Staan we aan het begin van een wereldwijde deflatoire crisis ? Deel 1

Een vertaling van een in mijn ogen interessant en ook goed artikel. Klik hier voor het Engelstalige artikel. Ik acht het waarschijnlijk dat mijn onderstaande vertaling van het artikel niet helemaal zuiver is.
Waarom ik het een interessant verhaal vind, is omdat in het artikel energie en grondstoffen van fundamenteel belang voor de economie gezien worden.
Volgens de schrijver zijn vier factoren [thema’s] van belang bij de volgens hem naderende (in hevigheid toenemende) deflatoire crisis, namelijk:

(1) Structurele domheid van het (politieke) beleid
(2) Problemen worden ook veroorzaakt door de ongelijke ontwikkeling tussen landen en sectoren
(3) De crisis is zowel oorzaak als gevolg van de stijgende schuld (schuldenberg)
(4) De crisis is het gevolg van het bereiken van “de grenzen van de groei” en met name vanwege uitputting in de energie sector.

Volgens de schrijver is het vierde thema van fundamenteel belang.
In dit blogartikel (deel 1) de door mij gedane vertaling van de inleiding.


Vertaling van inleiding van artikel:

Iedereen met enig gevoel voor de wereldwijde economische ontwikkelingen zou bezorgd ‘moeten’ zijn. De tekenen duiden overvloedig op een ernstige deflatoire crisis.
Het is duidelijk dat de Chinese groei daalt. De prijzen voor energie en grondstoffen, welke onze op groei gebaseerde economie voeden, zijn flink gedaald. Ook de Chinese export is flink gedaald. De aandelenmarkten in Azië zijn flink gedaald, ondanks pogingen om ze overeind te houden.

Landen proberen hun problemen op het buitenland af te wenden – bijvoorbeeld door hun nationale munt ‘concurrerend’ te devalueren. In Europa is het duidelijk dat er een ‘oplossing’ in elkaar wordt geflanst voor de Euro en de Griekse crisis, zelfs als helemaal niemand gelooft dat het zal werken.
Tegelijkertijd heeft het gevolgde beleid van “kwantitatieve versoepeling”, waardoor de rente zich naar een zeer laag niveau heeft begeven, het einde van de weg bereikt.
Met de rente op of nabij nul, is de aanpak van de crisis door het uitgevoerde monetaire beleid (lage rente) uitgeput. Veel experts geloven dat de lage rente niet heeft geleid tot productieve investeringen, maar tot speculatieve zeepbellen – het creëren van capaciteit op terreinen die op de lange termijn geen geld zal opleveren, of werd een ‘casino stijl’ speculatie extra gevoed, een gigantische zeepbel van weddenschappen die binnenkort zou kunnen instorten, waardoor de wereldeconomie ‘om zeep geholpen’ wordt.

Dus wat is er aan de hand? Hoe kunnen we de situatie uitleggen?
In dit artikel worden een viertal invalshoeken [manieren van kijken/ opvattingen] onder de aandacht gebracht om te verklaren waarom één en ander tot een wereldwijde crisis aan het leiden is.
In de wens om de crisis te begrijpen schuilt de verleiding om zaken eenvoudiger voor te stellen dan ze in werkelijkheid zijn.

Op het meest banale niveau hebben we de verklaringen waar neo liberale Duitse politici gevoelig voor zijn – zoals het idee dat de crisis het gevolg is van een gebrek aan vertrouwen en dat dit kan worden opgelost (in Europa) ‘enkel en alleen’ door het volgen [door de landen behorende tot de Eurozone] van de binnen de Eurozone vastgestelde regels. Als het vertrouwen wordt hersteld dan komt alles goed en de markt zal de welvaart herstellen.

