Tekorten aan ‘bruikbaar’ zand, met name voor constructie werkzaamheden wereldwijd

Om een samenleving (economie) vorm te geven is beton van onmisbaar belang. En er zijn enorme hoeveelheden aan beton benodigd om een samenleving (economie) noemenswaardig ‘vorm’ te geven, te laten functioneren.

‘Bruikbaar’ zand is essentieel voor het vervaardigen van beton.
Kort door de bocht is beton eigenlijk gewoon zand en grind aan elkaar ‘gelijmd’ met cement.
Terzijde: ‘Bruikbaar’ zand is bijvoorbeeld ook heel belangrijk bij de schalie oliewinning.
Het kost heel veel energie om beton te maken (alleen al het ‘fabriceren’ van cement kost relatief heel veel energie), maar ook dat terzijde.

Volgens onderstaande artikelen is er nu al sprake van tekorten aan bruikbaar zand, waardoor bijvoorbeeld het voor een land als India extra lastig wordt een economische groeispurt te realiseren. Er zijn wel alternatieven voor beton, maar deze zijn erg duur en nog lang niet op grote schaal toepasbaar.
Vooral in ontwikkelingslanden is er sprake van een soort van zand maffia, waarbij flink wat zand ‘gewonnen’ wordt, welke ten koste gaat van de lokale bevolking die er alleen maar de lasten van ondervinden.

Hieronder enkele Engelstalige quotes uit diverse artikelen:
Eerste artikel: World Faces Global Sand Shortage

The world is running out of sand. So much so that some countries have banned exports of sand, and there is a thriving black market for it.

It’s [bruikbaar zand] also the natural resource that we use the most of after air and water. Whatever building you’re sitting in right now, it’s probably built mostly with concrete. And concrete is basically just sand and gravel glued together with cement. And also, all the roads that connect all those buildings, those are also made out of concrete. All the windows in every single one of those buildings are made of glass, and glass is nothing but melted-down sand.

Most of the sand that we use in the world is quartz sand, and most of it comes from mountains. And over thousands of years, they get worn down by rain, by wind, by erosion. Rivers carry them down the mountainsides, and finally, they bring them to the beach.

There’s so much demand for sand right now that we are stripping riverbeds bare. We’re stripping beaches bare. We’re tearing up forests and farmland to get at the sand. And things have gotten so bad in a lot of places that governments have really tried to crack down on it. As a result of that, organized crime has taken over the sand business. And they do what mafias do everywhere. They bribe police. They bribe cops. And if you really get in their way, they will kill you.

Tweede artikel: An improbable global shortage: sand

Much of the modern global economy depends on sand. Most of it pours into the construction industry, where it is used to make concrete and asphalt. A smaller quantity of fine-grade sand is used to produce glass and electronics, and, particularly in America, to extract oil from shale in the fracking industry. No wonder, then, that sand and gravel are the most extracted materials in the world. A 2014 report by the United Nations Environment Programme (UNEP) estimates they account for up to 85% by weight of everything mined globally each year.

Sand may appear plentiful, but is in fact becoming scarce. Not all types are useful: desert sand is too fine for most commercial purposes. Reserves also need to be located near construction sites; as transport costs are high compared with the price, it is usually uneconomical to transport sand a long distance.

Sand is being extracted at a far greater rate than that at which it is naturally replenished, and the depletion of existing reserves is damaging the environment. Dredging in rivers and seas pollutes natural habitats, affecting local fishing and farming industries.

Een derde artikel: The World’s Disappearing Sand

Believe it or not, we use more of this natural resource than any other except water and air. Sand is the thing modern cities are made of. Pretty much every apartment block, office tower and shopping mall from Beijing to Lagos, Nigeria, is made at least partly with concrete, which is basically just sand and gravel stuck together with cement. Every yard of asphalt road that connects all those buildings is also made with sand. So is every window in every one of those buildings.

