Bloomberg: Noodgedwongen flinke daling van Nederlandse aardgasproductie

Volgens een recent ‘Bloomberg’ artikel (klik hier voor artikel) zijn de Nederlandse aardgasreserves al zodanig uitgeput dat een verdere (structurele) daling van de Nederlandse aardgasproductie niet meer te voorkomen is. Laatstgenoemde daling wordt versterkt door het nieuwe beleid ten aanzien van de aardbevingen in Groningen.

Dat binnen enkele jaren, aldus allerlei analisten, ook nog eens de aardgasproductie in Noorwegen noemenswaardig gaat dalen, maakt Nederland op termijn alleen maar extra afhankelijk van Russisch aardgas of van aardgas afkomstig uit overige landen buiten Europa.

Aanvullend commentaar volgt misschien later.

Enkele quotes uit het artikel:

“In the last 10 years Europe managed to keep its imports flat with lower consumption,” Thierry Bros, a visiting professor at Sciences Po in Paris who has studied energy for more than 20 years, said by e-mail.

“Now much lower Dutch production cannot be mitigated by much lower consumption — most of the drop has occurred already. That means we will need higher imports from Russia or liquefied natural gas.”

The Netherlands produced 3.85 trillion cubic meters (136 trillion cubic feet) of gas since the discovery of the Groningen deposit in 1959, more than total global production last year, and has 940 billion cubic meters of reserves, CBS said. Output fell to 52 billion cubic meters last year, the lowest level since the early 1970s, from 84 billion in 2013.

State income from gas fell to 5.3 billion euros ($6 billion) in 2015, down from 15.4 billion euros in 2013, the CBS said. Month-ahead gas on the Dutch Title Transfer Facility, Europe’s biggest hub for the fuel, has lost 13 percent this year after a 31 percent drop in 2015, according to broker data compiled by Bloomberg.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Verdere daling van de Europese aardgas productie verwacht

Volgens een artikel uit de hand van Rune Likvern (klik hier voor artikel) zal de Europese aardgas productie (exclusief Rusland) dalen van ongeveer 240 miljard kubieke meter in het jaar 2015 tot ongeveer 135 miljard kubieke meter in het jaar 2025. En op basis van ‘projecties’ van de Europese Unie zal de vraag naar aardgas in de EU (inclusief Noorwegen) toenemen van ongeveer 450 miljard kubieke meter in 2015 tot ongeveer 500 miljard in het jaar 2025. Het is natuurlijk afwachten of beide verwachtingen gaan uitkomen.

Volgens Rune zal de ‘import capaciteit’ van het Europese aardgasnet vergroot moeten worden om ook in de volgende decade (2020-2029) aan de Europese vraag naar aardgas te kunnen blijven voldoen:

Inasmuch historical data on European pipelined and LNG imports provide any guidance for the capacities of these import systems, it now appears that by early next decade the capacities of the import systems are in much need for expansions to sustain present European natural gas consumption levels.

Rune vraagt zich vervolgens af in hoeverre men in de komende tien jaar in staat zal zijn om met behulp van aardgas import vanuit buiten Europa gelegen landen, het toenemende verschil tussen de Europese ‘aardgas vraag’ en de Europese ‘aardgas productie’ aan te vullen. Volgens Rune zijn er maar een paar landen in de nabijheid van Europa welke, in ieder geval op papier, in staat zijn het toenemend verschil tussen vraag en aanbod noemenswaardig te dichten:

To sustain present levels of natural gas consumption in Europe a projected 100 – 150 Gcm/a additional supplies are needed by 2025. As of now and given the time frame involved, there are few suppliers in Europe’s proximity that has the potential to provide meaningful supplies to help close an emerging and growing gap in natural gas supplies.

In het jaar 2015 is de import van Noors aardgas vanuit Nederland flink toegenomen
In onderstaande grafiek is te zien dat in het jaar 2015 de import van aardgas uit Noorwegen vanuit Nederland sterk is toegenomen, namelijk grofweg een verdubbeling ten opzichte van het jaar 2014. Laatstgenoemde heeft van doen met de sterk verminderde aardgas productie in Groningen:

Volgens Rune en het NDP (Norwegian Petroleum Directorate) zal de aardgas productie in Noorwegen vanaf grofweg het jaar 2020 flink gaan afnemen. De vraag is of Noorwegen in staat zal zijn om met name na het jaar 2020 nog voldoende aardgas aan Nederland te leveren. Zo niet dan dient Nederland elders te gaan kijken voor extra aardgas. Het importeren van vloeibaar aardgas (LNG) is over het algemeen een stuk duurder dan aardgas welke via pijpleidingen geïmporteerd kan worden. Menig Nederlands burger zal met name gedurende lange koude winters steeds meer gaan voelen dat Nederland steeds minder in staat zal gaan zijn om aan haar interne vraag naar aardgas te voldoen.