Een meer adequate verhaal is nodig dan dit – en het is één die zich moet concentreren op wereldwijde trends niet alleen in Europa, maar in de USA, de zogenaamde ontwikkelingslanden en vooral in China. Dit verhaal heeft een aantal plots en sub plots, niet één. We moeten begrijpen hoe de sub plots onderling zijn verweven. Het verhaal is er een van schuld, concurrerende ‘onevenwichtigheden’ en een energiecrisis en moeten allemaal worden verteld. Om het verhaal nog ingewikkelder te maken moeten we ook in gedachten houden dat van een nog belangrijker verhaal, dat van de klimaatverandering. Indien en wanneer de mensheid enige kans wil maken op een oplossing voor deze crises, moeten deze tegelijkertijd opgelost worden. Zal dit mogelijk zijn? Ik weet het niet – wat ik wel weet is dat er een theorie is, door archeoloog Joseph Tainter, dat het probleemoplossend vermogen van de mensheid wordt beperkt door de complexiteit [van de gehele industrieele samenleving]. Een vriend is momenteel bezig om me zover te krijgen om twitter te gebruiken. Maar ik ben ontmoedigd door het verwoorden van complexe situaties in korte, eenvoudige berichten. Inzicht in de mondiale economie is als het binnengaan in een labyrint. Met het ouder worden merk ik dat sommige mensen beroemd geworden zijn vanwege de duidelijkheid in de manier waarop ze schrijven. Wat niet wordt opgemerkt is dat de schijnbare helderheid van een politiek economisch boodschap vaak het gevolg van vereenvoudiging is [door zaken simpeler voor te stellen dan ze in werkelijkheid zijn]. De populariteit van de ‘neo-liberale economie’ is als dat.
Dus laten we kijken naar de mogelijkheden van het beschrijven van de crisis. Samenvattend kan deze worden omschreven als de samenhang tussen 4 processen [4 thema’s]:

(1) Structurele domheid van het (politieke) beleid – het beleid van het bestuur (politiek) kan niet omgaan met de complexiteit van de crisis. Politici kunnen niet omgaan met het communiceren van complexe boodschappen naar hun volkeren, noch te vinden de mechanismen waarmee omgegaan kan worden met de complexiteit van de problematiek.
(2) Problemen worden ook veroorzaakt door de ongelijke ontwikkeling tussen landen en sectoren, ongelijke ontwikkelingen welke niet kunnen worden volgehouden zonder methoden welke koopkracht ‘recyclen’ [terug laten vloeien] van de meer concurrerende landen naar de minder concurrerende landen. Deze onevenwichtigheden worden het meest problematisch wanneer de export van het kapitaal overschot naar landen met een tekort vertraagt. Deze vertraging vind plaats wanneer de groei vertraagt ​​in de landen met een tekort.
(3) De crisis is zowel oorzaak als gevolg van de stijgende schuld (schuldenberg) – persoonlijke, zakelijke, staat en de financiële sector – welke als een rem op de groei werkt. Aangezien de economische groei afvlakt wordt het moeilijker allerlei schulden af te lossen, zodat de monetaire autoriteiten hebben geprobeerd om de rente naar beneden te duwen. Ondanks dat het steeds lastiger is geworden om rendabele projecten te vinden is de financiële sector meer en meer speculatief en roofzuchtig geworden [stellig geformuleerd], vanwege een “jacht naar rendement”. De rente stijgt wanneer risicopremies worden opgelegd op verontruste kredietnemers (inclusief staten), geld te maken gebeurt door financieringsregelingen op basis van “het passeren van het risico pakket” het benutten van de naïviteit van de kredietverstrekkers over complexe financiële regelingen en door de bevordering van zeepbellen in de ‘activa prijzen’. De grotere spelers worden gered tijdens crises, maar de kleinere spelers (inclusief belastingbetalers en uitkeringsgerechtigden) mogen voor de kosten opdraaien.
(4) De crisis is het gevolg van het bereiken van “de grenzen van de groei” en met name vanwege uitputting in de energie sector. Dit lijkt misschien minder voor de hand te liggen vanwege de huidige lage en dalende energie- en grondstoffenprijzen, maar we ‘moeten’ niet alleen de huidige situatie bestuderen, maar ook de situatie in de energiesector gedurende de laatste paar jaar. De directe daling van de grondstoffenprijzen en de energieprijzen is een gevolg van het uitbreken van de crisis – de zeer hoge energieprijzen van de afgelopen jaren hebben bijgedragen aan het tot stand komen van de huidige crisis. De hoge energieprijzen konden een tijdlang in stand gehouden worden door het aangaan van hoge schulden, omdat de rente zo laag is geweest (en nog steeds is) en omdat er een “jacht naar rendement” was (en nog steeds is), omdat vanwege de lage rente het geld op een bankrekening vrijwel niets oplevert.

Uitputting van hulpbronnen in de energiesector en de mijnbouw betekent dat het meer energie kost dan voorheen om energie (en grondstoffen) te winnen en dit stuwde de kosten van de winning van energie en andere mineralen omhoog. Hoge energiekosten fungeren als een rem op de groei van de economie als geheel – omdat energiekosten, net als de rente, ingrijpen in de kosten van het productieproces van vrijwel alles anders [wat niets van doen heeft met energie en grondstoffenwinning]. Dit is vooral een acuut probleem in de energiesector, omdat de energiesector zo’n grote gebruiker van energie is. De energiebedrijven [energiebedrijven welke bijvoorbeeld olie uit de grond halen] hebben een hoge prijs voor energie nodig, anders kunnen ze niet echt winst maken. Echter, als de energieprijzen te lang hoog zijn verwelkt de economie.

De ontwikkeling van onconventionele olie en gas is mogelijk, omdat vanwege kwantitatieve versoepeling Wall Street de beschikking over een grote hoeveelheid geld heeft gekregen tegen een lage rente en vervolgens op zoek zijn om al dat geld ergens op een rendabele wijze in te investeren [om er in hoog tempo aan te verdienen]. Deze financierde de vraatzuchtige benodigde kapitaaluitgaven van de industrie om met hoge intensiteit te kunnen boren naar olie. Maar vooraf werd verondersteld dat de prijzen lang genoeg hoog genoeg zouden blijven om de kosten te dekken en dit is niet gebeurd. Het probleem wordt alleen maar veel erger als de uitputting versnelt.

Dus, om te herhalen, de beste manier om het verhaal van deze crisis te vertellen, ‘moeten’ alle elementen als een integraal geheel bekeken worden – politiek wanbeleid, schuld, onevenwichtigheden, energie. Elk element is oorzakelijk verbonden met de anderen, maar soms ook met een vertraging in de tijd welke de relaties [tussen de elementen] verduistert. Samen brengen deze elementen naar voren wat sommige waarnemers “seculiere stagnatie” noemen

Stanley Fischer, vice-voorzitter van de Amerikaanse Federale Reserve, heeft de economen [in verband met de door hun verwachte economische groei] voor een hachelijke situatie gesteld. Halverwege elk jaar hebben de economen ‘moeten’ uitleggen waarom hun wereldwijde groeiverwachtingen te optimistisch waren, zei hij, en dit is gebeurd “jaar na jaar”.
Terwijl de economische groeicijfers wereldwijd flink gedaald zijn, is het nog niet duidelijk of dit allemaal een kater is van de 2008 crash of iets meer fundamenteel.

In mijn ogen is er “iets meer fundamenteel”. Het is in verband met het bereiken van de grenzen aan de groei – en dat heeft te maken met het uitputten van fossiele brandstoffen en mineralen en het einde van goedkope energie.
Dit betekent echter niet dat de andere verhalen die economen gebruiken om de lage groei te verklaren geen toegevoegde ‘waarheid’ hebben.

In de rest van dit artikel wordt er dieper ingegaan op de vier thema’s.

[Einde vertaling van de inleiding van het artikel]

In de toekomst verschijnen op deze blog artikelen met Nederlandse vertalingen van de rest van dit artikel.
Vooral thema 4 “De crisis is het gevolg van het bereiken van ‘de grenzen van de groei’ en met name vanwege uitputting in de energie sector” is in mijn ogen extra interessant, omdat de schrijver in mijn ogen duidelijk aangeeft dit thema als de fundamentele oorzaak van de huidige problematiek aan te merken.