Sand is the essential ingredient that makes modern life possible. And we are starting to run out.

To build those cities, people are pulling untold amounts of sand out of the ground. Usable sand is a finite resource. Desert sand, shaped more by wind than by water, generally doesn’t work for construction.

Advertenties

Over paradoxnl

Man, 53 jaar, Nederland.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

9 reacties op Tekorten aan ‘bruikbaar’ zand, met name voor constructie werkzaamheden wereldwijd

  1. gerard d'Olivat zegt:

    Hier een aardig overzicht in De Tijd
    .http://www.hpdetijd.nl/2017-04-25/zorgt-tekort-aan-zand-nieuwe-conflicten/
    in The Third Pole berichten ze met enige regelmaat over ‘zand’ en rivieren.

  2. Economisch herstel zet in en meteen is er overal een tekort aan materiaal en vakmensen etc.

  3. gerard d'Olivat zegt:

    Wanneer je op grondstoffen de ‘multiplier’ zet en kijkt hoe bv. de zgn transitie economie eruit moet zien dan zie je gelijk waar de schoen gaat wringen. Interessant is om bv te kijken naar de winning van kobalt, lithium en mangaan, zink en koper.
    Hoewel de berichtgeving erover wat mistig is kun je op je vingers narekenen dat bv het ophogen van het markt aandeel elektrische auto’s naar noem eens wat geks 20 % in 2030 vanuit grondstoffen voorraden volstrekt illusoir is.
    In 2016 bv. verkocht Tesla in de VS 47.184 auto’s op een totale markt van 17.557.955 stuks. Van de naar schatting 1,4 miljard auto’s die er op onze planeet rondrijden zijn 0,015% EV’s en plug-ins.
    Tja dan hebben we het nog niet eens over de accuwalls die overal nodig zullen zijn om ‘savonds effe bij te tanken voor het geval wind en zon het even laat afweten!

    Even grof rekenend heb je het bij een marktaandeel van 20% over toenames met een factor honderd! en dan nog rijdt 80% of fossiel.
    Bij zgn delfstoffen voorraden zie je altijd staan ‘bij gelijk blijvend gebruik’ Tja maar niet bij verbruik met een factor honderd. Let op mijn woorden dat wordt niks met die ‘accu economie’.
    Aan het recycling wonder en nieuwe technologieen die er dan altijd uit de hoge hoed getoverd worden moeten we maar niet al te veel waarde hechten.Het laaghangend fruit is hier allang geplukt.
    Voorlopig lukt het niet eens om huisafval behoorlijk te scheiden en te verwerken. Diepzee mijnbouw is het toverwoord nu!
    https://fd.nl/ondernemen/1189658/de-zeebodem-is-het-nieuwe-strijdtoneel-voor-grondstoffen
    Daarna zullen de gedachtes nog wel wat verder afdwalen naar rond vliegende meteoren of mijnbouw op Mars ofzo…..
    Jules Verne heeft het allemaal al eens bedacht, leverde interessante avonturenromans op.

    • paradoxnl zegt:

      Dit lange antwoordt is natuurlijk niet alleen aan Gerard gericht…

      Ben het met je eens Gerard, het is geen populair beeld (dat zacht uitgedrukt de energie transitie wel eens super lastig kan gaan verlopen). Hoe meer ik er over lees, hoe somberder ik word over het gemak waarmee een energie transitie (en vooral een transitie naar een meer duurzame samenleving) zal gaan plaatsvinden.

      Ik ben helemaal voor hernieuwbare energie, maar m.i. rekent menigeen zich wat laatstgenoemde betreft heel makkelijk rijk. Soms ook bijvoorbeeld wat kernenergie betreft.
      Als we nu eens in de jaren 70 van de vorige eeuw serieus aan een transitie waren begonnen, dan waren we misschien in materieel opzicht nu wat minder rijk, maar wel wat meer ingesteld op toenemende schaarste aan (betaalbare) energie en grondstoffen.

