Wood Mackenzie: Al voor 380 miljard dollar aan olie en gas projecten uitgesteld

Grafiek 1:

Bovenstaande grafiek en de informatie welke te vinden is in de artikelen waarin onderaan dit blogartikel naar verwezen wordt, zijn gebaseerd op een recent gepubliceerd rapport van Wood Mackenzie.

Sinds grofweg eind 2014 t/m eind 2015 zijn er al 68 grote olie en gasprojecten uitgesteld. Het gaat om een totaal bedrag van maar liefst 380 miljard dollar. De oorspronkelijke planning was dat er gedurende de periode van 2016 tot 2020 er 170 miljard dollar zou worden uitgegeven aan deze 68 projecten en gedurende de derde decade (vanaf 2020) van de 21-ste eeuw 210 miljard.

In Grafiek 1 (helemaal bovenin) is te zien hoeveel verlies aan olieproductie de komende jaren optreedt, wanneer [zoals ik het interpreteer] de uitgestelde projecten minimaal tot weergegeven jaren uitgesteld worden.
Het werkelijke verlies aan olieproductie zal [aannemende dat de berekeningen van Wood Mackenzie kloppen] tot aan het jaar waarin de 68 projecten worden uitgesteld exact gelijk zijn aan het weergegeven productieverlies in Grafiek 1.
Stel dat de 68 olieprojecten allen tot minimaal het jaar 2023 uitgesteld worden, dan zal het werkelijke verlies aan productie tot en met het jaar 2023 exact hetzelfde zijn zoals die in grafiek 1 weergegeven is. Hierbij wordt aangenomen dat het door Wood Mackenzie voor de 68 uitgestelde projecten berekende productieverlies overeenkomt met het uiteindelijke werkelijke productieverlies.

Vooral vanaf het jaar 2020 wordt het verlies aan olieproductie m.i. meer dan noemenswaardig.
In het jaar 2023 zal alleen al vanwege het lang genoeg uitstellen van de 68 genoemde projecten de olieproductie met bijna 3 miljoen vaten per dag verminderd worden.
Aangezien vanaf het opstarten van een nieuw groot olieproject tot aan het beschikbaar komen van de eerste olie uit het project een periode van grofweg 4 tot 10 jaar zit (soms nog langer), merken we pas over enkele jaren de gevolgen van de recente flinke bezuinigingen op nieuwe grote olieprojecten.

De rode stippellijn in Grafiek 1 betreft de situatie tot halverwege het jaar 2015. In de tweede helft van 2015 zijn er, bovenop de tot dan toe reeds uitgestelde projecten, extra projecten uitgesteld (tot 68 in totaal) waardoor het toekomstig verlies aan olieproductie nog groter is geworden.

De Amerikaanse schalie olie valt buiten de scope van het rapport van Wood Mackenzie. De (mogelijke) terugval in de Amerikaanse schalie olieproductie dient dus nog opgeteld te worden bij het verlies aan olieproductie van de reeds uitgestelde 68 projecten.
In hoeverre ook Nationale oliemaatschappijen, zoals Saudi Aramco en vele andere grote nationale oliemaatschappijen, meegenomen zijn in het rapport van Wood mackenzie is me niet duidelijk.

Het totale bedrag aan uitgestelde investeringen en daarmee ook de hoeveelheid aan olieproductie verlies, zal in het jaar 2016 hoogst waarschijnlijk alleen nog maar groter worden
Als ook in 2016 de olieprijzen zo laag blijven (of misschien nog lager) dan in 2015 het geval was, zullen er nog veel meer grote olie olieprojecten [die in het jaar 2016 een zogenaamde “Final Investment Decision” (goedkeuring) moeten krijgen] uitgesteld en mogelijk uiteindelijk afgesteld worden.
Het verlies aan olie productie zal daardoor met name in de derde decade van de 21-ste eeuw (2020 t/m 2029) alleen maar groter worden dan in Grafiek 1 is weergegeven.
Wil men de uitgestelde projecten weer opnieuw een definitieve “go” geven, dan zal er in een bepaald jaar in de toekomst naast de specifiek voor dat jaar te bekrachtigen olieprojecten [m.b.v. definitieve “go”] ook nog eens extra geld vrij moeten komen om de uitgestelde projecten weer een “go” te geven.
Aangezien de gemiddelde ‘breakeven’ prijs van de 68 uitgestelde projecten rond de 62 dollar per vat ligt, is er flink wat geld en m.i. dus flink hoge olieprijzen nodig om, bovenop de definitieve ” go” voor de in toekomstige jaren geplande projecten, een definitieve “go” voor uitgestelde projecten te geven.

