investment for the foreseeable future even in a place where oil is still cheap to exploit. The problem, however, is that the rising expectations of Arab Spring is rapidly shifting oil revenues from investment in more oil production to the kinds of social spending that will keep people happy and out of the streets. In the closest the IEA comes to predicting peak oil, Birol says that without major increases in investment (an increasingly unlikely occurrence), Middle Eastern oil production will fall by 3.4 million barrels a day (b/d) by 2015 and 6.2 million by 2020. Should this happen, we will have oil prices in excess of $150 a barrel – until of course demand slumps from the high prices.