Creatief boekhouden

Er zijn mijns inziens heel wat aanwijzingen dat er in de financiele wereld steeds meer aan creatief boekhouden gedaan wordt om ‘de moed’ erin te houden, lees het verdoezelen van de toenemende belabberde ‘werkelijke’ economische situatie in met name de rijke landen club [de landen behorende tot de OECD].
Bijvoorbeeld in de “Crashcourse” van Chris Martenson werden enkele jaren geleden al enkele voorbeelden hiervan gegeven. Bij laatstgenoemde wordt in dit artikel niet verder stilgestaan.

Een meer recent voorbeeld van creatief boekhouden betreft onderstaande…
Volgens een artikel in de Financial Times (welke zich achter een zogenaamde paywall bevind), zou vanaf July 2013 door een aanpassing in de berekening van het Amerikaanse Bruto Nationaal Product (BNP) het Amerikaanse BNP 3% hoger uitvallen dan voorheen het geval was. De aanpassing heeft, als de interpretatie klopt, niets van doen met werkelijke economische activiteit en is daarom gechargeerd geformuleerd onterecht. Aangezien de totale hoeveelheid aan schuld niet anders berekend wordt, wordt bijvoorbeeld de verhouding tussen de hoeveelheid schuld en het BNP kleiner, waardoor de werkelijke economische situatie gunstiger voorgespiegeld wordt dan deze in werkelijkheid is. Voor de geïnteresseerden heb ik onderstaand een Engelstalige uitleg over het hoe en waarom van bovenvermelde aanpassing.

En zo zijn er nog wel meer voorbeelden te geven. Terwijl steeds meer mensen het idee hebben dat het economisch steeds lastiger wordt, wordt dat idee ‘tot op zekere hoogte’ tegengesproken door steeds meer rooskleurige berichtgeving in de ‘mainstream’ media.

Een naar mijn idee zeer belangrijke en in de gangbare media sterk gebagatelliseerde oorzaak van de huidige economische malaise is het einde van het goedkope energie tijdperk, met name olie!
Zolang er beschikt kan worden over ruime hoeveelheden aan betaalbare (voldoende goedkope) energie en grondstoffen, kan het wereldwijde financieel economisch systeem bezien vanuit een materieel welvaart perspectief goed gedijen. Echter, nu er een einde is gekomen aan het goedkope grondstoffen en energie tijdperk, zal naar mijn bescheiden mening ons financieel economisch systeem ‘door haar aard’ steeds meer in haar voegen gaan kraken.

De energie crisis volstrekt zich naar mijn idee te langzaam om bewust door vele mensen waargenomen te worden, maar te snel om er tijdig op te kunnen anticiperen (in het geval business as usual de realiteit van de dag blijft).

In een wereld waarin beschikt kan worden over ruime hoeveelheden aan betaalbare energie en grondstoffen, zal het individuele materiele gewin uiteindelijk ook het collectieve gewin ten goede komen, maar in een wereld met toenemende schaarste aan betaalbare energie en grondstoffen zal naar mijn bescheiden mening het individuele materiele gewin ten koste gaan van het collectieve gewin. In laatstgenoemde geval zullen corporaties zich als het ware steeds meer als psychopathische persoonlijkheden gaan manifesteren. Zowel de overheid als een boel mensen die direct of indirect voor hun inkomen afhankelijk zijn van een corporatie, zullen uit lijfsbehoud er alles aan doen om er voor te zorgen dat ook vooral via niet duurzame economische activiteiten hun financieel economische omstandigheden niet beschadigd zullen worden. Een soort van race naar de bodem, waarbij steeds meer corporaties (landen/economische machtsblokken) wereldwijd op een niet duurzame wijze steeds harder de strijd met elkaar aangaan om hun absolute aandeel in de afnemende hoeveelheid aan werkelijke economische middelen in stand te houden of zelfs te vergroten. We hebben met z’n allen een ‘op schulden gebaseerd en van groei afhankelijk’ financieel economisch monster gecreerd welke als het ware een eigen leven is gaan leiden. Het zal naar mijn bescheiden mening heel erg moeilijk worden om met een gezond alternatief voor dat monster te komen. Heel ons denken en handelen is ingesteld op en vertrouwd gemaakt met de aard van ons financieel economisch systeem. Van jongs af aan heeft conditionering zijn werk gedaan. Mijns inziens is het heel lastig om buiten de huidige kaders naar oplossingen te zoeken, lees oplossingen die niet het groeimodel ondersteunen, tot een model komen dat minder of niet afhankelijk is van economische groei. Noodgedwongen zal men naar mijn idee trachten met allerlei kunst en vliegwerk de huidige kaders (met name hoe economische groei te bevorderen) in stand te houden.