Petrobas
Zeer recentelijk heeft ook het Braziliaanse olieconcern ‘Petrobas’ naar buiten gebracht om ten eerste in 2016 nog meer te bezuinigen dan eerder gepland was en ten tweede dat de verwachte totale Braziliaanse olieproductie in het jaar 2020 nog maar 2,7 miljoen vaten per dag zal gaan bedragen. De extra bezuinigingen van Petrobas zijn zo ver men weet nog niet opgenomen in het Wood mackenzie rapport.
De hoeveelheid aan uitgestelde olieprojecten loopt hiermee extra snel op.
Onderstaand een grafiek van de investeringen van Petrobas in het zoeken naar en in ontwikkeling brengen van nieuwe oliereserves:

Bezuinigingen in beeld
Net als Grafiek 1 is ook onderstaande Grafiek 2 oorspronkelijk afkomstig uit het Wood mackenzie rapport (zie artikel nr 2. onderin voor grafiek).
Grafiek 2:

In grafiek 2 is te zien dat vooral op de ‘exploration and production‘ kosten in 2015 (t.o.v. het jaar 2014) flink bezuinigd is. Naar verwachting zal (vanwege de naar verwachting aanhoudend lage olieprijzen) dit jaar (2016) er nog eens extra veel nieuwe projecten uitgesteld worden.
Uit de grafiek valt te lezen dat de kosten voor ‘Exploration and production’ voor de jaren 2010 t/m 2016 (2016 is geschat) respectievelijk 539 – 631 – 710 – 745 – 741 – 541 – 379 miljard dollar bedroegen.
Stel, om een flinke natte vinger inschatting te maken, dat gerekend in 2015 dollars er de komende jaren op jaarbasis minimaal 650 miljard dollar aan investeringen in ‘Exploration and production’ nodig zijn om de wereldwijde olieproductie in de derde decade van de 21-ste eeuw op gelijke hoogte te houden, dan zal bij geringere investeringen (minder dan 650 miljard dollar) de wereldwijde olieproductie in de derde decade van de 21-ste eeuw (of mogelijk al enige jaren eerder) niet meer op niveau gehouden kunnen worden.

Opvallend vond ik verder dat de ‘midstream‘ kosten daarentegen steeds verder oplopen, ondanks de bezuiningen op de  ‘exploration and production’ kosten. Midstream heeft van doen met opslag van olie en het transport van olie naar bijvoorbeeld raffinaderijen.
Uit de grafiek valt te lezen dat de ‘Midstream’ kosten voor de jaren 2010 t/m 2016 (2016 is geschat) respectievelijk 43 – 51 – 64 – 91 – 128 – 167 – 172 miljard dollar bedroegen.

Enkele scenario’s
In verband met huidige en eventuele toekomstige bezuinigingen op nieuwe olieprojecten (het uitstellen van nieuwe olieprojecten) zijn mijns inziens vele scenario’s denkbaar:

Scenario 1: Irak verhoogt de komende jaren flink haar olieproductie.
Irak verhoogt haar olieproductie vanaf nu tot het jaar 2020 met enkele miljoenen vaten per dag (bijvoorbeeld 4 miljoen extra) waardoor de olieprijzen tot aan het jaar 2020 aan de lage kant blijven. Irak heeft namelijk nog grote reserves aan goedkoop winbare olie en kan dus ook bij lage olieprijzen op economisch rendabele wijze haar olieproductie verhogen. Vanwege de lage olieprijzen zijn de grote internationale oliemaatschappijen en sommige nationale oliemaatschappijen daardoor de komende jaren niet in staat om voldoende financiele  middelen op te brengen om een voldoende aantal nieuwe olieprojecten een definitieve “go” te geven om op langere termijn de wereldwijde olieproductie op peil te houden. Wanneer vervolgens de olieproductie in Irak na het jaar 2020 niet meer verder stijgt (en ook de rest van de OPEC is niet in staat haar olieproductie verder te verhogen) dan zal in de jaren daarna de bezuinigingen op nieuwe olieprojecten in de rest van de wereld voor lange tijd haar tol gaan eisen. Een op zijn minst voor enkele jaren durende flinke terugval in de wereldwijde olieproductie is dan niet meer tegen te  houden. Onmogelijk in te schatten welke gevolgen dat zal hebben voor de wereldeconomie. Naar mijn inschatting kan het wel eens voor een flinke klap gaan zorgen.