      Mijn inziens is de minst kwade weg uiteindelijk een flinke stap terug in onze (gemiddelde) materiële welvaart, maar wel zoveel mogelijk inzetten op hernieuwbare energie waaronder ook ‘lowtech’ toepassingen vallen. En wanneer er doorbraken plaatsvinden waarbij op betaalbare wijze alternatieven op grote schaal op relatief korte tijd geïmplementeerd kunnen worden, kunnen we altijd nog op de oude voet verder gaan leven alsof we in een grenzeloze wereld leven.

      En vooral ook de prioriteiten bijstellen, bijvoorbeeld een economie waarbij de prioriteit veel meer op duurzame activiteiten ligt die van doen hebben met levensnoodzakelijke benodigdheden en niet op bijvoorbeeld allerlei grondstoffen en energie verspillende luxe zaken en massa productie van boel van wegwerpartikelen.

      Maar ja, ons financieel economisch stelsel is flink afhankelijk gemaakt van in mijn ogen een heleboel niet duurzame economische activiteiten die een groot deel van de samenleving niet ten goede komt. In een oneindige wereld kan laatstgenoemde m.i. niet zoveel ‘kwaad’, maar in een wereld met grenzen aan de groei des te meer.

      Ons financieel economisch stelsel kan m.i. niet goed overweg met langdurige recessies en toenemend pessimisme i.v.m. de toekomstige economie. Dat de kans op schokgolven in ons financieel economisch systeem flink groter wordt, wanneer steeds meer mensen niet meer willen geloven (het vertrouwen verliezen) in een groeiende toekomstige economie.

      Business as usual, door enkelen ook wel eens het “doorsukkel scenario” genoemd, is voor de korte termijn misschien de beste keus (althans voor de mensen die aan de ‘goede kant van de status quo’ staan) maar een doodlopende weg op de ietwat langere termijn. Verdergaan met het ‘doorsukkel scenario’ zal (in een wereld met grenzen aan de groei) de verschillen tussen arm en rijk in onze nog steeds relatief rijke westerse wereld alleen maar vergroten. En als de economische malaise uiteindelijk flink gaat toeslaan, zal een te groot verschil tussen arm en rijk zacht uitgedrukt sneller leiden tot flinke onrust (uit wanhoop gecreëerd gewelddadig gedrag) onder een groot deel van de bevolking.

      Als voor te grote groepen mensen in een samenleving het economisch ineens een stuk minder gaat worden en er zijn grote verschillen in rijkdom, dan is de kans op bloed in de straten naar mijn idee een stuk groter. Men leest er alhier niet veel over in het nieuws, maar bijvoorbeeld in Brazilië hebben er de afgelopen jaren flink wat gewelddadige protestacties plaatsgevonden i.v.m. extreme armoede bij grote groepen mensen, terwijl een ander deel aldaar in behoorlijke luxe leeft. Als ik me niet vergis heeft de Braziliaanse regering onlangs nog ingestemd met noemenswaardig meer politie ‘in de straten’.

      Ik ben niet voor gewelddadig verzet, integendeel, dat lijkt me vreselijk.
      Wel voor passief verzet. Bijvoorbeeld zoals uiteindelijk het Scandinavische model vorm heeft gekregen. Dat is te danken aan flink wat passief verzet (met name in Denemarken) van een groot deel van de bevolking tegen een beleid dat met name de rijke 1% bovenlaag van de samenleving ten goede kwam en ten koste ging van het arme deel. Maar het ‘ universalistische Scandinavische model’ heeft nog kunnen profiteren van voldoende betaalbare energie en grondstoffen.

      Maar in een wereld met grenzen aan de groei lijkt het me persoonlijk beter dat vooral in het rijkere deel van de wereld de mensen in materiële zin er gemiddeld noemenswaardig op achteruit gaan (maar niet zover dat er niet meer aan noodzakelijke levensbehoeften voldaan kan worden en minder materiële welvaart hoeft naar mijn bescheiden mening niet minder welzijn te impliceren, integendeel), maar tegelijkertijd het verschil tussen arm en rijk wel een stuk minder groot wordt.