Het bovenstaande betoog zou als volgt samengevat kunnen worden: “The paradigm of borrow to grow no longer operates” [Het paradigma van “geld lenen om (toekomstige) economische groei te bewerkstelligen” functioneert niet meer binnen een context van toenemende schaarste aan benodigde energie en grondstoffen. Ergo, als men vast blijft houden aan het groeimodel zal het steeds meer tegen ons gaan keren en steeds meer een race naar de bodem worden, waarin de ene zijn dood steeds meer en meer de ander zijn brood wordt. Flink wat welzijn kan naar mijn bescheiden mening ook gerealiseerd worden met flink wat minder luxe, maar binnen de huidige context is laatstgenoemde erg lastig te realiseren. Noodgedwongen zal men in de toekomst leren omgaan met toenemende schaarste. Met toenemende schaarste zal de overheid misschien steeds minder een overheid voor de burgers worden en meer en meer een integraal onderdeel van met name grote en machtige corporaties worden. Dat steeds meer het belang van corporaties en machtige instituten, lees prive belangen van een relatief klein percentage van de totale bevolking, ondersteund zal gaan worden. De te verdelen middelen zullen steeds meer ontrokken worden uit de periferie. Wie tot de periferie behoort zal het extra lastig krijgen.

Anders geformuleerd
Anders geformuleerd zou men kunnen zeggen dat de politieke realiteit het in stand houden (bevorderen) van economische groei betreft (inclusief het door groene politiek ondersteunde groeimodel), omdat de achterliggende gedachte is dat met economische groei het welzijn van steeds meer mensen verhoogd kan worden en met behulp van werkelijke economische groei zelfs ook milieu problemen makkelijker aangepakt kunnen worden. De fysieke realiteit is naar mijn bescheiden mening daarentegen een realiteit van toenemende schaarste.
De politieke realiteit zal steeds meer op gespannen voet komen te staan met de fysieke realiteit. Vanuit de hierboven beschreven ‘politieke realiteit’ is het hopen op een flinke doorbraak in de alternatieve energievoorziening. Met beleid consuminderen met oog op andersoortig welzijn is lastig te verenigen met de hedendaagse politieke realiteit.
Persoonlijk ben ik voor beleid gericht op consuminderen met focus op welzijn, op meer [welzijn] met minder [energie en grondstoffen]. Mede vanwege de aard van ons financieel economisch systeem zal het collectief handelen gericht blijven op economische groei, omdat het m.i. dus in ons financieel economisch systeem verweven zit. Streven naar groei als business as usual.

In March 2013, the U.S. government invented a new way of calculating GDP. The Financial Times reported that starting from July 2013, U.S. GDP would become 3% bigger due to a change in statistics. As this adjustment in GDP calculation is pretty significant, I will discuss the new items in the U.S. GDP, what the consequences are and how investors should act on this revision in statistics.