Erg lage bovengrondse aardgasvoorraad in Engeland
Tot slot nog wat informatie over de momenteel relatief erg lage vulling van de bovengrondse aardgas faciliteiten in Engeland.
Doordat in Engeland (naar verwachting tot April 2017) vanwege onderhoudswerkzaamheden geen gebruik gemaakt kan worden van haar grootste aardgas opslagfaciliteit (genaamd ROUGH), is de totale Engelse bovengrondse aardgasvoorraad op dit moment flink aan de lage kant.
Ondanks dat laatstgenoemde ‘probleem’ waarschijnlijk slecht tijdelijk is (na april 2017 komt de uitgevallen opslag faciliteit waarschijnlijk weer ter beschikking), zal, in het geval de komende winter in Engeland lang en koud wordt, de aardgasvoorziening in Engeland extra in de problemen geraken.

Onderstaande gegevens zijn afkomstig van de ‘Nationalgrid’ website (klik hier voor de site).
Het betreft de Engelse voorraad aan opgeslagen aardgas (opgesplitst naar aardgas en LNG) op 10 september voor de jaren 2011 tot en met 2016:

Aardgas voorraad op 10 september (in kWh):
2016: 33,25 miljard
2015: 46,33 miljard
2014: 57,29 miljard
2013: 49,00 miljard
2012: 57,30 miljard
2011: 49,09 miljard

LNG voorraad op 10 september (in kWh):
2016: 7,53 miljard
2015: 6,51 miljard
2014: 7,87 miljard
2013: 6,82 miljard
2012: 10,41 miljard
2011: 7,24 miljard

P.s.: Deel boven getoonde cijfers door 10,3 voor kubieke meters.
Sinds 10 september j.l. zijn wat betreft de aardgas voorraad de verschillen tussen het jaar 2016 en de overige genoemde jaren nog verder toegenomen!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hans de Geus (rtlz) over olie

In onderstaande link treft men een video aan waarin Hans De Geus zijn visie geeft op het ‘olie gebeuren’:

http://www.rtlz.nl/tv/laatste-videos/we-blijven-nog-heel-lang-olie-gebruiken

Wat ik aan het verhaal van Hans De Geus zou willen toevoegen is dat er sinds een jaar of twee niet alleen flink minder geïnvesteerd wordt in het opsporen van nieuwe olievelden, maar ook in het opstarten van nieuwe megaprojecten (waarvan de eerste olie gemiddeld pas na 4 a 8 jaar online komt) en vanwege de bezuinigingen ook toenemend achterstallig onderhoud in bestaande producerende velden.
Vooral vanwege laatstgenoemde redenen zal vanaf nu gerekend, stellig geformuleerd, binnen grofweg 3 a 5 jaar de totale wereldwijde olieproductie meer dan noemenswaardig verminderen. Op basis van wat ik gelezen heb zijn olievelden die nu gevonden worden vooral interessant voor de olieproductie op de extra langere termijn (grofweg 10 a 15 jaar in de toekomst).
Het is natuurlijk afwachten, maar menig onafhankelijk analist ziet het wereldwijde schalie olie gebeuren niet snel flink opgekrikt te worden. De Amerikaanse schalie olie productie is met behulp van enorm veel goedkoop geld tot ongeveer 4 miljoen vaten per dag opgekrikt. De totale schuld in het schalie olie gebeuren is momenteel al opgelopen tot ruim boven de 100 miljard dollar en als ik diverse berichtgeving mag geloven is de totale schuld in het Amerikaanse schalie olie en schalie gas gebeuren momenteel al meer dan 350 miljard dollar.

In ieder geval neemt de totale schuld van een aantal grote oliemaatschappijen snel toe:

Of zie ook onderstaande link:
http://www.rtlz.nl/business/bedrijven/het-energiesprookje-van-ben-van-beurden-hij-zegt-a-maar-doet-b

Een letterlijke copie van de tekst…

De baas van olie- en gasreus Shell, Ben van Beurden, stelt dat de overgang naar duurzame energie veel complexer is dan we denken. Bovendien is er de komende jaren nog flink veel fossiele energie nodig, zegt hij. Beurscommentator Hans de Geus legt de analyse van van Beurden langs de meetlat.

Shell-CEO Ben van Beurden nam het vanmorgen in een interview met het Financieele Dagblad op voor zijn sector: die van de fossiele energie. Heel veel dingen zijn helemaal niet te vervangen door duurzame energie, stelt de topman. Denk aan vluchtverkeer en zwaar wegtransport. Er zal, ook al verloopt de transitie zo goed mogelijk, nog altijd nog een groeiende vraag naar fossiel zijn, stelt hij.