      Het meest verschrikkelijke scenario lijkt me een scenario waarin mensen als een soort van armoedige slaven behandeld gaan worden. Een leven lang als het ware gebukt gaan onder te dure noodzakelijke levensvoorwaarden en daarbovenop soort van onderbetaald slavenwerk mogen verrichten om het hoofd boven water te houden, dat terwijl in de media men niets anders hoort over hoe dankbaar men wel niet mag zijn met alle vrijheid van meningsuiting en democratie. Ja, soort van democratie (verborgen fascisme) voor de rijken, want die kunnen het zich permitteren. Wat heb je aan al die vrijheden als je er niet aan toe kan komen er gebruik van te maken. Dat er met minachting naar armoede gekeken zal worden en de verantwoordelijkheid van die armoede volledig aan de mensen zelf toegeschreven zal worden.

      Waar een wil is, is een weg. Noodgedwongen zal menig samenleving tot lastige keuzes gedwongen worden.
      Gechargeerd uitgedrukt de keuze tussen enerzijds de weg van de sterkste [met een sterk materialistische invulling van welzijn, wat sommigen wel eens met soort van pragmatisme associëren, maar dat soort pragmatisme is m.i. dodelijk op de langere termijn] of anderzijds een weg waarin de mens veel meer in balans is met de natuurlijke draagkracht van de aarde, maar in materieel opzicht minder rijk is en een minder hoog ‘levenstempo’ bevat.

  4. gerard d'Olivat zegt:

    Ons economisch systeem is in toenemende mate gebaseerd op het aangaan van schulden of het nou staten of privepersonen zijn. Schulden zijn wonderlijk genoeg hoewel iedereen er feitelijk onder gebukt gaat tegelijkertijd een soort ‘optimistisch panacee’.
    In de toekomst zal het beter gaan en dan kunnen we die schulden aflossen! Dat laatste (het laatste) dat aflossen wordt natuurlijk steeds moeilijker. Lage inflatie, stagnerende lonen, het ontbreken van ‘uitvindingen’ die de economie werkelijk laten groeien, stijgende energie prijzen etc. Binnen dat korset hebben mensen geen enkele speelruimte.
    Het is jongleren met te veel ballen waarbij je zeker weet dat er ergens een eind aan de act komt. In 2008 ging het nog net goed met als laatste redmiddel het ‘gratis maken van geld’.
    En dat werkt zeker in bepaalde landen en voor een aantal groepen best wel aardig. Iedereen in Nederland consumeert zich nu weer suf vliegt als een dolle over hele wereld en verhuurt onderwijl zijn laatste vierkante meter aan Air BNB.
    Alles is een evenement of wordt ertoe gedwongen en Neymar, een voetballertje, wordt voor een half miljard! verkocht aan PSG en dezelfde avond staat iedereen in de rij om ‘zijn’ shirt te bemachtigen. Problemen van welke aard dan ook bestaan inmiddels niet meer in de ‘werkelijkheid’ maar worden alleen nog maar verwoord in zorgelijke verslagen van allerlei VN en andere NGO’s die ons waarschuwen voor de totale ineenstorting van zo ongeveer alles.
    Waterstress/klimaat/ depletion enz.

