Over stagnerende wereldhandel, olieprijzen en koopkracht

Stagnerende wereldhandel

Volgens menig analist is de wereldhandel een hele belangrijke indicator voor de wereldwijde economie.
Op Cassandraclub is reeds stilgestaan bij de stagnerende wereldhandel.

Volgens een recent artikel op ‘The Wall Street Journal’ zal de groei in de wereldhandel in 2015 (op jaarbasis) slechts 1% gaan bedragen, in het geval de wereldhandel in de tweede helft van 2015 weer wat aantrekt:

World trade volumes may rebound a bit in the second half of the year, but grow just 1% for all of 2015, estimates Paul Veenendaal, an economist at the CPB Netherlands Bureau for Economic Policy Analysis, which closely follows world trade. That is well behind the expected level of global growth, forecast at 3.3% by the International Monetary Fund.

In de periode vanaf het jaar 1983 tot 2008 bedroeg de jaarlijkse groei in de wereldhandel grofweg 6%, vanaf het jaar 2010 tot 2015 bedroeg deze nog maar ongeveer 3% en in 2015 zal deze volgens informatie uit het WSJ artikel nog maar 1 procent bedragen, of misschien nog minder in het geval de wereldhandel in de tweede helft van het jaar 2015 niet wat aantrekt:

Since rebounding sharply in 2010 after the financial crisis, trade growth has averaged only about 3% a year, compared with 6% a year from 1983 to 2008, the WTO says.

De grootste groei van de wereldhandel vond mogelijk plaats in het jaar 2007 [en vanaf dat moment is de groei van de wereldhandel aan het verminderen, in 2009 was deze zelfs behoorlijk negatief].

“It’s fairly obvious that we reached peak trade in 2007,” said Scott Miller, trade expert at the Center for Strategic and International Studies, a Washington, D.C., think tank.

De vraag is welk effect de flink vertragende groei van de wereldhandel op de economische groei [het wereldwijde GDP] in het jaar 2015 zal hebben. Er wordt niet aan getwijfeld dat ook de groei van het wereldwijde Bruto nationaal product dit jaar flink zal afnemen (ten opzichte van voorgaande jaren).

Olieprijzen en koopkracht
Sinds ruim een half jaar zijn de olieprijzen [volgens menig analist vanwege stagnerende wereldeconomie] wereldwijd op een flink lager niveau komen te liggen.
Door de lagere olieprijzen wordt er steeds minder geïnvesteerd in bestaande en vooral ook nieuwe olieprojecten. Zelfs bij olieprijzen van 50 dollar per vat [zo goedkoop is dat naar mijn idee nou ook weer niet] zijn volgens dit ‘Bloomberg’ artikel een heleboel olieprojecten niet meer economisch rendabel:

About $1.5 trillion of potential investment in new oil projects isn’t viable with crude prices at $50 a barrel, highlighting the need to reduce costs, according to consultant Wood Mackenzie Ltd.

The proposed projects, including spending on North American shale, are “now out of the money, or in starker terms, uneconomic at $50 oil,” James Webb, upstream research manager at Wood Mackenzie, said in a statement Monday. “This spend is very much at risk.”

Verder wordt in het Bloomberg artikel nog opgemerkt dat de olieprijzen de komende 15 jaar aan de lage kant zullen blijven…door overaanbod. Naar mijn bescheiden mening (en ook volgens allerlei onafhankelijke analisten) raakt laatstgenoemde opmerking kant nog wal. De komende 15 jaar zouden de olieprijzen wel eens aan de lage kant kunnen blijven vanwege sterk verminderde koopkracht. Dat door sterk verminderde koopkracht zelfs (op inflatie gecorrigeerde) olieprijzen van 30 dollar te duur zullen zijn, dat de wereldeconomie niet meer in staat is om de sterk gestegen kosten om de wereldwijde olieproductie op peil te houden voldoende te ondersteunen.
Om nog maar te zwijgen over de gemiddeld meer en meer afnemende kwaliteit van de olie.
Over de sterk stijgende kosten van de oliewinning wordt in menig ‘mainstream media’ artikel niet of nauwelijks gerept. De mensen moeten toch het vertrouwen in de economie blijven houden. Zo van…maakt u zich geen zorgen, in de toekomst komt het weer helemaal goed (dankzij de mantra van verbeterde technologie en meer efficientie…menig analist heeft over laatstgenoemde zacht uitgedrukt zijn of haar enorme twijfels…maar dat is weer een ander verhaal).