Daar heeft Van Beurden wel een punt, zegt beurscommentator Hans de Geus. “De energietransitie is een stuk moeilijker dan je denkt. We zetten lukraak wat windmolens neer en er wordt helemaal niet goed nagedacht over opslag of smartgrids. Eigenlijk zouden we daar als een gek in moeten investeren, dan heb je iets dat je kunt exporteren. Dan kun je ook aan wildere dingen gaan denken, bijvoorbeeld in stroom van windmolens omzetten in olie. Dat is allemaal mogelijk, maar daar moet nog veel meer research naar gedaan worden.”

Geen investeringen in nieuwe velden

Maar wat interessant is, stelt De Geus, is dat Van Beurden helemaal niet handelt naar zijn eigen theorie: “Als het klopt wat hij zegt, dat er een groeiende vraag is naar olie en gas nodig is, dan is hij zelf al helemaal verkeerd bezig. Want er wordt bijna niet meer geïnvesteerd door Shell, zeker niet in het ontdekken van nieuwe velden. Het enige wat ze nog doen, is oude velden oplappen.”

Dat is te zien in onderstaande graphic, waarin je ziet hoe weinig nieuwe olie er wereldwijd nog wordt ontdekt. Dat is nu eentiende van de hoeveelheid in 1960.

Er wordt twintig keer zoveel olie opgepompt als er ontdekt wordt, de zogenaamde vervangingsratio. “Dat ga je terugzien na vijf tot acht jaar. Daarom denken velen dat de olieprijs over een paar jaar heel hard zal gaan stijgen.”

Dat betekent niet dat de olie ineens op is, benadrukt De Geus, want de situatie van meer olie oppompen dan er aan velden gevonden wordt, bestaat al sinds de jaren ’80. “Maar het betekent wel dat er zwaar wordt ondergeïnvesteerd in nieuwe productie voor de lange termijn.”

Drie scenario’s voor Shell

Wat betekent dat voor Shell? Er zijn een paar mogelijkheden, soms De Geus op. “Of we komen tekort en de olieprijs loopt hard op, waarop Shell goed kan verdienen. Andere mogelijkheid is dat er technische doorbraken komen in nieuwe vormen van olie. Of dat de transitie wel goed lukt en we olie niet meer nodig hebben. Dat zou voor het milieu en de maatschappij natuurlijk het beste zijn, maar misschien wordt het nog een combinatie van factoren.”

Tot slot nog een m.i. interessante opmerking van een ‘commenter’ op de website ‘peakoilbarrel’

Net Imports are 8,219 kbpd compared to 7,378 kbpd at this time last year. The 4 week moving average is up 10% on last year.

Dat de Verenigde Staten ondanks haar overvolle opslag aan olie in vergelijking met vorig jaar netto [dus petroleum import minus petroleum export] ruim 800 duizend olievaten per dag meer importeert. Is dat vanwege de (relatief) goedkope olieprijzen? Dat het beleid in de VS is om zoveel mogelijk olie proberen op te slaan nu de olieprijzen nog (relatief) goedkoop zijn?

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

David Fridley en Richard heinberg over consumentisme en een transitie naar een ‘duurzame toekomst’

In het geval men extra kennis op wil doen over wat er in grote lijn nog dient te gebeuren om een transitie naar een ‘duurzame toekomst’ te realiseren is bovenstaande video mijns inziens een absolute aanrader. Met name in het tweede deel van de video wordt er in kader van een ‘duurzame toekomst’ ook stilgestaan bij ‘consumentisme’.

Misschien dat later bij deze video nog wat extra commentaar mijnerzijds geplaatst wordt.

Podcast waarin ‘vrij gediscussieerd’ wordt over een ideaal (elektriciteits) netwerk
Tot slot nog een podcast waarin Chris Nelder en Jim Kennerly ‘vrij discussiëren’ over hoe, in het geval men de kans zou krijgen om van scratch af aan een nieuw (energie) netwerk op te bouwen, dat netwerk er idealiter uit zou kunnen gaan zien. Voor extra informatie over de podcast klik hier.

Alhoewel ik op moment van schrijven onderstaande podcast nog niet beluisterd heb, lijkt, afgaande op de begeleidende tekst, de podcast me interessant genoeg om er aandacht aan te besteden.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het grote geld

Onderstaand een enigszins gechargeerd stukje over het grote geld. Het is een kopie van een deel van een artikel (klik hier voor artikel) welke ik eerder op deze blog had geschreven.