Advertenties

Over paradoxnl

Man, 53 jaar, Nederland.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

10 reacties op Staan we aan het begin van een wereldwijde deflatoire crisis ? Deel 1

  1. Hans Verbeek zegt:

    Bedankt voor de energie (;-)), die je in deze vertaling hebt gestoken, Paradox. Ik ga nu het Engelstalige artikel lezen.
    Toch nog een paar aanvullingen mijnerzijds.
    Ad 1: Structurele domheid – Ik hoorde Nate Hagens in een lezing zeggen : “inzicht treedt alleen op in het individuele brein”. Alleen slimme individuen, die de juiste informatie tot zich nemen, kunnen uiteindelijk een inzicht en overzicht krijgen an de situatie.
    De regering of de raad van bestuur van een bedrijf weten bij elkaar niet meer dan het slimste individu in de groep. En als men besluit om die slimste persoon te negeren of weg te sturen, dan is het collectief daardoor minder slim geworden en is het werkelijke overzicht van de situatie verdwenen.

    Ad 3: De stijgende schuldenberg – Bij de huidige lage prijzen voor grondstoffen en energie stijgt de schuldenberg gewoon verder, maar nu vooral in de mijnbouw en energiesector. Volgens de berichten, die ik lees, lijdt 80% van de steenkoolmijnen in China verlies en 20% van alle kopermijnen. In de rest van de wereld is het niet veel beter. In Europa, Australië, Zuid-Afrika en Zuid-Amerika worden steenkoolmijnen gesloten (of open gehouden met subsidie). Ook oliemaatschappijen bouwen enorme schulden op; de Braziliaanse staatoliemaatschappij Petrobras zit diep in de rode cijfers en de Amerikaanse schalie-olie-exploitanten worden overeind gehouden door private investeerders, die van gekkigheid niet meer weten wat ze met hun kapitaal moeten doen.

  2. Hans zegt:

    Paradox, ook bedankt voor het vertalen van het artikel!

    Ik wilde er eerst nog op gaan reageren(nadat ik, net als Hans Verbeek het hele artikel had gelezen), maar ik ben de komende dagen even met andere dingen bezig(helaas). Het is wel een heel goed artikel wat je daar gevonden hebt. Dus ik lees het over een paar dagen eens allemaal goed door. Zelf had ik ook nog wat filmpjes gevonden maar die wil ik eerst zelf bekijken of het de moeite waard is.

    • paradoxnl zegt:

      Hoi Hans,

      Ik ben wel benieuwd naar die filmpjes die je gevonden hebt. 🙂

      • Hans zegt:

        Hoi Paradox,

        Helaas zijn de filmpjes niet de moeite waard. Ik kwam daarop via een link op Nu.nl, maar het is toch niet veel soeps eigenlijk. Ik lees graag andere zienswijzen (in dat geval Europa), maar het dwaalde me hier en daar toch wat te ver van de realiteit af. Althans zoals ik de realiteit zie(…)

        Ik heb wel jou artikel nog eens belezen wat je vertaald hebt en het is een goed artikel, zonder meer, bedankt hiervoor.

      • paradoxnl zegt:

        Hans, bedankt voor de reactie.

        Vooral deel 4 en deel 5 van de vertaling (beide zitten er aan te komen) zijn in mijn ogen interessant. Het is wel lastig dat vertalen voor mij, maar vind de materie dermate interessant dat het daardoor ook leuk is.

  3. Pingback: Staan we aan het begin van een wereldwijde deflatoire crisis ? Deel 2 | Paradoxnl's Blog

  4. Pingback: Staan we aan het begin van een wereldwijde deflatoire crisis ? Deel 3 | Paradoxnl's Blog

  5. Pingback: Staan we aan het begin van een wereldwijde deflatoire crisis ? Deel 4 | Paradoxnl's Blog

  6. Pingback: Staan we aan het begin van een wereldwijde deflatoire crisis ? Deel 5 | Paradoxnl's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s