Scenario 2: Grote oorlog in en rond de Perzische golf
Als de olie export vanwege een grote oorlog in en rond de Perzische golf tot stilstand komt dan heeft men de poppen echt aan het dansen. Ik neem aan dat dit scenario niet gaat plaatsvinden. Maar valt natuurlijk nooit uit te sluiten.

Scenario 3: olieprijzen stijgen onvoldoende vanwege te gering wereldwijde koopkracht
Vanaf het jaar 2018 stijgende olieprijzen, maar vanwege te geringe koopkracht treedt er al snel vraagvernietiging op waardoor de olieprijzen niet hoog genoeg kunnen stijgen om ten eerste naast de benodigde nieuwe olieprojecten ook de uitgestelde olieprojecten een definitieve “go”te geven en ten tweede om de [naar verwachting] tegen die tijd flink verminderde Amerikaanse schalie olieproductie weer omhoog te krikken. In de derde decade van de 21-ste eeuw zal er daardoor op zijn minst gedurende enkele jaren een gat in (een terugval in) de wereldwijde olieproductie optreden.

En zo zijn er nog wel meer scenario’s  denkbaar.

Samengevat zou men m.i. kunnen stellen dat in het geval er ten eerste bij des te meer projecten de definitieve ‘go’ uitgesteld wordt en ten tweede des te langer de uitstelling van de definitieve ‘go’ duurt, des te groter de komende tien tot vijftien jaar (met name in de derde decade van de 21-ste eeuw) de terugval in de wereldwijde olieproductie zal worden.

Zal er sprake zijn van tijdelijke terugval in wereldwijde olieproductie?
De vraag is of laatstgenoemde terugval tijdelijk van aard zal zijn, m.a.w. of er de komende jaren slechts tijdelijk sprake zal zijn van een gat (terugval) in de wereldwijde olieproductie of dat er sprake zal zijn van een definitieve terugval in de wereldwijde olieproductie.

Wil men bewerkstelligen dat de terugval in olieproductie maar tijdelijk zal optreden, dan zal men de komende jaren veel meer olieprojecten een definitieve “go” dienen te geven dan in 2015 het geval was [en hoogstwaarschijnlijk ook in 2016 het geval zal zijn] om ervoor te zorgen dat de verwachte terugval [welke met name in de derde decade van de 21-ste eeuw zal plaatsvinden] in de wereldwijde olieproductie niet te diep wordt en te lang gaat duren waardoor de wereldeconomie instort.

Negatieve feedback loop?
Er kan sprake gaan zijn van een soort van negatieve feedback loop [neerwaartse spiraal], namelijk dat er bij een terugval in de wereldwijde olieproductie er minder economische middelen beschikbaar zijn om [gedurende de jaren met een noemenswaardige terugval in de wereldwijde olieproductie] voldoende olieprojecten een definitieve “go” te geven. Dat de terugval van de wereldwijde olieproductie daardoor alleen maar sneller en sneller zal gaan verlopen. Ondanks betere technologie wordt vanwege het meer en meer uitgeput raken van het laaghangend fruit het steeds duurder om een bepaalde hoeveelheid uit de grond te halen. Althans dat is naar mijn idee tot nu toe de trend.

Verwijzingen naar relevante artikelen:
1) Toll of oil price slump mounts as 68 major projects delayed
2) Global Oil and Gas Industry Outlook
3) Achter paywall:
Delayed oil projects total nears $400bn – FT.com
4) More deepwater deferrals underline need for cost action
5) Achter paywall:
‘Full Surgical Operation’ Underway to Defer Worldwide Oil, NatGas Capex | 2016-01-14 | Natural Gas Intelligence

Advertenties

Over paradoxnl

Man, 53 jaar, Nederland.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Wood Mackenzie: Al voor 380 miljard dollar aan olie en gas projecten uitgesteld

  1. Hashima zegt:

    Paradox, bedankt voor de laatste twee mooie stukken. Duidelijke opsommingen.