Een brainstorm over het grote geld
Het grote geld controleert de wereld. Het grote geld staat gelijk aan macht. Het grote geld is in mijn ogen voor een groot deel afhankelijk van grootschalige niet duurzame productie.
Door de aard van ons financieel economisch stelsel binden m.i. grote en machtige corporaties (waarvan de overheid vaak een verlengstuk is) bijvoorbeeld door op grote schaal niet duurzame producten (rommel, rommel diensten) aan mensen te verkopen, mensen als het ware aan het systeem. De macht van het grote geld zorgt ervoor dat degenen die niet of onvoldoende over financiële middelen kunnen beschikken, het vrijwel onmogelijk gemaakt wordt om zelfs een heel basaal leven (voldoende eten, drinken en woongenot) te kunnen leiden.
Gechargeerd gesteld wordt kostbare energie en grondstoffen op grote schaal verspilt om de macht en rijkdom van allerlei grote corporaties en financiële instanties (en de direct of indirect daaraan gerelateerde belangengroepen) verder te vergroten.
Naar mijn bescheiden mening worden, zeker binnen een neoliberale context, door de aard van ons financieel economisch stelsel, bedrijven (of het nu goederen of diensten betreft maakt niet uit, denk ook aan geld verdienen via internet) verleid tot meer en meer list en bedrog, omdat naar ik vermoed voor een noemenswaardig deel van de bevolking het hoogste doel is om op korte tijd zoveel mogelijk geld te verdienen.
Een mede door toenemende schaarste veroorzaakte race naar de bodem, welke op verschillende niveaus tot uiting komt. Bijvoorbeeld enerzijds de economische uitbuiting (controle) door de rijke en machtige bovenlaag van anderzijds de minder rijke meerderheid. Of de steeds hardere competitie tussen allerlei economische machtsblokken. Binnen een economisch machtsblok is er natuurlijk ook weer sprake van strijd om de middelen tussen arm en rijk.

Koopkrachtverlies in een(praktisch gezien) eindige grondstoffen en energie wereld
Indien op grote schaal er steeds meer koopkracht verlies gaat optreden en er daardoor veel te weinig producten gekocht worden en te weinig gebruik gemaakt wordt van allerlei diensten, zal het naar mijn idee steeds lastiger worden om het gehele financieel economisch stelsel ‘staande’ te houden.
‘Dankzij’ de globalisatie kunnen bedrijven veel makkelijker dan voorheen de beschikking krijgen over goedkope arbeidskrachten en ook goedkopere grondstoffen. Vooral de energie intensieve industrie is daardoor de afgelopen tientallen jaren steeds meer verplaatst naar landen waar nog volop beschikt kan worden over goedkope arbeidskrachten, grondstoffen en energie. Denk vooral aan China waar sinds het begin van de 21-ste eeuw met behulp van de enorme Chinese reserves aan makkelijk winbare steenkool van goede kwaliteit de economische activiteit enorm gestimuleerd kon worden. Maar ook in China zijn met name de reserves aan steenkool van goede kwaliteit (‘bitumineuze’ steenkool) ondertussen al flink verminderd.

India, bijvoorbeeld, zal een economische groeispurt zonder flinke reserves aan steenkool van goede kwaliteit dienen te realiseren.  India acht ik er daardoor niet meer toe in staat. Als ik me niet vergis is India al lange tijd bezig om het mogelijk te maken om op commerciële basis gebruik te maken van Thorium reactoren. Op basis van wat ik gelezen heb duurt het nog heel veel jaren eer laatstgenoemde gerealiseerd zal worden, als het überhaupt ooit zal lukken.
Kernfusie zal op zijn best ook nog heel veel jaren op zich laten wachten eer het op commerciële basis toegepast kan worden. Heel veel analisten twijfelen eraan of laatstgenoemde überhaupt ooit mogelijk zal worden.
In Japan is men al vele jaren bezig om methaan hydraten uit de zeebodem te winnen. Volgens menig analist zal het in het beste geval nog heel veel jaren gaan duren eer laatstgenoemde op commerciële basis mogelijk zal zijn, als het ooit lukt. De meeste analisten achten de kans heel klein dat het ooit gaat lukken.
Elektrificeren van alle economische componenten van de samenleving is om boel van redenen ook nog een erg lange weg en als de economie in een recessie geraakt wordt het extra lastig. Het op een economisch rendabele wijze oogsten van bijvoorbeeld zonlicht en het realiseren van een intelligent grootschalig netwerk voor de elektriciteitsvoorziening met de bijbehorende opslag faciliteiten (bijvoorbeeld batterijen) voor de overtollig opgewekte elektriciteit is een grote stap. Een andere grote stap is het grotendeels elektrificeren van bijvoorbeeld de transport sector, de industriële sector en de mijnbouw sector, zodat ook binnen die sectoren gebruik gemaakt kan worden van elektriciteit.
Om een lang verhaal kort te maken: naar mijn bescheiden mening dient er nog enorm veel te gebeuren willen we als samenleving noemenswaardig onafhankelijk worden van fossiele brandstoffen.