De vraag is natuurlijk in hoeverre investeerders en overheden bereid zijn geld te blijven pompen in niet rendabele olieprojecten. Al het geld dat gepompt wordt in de oliewinning onttrekt geld en werkelijke economische middelen aan de rest van de economie. Maar hoogstwaarschijnlijk is olie (nog) te belangrijk om de wereldeconomie te ondersteunen dat er zelfs extra economische middelen aan de rest van de economie onttrokken worden om de wereldolie productie nog enigszins op peil te houden [ondanks dat steeds meer olieprojecten vanuit met name een financieel oogpunt niet meer rendabel zijn].

Als de olieprijzen nog enige tijd (bijvoorbeeld meer dan een jaar vanaf nu gerekend) zo laag blijven als ze nu zijn, zullen we dat over enkele jaren volop gaan merken in de olieproductie van de landen welke niet behoren tot de OPEC. Volgens menig analist (en ook het IEA) is alleen het Midden-Oosten (met name Irak en Iran) en ook Libie nog in staat om [ook bij relatief lage olieprijzen] op economisch rendabele wijze hun olieproductie op te krikken…maar in hoeverre deze laatstgenoemde landen nog in staat zijn de wereldwijde olieproductie nog enige jaren op peil te houden is afwachten. Vooral vanuit een netto energie oogpunt [de kosten om de wereldwijde energieproductie op peil te houden lopen steeds verder op] is volgens menig analist de energie crisis al volop gaande.

De vraag is, mede vanwege volgens menig analist de flink verminderde koopkracht van een doorsnee wereldburger, in hoeverre bij toenemende tekorten aan olie de olieprijzen nog kunnen stijgen. Voor mij een moeilijk te beantwoorden vraag. Bij flink verminderde koopkracht (bijvoorbeeld mede veroorzaakt door deflatoire crisis) zijn [op inflatie gecorrigeerde] olieprijzen van meer dan 50 dollar per vat misschien al te duur, terwijl jaren geleden de koopkracht nog sterk genoeg was om zelfs olieprijzen van hoger dan 90 dollar per vat te weerstaan. Misschien zit de wereld al op een soort van ‘piek olievraag’, omdat de rest van de overige componenten van de wereldeconomie niet meer in staat zijn de (werkelijke en financiele) middelen op te brengen om de wereldwijde olieproductie nog op peil te houden. Bijvoorbeeld in het jaar 2011 werd al gewaarschuwd dat de olieprijzen te hoog waren om de wereldwijde economie voor een recessie te behoeden.
Het lijkt er naar mijn bescheiden mening steeds meer op dat, zeker vanuit een netto energie perspectief, de wereldeconomie reeds in een behoorlijke spagaat zit. De kosten van de wereldwijde brandstoffenwinning en ook die van mineralen zijn in verhouding tot de koopkracht van een doorsnee wereldburger al zodanig opgelopen dat met name olieprijzen of te hoog zijn voor de rest van de economie of te laag zijn voor rendabele oliewinning.

Advertenties

Over paradoxnl

Man, 53 jaar, Nederland.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Over stagnerende wereldhandel, olieprijzen en koopkracht

  1. Hans zegt:

    Paradox,

    Je hebt het vaker gehad over het steeds kritischer worden van de “voorraad” diesel in de wereld. Het zou best wel eens kunnen dat de aanval op de dieselmotor in personenauto’s nu begonnen is, waarvoor Volkswagen in dit geval als afleiding(met uitlaatgassen)wordt genomen. Men is een tijdje terug al begonnen met het tegenwerken van diesel in auto’s(milieuzones en ontmoedigen van oude diesels)en ik zie dit als de volgende stap op grotere schaal, althans dat vermoeden krijg ik.