GDP = private consumption + gross investment + government spending + (exports − imports), or

GDP = C + I + G + (X-M)

The government made a significant change in the gross investment number (I), which now includes R&D spending, art, music, film royalties, books, theatre. This change in GDP statistics has not been implemented elsewhere in the world. So the U.S. is the first to accomplish this rewriting of the GDP number.
Research and development (R&D) spending, which shouldn’t even be accounted for as investment, adds a significant amount to the U.S. GDP number. It accounts for around 2% of U.S. GDP. Art, music, film royalties, books and theatre add another 0.5% to U.S. GDP. Another adjustment has been made to pension accounting. Previously, pension spending was included in GDP. After this adjustment however, we also look at the “promise” to pay out pensions. So we are talking about imaginary numbers that are now included in GDP. A last example is found in real estate. Commissions, legal bills and expenditures on real estate transactions are included in GDP as “investment.” Obviously these expenditures aren’t associated with real production.
One of the consequences is that comparing the GDP number between other countries and the U.S. is not transparent anymore. It is like comparing apples and oranges. GDP should measure real production (like building a factory) and what the U.S. government added here is not real production. It is a measure of spending in the economy and there are items in the GDP number that don’t add real value to the economy (like writing books).
Second, while the GDP number gets inflated upwards, all macroeconomic indicators that are based on the GDP number will be adjusted with it. For example, the debt to GDP, which is at 105% now (Chart 1), will drop 3% just because of this adjustment to the GDP number. This fictitious drop in debt to GDP will highlight that the U.S. improved its debt load, while it did not. Another example is government spending as a percentage of GDP. By increasing the GDP number, we will get a lower government spending number, which allows the government to increase spending.

Advertenties

Over paradoxnl

Man, 53 jaar, Nederland.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

18 reacties op Creatief boekhouden

  1. Hans Verbeek zegt:

    Hai Paradox,
    ook in Nederland is (door het CBS) een nieuwe manier ingevoerd om het BNP te berekenen.
    http://www.nrc.nl/nieuws/2014/03/06/nederlands-bbp-stijgt-door-nieuwe-rekenmethode-met-45-miljard-euro/
    En natuurlijk leidt de nieuwe berekening tot een hoger BNP, zodat de oplopende staatsschuld tijdelijk een kleiner percentage van het BNP bedraagt. (68% in 2014 t.o.v. 73% eind 2013)

    Desalniettemin is de totale schuld van de landen in de eurozone in het eerste kwartaal van 2014 weer verder opgelopen, naar 93,9% van het gezamenlijk BNP.
    Ook in het tweede derde en vierde kwartaal zal de schuld verder oplopen… behalve wanneer ook andere landen een nieuwe berekeningsmethode bedenken om hun BNP te verhogen.

    Dit soort rekentruukjes komt regelrecht uit 1984 van George Orwell.
    Nate Hagens omschrijft de huidige economische groei dan ook als “Orwellian Growth”.

  2. Hans Verbeek zegt:

    In zijn lange verhaal legt Hagens ook uit dat welzijn een gevoel is dat je krijgt door vriendschap of zelf voedsel verbouwen. Welvaart is geen gevoel maar iets dat alleen gaat over de hoeveelheid spullen of de inhoud van je portemonnee (koopkracht).
    Ik denk er hetzelfde over als Hagens en jij.

  3. Hans zegt:

    Mooi stuk Paradox!

    Ik ben benieuwd naar het filmpje van Nate Hagens van Hans hierboven, dadelijk eens gaan kijken.

    Je vind inderdaad dagelijks steeds meer signalen dat er grote leugens worden verteld. Bijvoorbeeld in deze eerste link, daar kan ik me best kwaad over maken:
    Als het stuk je niet interesseert, lees dan even de laatste 3 alinea’s ervan:

    http://www.rtlnieuws.nl/economie/home/column/hans-de-geus/gun-ook-starters-hun-restschuld

    Ook de hypotheken die jonge mensen nu worden verkocht zijn om te huilen in mijn ogen:
    Er worden nu grofweg nog maar twee hypotheken verkocht, omdat men dan (nog)aanspraak heeft op hypotheekrenteaftrek(30 jaar). Te weten 1: de linieare hypotheek= hoge nettolasten in het begin, die steeds minder worden in 30 jaar tijd. Wordt maar weinig gepakt, omdat deze vorm voor velen(vooral jongeren) te duur is.

