Gesponserd door Britisch Petroleum: Leonardo Maugeri “De komende olie revolutie”, deel 2.

Ten eerste wil ik gaarne verwijzen naar een goed artikel uit de hand van Peter Polder welke ongeveer over hetzelfde onderwerp gaat waarover mijn deel 2 gaat.

Deel 2 bevat kritische kanttekeningen van deskundigen over het in deel 1 (zie daartoe de vorige post op deze blog) vermelde onderzoek van Leonardo Maugeri . Er wordt bijvoorbeeld stilgestaan bij de foutieve gehanteerde cijfers ten aanzien van de jaarlijkse (gemiddelde) productie afname (production decline) van de huidige olievelden wereldwijd.

Voor degenen die het interesseren en de Engelse taal voldoende machtig zijn, hieronder een opsomming van de belangrijkste drie punten van het onderzoek [van Leonardo Maugeri] waarom de huidige en toekomstige wereldwijde olieproductie een flink stuk rooskleuriger is dan ‘peakoilers’ ons willen doen geloven.
Natuurlijk was te verwachten dat het genoemde rooskleurige onderzoek door critici al snel flink aan de tand gevoeld zou worden. En inderdaad, de in mijn ogen zeer gegronde kritieken lieten niet lang op zich wachten.

Kritische kanttekeningen bij het onderzoek van Maugeri
Hieronder zijn twee artikelen toegevoegd (via link)  welke respectievelijk in mijn ogen gegronde zeer kritische  kanttekeningen plaatst bij de eerste 2 punten van het onderzoek en bij het derde punt van het onderzoek van Maugeri.

Maugeri’s impending oil glut rests on three foundations:

1) high oil prices have unlocked huge amounts of investment which will result in a massive boost in new oil production by 2020,

2) new technology is allowing the industry to tap previously unproducible resources, especially shale oil in the US, and

3) global decline rates of existing wells have been overestimated by more than 50%.

Verwijzing naar artikel welke in mijn ogen gegronde kritiek heeft op de eerste twee punten van het rooskleurige onderzoek:

The first two points are swiftly despatched by Dave Summers at The Oil Drum. Summers points out just some of the holes in the projected production figures and includes a demolition of the US shale oil projections.

Verwijzing naar artikel welke in mijn ogen zeer belangrijke kritiek levert op het derde punt van het onderzoek:

Less attention has been paid to the decline side of the equation. In their analysis below, Stephen Sorrell and Christophe McGlade show how Maugeri has used decline rates less than half those established by the IEA, UKERC and CERA — which all broadly agree. Maugeri provides no justification for this, and his language suggests some confusion about the distinction between decline and depletion rates. Replacing Maugeri’s decline rate with that of the IEA slashes 2020 capacity from 110.6 mb/d to just over 95mb/d.

That Maugeri has authored such a rose tinted report is not remotely surprising; he has been rubbishing peak oil for many years. He may catch the market mood following the recent slump in the oil price, but the current apparent glut has more to do with weak demand following a record stretch of $100-plus prices (240 days this year against 170 in 2008) than any fundamental change in the supply outlook. Sadly the ability to hoodwink a credulous columnist has given his report far more currency than it deserves.

Advertenties

Over paradoxnl

Man, 53 jaar, Nederland.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s