    Als er minder benzine wordt verkocht, heeft men ook minder diesel nodig/voorradig en vice versa.
    Ik zie dus het tegenwerken van de diesel in personenauto’s als onevenwichtigheden, in het systeem. Ook omdat de hoeveelheid conventionele olie(waaruit diesel voornamelijk gewonnen wordt)afneemt. Er spelen in de(niet zichtbare) achtergrond problemen, zoals oa bij de capex van grondstoffenwinning.

    • paradoxnl zegt:

      Hans,

      Ik sluit niets uit, zou zo maar kunnen dat er bij dat Volkswagen verhaal sprake is van soort van afleiding.
      Even speculeren, misschien dat via de invloedrijke mainstream media het schaarste verhaal idd zoveel mogelijk vermeden wordt om het vertrouwen niet teveel te verstoren, dat er sterke vermoedens zijn dat diesel al heel snel een flinke bottleneck voor het ‘soepel’ functioneren van het gehele wereldwijde economische systeem ‘kan’ worden. Dat o.a., zoals je al aangaf, bij de fossiele brandstofwinning en ook bij winning van diverse mineralen de kosten flink stijgen [kosten in de vorm van zowel capex als opex, internet is je vriend] hoor je inderdaad weinig over en is niet zichtbaar in de productiecijfers. Dat een steeds groter aandeel van het Bruto Binnenlands Product bij menig land meer en meer op conto van de brandstoffen en grondstoffen winning komt.
      Kurt Cobb heeft over laatstgenoemde een en ander geschreven.

  2. Freek zegt:

    In hoe verre ga je een overschot houden als de conflicten weer gaan oplaaien? Olie is natuurlijk anno deze tijd een geweldig druk middel om landen “te vriend” te houden maar is dit het nog waard in deze tijd. We zitten natuurlijk op een “met het oog op het milieu” keerpunt, waarbij er tegenwoordig vooral naar alternatieven wordt gezocht. We zullen dus, naar mijn mening, nooit weten waar de prijs op zal staan over een jaar of 2. Er zijn te veel invloeden die druk uit kunnen voeren op de olieprijs.

    • paradoxnl zegt:

      Het is ook naar mijn idee onaandoenlijk om, vaak ook op heel korte termijn, de olieprijzen ‘te voorspellen’.
      Een heleboel scenario’s zijn denkbaar.
      Los van de olieprijzen nemen op basis wat ik zoal gelezen heb, ondanks betere technologie en verbeterde efficiency, wereldwijd gemiddeld de kosten (zowel in termen van geld als energie) toe om bruikbare energie en grondstoffen ‘uit de grond te halen’ en om er uiteindelijk de gewenste eindproducten van te maken.
      Er is bijvoorbeeld volgens diverse bronnen vanwege de lage olieprijzen het afgelopen jaar t.o.v. de voorgaande jaren al flink bezuinigd op het zoeken naar en in ontwikkeling brengen van nieuwe oliereserves. Nu zowat heel de wereld zowat haar gehele olieproductie capaciteit inzet zal bij een conflict waarbij de wereldwijde olieproductie met een paar miljoen vaten per dag afneemt de gevolgen heel voelbaar zijn, omdat er momenteel vrijwel geen reserve olieproductie capaciteit is. Dus niet op korte tijd extra olie op de markt kan brengen om een onverwachte terugval elders te compenseren.
      Interessant lijkt mij in hoeverre de koopkracht van burgers nog in staat is om de benodigde hogere olieprijzen te ondersteunen [om op langere termijn de wereldwijde olieproductie nog op peil te houden.]
      Aan het ‘gratis geld’ dat bijvoorbeeld massaal in het schalie oliegebeuren gepompt werd zal naar ik aanneem snel een einde komen of in ieder geval verminderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s