    En de meeste populaire hypotheek van dit moment 2:de annuitaire hypotheek. Hierbij blijven de brutolasten 30 jaar gelijk, maar de nettolasten worden steeds iets meer(dit terwijl de overheid steeds minder hypotheekrente hierover hoeft af te dragen). Men gaat ervan uit ,dat men A: meer gaat verdienen(?!) en B: dat de inflatie z’n werk wel doet(?!). Beide behoorlijke valkuilen als je het mij vraagt. Maar je lost wel je huis af in 30 jaar, zegt men dan. Dat is natuurlijk wel zo, maar 30 jaar is abnormaal lang en dan met steeds stijgende lasten(?), in de komende tijden?…Fijn….

  4. Hans zegt:

    Paradox, hier nog even(zo maar) twee interessante stukjes(althans vind ikzelf):

    http://duitslandnieuws.nl/archief/2014/06/sigmar-gabriel-wil-schaliegas-toestaan-terwijl-het-volk-naar-wk-voetbal-kijkt/

    http://duitslandnieuws.nl/archief/2014/06/duitsers-dreigen-nederland-met-juridische-stappen-om-schaliegas-plannen/

    Overigens zie ik de hypotheekrenteaftrek bij ons steeds meer als een val van de overheid. Op deze manier kun je mensen laten kiezen voor een eigenlijk niet zo interessante hypotheek, om er mensen vervolgens jarenlang ” in de tang te hebben”. Geef ze een vinger en neem dan de hele hand.

  5. Block zegt:

    Knap artikel paradox,

    Ik heb ook wel een raar gevoel met de gas/olieprijzen van de laatste weken. Door de spanningen in Oekranie zou het niet meer dan normaal zijn dat de gas en olieprijzen snel doorstijgen volgens het gezonde verstand.

    We zien echter het tegenovergestelde. De prijzen dalen zelfs?? Volgens mij koopt het ECB en FED massaal papieren olie en dumpt die op de markt om beleggers te ontmoedigen. Dezelfde redenering die ook met goudprijzen blijkt te werken.

    Give me control of a nation’s money and i care not who makes its laws!

  6. Hans Verbeek zegt:

    Hallo Paradox.
    De rente die Nederland betaalt op 10-jaars staatsleningen staat op een absoluut record: 1,14%.
    http://www.bloomberg.com/quote/GNTH10YR:IND
    De Duitsers betalen nog minder rente: slechts 0,95%
    http://www.bloomberg.com/quote/GDBR10:IND

    Deze lage rente is m.i. het gevolg van de lage rente, die de ECB aan banken in rekening brengt, en van de ontzaggelijke hoeveelheid geld, die de afgelopen jaren door de centrale banken van de OECD, is uitgeleend aan particuliere banken. Er is zoveel makkelijk verkrijgbaar geld op de wereld, dat overheden het bijna gratis kunnen lenen.
    Ondanks dat er steeds meer geld op de wereld circuleert, zien we geen sterke inflatie. We zien de inflatie zelfs afnemen. Ik begrijp er niets meer van.

    Feit is wel dat de lage rente op Europese staatsobligaties betekent dat pensioenfondsen te weinig rendement uit hun investeringen halen: de dekkingsgraad zal wel weer onder de kritieke grens komen dit najaar.

    • paradoxnl zegt:

      Hoi Hans,

      “Ondanks dat er steeds meer geld op de wereld circuleert, zien we geen sterke inflatie. We zien de inflatie zelfs afnemen”.

      Dat verbaasd me eerlijk gezegd ook al een hele tijd. Ik heb weinig verstand van economie.

      Een verklaring zou kunnen zijn dat ondanks de toenemende hoeveelheden aan ‘rond klotsend’ geld de lonen/koopkracht niet meestijgen [met de toenemende hoeveelheid geld in circulatie].

      De waarde van bezittingen en de prijzen van producten en diensten stijgen vanwege achterblijvende koopkracht minder snel in waarde.
      Door achterblijvende koopkracht wordt er niet meer gekocht dan in het geval er minder geld in circulatie was en de koopkracht net zo hoog zo zijn [als in het geval er minder geld in circulatie zou zijn]. Als er meer verkocht zou worden, zouden de prijzen mogelijk wel sneller gaan toenemen.