Kopers en verkopers
Kijkend bijvoorbeeld van wat er nu met Griekenland gebeurd, de economisch sterkere landen van de Europese Gemeenschap hebben bewust meegedaan met het verkopen van vaak niet duurzame rommel (onder andere allerlei luxe gadgets) om er zelf rijker van te worden. De rijke landen hadden kunnen bevroeden dat bijvoorbeeld Griekenland nooit en te nimmer in staat geacht had kunnen worden om al die schulden terug te betalen. Nu blijkt dat Griekenland niet bereid is [laatstgenoemde is niet meer actueel] en ook niet in staat is om (zonder haar economie kapot te maken door te stringente bezuinigingen) haar schulden in voldoende mate af te lossen, schreeuwen de groot investeerders moord en brand dat ze hun geld willen terugzien [en waar uiteindelijk het armere deel van het rijke land aan mee mag betalen als de grote investeerders hun geld niet terugzien]. Men kon naar mijn idee van te voren weten dat sommige landen binnen de Europese Gemeenschap netto exporterend van aard zullen zijn en andere landen netto importerend van aard zouden blijven. Binnen de euro groep kan een netto importerend land haar valuta niet devalueren om meer concurrerend te worden. Dat een netto exporterend land een minder grote schuld zal opbouwen dan een netto importerend land en dat niet alle landen van de wereld of zelfs van de Europese gemeenschap netto exporterend kunnen zijn. Om nu te gaan eisen dat een netto importerend land haar economische slagkracht flink gaat verbeteren om haar schulden te kunnen aflossen is zoiets als het vragen aan een timmerman het werk van een chirurg te gaan uitvoeren. Helemaal absurd m.i. is om van een land welke niet in staat is haar economische slagkracht flink op te krikken vervolgens te eisen haar economie als het ware volledig kapot te bezuinigen om toch maar haar schulden te kunnen afbetalen. Persoonlijk vind ik dat het risico van het verkopen van rommel op grote schaal aan arme mensen bij de grote verkopers ligt, al was het maar om het niet duurzame op korte termijn gericht winstbejag te ontmoedigen. Ik ben niet tegen produceren, technologie of geld verdienen, maar naar mijn idee is men volledig doorgeslagen in het op korte termijn gerichte winstbejag. Laatstgenoemde komt vooral de rijke bovenlaag ten goede. Armere mensen dienen, omdat men geheel afhankelijk is van het in mijn ogen totaal niet duurzame op schuld gebaseerde en van groei afhankelijke financieel economisch monster, steeds meer te rangschikken naar de wensen van degenen met het grote geld. Te rangschikken in de vorm van voor vrijwel noppes werken om de grootschalige niet duurzame productie machine te blijven dienen. Dus indirect het grote geld/ macht te dienen.
Om tot een meer duurzame samenleving te komen, zal naar mijn bescheiden mening meer draagvlak dienen te komen voor de opvatting dat er grenzen zijn aan de groei en dat de aard van ons financieel economisch stelsel een meer duurzame samenleving flink in de weg staat.
Ik vrees dat de gekozen toekomstige weg mede door toenemende schaarste aan betaalbare grondstoffen en brandstoffen (en met name ook drinkwater en betaalbaar voedsel) wereldwijd er eentje zal zijn van toenemende concurrentie tussen naties en mensen onderling, eentje van toenemende hardheid met een blijvende gerichtheid op een heel materialistische invulling van welzijn, en een groeiende kloof tussen arm en rijk. Een toenemende controle van het grote geld over de samenleving als geheel.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Alice Friedemann: VN rapport levert ‘impliciet’ bewijs voor grenzen aan de groei…

Volgens Alice Friedemann (klik hier voor artikel) ondersteunt een recent rapport van de VN (Verenigde Naties) in niet directe bewoordingen ‘de grenzen aan de groei’ hypothese. Zie gelinkt artikel voor de interpretatie van Alice van het VN rapport.

Onderstaand een lange quote uit haar artikel welke ik wil benadrukken:

The UN doesn’t flat out state there are limits to growth, though they come close when they point out there’s not enough stuff in the world to raise the standard of living for everyone and we appear to be on an unsustainable trajectory (page 5). But to flat out say there are limits to growth would be seen as an attack on capitalism and right-wingers would probably accuse the UN of socialism or worse and demand America stop funding them. Limits to growth means a shrinking piece of pie for everyone. Capitalism can only justify the huge disparities in wealth distribution the constant propaganda that we all have the potential to become billionaires (especially if the government stops regulating businesses and taxing the rich). Those who understand “Limits to Growth”, and the occupy movement that sought to reduce the corruption in the current economic system have had little effect, if any, on changing the system. Oh well, Mother Nature can always be counted on to do it…

Capitalism is lauded as the best political and economic system, but in reality it’s just the most successful at extracting energy and natural resources the most quickly to enrich mainly the top 0.1% of the population, future generations be damned.

