Gail Tverberg en Richard Heinberg over gevolgen einde tijdperk van goedkoop winbare olie. Waterschaarste in delen van Brazilie

1)
Wederom een erg goed artikel, our renewable future, uit de hand van Richard Heinberg.
Kort samengevat is het volgens Richard niet mogelijk om met behulp van alternatieve energie onze huidige ‘Westerse’ levenswijze in stand te houden. De wereld zal stap voor stap haar energie verbruik noodgedwongen dienen te verlagen. Volgens Richard dient het huidige systeem/stelsel fundamenteel verandert of aangepast te worden, zodat er stap voor stap zuiniger en ook anders met energie omgegaan kan worden.

2)
Een in mijn ogen erg interessante podcast waarin Gail Tverberg geinterviewd wordt door Chris Martenson over het begin van het einde van de olieproductie.

Vanwege ten eerste de aard van ons op schuld gebaseerde en van groei afhankelijke financieel economisch systeem en ten tweede door het einde van het tijdperk van de goedkoop winbare olie, is Gail ronduit pessimistisch over de (nabije) toekomst van de wereldwijde economie.
Klik hier voor een transcript van het interview, in het geval u het interview wilt nalezen.
Ook haar meest recente artikel op haar blog ‘ourfiniteworld’ is m.i. erg goed.

3)
Dreigend watertekort door aanhoudende droogte in delen van Brazilie. Wanneer de droogte aldaar de komende maanden blijft voortduren is de ramp niet te overzien. Of klik hier voor aan ander artikel over dreigend watertekort.
Klik hier voor een forum waar de ontwikkelingen in verband met de droogte in Brazilie op de voet gevolgd worden.

Advertenties

Over paradoxnl

Man, 53 jaar, Nederland.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Gail Tverberg en Richard Heinberg over gevolgen einde tijdperk van goedkoop winbare olie. Waterschaarste in delen van Brazilie

  1. Hans Verbeek zegt:

    Ik vind de visie van Gail Tverberg zeer aannemelijk. We kunnen wel olie winnen uit de diepzee en uit schaliegesteente, maar die olie is onverkoopbaar duur. De verkoop van die peperdure, moeilijk winbare energie wordt nu gesubsidieerd door de centrale banken (de Federal Reserve, de ECB enz.) die de verliezen van de olie-industrie en de banken afdekken.
    De centrale banken hebben geen winstoogmerk en geen aandeelhouders. Via boekhoudkundige trucjes kunnen ze gewoon geld blijven creeëren en daarmee kunnen de commerciële banken (met aandeelhouders en winstoogmerk) uit de rode cijfers blijven.
    De geldcreatie is in de laatste jaren verschoven van de particuliere, commerciële banken naar de oncontroleerbare centrale banken.
    In de economische praktijk is er niets verbeterd in de afgelopen 6 jaar: integendeel de netto-opbrengsten van investeringen zijn alleen maar verder gedaald.

    • paradoxnl zegt:

      Ik zie zojuist dat je over bovenvermelde een nieuw stukje geplaatst heb op je blog Hans.
      Ik ga zo meteen de video bekijken. Lijkt me erg interessant!

      • Hans Verbeek zegt:

        De ECB kan niet failliet gaan, Paradox. De hoeveelheid schuld, die de ECB kan absorberen is onbegrensd. Er zijn geen deskundigen, journalisten en politici, die uitleggen hoe die onbegrensde hoeveelheid schuld en geld binnen in de begrensde reëele economie past.
        En ik geef je op een briefje dat er na deze kwantitatieve verruiming gewoon nog een ronde van kwantitatieve verruiming zal volgen.
        Hoog tijd om op lokaal nivo met ruilhandel te beginnen en eigen lokale betaalmiddelen te gaan gebruiken. Onafhankelijk van de banken, gewoon onze eigen zaakjes regelen met buren, familie en vrienden.

      • paradoxnl zegt:

        Ben ik met je eens Hans (per definitie niet, zoals in decreten vastgelegd).

        Als de ECB ook nog eens onbeperkt energie en grondstoffen bij kon printen was haar macht onbegrensd. Met economisch beleid is het uiteindelijk onmogelijk de natuur onze wil op te leggen (zeker niet om bijvoorbeeld oneindige economische groei in stand te houden)

        Conditionering:
        Lijkt me erg lastig om los te komen aan de lange armen van de octopus (centrale banken etc.). Van kinds af aan zijn we gewend geraakt om in termen van geld naar van alles en nog wat te kijken. Maar we hebben ook naar mijn idee weinig keus willen we meer controle over ons ‘eigen’ leven krijgen en stoppen met de roofbouw. Stap voor stap naar het doel toewerken (draagvlak creeren voor economie met lokaal karakter).
        Machtige lieden welke het vanzelfsprekend vinden financiele controle over heel de wereld te hebben [waarbij aan alle dingen in de wereld wel een prijskaartje te hangen valt] zullen het bezit van mensen [of wat mensen als ‘eigen’ bezit zien] niet vanzelfsprekend als bezit van mensen zien. Met kwade intenties kan het bezit van iemand zomaar ontnomen worden, al was het op een erg ondoorzichtige wijze.

        Financiele macht als politiek wapen:
        Wie de controle heeft over de geldstromen kan, zeker als er slechte intenties achter zitten, [bijvoorbeeld dat niet het welzijn van de burger centraal staat maar belangen en machtshonger van een elite, zoals in de video op jouw blog gesuggereerd en m.i. ook aannemelijk gemaakt wordt] een economie breken met haar financiele (fiscale/monetaire) beleid. Dat dus financiele macht gebruikt wordt (o.a. met behulp van instanties zoals het IMF) als politiek wapen om (even verder speculerend) belangen van een wereldwijd opererende zeer welgestelde elite te dienen.

        Terzijde [en los van financiele macht als politiek wapen]:
        Tim Morgan (een econoom wiens visie ik in hoofdlijn deel) definieert de werkelijke economie als volgt:
        “Economics is really about the art of combining tangible elements (such as labour and natural resources) to meet human needs. Ultimately, money is a convenient way of tokenising this proces. The process itself is an energy equation.

        The basis misunderstanding over this point – the treatment as money as the substantive issue, rather than as the language in which that issue is expressed- lies at the very heart of the current economic malaise. In essence economics policies ignore the fact that an ever widening wedge has been driven between the ‘real’economy and its shadow financial counterpart. The reality is that economic problems will remain insoluble for so long as policymakers and practitioners concentrate on monetary issues rather than on the real economy [van goederen en diensten].

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s