Rystadenergy: Bereikt olieproductie in Midden oosten al in het jaar 2020 haar piek?

Volgens onderstaand scenario uit de hand van het in Noorwegen gevestigde energiebureau ‘Rystadenergy’ bereikt de totale olieproductie in het Midden Oosten al in 2020 haar maximale hoogte (piek). Het scenario bevat natuurlijk de nodige aannames, onder andere dat in Iran en Irak de investeringen in de oliewinning de komende jaren nog wat verder zullen stijgen. Klik hier voor het relevante artikel.

Het relevante tekstdeel in het artikel:

Figure 1 depicts the oil production (including crude and condensate) for the Middle East region from 2010 to 2025, split by countries. Production in the region has increased from 24 million bbl/d in 2010 to around 26 million bbl/d in 2015. Further growth is expected with oil production projected to peak at almost 30 million bbl/d around 2020.

Wanneer de investeringen in Iran en Irak niet verder toenemen zal de productieverhoging van Iran en Irak noemenswaardig lager uit gaan vallen dan in de hieronder weergegeven grafiek vanuit gegaan wordt:

De titel van het Rystad artikel is cru gesteld in mijn ogen nogal misleidend. Naar mijn idee is het voor een energiebureau ongepast om een sombere boodschap welke politiek/ economisch gevoelig ligt direct te verwoorden. Want ondanks dat de titel van het hierboven gelinkte artikel anders doet vermoeden (en ook het optimistisch taalgebruik in het artikel zelf), ligt wat de olieproductie in het Midden oosten betreft, in het artikel een hele sombere boodschap verborgen: namelijk dat zelfs onder een scenario waarbij zowel Iran als Irak hun investeringen in de oliewinning de komende jaren nog wat verder zullen opkrikken, het Midden oosten als geheel al grofweg in het jaar 2020 haar maximale olieproductie (piek productie) zal bereiken. Als de benodigde investeringen in Irak en Iran onder de maat blijven zal de oliepiek in het Midden oosten al enige jaren eerder plaatsvinden.

De belangrijkste ‘niet verwoorde’ boodschap uit het artikel is mijns inziens dat de Saoedische olieproductie (aldus boven getoonde grafiek) al voor het jaar 2020 haar maximale productie zal bereiken! Een boodschap waarin gesteld wordt dat de olieproductie in het Midden oosten ondanks noemenswaardige investeringen al in het jaar 2020 zal pieken ligt naar mijn bescheiden mening best wel gevoelig.
Bijvoorbeeld, uit mijn hoofd, heeft onder andere het IEA al een paar keer gewaarschuwd dat met name na het jaar 2020 de wereld volledig afhankelijk wordt van een verder stijgende olieproductie in het Midden oosten om de verwachte terugval van de olieproductie in de rest van de wereld te compenseren.

De hoop dat het Midden oosten haar olieproductie na het jaar 2020 nog verder kan verhogen is volgens het gegeven Rystad scenario dus valse hoop en als het bovengenoemde scenario min of meer bewaarheid wordt kunnen allerlei politiek economische besluiten die gebaseerd zijn op een ook na het jaar 2020 stijgende olieproductie in het Midden oosten de prullenbak in. Dus zelfs onder een optimistisch scenario ‘van Rystadenergy’ (een scenario waarbij in Iran en Irak de komende jaren de nodige investeringen zullen plaatsvinden) zal het Midden oosten als geheel al in het jaar 2020 haar olieproductie piek bereiken.

Rystad relatief optimistisch over Iran, Irak en VS
Wat betreft de olieproductie voor de komende jaren is Rystad vooral optimistisch over de olieproductie in Iran, Irak en ook de tight olie (schalie olie) productie in de Verenigde Staten. Om dat optimisme te realiseren dient er de komende jaren in de genoemde landen wel flink geïnvesteerd te worden in de oliewinning. De grote vraag voor mij is in hoeverre wereldwijd de toenemende kosten om de wereldwijde olieproductie de komende jaren nog op peil te houden nog ondersteund kunnen worden. Misschien dat ik in verband met laatstgenoemde in latere blogartikelen nog diverse links naar relevante informatie ga geven.

Olieproductie Irak:
Volgens dit artikel (pdf formaat), [welke wat betreft de Iraakse olieproductie voor de komende jaren beduidend minder optimistisch is dan Rystadenergy] zal zelfs wanneer de investeringen in Irak de komende jaren noemenswaardig toenemen, de olieproductie aldaar niet of niet noemenswaardig toenemen.

In short, while Iraq may manage some modest growth in the next few years, the accelerator will not be pressed down again, as it was in 2015, for some years to come.

(Tight)olieproductie Verenigde Staten:
Volgens onderstaande grafiek bereikte de Amerikaanse tight olie productie een (voorlopige?) maximale productie van ongeveer 4,3 miljoen vaten per dag:

De flinke stijging van de Amerikaanse tight olieproductie is wel gepaard gegaan met flink toenemende schulden bij de olieproducenten aldaar (voor relevante website klik hier):

Zonder de flinke stijging van de Amerikaanse tight olieproductie zou de wereldwijde productie nog steeds grofweg op het niveau van 2005 gebleven zijn (voor relevante website klik hier):

Vooral Rystadenergie en het EIA zijn aldus diverse onafhankelijke analisten (en gebaseerd op de informatie van de onafhankelijke analisten ook in mijn ogen) erg optimistisch over de toekomstige Amerikaanse tight olieproductie. Het EIA en Rystadenergy verwachten namelijk dat de Amerikaanse tight olieproductie binnen tien jaar opgekrikt kan worden tot ruim 7 miljoen vaten per dag en dat dit productieniveau jarenlang vol gehouden kan worden. Om dat te realiseren dienen, aldus het EIA en Rystad de olieprijzen wel noemenswaardig te stijgen.
Menig onafhankelijk analist daarentegen gaat ervan uit dat zelfs onder een scenario met erg hoge olieprijzen de Amerikaanse tight olieproductie binnen nu en tien jaar hooguit iets boven de oude gemiddelde jaarpiek van 4,3 miljoen vaten per dag (2015) zal komen te liggen en dat na het bereiken van de maximale productie de productie al snel zal gaan inzakken.

Tot slot
In zijn meest recente artikel blijft ook voormalig CIA analist Tom Whipple ‘vrij vertaald’ waarschuwen voor een flinke terugval in de wereldwijde olieproductie zo rond het jaar 2020:

As the decade draws to a close, there should be signs that the massive cuts in capital spending on finding and developing new oil fields are having an impact.

The world is still consuming some 35 billion barrels of oil each year. Without steadily exploiting new sources of oil production, normal depletion, which is much faster in shale oil fields, is likely to become a serious concern by the end of this decade.

Advertenties

Over paradoxnl

Man, 53 jaar, Nederland.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Rystadenergy: Bereikt olieproductie in Midden oosten al in het jaar 2020 haar piek?

  1. Dan wordt het toch echt tijd om over te stappen op hernieuwbare energiebronnen. Anders zijn files wel het minste probleem waar we mee te maken krijgen.

    • paradoxnl zegt:

      We hebben m.i. weinig keus willen we de komende decennia onze huidige levenswijze min of meer in stand houden. Ben benieuwd in hoeverre en hoe snel dat met behulp van hernieuwbare energiebronnen gaat lukken.
      M.i. hebben we afgezien van bijvoorbeeld een enorme doorbraak in kernfusie weinig keuze. Ik neem aan dat we er niet aan gaan ontsnappen om noodgedwongen onze huidige levenswijze flink aan te passen aan de ‘nieuwe energie situatie’.
      Een transitie van een hoofdzakelijk op fossiele brandstoffen gebaseerde energievoorziening naar een op metalen gebaseerde energievoorziening?
      Ik weet het niet, als ‘we’ geen poging ondernemen zullen we so wie so de gevolgen flink gaan merken. 🙂

  2. Hans Verbeek zegt:

    De wereldolieproductie is min of meer gelijk aan het wereldolieverbruik.
    Als de wereldolieproductie gaat krimpen zullen er bepaalde groepen (moeten) worden afgesloten van het gebruik van aardolie (producten). Dat zijn de laagst betaalden in het rijke westen, die zich geen auto meer kunnen permitteren.
    En in de Derde Wereld worden hele landen afgesneden van aardoliegebruik. Libië en Syrië zijn recente voorbeelden van dit verschijnsel. In het komend jaar zullen Brazilië, Venezuela, Nigeria en Turkije hun olieverbruik flink zien dalen door enerzijds economische problemen of anderzijds revolutie of opstand tegen de regering.

    • paradoxnl zegt:

      Ja, het lijkt er op dat steeds meer landen om welke reden dan ook steeds meer verzanden in een staat van continue intern geweld en onrust met nadelige gevolgen voor de economie. De kandidaten die jij daar noemt zijn ook naar mijn idee kandidaten om in hoog of laag tempo af te glijden naar soort van ‘failed state’. Om maar wat te noemen, bijvoorbeeld Griekenland heeft het ook niet makkelijk.
      Misschien zal door sommige partijen alles in het werk gesteld worden om ook van bijvoorbeeld Iran een failed state te maken.

      Wat Nigeria betreft:
      Je kan de daling relatief bekijken, maar in absolute zin kan m.i. de olieconsumptie in Nigeria niet flink dalen, omdat er aldaar momenteel nog geen 400 duizend vaten per dag aan olie geconsumeerd… en dat met een bevolking van ruim 180 miljoen mensen!
      Een land als Duitsland verbruikt grofweg 2,4 miljoen vaten per dag en dat met een bevolking van ongeveer 80 miljoen mensen. De ruim 65 miljoen tellende bevolking van Frankrijk consumeert ongeveer 1,8 miljoen vaten per dag.
      Als Nigeria per hoofd van de bevolking net zoveel olie zou gaan verbruiken als Duitsland of Frankrijk, zou Nigeria een relatief grote olie importeur zijn i.p.v. een (netto) olie exporteur. Als bijvoorbeeld ook in Irak vrede zou komen en daardoor de economie aldaar flink aantrekt, zou ook de olieconsumptie in Irak flink kunnen stijgen.
      Vietnam is onlangs ook een netto olie importeur geworden, aldus http://www.crudeoilpeak.info

      Wat me verder opvalt is dat in Italie de afgelopen jaren de olieconsumptie behoorlijk is gedaald, namelijk van ruim 1,9 miljoen naar recentelijk ongeveer 1,2 miljoen vaten per dag.

  3. ferry bieseman zegt:

    hogere energie prijzen zal leiden tot ander gebruik , bij grootte tekorten zal deze op de bon gaan om een betere verbetering , hopen op doorbraak met kernfusie waardoor op grootte schaal waterstof kan worden opgewekt

    • paradoxnl zegt:

      Dat is een gangbare opvatting inderdaad, een klassieke. Een groot vertrouwen in het menselijk vernuft.

      Neoclassical economic theory has sought to refute the issue of resource scarcity by application of the law of substitutability and technological innovation. The substitutability ‘law’ states that as one resource is exhausted — and prices rise due to a lack of surplus — new markets based on alternative resources appear at certain prices in order to satisfy demand. Technological innovation implies that humans are able to use technology to fill the gaps in situations where resources are imperfectly substitutable.

      Ik betwijfel dat het ‘op de bon gaan’ ingeruild zal worden voor een ‘betere verbetering’ in de zin dat daarmee de wereldeconomie voor (toekomstige) krimp behoed kan worden, laat staan eeuwig durende economische groei in stand gehouden kan worden.
      Zo twijfel ik bijvoorbeeld ook heel erg aan het gemak waarmee een waterstof economie op grote schaal geïmplementeerd kan worden (vorm gegeven kan worden), zeker in het geval wanneer gedurende een crisis (economische/ energie) een alternatief op grote schaal geïmplementeerd dient te worden.
      Waterstof is voor zover ik weet bijvoorbeeld super vluchtig en behoorlijk explosief. Er zal naar ik vermoed bijvoorbeeld enorm veel aanpassing aan en vervanging van de huidige infrastructuur dienen plaats te vinden. Vooral wanneer een crisis in alle hevigheid toeslaat zal het zacht uitgedrukt extra lastig worden om zonder enorme en langdurige kleerscheuren een alternatief voor het bestaande te realiseren.

      Naar mijn bescheiden mening is er op laboratorium niveau en zeker ook op papier heel veel mogelijk, maar in hoeverre één en ander op grote schaal geïmplementeerd kan worden om daarmee business as usual in stand te houden, is m.i. een heel ander verhaal. Dat ondanks alle ‘verbeteringen’ er steeds meer sprake is van afnemende opbrengsten in allerlei (energie) voorzieningen. Op grote schaal spelen factoren die op kleine schaal niet zo van belang zijn.

      We hebben ook nog ‘zoiets als’ Liebig’s law of the minimum:

      More recently Liebig’s Law is starting to find an application in natural resource management where it surmises that growth in markets dependent upon natural resource inputs is restricted by the most limited input. As the natural capital upon which growth depends is limited in supply due to the finite nature of the planet, Liebig’s Law encourages scientists and natural resource managers to calculate the scarcity of essential resources in order to allow for a multigenerational approach to resource consumption (See:sustainability/sustainable development).

      Bijvoorbeeld, om een eeuwig groeiende ‘waterstof economie’ in stand te houden is er m.i. veel meer nodig dan alleen een grootschalig en goedkoop aanbod van waterstof.
      Zoals blijkt uit mijn antwoord geloof ik niet dat met ‘technologie alleen’ uiteindelijk alle problemen opgelost zullen worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s