De Verenigde Naties, aldus Alice, zeggen in het rapport niet letterlijk dat er ‘grenzen aan de groei’ zijn, maar komen daar wel erg dicht in de buurt door op pagina 5 in het rapport op te merken dat er ten eerste niet voldoende grondstoffen (ik neem aan economisch winbare grondstoffen) aanwezig zijn in de wereld om voor iedere wereldburger de levensstandaard te verhogen en dat ten tweede ‘we’ ons op een ‘onhoudbaar’ pad bevinden.
Volgens haar is het voor de Verenigde Naties onverantwoord om in directe bewoordingen te vertellen dat er grenzen aan de groei zijn, omdat laatstgenoemde opgevat kan worden als een aanval op het kapitalisme en op politiek ‘rechts’. Dat de Verenigde Naties (VN) ervan beschuldigd kunnen worden (een vorm van) socialisme ‘of nog erger’ te ondersteunen en dat de steun aan de VN gestopt moet worden.
Grenzen aan de groei impliceert (gemiddeld) voor iedereen een kleiner deel van de taart.
Kapitalisme tracht, aldus Alice, de sterke ongelijkheid in welvaart te rechtvaardigen door de illusie in stand te houden dat iedereen miljardair kan worden [zeker in het geval de overheid zich zo weinig mogelijk bemoeit met het reguleren van de handel/ zakenleven en door de belasting van de rijken zo laag mogelijk te houden].
Kapitalisme wordt vaak als het meest succesvolle politieke en economische systeem gezien, maar in werkelijkheid is kapitalisme het meest succesvol om in het meest hoge tempo gebruik te maken van natuurlijke hulpbronnen (het in versneld tempo uitputten van onder andere grondstoffen en brandstoffen) om vooral de meest rijken in de wereld versneld rijker te maken, ten koste van met name toekomstige generaties.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Douglas-Westwood: ‘offshore’ olie productiepiek in 2019 !?

Het blijft wat betreft de toekomstige wereldwijde olieproductie natuurlijk behoorlijk koffiedik kijken. Het is een dynamisch gebeuren met een complexe interactie tussen ‘bovengrondse’ en ‘ondergrondse’ factoren. Maar ondanks laatstgenoemde zijn er flink wat ‘signalen’ dat over een paar jaar, in het geval de wereldwijde economie [en daarmee samenhangend de vraag naar olie] niet noemenswaardig instort, er een flink aanbod tekort aan olie zal gaan ontstaan.

Een belangrijk signaal i.v.m. een toekomstig aanbod tekort aan olie wordt verwoord in bijvoorbeeld dit artikel:

DW said that this will cause offshore oil production to peak at 29.1 mmbbl/d in 2019 before declining slowly into the 2020s.

Volgens een recent rapport van Douglas-Westwood (DW) zal, ik neem aan met flink wat slagen om de arm, alleen al vanwege de recent flink gedaalde investeringen in met name het diepzee olie gebeuren, al in het jaar 2019 de buiten de kust gelegen wereldwijde olieproductie (olieproductie op zee) een maximum van grofweg 29,1 miljoen vaten per dag bereiken en de jaren daarna geleidelijk aan gaan dalen.
De grote vraag is in hoeverre ‘tegen die tijd’ de wereldwijde ‘onshore’ olieproductie (op land plaatsvindende olieproductie) de terugval in de offshore olieproductie kan compenseren. Volgens DW zal de compensatie niet voldoende zijn om aan de stijgende wereldwijde vraag naar olie te blijven voldoen. Gevolg van laatstgenoemde is een aanbod tekort aan olie.

Onshore oil production is unlikely to sufficiently offset this trend to keep pace with demand growth later this decade, therefore, DW concluded, this may be the point the market reaches equilibrium.

Peak lyte en Peak oil
Wanneer de wereldwijde olieproductie op structurele basis minder snel stijgt dan de wereldwijde vraag, word ook wel eens over Peak lyte gesproken. Dat is nog geen ‘peak oil’. Bij ‘peak oil’ stijgt de wereldwijde olieproductie niet meer verder. Na het peakoil moment zal de wereldwijde olieproductie ‘permanent’ gaan dalen.
Menig energie analist gaat er vanuit dat over enkele jaren ‘als het mee zit’ structureel al sprake zal zijn van Peak Lyte, maar houden daarnaast er vooral sterk rekening mee dat over enkele jaren peakoil al een feit kan zijn.
Samengevat: Als het wereldwijde olieaanbod minder snel stijgt dan de olievraag, zal al snel een aanbod tekort aan olie ontstaan.