    Neem nou Al Gore, die komt van de week weer met een filmpje waarin hij schuimbekkend van leer trekt tegen de argeloze kijker die nu!! en niet morgen!! stoppen moet ondernemen om de dreigende catastrofes een halt toe te roepen.
    Tegelijkertijd toeval of niet wordt voor de zoveelste keer weer eens zijn energierekening gepubliceerd.
    https://sceptr.net/2017/08/al-gore-verbruikt-21-keer-meer/
    Huiver en geniet en ga daarna een beetje nadenken. Hier is iets gruwelijks aan de hand, waarbij je er eigenlijk niet meer aan ontkomt om het hele ‘duurzaamheids’ gedoe feitelijk goed vergelijkbaar wordt met het militair industrieel complex.
    Alleen hebben we het hier over het industrieel eco complex. Een mega opzet het allerlei hoofdrol spelers uit de ‘groene’ wereld die een industrietak optuigen waarmee ‘ons’ knollen voor citroenen wordt verkocht.
    Een broederlijk verbond tussen allerlei CEO’s, VN commissies en schimmige NGO’s tot Urgenda aan toe, die ons willen alten geloven dat alle!! problemen oplosbaar zijn met duurzame? energie en…..dito economische groei! Niets wordt doorgerekend. We gooien er gewoon weer een zorgelijk rapport tegenaan.
    https://fd.nl/opinie/1211623/halen-van-klimaatdoelen-vereist-tijdige-transitie-industrie En iedereen denkt zijn graantje mee te kunnen pikken in deze oorlogsindustrie tegen het klimaat gevoerd met windmolens en met generaals van het type AL Gore, die rustig met zijn beentjes over de rand van zijn zwembad bungelt en vliegt iedereen weer na zijn volgende bestemming.

    Wie stelt zoals Rotmans, GL, Klaver cs dat transitie en groei mogelijk is liegt en bedondert de hele kluit en valt in feite meer aan te rekenen dan Trump en zijn neocons clubs. Maar ze kijken wel uit om de ‘nederlandse burger’ nou werkelijk een soort te rekenen wat dat nou allemaal gaat kosten. Minnesma van Urgenda komt geloof ik met een bedrag van 32.000 euro per huishouden!!! tot 2030 en schrijft een volstrekt onzinnig en wollig rapport ter gelegenheid van hun tienjarig bestaan.
    Het Kan!!! roepen ze in navolging van Obama.
    Mc Kinsey berekent iets van 200 miljard de komende jaren en Shell juicht het toe https://fd.nl/economie-politiek/1167522/nederland-schoner-en-economisch-sterker-maken-kost-200-mrd. Waar dat geld vandaan moet komen en hoe effectief het eigenlijk is….geen idee. Dit soort ‘duur’zaamheid is alleen maar ‘duur’ en leidt tot helemaal niets.
    En uiteindelijk zal er ook niks gebeuren, behalve in de orde portefeuilles van de milieu slimmerikken zoals Musk/Shell en Gore die honderden miljoenen aan zijn profetieën heeft verdiend,
    Niks aan te doen.Rotmans gaat er zijn pensioen wel mee halen en Minnesma blijft keurig in haar dijkhuis wonen, volgend jaar de eerste opcenten per maand erbij op uw energierekening.
    De banken (die ook wel wat in duurzaamheid zien) lenen u, nou ja voor wie nog een lening kan krijgen u het duurzaamheidsbudget er graag bij, u verdient het zo terug op uw stroomrekening toch?? en de geplaatste zonnecellen krijgt u er na 15 jaar gratis bij.
    Het enige dat u dan nog hoeft te betalen is een paar honderd euro per zonnecel voor de recycling, maar ook dat geld kunt u er vast wel weer bijlenen als u tenminste weer nieuwe laat plaatsen.
    En zo gaat zelfs de duurzaamheid de tweedeling exponentieel laten toenemen.

    Allemaal voor het goede doel moet u maar denken…

    Een uitstekend stuk over de illusie van zonne en wind energie en economishce groei tot slot….

    https://ourfiniteworld.com/2017/07/22/researchers-have-been-underestimating-the-cost-of-wind-and-solar/

    • paradoxnl zegt:

      Gerard, grenzen aan de groei is de grote ‘not done’.