      Dat er als het ware sprake is van een enorme hoeveelheid ‘dood’ geld waarvoor geen rendabele projecten gevonden kunnen worden, mede omdat het verhoudingsgewijs steeds meer middelen kost om er bepaalde middelen voor terug te krijgen…denk bijvoorbeeld aan de sterk stijgende kosten in de oliewinning…

      Ik zal hierboven waarschijnlijk de plank geheel mis slaan, het is een heel moeilijk onderwerp voor mij.

  7. Hans zegt:

    Ik heb hier ook eens over na zitten denken en ook ik weet niet veel over economie, maar het is inderdaad opvallend. De verklaring hierboven van Paradox, klinkt mij ook plausibel. Even wat brainstormen(als dat mag):

    Volgens mij willen overheden steeds minder geld lenen, omdat ze eerder hun staatsschuld willen laten zakken ipv laten stijgen. Dat dat niet altijd kan is wat anders, maar ze willen het zoveel als mogelijk beperken. Hier in Europa, heeft Brussel een grote vinger in de pap, bijvoorbeeld, om aan de procentnorm te voldoen.

    (de meeste)Kleine bedrijven, krijgen zo wie zo heel moeilijk een lening momenteel net als particulieren, dus er kan bijna niet meer(veel) geëxpandeerd worden. Maw: het geld is er wel, maar men kan het niet meer pakken. Grote bedrijven kunnen dat wel makkelijker al denk ik dat die er steeds vaker voor kiezen eigen geld te gebruiken(veel grote bedrijven bulken van het geld), omdat ze moeilijk rendement kunnen halen uit hun eigen geld, momenteel.

    Er is een gebrek aan vertrouwen in de toekomst bij velen(particulieren/bedrijven/overheden). Daarnaast zijn zoveel mensen/bedrijven bedonderd de afgelopen, zeg 10/15/20 jaar, dat men heel voorzichtig is geworden. De afgelopen(gouden) jaren van poenerig gedrag en dikdoenerij, laat ook z’n sporen na. Men wordt (bij fouten/ mis investeringen) eerder ter verantwoording geroepen, met alle consequenties van dien.

    Men wilt steeds meer waar voor z’n geld. Het geld is er wel(om dure producten te kopen), maar men doet dat steeds minder(met de handrem aangetrokken). Dubbeltje op de eerste rang. Als een product van 100 euro bijna net zo goed is als een van 500, krabt men zich eerst achter de oren. Dit gedrag zie je zowel bij overheden als bij particulieren steeds meer, waardoor ook veel bedrijven onder spanning komen te staan(moeten zaken goedkoper gaan doen) en men minder wilt investeren in de toekomst om dat men twijfelt over rendementen.
    Voorbeeld:
    http://duitslandnieuws.nl/archief/2014/08/helse-klus-voor-nieuwe-nederlandse-topman-habben-jansen-bij-hapag-lloyd/

    Paradox ik heb nog een vraagje: je zegt in je stuk:
    “De te verdelen middelen zullen steeds meer ontrokken worden uit de periferie. Wie tot de periferie behoort zal het extra lastig krijgen”.

    Zou je dat eens wat kunnen/willen toelichten?
    Bedoel je dan zoiets, bijvoorbeeld:
    http://duitslandnieuws.nl/archief/2014/08/gepensioneerden-die-wonen-duitsland-moeten-extra-belasting-dokken/

    • paradoxnl zegt:

      Hoi Hans, bedankt voor je betekenisvolle toevoegingen!

      Wat ik bedoelde met de periferie, beetje vaag, mensen die niet behoren tot invloedrijke kringen, het moeten hebben van parttime banen, werkloos zijn en weinig of geen bezittingen of spaargeld hebben…mensen voor wie het om redenen (achtergrond, intelligentie, persoonlijkheid, sociale vaardigheden) lastiger is om zich te handhaven in een mogelijk steeds harder wordende samenleving…

  8. Hans zegt:

    Ok, Paradox bedankt!

    Nu is het me duidelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s