Tot de nok gevulde bovengrondse olieopslag faciliteiten
Voorlopig is er nog geen sprake van een aanbod tekort en zijn de bovengrondse (commerciële) olievoorraden wereldwijd bovengemiddeld groot. Als over een paar jaar op structurele basis er een olieaanbod tekort ontstaat, zullen de momenteel erg grote bovengrondse olievoorraden het aanbod tekort tijdelijk teniet doen. En heel belangrijk, volgens menig onafhankelijk analist is de kans groot dat de wereldwijde olieproductie vanaf het jaar 2019 structureel zal gaan dalen. Dus dat met de nodige slagen om de arm in het jaar 2019 wel eens het ‘piekolie moment’ kan optreden. Zie het vervolg van dit artikel voor extra informatie over laatstgenoemde.

In 2017 komt er volgens DW nog flink wat nieuwe olie uit diepzeeprojecten online
Sommige analisten houden er rekening mee dat in het jaar 2015 de wereldwijde olieproductie haar maximum al heeft bereikt, maar zover ik het kan overzien gaan de meeste energie analisten er vanuit dat het piek olie moment op zijn vroegst in het jaar 2017 zal plaatsvinden, omdat er in het jaar 2017 nog flink wat nieuwe olie online gaat komen uit megaprojecten die nog voor het jaar 2015 waren opgestart.
Alhoewel de kans redelijk groot is dat de wereldwijde olieproductie in het jaar 2016 gemiddeld iets lager gaat uitvallen dan in het jaar 2015 het geval was, verwacht DW voor het jaar 2017 een noemenswaardige stijging in de wereldwijde olieproductie:

However, DW said that its 2017 view is less positive for the oversupply. The implementation of a host of offshore developments sanctioned before the oil price crash will lead to a 1.8 million barrels per day (mmbbl/d) increase in offshore oil output and a 2.1 mmbbl/d increase overall.

Update
Ik twijfel of in bovenstaande quote de hoeveelheid aan nieuwe olie of de toename in de totale hoeveelheid aan olie bedoeld wordt.
Als in bovenstaande quote uitgegaan wordt van nieuwe olie, zou volgens schattingen van DW in het jaar 2017 de offshore productie de hoeveelheid aan nieuwe olie 1,8 miljoen vaten gaan bedragen (dus niet in totaal met 1,8 miljoen vaten per dag toenemen). Als in 2017 het totaal aan nieuwe olieproductie (olie welke dat jaar voor het eerst online komt) 2,1 miljoen vaten gaat bedragen en de bestaande wereldwijde olieproductie neemt met grofweg 3 miljoen vaten per dag af, dan zou in het jaar 2017 de wereldwijde olieproductie verder afnemen, dus dat het jaar 2015 ruimschoots daarboven blijft en 2015 het piekjaar blijft. Als in de quote een toename in de totale olieproductie bedoeld wordt, dan zal het jaar 2017 al dan niet voorlopig de nieuwe piek in de wereldwijde olieproductie plaatsvinden.
Einde update


Tot en met 2014 werden er flink wat nieuwe mega olieprojecten bekrachtigd (opgestart)

Gedurende de periode van 2010 t/m 2014 werden er mede ‘dankzij’ de toen erg hoge olieprijzen relatief veel nieuwe mega diepzee olieprojecten opgestart.
Aangezien na het opstarten van een nieuw (mega)olieproject het gemiddeld zo’n 5 a 7 jaar duurt eer de eerste olie er uit beschikbaar voor de markt komt, zal er tot grofweg het jaar 2019 nog flink wat nieuwe olie online komen uit mega projecten  die opgestart werden in de periode (2010 t/m 2014) dat er nog flink geïnvesteerd werd in nieuwe mega olieprojecten. Vanaf begin 2015 zijn er flink minder nieuwe megaprojecten opgestart. De gevolgen van laatstgenoemde merken we pas na een jaar of vier/vijf.