      Ik heb liever dat men geld verspilt aan boel van alternatieven dan aan andere zaken, bijvoorbeeld heel veel grondstoffen en energie verspillen aan luxe jachten, nog meer grote luxe gebouwen, nog meer wegen, massaproductie van niet voor levensonderhoud noodzakelijke spullen, nog meer pretparken, nog meer elektronische hebbedingen verzin maar.

      Al gore gelooft (afgaand op zijn gedrag) m.i. in een oneindige wereld waarin alleen sprake is van teveel opwarming en wat teveel milieuvervuiling.
      Dat techniek uiteindelijk alles wel zal oplossen. Hij gelooft blijkbaar dat zijn boodschap zodanig bijdraagt aan een betere ‘klimaat wereld’ dat hij het niet nodig vind om voor zichzelf in materiele zin een flink meer gematigde levenswijze na te volgen, een voorbeeld rol te vervullen.

      Van links tot rechts en van conservatief tot progressief wordt expliciet of impliciet het groeimodel ondersteunt. Al Gore is in mijn ogen gewoon een loopjongen van het grote geld (van private banken tot multi nationals).

      Hieronder een flink versimpeld betoog, heb nu geen zin in een genuanceerd verhaal:
      Het financieel economisch monster regeert ons allen. Van kinds af aan zijn we gewend gemaakt om alles in termen van geld uit te drukken, geld is onze god. De ene zit te oordelen over de onterechte rijkdom van de ander, een ander weer over de onterechte rijkdom van weer een ander.
      De ene haat de arme medemens, de ander weer de rijke. “Vooral niet van mijn centen” => veel verder kijken veel mensen naar mijn bescheiden mening niet.

      Ook een Jesse Klaver dient m.i. impliciet de macht van het grote geld, het doorsukkel scenario. Toch hoor ik nog liever zijn boodschap dan die van andere lieden, want die geven in feite expliciet toe dat ze aan de geld tiet van o.a. banken en multinationals hangen, in feite in dienst ervan staan.

      Ik heb het artikel van Gail gelezen. Ik kan me er in grote lijn wel in vinden, maar ja wat dan wel? Ik heb liever dat daar geld aan verspilt wordt, dan dat geld (denk aan grondstoffen) besteed wordt aan bijvoorbeeld nog meer luxe zaken bij de al over verzadigden. Het is nooit genoeg.
      Windmolens en zonnepanelen lijken me prima voor kleinschalige (lokale) toepassingen, maar (gezien vanuit de totale keten) niet om op grootschalig niveau er een moderne industriele samenleving met alle toeters en bellen erop te laten draaien.

      De enige echte oplossing is naar mijn idee een flink minder materialistische invulling van de begrippen welvaart en vooruitgang.
      Flink minder massa productie van wegwerp spullen, zeker van spullen die niet strikt noodzakelijk zijn voor m.i. noodzakelijke levensbenodigdheden, het ontmoedigen van het nastreven van bovengemiddeld veel (materiele) rijkdom, minder auto’s, minder grote huizen, meer focus op duurzame invulling van levensnoodzakelijke dingen…
      Het is m.i. ‘best wel mogelijk’, met de focus op levensnoodzakelijke spullen en omstandigheden, om met flink minder spullen en minder energie verbruik voor de meeste mensen in de wereld een ‘levenswaardig’ bestaan te ondersteunen.

      Bovengenoemde is allemaal dodelijk voor ons financieel economisch monster.
      Als men er al bij voorbaat van uitgaat dat het onmogelijk is om het financieel economisch monster al dan niet geleidelijk aan wezenlijk anders vorm te geven, heeft voor mij geen enkele discussie verder nog zin…laat ik maar ophouden…vermoed dat het veel onnodige weerstand bij mensen oproept.

  5. gerard d'Olivat zegt:

    Ik ben het met je eens, enkel soberheid en herverdeling zou enig perspectief bieden.
    Maar ja kom er eens om. Alles is gericht op steeds meer en vaker!

    Consumptie/auto’s/woninginrichting en voeding zijn kennelijk het enige levensterrein waarin iedereen zijn identiteit en keuze vrijheid aan kan ontlenen.
    Als je daar vraagtekens bijstelt nou nou dat kan je beter niet proberen.
    Begin eens een diskussie over bijvoorbeeld ‘overgewicht’ en voeding en of dat niet gereguleerd moet worden (zoals bij tabak bv.) omdat de gezondheidsrisico/kosten evident zijn.
    Dat zal de laatste keer zijn dat je gezellig staat te BBQen.
    Als je niet oppast verdwijn je zelf sissend op het rooster tussen de vette worsten.
    Was er een paar decennia geleden tenminste nog enige ruimte om vraagtekens te stellen bij overconsumptie ligt die tijd met air bnb/ de rolkoffertjes en Ryan air allang achter ons.
    Ik zie het terug bij vrijwel al die veertigers, waar ik er veel van ken.
    De ene helft werkt in de evenementen/vakantie industrie om de andere helft te vermaken (bij wijze van spreke dan)
    Ik vermaak me er trouwens wel mee hoor al die gekte en leegte en ratelende rolkoffertjes en stedentrips, als ik zelf maar niet hoef.
    Duurzaamheid! speelt binnen dit consumptie tijdsgewricht trouwens een uiterst dubieuze rol.
    Het is een soort ‘aflaat’ geworden waarmee de ‘groene kerk’ haar zondes afkoopt.
    Alles is duurzaam zelfs het afbreekbare zakje en het incidenteel kopen van een iets te kromme komkommer. De rest draaien we door.
    Plant een boom (doen ze trouwens ook al niet meer)en je vliegt gerustgesteld zo naar de Zuidpool enz. enz.
    Ik vraag me wel af over ‘één luxe jacht of auto minder verkocht gaat worden als ‘we’ met zijn allen? moeten gaan betalen voor de ‘accu economie’.
    Vind ik trouwens een beter woord dan ‘transitie’??,da’s zoiets als ombuigingen waarvan iedereen ook weet dat het eigenlijk om bezuinigingen.gaat.
    Transitie gaat om accu’s!! en het opslaan van stroom. Dat weet Musk ook en dus…..bouwt hij ‘giga-accu-fabrieken’
    Tesla lijkt eerder een omgekeerd effect te laten zien.De rijken worden gesubsidieerd, jij en ik betalen de rekening. Gaat per verkochte auto om tienduizenden euro’s! En iedereen trapt erin.
    Hetzelfde geldt hier in Frankrijk voor zonnepanelen en andere zgn duurzame verwarmingsinstallaties (geothermie/bepaalde granulaat houtkachels etc) .
    Lange tijd zwaar gesubsidieerd voor de hogere belastingschijven, voor de ‘gewone’ man een onhaalbare zaak. Dat tij is nu wat aan het keren, maar ik ken toch nog steeds slimme ondernemers die je rustig kunt betitelen als ‘groene zakken vullers’.
    Met ‘Parijs’ op zak zulllen we nog wat gaan beleven de komende tijd……..

    Zolang niemand het over ‘minder’ en ‘effectieve herverdeling’ heeft heb je er allemaal niks aan.

    Tot slot of ik liever Jesse Klaver cs. hoor en er een glaasje biowijn mee drink…
    Tja moeilijk probleem. Toevallig ken ik van erg dichtbij een aantal groene bisschoppen, kardinaals en pauzen.
    Mede door die eindeloze bijeenkomsten in Amsterdam Zuid en de Grachtengordel met hen heb ik uiteindelijk mijn anti consumptie biezen gepakt, meewarig door hen uitgezwaaid..Ik speek ze nog wel eens….
    Uiteindelijk moeten ook zij hun hypotheek betalen en rijden vrolijk rond in oude vervuilende Mercedessen omdat dat nou een keer ‘hoort’.
    Groen zijn is per slot ook een ‘evenement’ zoals we bij Klaver hebben kunnen zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s