  2. paradoxnl zegt:

    Bedankt Hashima (klinkt Japans). Ik heb zojuist het artikel nog wat aangepast (nog wat kromme zinnen eruit gehaald) om het wat duidelijker te maken. Daar laat ik het voorlopig maar bij.

    De laatste tijd ligt mijn focus zowat volledig op het wereldwijde olie gebeuren en niet meer op weer en klimaat dingetjes. Ik heb al tijdje sterk het gevoel dat verder in de toekomst zal blijken dat er in deze tijdsperiode (2005 t/m 2025) belangrijke geschiedenis werd geschreven wat betreft de wereldwijde olievoorziening met uiteindelijk grote gevolgen voor de wereldeconomie.

  3. Hashima zegt:

    Hoi Paradox,

    Ik begrijp volkomen dat je je nu meer op een ding focust. Ook ik merk, dat als men te veel dingen wilt volgen, het enorm veel tijd gaat kosten en dat wil ik eigenlijk(ook) niet. Dan is het soms beter om met een onderwerp wat meer in de diepte te kunnen gaan, dat geeft ook niet altijd voldoening(weet ik) maar het leven is gewoonweg veel te veelzijdig om van (heel veel)dingen op de hoogte te zijn en blijven en dan moet men keuze’s gaan maken.

    Zo volg ik zelf de laatste tijd het vluchtelingen verhaal nogal(heeft indirect ook met peak-oil te maken) omdat ik steeds meer begin te geloven dat er een hoop niet klopt, dan wel bewust sterk word gestuurd en beeninvloed. Dat de periode 2005 tm 2025 belangrijk gaat zijn/ worden, denk ik ook. Grofweg alles na 2005. Men moet nu vooral genieten en dingen die men graag doet of heeft(voor zover als dat kan/ binnen grenzen) proberen te verwezenlijken, het kan zo maar afgelopen zijn. Nu is het hele leven eigenlijk wel zo maar deze tijden vragen toch om een andere dynamiek(althans zo zie ik het). Niet te ver in de toekomst meer proberen te kijken(in de praktijk bedoel ik dan, theoretisch is wat anders). Overigens ben ik zelf ook dit jaar nogal met wat privé dingetjes bezig en dat slokt ook hier en daar(soms veel) tijd weg. Maar ik blijf zaken zo wie zo volgen, van bepaalde site’s.

    Hashima is inderdaad Japans. Het eiland werd in 1890 gekocht door Mitsubishi om aldaar steenkool uit zee te winnen en was tot 1974 bewoond. Het heeft een duistere geschiedenis.
    Grondstoffenwinning heeft in het verleden op veel plaatsen voor rijkdom maar ook een hoop ellende gezorgd. Toen ik een andere nickname zocht was ik daar toevallig mee bezig.

    https://nl.wikipedia.org/wiki/Hashima_(eiland)

    Ik ben altijd een groot liefhebber geweest van verlaten en desolate oorden en gebouwen, dat oefent een bepaalde fascinatie op me uit, wat zou daar geweest zijn, hoe ervoer men dat toen…etc. Ik kan daar een stuk fantasie op loslaten.

    • paradoxnl zegt:

      Hashima, bedankt voor de uitleg!

      “Ik ben altijd een groot liefhebber geweest van verlaten en desolate oorden en gebouwen”.

      Ik herken dat ook wel bij mezelf. Het gevoel alsof alle drukte aan het gebouw verdwenen is en er een rust is over neergedaald.

  4. Hans Verbeek zegt:

    “Ik ben altijd een groot liefhebber geweest van verlaten en desolate oorden en gebouwen”.

    Dan zul je de foto’s, die Edward Burtynski maakt van de industriële plundering van de aarde, ook indrukwekkend en mooi vinden.
    http://www.edwardburtynsky.com/

  5. Pingback: Olieprijzen van boven de 60 dollar per vat benodigd om wereldwijde olieproductie de komende tien jaar op peil te houden? Deel 2 | Paradoxnl's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s