Olieproductie reservecapaciteit, olieproductie uitval en bovengrondse olievoorraden
De  wereldwijde olieproductie reservecapaciteit [dat is extra olie welke binnen 30 dagen voor minimaal 90 dagen op de markt gebracht kan worden] is momenteel erg laag. Of anders verwoord, extra olie die door het ‘verder opendraaien van de oliekranen’ binnen 30 dagen voor minimaal 90 dagen op de markt gebracht kan worden is momenteel erg laag. Alleen Saoedi-Arabië beschikt momenteel nog over 1 a 2 miljoen vaten per dag aan olieproductie reservecapaciteit (dat is heel weinig), maar laatstgenoemde betreft hoogstwaarschijnlijk olie van zeer slechte kwaliteit, olie waarvoor geen geschikte raffinaderijen bestaan of waarvan de raffinage erg duur is.
De wereldwijde hoeveelheid aan olieproductie uitval, bijvoorbeeld door onrust, is op dit moment niet zo hoog meer.
Alleen in Libië en Nigeria is er sprake van noemenswaardige uitval. De olieproductie in het door onrust geteisterde Venezuela kan op termijn vanwege achterstallig onderhoud wel eens flink gaan inzakken. Afwachten maar weer. De Iraanse olieproductie heeft weer bijna haar oude niveau bereikt.
Zoals eerder al vermeld, zijn de wereldwijde bovengrondse olievoorraden momenteel tot de nok gevuld. Het zal enige tijd duren eer het overschot aan olie in de bovengrondse voorraden is ‘weggewerkt’. Men heeft commerciële olievoorraden en strategische olievoorraden. Vooral de commerciële voorraden zijn op kortere termijn van belang bij het compenseren van een olie aanbod te kort. Bijvoorbeeld China heeft vanwege de flink gedaalde olieprijzen haar strategische olievoorraden flink opgekrikt. De strategische olievoorraden worden normaliter alleen bij hoge nood ingezet.
Pas vanaf het moment dat met name de bovengrondse commerciële olievoorraden weer normaal zijn, kunnen volgens allerlei analisten de olieprijzen flink gaan stijgen.

Achterstallig onderhoud bij bestaande productie (bij producerende velden)
Door de sinds begin 2015 flink verminderde investeringen, is er vooral bij de bestaande NON-OPEC olieproductie sprake van toenemend achterstallig onderhoud. Volgens sommige energiebureaus merken we daar nu al de gevolgen van, namelijk een toenemende jaarlijkse productie terugval in producerende NON OPEC olievelden. In het geval de olieprijzen nog een tijdlang onder grofweg 60 of 70 dollar per vat blijven steken, zal de komende jaren de productie terugval in bestaande producerende olievelden alleen maar verder toenemen.

Irak:
Irak hervat allerlei stopgezette investeringen in bestaande productie, waardoor de Iraakse olieproductie volgens dit artikel volgend jaar (2017) naar verwachting met grofweg 300 duizend vaten zal toenemen.

Sterk oplopende schulden bij de schalie olieproducenten

De schulden in het schalie oliegebeuren lopen snel op. Sommige analisten gaan uit van flink hogere schulden dan in bovenstaande grafiek is weergegeven, omdat ze bijvoorbeeld ook de schulden van de kleinere schalie olieproducenten meerekenen.

Samengevat:
Op basis van wat ik gelezen heb is er op korte termijn nog weinig aan de hand in verband met de wereldwijde olievoorziening. Echter, aangezien er ten eerste momenteel wereldwijd er vrijwel geen olieproductie reservecapaciteit aanwezig is, ten tweede de uitval van olie momenteel niet bijzonder hoog is, ten derde er al een jaar of twee heel weinig nieuwe mega olieprojecten opgestart worden, ten vierde er sinds een jaar of twee sprake is van toenemend achterstallig onderhoud en ten vijfde het er voorlopig nog niet naar uitziet dat op korte termijn de investeringen in de oliewinning flink gaan toenemen, is de kans op een flinke olieshock vanaf grofweg het jaar 2019 (of mogelijk al wat eerder) m.i. behoorlijk groot.

Gevolgen van toenemend aanbod tekort aan olie voor olieprijzen
Stel dat er over enkele jaren inderdaad een flink aanbod tekort aan olie ontstaat, dan is het nog maar de vraag of dat tekort zich gaat uiten in flink hogere olieprijzen.
Misschien is de koopkracht van de burgers wereldwijd al zodanig aangetast, dat de komende jaren de vraag naar olie noemenswaardig minder snel zal toenemen dan in het verleden het geval was. Een gevolg van laatstgenoemde kan minder hoge toekomstige olieprijzen zijn, waardoor het extra lastig wordt om de benodigde investeringen op te brengen om de wereldwijde olieproductie op termijn nog op peil te houden. Dat als het ware de wereldwijde economie niet meer in staat zal zijn (of niet meer bereid is) om structureel hoge olieprijzen, die benodigd zijn om de investeringen in de oliewinning op peil te houden, te ondersteunen.
Zacht uitgedrukt zou het me niet verbazen dat men vanaf nu niet meer in staat is de benodigde investeringen op te brengen om over enkele jaren de wereldwijde olieproductie nog op peil te houden. Dus dat piekolie (all liquids) ‘tegen die tijd’ reeds een feit is geworden.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen