Hoe lang nog voordat de Amerikaanse olieproductie haar piek bereikt?

Het antwoord op bovengestelde vraag is natuurlijk van meerdere bovengrondse en geologische factoren afhankelijk en naar mijn idee heel erg lastig in te schatten.
Er zijn meerdere scenario’s denkbaar. Ondanks het laatstgenoemde toch het volgende…

Op ongeveer 6 jaar tijd is de Amerikaanse ruwe olieproductie met maar liefst 4 miljoen vaten per dag toegenomen, namelijk van gemiddeld ongeveer 5 miljoen vaten per dag in het jaar 2009 tot ongeveer 9 miljoen vaten aan het eind van het jaar 2014 en het begin van het jaar 2015. Klik op onderstaande link welke afkomstig is van de website van het EIA om de grafiek te tonen:

http://www.freeuploadsite.com/do.php?img=66068

De vraag is hoe lang de stijging van de Amerikaanse olieproductie nog zal aanhouden.
Volgens menig analist zijn er duidelijke aanwijzingen dat bij de huidige relatief lage olieprijzen het hooguit nog maar een paar maanden zal duren eer de Amerikaanse olieproductie gaat inzakken, ondanks het voor het Amerikaanse schalie olie gebeuren in grote hoeveelheden gemakkelijk en goedkoop te verkrijgen en te lenen geld.

Bijvoorbeeld volgens het artikel met de naam U.S. oil rigs at two-year low this week is de afgelopen zeven weken het aantal actieve olieboorplatformen met 258 stuks afgenomen. Dat is vanuit historisch perspectief ongekend veel:

The count of rigs operating has dropped by an unprecedented 258 in seven weeks, threatening to end the surge in domestic oil production that turned the U.S. into the world’s largest fuel exporter. Last week, the rig count fell by the largest weekly amount in six years.
More cuts are expected as companies continue to slash drilling budgets for 2015 in response to plummeting crude prices. A recent estimate by energy consulting firm Wood Mackenzie forecast a 30 percent drop in the rig count after a 40 percent cut in drilling budget of U.S. operators this year.

Volgens het artikel heeft de afname van het aantal actieve olieboorplatformen tot nu toe nog niet geleid tot een afname van de totale Amerikaanse ruwe olieproductie:

The slump in oil rigs has yet to put a dent in U.S. production, which reached 9.19 million barrels a day in the week ended Jan. 9, the most in weekly data since at least 1983, Energy Information Administration data show. Output was virtually unchanged last week.

Ieder boorplatform (rig) bevat meerdere olietappunten (wells). Het ene boorplarform is natuurlijk niet het andere boorplatform. Het ene boorplatform is veel productiever dan het andere. Menig analist gaat ervan uit dat nu vooral vele boorplatforms welke te weinig rendabel stil gelegd worden en dat er mogelijk nog enkele boorplatforms in gebruik genomen worden welke relatief flink rendabel zijn, zodat de totale productie tijdelijk nog wat kan stijgen.

Amerikaanse economisch winbare oliereserves
De Amerikaanse economisch winbare oliereserves bedragen volgens het EIA (schatting 2013) slechts 30,5 miljard olievaten. Dat is heel weinig. Het is wel zo dat sinds het jaar 2010 de economisch winbare oliereserves flink opgehoogd zijn. Afwachten of de winbare economische olie reserves in Amerika ook in het jaar 2014 nog zijn opgehoogd. Sommige analisten gaan er van uit dat in 2014 de Amerikaanse economisch winbare olie reserves naar beneden bijgesteld zullen worden vanwege onder andere de flink naar beneden bijgestelde hoeveelheid aan economisch winbare olie in Californie.
Ongeacht de hoogte van de investeringen zal het volgens menig analist zo wie zo niet meer lang duren (jaren in plaats van decennia) eer de Amerikaanse olieproductie flink gaat inzakken.

Rest van de wereld
Misschien dat een toename van de goedkoop winbare olie uit Irak de terugval in de Amerikaanse olieproductie tijdelijk kan compenseren. Recentelijk is de Iraakse ruwe olieproductie nog flink gestegen:

Iraq was where the big OPEC increase came from in December [2014]. They went from 3,331,000 bpd to 3,616,000 bpd, an increase of 285,000 barrels per day. This is considerably less than their almost half a million barrels per day increase in February but very significant nevertheless.

De overige landen zullen er hoogstwaarschijnlijk niet toe in staat zijn. Bij een heleboel olie exporterende landen staan vanwege de sterk gedaalde olieprijzen de benodigde investeringen om de olieproductie op peil te houden flink onder druk. Maar op termijn komt de olieproductie zo wie zo flink onder druk te staan, omdat het laaghangend oliefruit (en ook ander laaghangend) fruit meer en meer uitgeput raken. Het met erg hoge investeringen in stand houden van de wereldwijde olieproductie is in feite uitstel van executie.
Afhankelijk van de wereldwijde economische situatie en de daaraan gerelateerde vraag naar olie is het een kwestie van tijd eer (figuurlijk gesproken) de vraag weer groter zal zijn dan het aanbod. In het geval de wereldeconomie niet gaat inzakken, zullen de olieprijzen vanwege een afnemend olie aanbod m.i. weer terug flink gaan stijgen. De wereldwijde vraag naar olie hoeft hierbij niet eens toe te nemen. Het is m.i. zeker ook niet ondenkbaar dat de koopkracht van de gemiddelde wereldburger dermate is aangetast dat de olieprijzen niet veel meer zullen stijgen of zelfs nog verder zullen dalen ondanks een afnemend olie aanbod.

Economische output (bijdrage aan BNP) verschilt per type energie
De bijdrage aan het Bruto Nationaal Product (BNP) per opgewekte energie eenheid is voor olie hoger dan van bijvoorbeeld steenkool of aardgas. Voor de economie is dus niet alleen de hoeveelheid energie van belang, maar ook het type energie.

Bijvoorbeeld 100 eenheden aan energie [bijvoorbeeld uitgedrukt in warmte eenheden (btu’s)] uit olie levert gemiddeld meer economische uitput dan 100 energie eenheden uit steenkool of aardgas.
Terwijl wereldwijd grofweg 30% van de opgewekte energie afkomstig is uit olie, is de bijdrage aan het BNP van olie veel hoger dan 30%. Met één btu (warmte eenheid) uit olie kan meer economische waarde gegeneerd worden dan met één btu uit steenkool.
We zijn het vanzelfsprekend gaan vinden dat arbeid verricht met behulp van petroleum producten zoals benzine of diesel (bijvoorbeeld het graven van een sloot) of producten gemaakt uit olie (bijvoorbeeld plastics) hooguit een tiental euro kost. Als men dezelfde arbeid, indien mogelijk, door menshanden zou laten uitvoeren zou men veel en veel duurder uitkomen. Voor sommige producten gemaakt uit olie zijn geen of hele dure alternatieven aanwezig. Om nog maar wat te noemen, voor het hele zware machinale werk is de wereld nog steeds heel erg afhankelijk van vooral diesel.
Onze economie is afhankelijk gemaakt van met name goedkope olie. We gaan naar mijn bescheiden mening de komende jaren ‘zacht uitgedrukt’ het ten einde lopen van het goedkoop winbare olie tijdperk [gecombineerd met het uitgeput raken van de zogenaamde ‘highgrade mines’ van allerlei veelgebruikte mineralen] nog flink meer voelen dan de afgelopen jaren het geval was.

Advertenties

Over paradoxnl

Man, 53 jaar, Nederland.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

8 reacties op Hoe lang nog voordat de Amerikaanse olieproductie haar piek bereikt?

  1. Hans zegt:

    Paradox,

    Bedankt voor de twee nieuwe stukken. Ik heb ze doorgelezen(incl. de interviews).

    • paradoxnl zegt:

      Hoi Hans,

      Ik heb nu meer tijd om te schrijven, al was het voor mezelf als een soort van olie dagboek. 🙂
      Zit er aan te denken om een stukje over de droogte in delen van Brazilie te schrijven. Vooral in de miljoenen stad Sao Paulo begint de situatie al behoorlijk kritiek te worden. Naast de watervoorziening begint aldaar ook al de energievoorziening onder de droogte te leiden en wordt het economisch volume meer en meer naar beneden bijgesteld. De industrie ondervind er nu al de gevolgen van. In Brazilie wordt met behulp van waterkrachtcentrales flink wat energie opgewekt.

      • Hans zegt:

        Hoi Paradox,

        Dat is zonder meer (ook) een interessant thema. Mocht je er over gaan schrijven, dan zie ik het wel verschijnen hier.
        Zo maar:
        Deze link stond op Biflatie, over de kersverse minister van financiën van Griekenland, let wel dit dateert uit 2011:
        http://www.groene.nl/artikel/we-zijn-op-weg-naar-het-zwarte-gat

      • paradoxnl zegt:

        Hoi Hans,

        Interessant artikel, maar te ingewikkeld voor mij om het te kunnen beoordelen (niet dat je daar om vraagt, maar dat terzijde). Bij sommige aspecten uit het verhaal heb ik ook weer zo mijn vraagtekens. Los daarvan is er ook nog het energie en grondstoffenverhaal, misschien zijn er vanuit economisch oogpunt alleen maar ‘minst kwade’ oplossingen, in plaats van ‘oplossingen waarmee alles economisch een stuk beter wordt’.
        Hieronder een ietwat gechargeerd verhaal, ik kan het niet laten. 🙂
        En welzijn heeft m.i. met veel meer dan alleen economische voorspoed van doen.
        Ik merk dat veel mensen enorm opgejaagd zijn, niet alleen vanwege bijvoorbeeld schulden, maar ook door hun werk en druk vanuit de omgeving om aan allerlei verwachtingen te voldoen. Ik zeg daar niets over (ik ben geen bemoeial) 😉 , maar heb sterk idee dat heel wat mensen niet willen toegeven dat ze erg gejaagd zijn. Soort van karakter pantsering [het teveel ‘niet kwetsbaar’ willen overkomen, en wat voor de één als kwetsbaar gezien wordt, is voor een ander misschien weer iets wat helemaal niet kwetsbaar is]. ‘Karakter pantsering’ mede om het najagen van illusionair succes makkelijker te maken. Die collectieve gejaagdheid (elkaar opjagen) komt mogelijk wel onze economie ten goede, maar als de energiecrisis flink gaat toeslaan, zal die collectieve gejaagdheid naar mijn bescheiden mening meer en meer tegen de maatschappij als geheel gaan keren.
        Ik heb van enkele mensen die uit andere landen hier kwamen werken horen vertellen dat het hun opviel dat veel mensen hier erg gejaagd overkomen, dat het bijzondere (heel gejaagd) hier in Nederland heel normaal is. Misschien dat onze ‘assertieve cultuur’ enigszins is doorgeslagen met al die nadruk op assertiviteit (sommigen zien agressiviteit ook als assertief, maar dat terzijde). Zeker wanneer de economie zwakker wordt en men wil het huidige systeem in stand houden, lijkt me meer en meer de nadruk te gaan liggen op het recht van de sterkste onder het mom van vrijheid en democratie. Soort van sociaal darwinisme (een theorie waar ik vraagtekens bij stel). Soort van ‘top dog takes it all’, onder het mom van dat anderen beter voor zichzelf moeten opkomen.

  2. Hans zegt:

    Paradox,

    Dat artikel plaatste ik zomaar eens en natuurlijk, alles heeft twee kanten(of meer), dus het is ook maar de mening van die man(of personen). Dat er echter een aardverschuiving dreigt te gaan plaatsvinden in Zuid Europa lijkt me steeds duidelijker worden(nu ook demonstratie’s van Pasok in Spanje, tegen de bezuinigingen).

    Dat gejaagd zijn, herken ik duidelijk. Vooral in het verkeer, komt dat zwaar tot uiting(met als het misgaat, alle gevolgen van dien). Ik herken het ook(en daar ben ik niet altijd even trots op) bij mezelf, steeds meer de laatste jaren, moet mezelf dwingen tot rust, zo nu en dan. Ik denk dat er echter heel veel dingen aan ten grondslag liggen(algemeen bedoel ik dan, niet zo zeer mezelf), zal er eens een paar noemen:

    1.Perfectionisme. Mensen willen alles steeds beter en perfecter doen, sorry zeggen, ziet men vaak als vernedering(grote onzin natuurlijk !).
    2. Tijd. Waar je ook komt het is overal “druk”, in het verkeer in de supermarkt, noem maar op.
    Nu speelt daar steeds meer de vergrijzing een rol in. Mensen die in het verkeer, of aan de kassa alle tijd hebben(met pensioen) en niet in de gaten hebben dat er ook nog mensen zijn, die nog met kinderen thuis zitten of (werk)verplichtingen hebben.
    4. Meer snelheidsremmende maatregelen in het verkeer(rotondes, drempels, lagere snelheden, 40 km autootjes, flitskasten, steeds meer vrachtauto’s, meer wegwerkzaamheden).
    5. Net wat je al zegt: wat de buurman heeft, wil ik ook(of liefst beter). Met die instelling maken veel mensen het zich erg lastig.
    6. Hokjes(geest). als je met het vliegtuig over de Zuidelijke landen vliegt, valt het zeer sterk op: dingen lopen in elkaar over, daar. Met de grenzen van bezit neemt men het blijkbaar minder nauw. Hier(Duitsland, Nederland, België), is het: hokje naast hokje naast hokje. Iedereen schermt zijn stukje af. Ik denk dat dit zeer vervelende gezondheidsmatige effecten met zich meebrengt. Nederland is te vol(op zeer veel plaatsen)en een eigen stukje belachelijk duur(schulden).
    7. Schulden. Iets wat voor veel mensen tot veel negatieve bijwerkingen leidt je zegt het zelf al.
    8. Te weinig slaap. Mensen slapen steeds minder(bijvoorbeeld te lang achter computer zitten, ahum…)
    9. Meer vrijgezellen: mensen die veel zelf moeten doen/onderhouden.
    10 Steeds meer eigen woning bezit: dus meer onderhoudstaken/klussen in en om huis.

    Ik zag net dat je al een nieuw stuk geplaatst had en ga het een van de komende dagen lezen. Je kent het wel: druk, druk, druk….ha,ha.

    • paradoxnl zegt:

      Hoi Hans,

      Bedankt voor je reactie.
      Interessant.
      Zeer volledig en waardevol overzicht (van jou) waarom een grote groep mensen steeds minder aan rust toekomen.
      Toenemend perfectionisme is ook mijn indruk en m.i. een heel belangrijk punt. Dat door toenemende assertiviteit men ook verder gaat in dat perfectionisme. Door extra druk op jezelf en soms ook (in)direct de omgeving te leggen trachten een bepaald doel te realiseren. Een zichzelf versterkend effect. Assertiviteit is op zich niets mis mee, maar hoe het ingevuld wordt wel naar mijn idee.
      De voorbeelden over de mensen met tijd in een winkel (bijvoorbeeld gepensioneerden) en van die verkeersdrempels is herkenbaar en ‘het grappige’ ervan is dat de ergernis erover bij een grote groep mensen (soms ook bij mij) een symptoom is dat veel mensen te veel te doen hebben of met veel dingen in het hoofd rondlopen waar volgens de persoon in kwestie eigenlijk nog iets mee gedaan moet worden. Minder slapen, minder tijd en dan ook nog eens dat internet. Blijkbaar is sociale waardering heel belangrijk voor mensen en hebben ze daar veel voor over. Minimaal net zo goed willen zijn dan anderen [en het gevoel hebben dat laatstgenoemde ook vanzelfsprekend is om je maatschappelijke verantwoordelijk te tonen], terwijl de tijd en middelen om dat gedrag in stand te houden niet toereikend zijn. Via sociale omgeving (inclusief internet, reclame) het continu vergelijken met anderen en daar bovenop ook nog trachten te voldoen aan alle sociale en financiele verplichtingen. Het lijkt allemaal zo normaal. In mijn ogen is een en ander behoorlijk doorgeschoten. Wanneer de energiecrisis flink gaat toeslaan (daar ga ik vanuit) zullen vele mensen misschien steeds meer op ‘zichzelf’ teruggeworpen worden en uit de roes van het alledaagse bestaan getrokken worden. Genoeg mensen die geen raad meer weten met vrije tijd, zeker als men weinig geld heeft. Sommige mensen voelen zich al schuldig als ze een uur in hun ogen niets nuttigs doen.

      • Hans zegt:

        Mooi verwoord hier Paradox !

        Vooral dit pluk ik er even uit:

        “Blijkbaar is sociale waardering heel belangrijk voor mensen en hebben ze daar veel voor over. Minimaal net zo goed willen zijn dan anderen [en het gevoel hebben dat laatstgenoemde ook vanzelfsprekend is om je maatschappelijke verantwoordelijk te tonen], terwijl de tijd en middelen om dat gedrag in stand te houden niet toereikend zijn. Via sociale omgeving (inclusief internet, reclame) het continu vergelijken met anderen en daar bovenop ook nog trachten te voldoen aan alle sociale en financiele verplichtingen. Het lijkt allemaal zo normaal”

        Ikzelf noem dit soort mensen “products”: producten. Ze spiegelen zich aan een materialistische wereld en/of bepaalde personen die ze ook willen zijn en daar status aan(menen) te kunnen ontlenen. Het is gemaakt, onecht. Ik vraag me vaak af of ze dat zelf in de gaten hebben. Al heeft de ervaring me ook geleerd, dat dit veelal een leeftijdskwestie is. Hoe ouder hoe nuchterder(alhoewel, voor sommigen: hoe ouder hoe gekker…). Kan er ook wel om lachen soms, al die wanhopige pogingen…

        “Wanneer de energiecrisis flink gaat toeslaan (daar ga ik vanuit) zullen vele mensen misschien steeds meer op ‘zichzelf’ teruggeworpen worden en uit de roes van het alledaagse bestaan getrokken worden”

        Helaas valt het me steeds meer op dat we met z’n allen, collectief, in zo’n wereld gedrukt (gaan)worden. Het zal een groot collectief trauma, ontwaken zijn, zodra de werkelijkheid gaat landen. Vele dromen zullen uiteenspatten. Vreemd toch, dat zo weinig mensen dat zien aankomen. 70 jaar na dato en mensen trappen weer vol in de propaganda(dit mag nooit meer gebeuren….). Ugo Bardi en Gail Tverberg krijgen(waarschijnlijk) gelijk, de geschiedenis is een herhaling van zetten, de valkuilen meestal hetzelfde.

      • paradoxnl zegt:

        “Ikzelf noem dit soort mensen “products”: producten. Ze spiegelen zich aan een materialistische wereld en/of bepaalde personen die ze ook willen zijn en daar status aan(menen) te kunnen ontlenen. Het is gemaakt, onecht. Ik vraag me vaak af of ze dat zelf in de gaten hebben”.

        Dat vat je m.i. heel mooi samen Hans. Dat is ook mijn beeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s