George Monbiot over neoliberalisme en democratie

In kader van mijn serie “Over geld, economie, grondstoffen, energie, ecologie, klimaat en politiek” uitgebreid aandacht voor de visie van George Monbiot. Mijn intentie is nog steeds om laatstgenoemde serie aan te passen en met vervolgdelen verder uit te werken. De tijd wordt er meer en meer rijp voor. 😉

Bij onderstaande drie video’s wordt misschien al binnenkort nog uitgebreid stilgestaan.

Eerste video:

George is Zoöloog (specialisatie binnen de biologie) en neemt de milieu- en energieproblematiek zeer serieus.
Mede vanwege zijn achtergrond is hij zich er extra van bewust dat er vanuit een ecologisch- en grondstoffenperspectief systeem vrij vertaald ‘grenzen aan de groei’ zijn.
Kort door de bocht geformuleerd wordt het volgens George heel lastig om binnen de kaders van de huidige gangbare politiek/sociaal economische opvattingen ook voor toekomstige generaties een leefbare en solidaire wereld achter te laten. Er is volgens hem een nieuw verhaal nodig en een nieuw werkbaar verhaal is volgens hem (en anderen) in hoofdlijn al aanwezig.
Er gaan wereldwijd een boel nieuwe verhalen de ronde over ‘om hoe tot een meer solidaire, robuuste, duurzame, democratische en leefbare wereld te komen’. Samen met anderen tracht hij uit wat in hun ogen de beste verhalen zijn, een nieuw verhaal vorm te geven welke in de praktijk werkbaar is. En naar mijn idee heeft George, zeker in rudimentaire vorm, een zeer goed nieuw verhaal te bieden. Een verhaal wat in bepaalde kringen al behoorlijk wat draagvlak heeft, maar voorlopig nog niet genoeg om zeer grote groepen aan mensen te bereiken, laat staan te overtuigen. En vanuit bepaalde kringen zal het nieuwe verhaal met man en macht bestreden worden, al was het omdat de privéleges en macht van allerlei groeperingen binnen de huidige gevestigde orde bekritiseerd worden en op het spel staan.

Alvorens in te gaan op het nieuwe verhaal van George, eerst zijn ‘kritiek’ op de gangbare ‘verhalen’ [politiek/ economische stromingen/ stelsels].
In de hierboven weergeven video (Eerste video) geeft George alvast zijn visie over het Neoliberalisme.
Hij opent in de eerste video met een omschrijving van het Neoliberalisme. Een voor mij niet geheel onbekend verhaal waarin vanuit allerlei invalshoeken naar de aard en wezen van het Neoliberalisme [in dit artikel vooral vanuit een democratisch en ‘machtsperspectief‘] gekeken wordt.
Uitleg over Neoliberalisme, vooral vanuit de invalshoek van democratie en macht volgt binnenkort …

Rest verhaal volgt later.

Tweede video:

Derde video:

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Vanaf of iets na het jaar 2022 begin van structurele daling Russische olieproductie!?

Berichtgeving dat de Russische olieproductie het komend decennium (2021 – 2030) al snel een piek zal bereiken (2021/2022) om vervolgens flink te gaan dalen blijft aanhouden.
Bijvoorbeeld in een recent artikel, klik hier om artikel te openen, op de site van de ‘onafhankelijke’ Petroleum Economist, wordt ‘gewaarschuwd’ dat vanaf of iets na het jaar 2022 de Russische olieproductie flink zal gaan dalen in het geval er op korte termijn geen buitengewoon stevige maatregelen uitgevoerd gaan worden om de huidige Russische olieproductie op peil te houden. Een groot problemen is dat de benodigde techniek ‘nog’ niet in handen is om zeer lastige en duur winbare olie uit de grond te gaan halen. Voor wie geïnteresseerd is welke uitdagingen de Russische olieproductie te wachten staat om een stevige terugval in productie binnen te perken te houden, raad ik aan om het artikel te lezen.

Op de korte termijn, tot ongeveer het jaar 2022, komt er nog nieuwe olie online uit een viertal olieprojecten, waardoor de Russische olieproductie vanaf nu gerekend nog een paar jaar op een piekproductie plateau gehandhaafd kan worden. Maar daarna zitten er voorlopig vrijwel geen nieuwe olieprojecten meer in de pijplijn om de terugval van de bestaande Russische olieproductie te compenseren.

Er wordt (in het komende decennium) met name een stevige daling van de olieproductie in de zogenaamde ‘brownfields’ verwacht. Brownfields zijn olievelden waar al voor vele jaren olie uit gewonnen wordt. Het blijft natuurlijk redelijk wat natte vingerwerk, maar volgens onderstaande quote zal in het jaar 2030 de olieproductie uit ‘brownfields’ nog maar ongeveer 5 miljoen vaten per dag gaan bedragen, dat terwijl deze momenteel nog grofweg zo’n 8,5 miljoen vaten per dag bedraagt!

Further outlook for oil production looks less optimistic because of rapid depletion of the existing fields: by 2030 production at the brownfields is likely to decrease to 5mn bl/d.

Als laatstgenoemde prognose bewaarheid gaat worden, dan zal Rusland de komende tien jaar met een flinke daling van haar olieproductie geconfronteerd gaan worden. Vrij vertaald wordt de kans erg klein geacht dat nieuwe olieproductie uit greenfields de flinke terugval van de olieproductie uit browfields noemenswaardig zal gaan compenseren.

Ruim twee jaar geleden werd op deze blog ook al stilgestaan bij de Russische olieproductie. Klik hier voor het artikel. Ook toen werd al ‘gewaarschuwd’ dat kort na het jaar 2020 de Russische olieproductie een piek zou gaan bereiken, gevolg door een flinke daling.
Onderstaande grafiek is afkomstig van het uit maart 2017 stammende artikel op deze blog:

Olieshock:
Als de komende paar jaar de Amerikaanse olieproductie op geforceerde wijze nog flink opgekrikt zal worden, zal de stijging van de Amerikaanse olieproductie al vanaf grofweg het jaar 2022 (of mogelijk al iets eerder) flink gaan stagneren (flink minder snel stijgen) om vervolgens al snel een piekproductie plateau te bereiken. Misschien ben ik met wat dat plateau betreft nog te optimistisch.
Als zo rond het jaar 2022 de Russische olieproductie begint te dalen en de Amerikaanse olieproductie stijgt na het jaar 2022 (vrijwel) niet meer, en de wereldwijde vraag naar olie blijft tot bijvoorbeeld het jaar 2025 nog met ruim een miljoen vaten per dag op jaarbasis toenemen, dan dient de rest van de wereld haar olieproductie flink te gaan opschroeven om aan de stijgende wereldwijde olievraag te kunnen blijven voldoen. De kans op laatstgenoemde lijkt me erg klein. In het geval de wereldeconomie op korte termijn niet door andere factoren in een recessie geraakt, zal al kort na het jaar 2020 de wereld geconfronteerd worden met een flinke olieshock.

Wat betreft de Russische aardgasproductie zijn wat betreft het komend decennium de verwachtingen een flink stuk optimistischer, maar dat terzijde.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het energievraagstuk

Het energievraagstuk waarin ‘afgevraagd’ wordt hoe in de toekomst op een klimaat- en milieuvriendelijke wijze in voldoende mate aan de wereldwijde energievraag voldaan kan worden, is naar mijn idee om diverse redenen een hele belangrijke.
Mijn verwachting is nog steeds dat we alle vormen van energievoorziening, van gering milieu- en klimaatvriendelijk tot heel milieu- en klimaatvriendelijk, allen nog hard genoeg nodig gaan hebben om aan de wereldwijde energievraag te kunnen voldoen. Hopelijk zal het gaan lukken om dat voor het grootste deel op een milieu- en klimaatvriendelijke wijze te realiseren. En dat onze consumptie flink minder kan zonder het gevoel van welzijn te verminderen, maar om dat laatste te realiseren is in mijn ogen een wezenlijk andere vorm en gerichtheid van ons sociaal, financieel en economisch systeem noodzakelijk.
De Partij voor de Dieren, waar ik onlangs maar weer eens op gestemd heb, staan hierin gelukkig wat steviger, zeker ook met hun lange termijn visie. Ik was ook wel tevreden over de keus van hun nieuwe partijvoorzitter. Ik kende deze jonge man nog niet, maar na een video van hem beluisterd te hebben voor mij een goede keuze.

Heden ten dage staat het klimaatvraagstuk heel centraal en aangezien het klimaatvraagstuk heel veel raakvlakken heeft met het energievraagstuk, denk bijvoorbeeld aan het flink minder afhankelijk trachten te worden van fossiele brandstoffen, wordt mijns inziens via beleid welke van doen heeft met het klimaatvraagstuk alvast serieuze pogingen ondernomen om ook invulling te geven aan het energievraagstuk.
De energievoorziening via fossiele brandstoffen is zo wie zo een doodlopend pad, met name de olievoorziening. Ik vrees dat ook bij een alles op alles zetten van een brede mix aan energievoorzieningsalternatieven we voorlopig nog wel flink afhankelijk zullen blijven van fossiele brandstoffen.

Terwijl naar mijn idee momenteel het klimaatvraagstuk nog erg centraal staat en vooral gelet wordt, de focus vooral gericht is, op ‘het vervuilende (lees opwarmende) effect’ van het grootschalig gebruik van fossiele brandstoffen (vanwege uitstoot forcerende broeikasgassen), zal naar mijn idee al op middellange termijn ook een situatie met grote energie tekorten gaan ontstaan met grote maatschappelijke gevolgen. Dat vanwege laatstgenoemde de focus zal verschuiven naar het energievraagstuk.
Het is natuurlijk afwachten maar hoogstwaarschijnlijk zal er de komende jaren meer en meer getracht gaan worden om bijvoorbeeld via:
ten eerste opschalen van alternatieve energievoorziening,
ten tweede het produceren en leveren van diensten/ producten die minder afhankelijk zijn van fossiele brandstoffen en
ten derde ook via het ‘vervuiler betaald principe’, de uitstoot van broeikasgassen te beperken.

Als naast de toenemende milieu problematiek de komende jaren er ook steeds meer signalen gaan komen dat we wereldwijd op een energiecrisis afstevenen [bijvoorbeeld een belangrijk signaal voor een naderende serieuze energiecrisis zal m.i de stagnerende groei en vervolgens het pieken van de Amerikaanse schalie olieproductie gaan zijn], zal mijns inziens de aard en gerichtheid van ons sociaal, financieel en economisch stelsel steeds meer ter discussie komen te staan.

Dat vraagstukken in verband met bijvoorbeeld ons consumptiepatroon en mate van consumptie, de herverdeling van de welvaart en focus op het op duurzame wijze voorzien in basisvoorzieningen, onze manier van handeldrijven (o.a. teveel puur denken in termen van geld zonder stil te staan bij de achterliggende fysieke/ ecologische werkelijkheid), het creëren van nieuwe vraag welke niet duurzaam van aard is, winstmaximalisatie welke ten koste gaat van derden, misbruik van de arbeidsethos om kwetsbare armen aan te zetten tot (flink onderbetaalde) slavenarbeid, de wijze waarop waarde toegekend wordt aan allerlei diensten en producten, steeds meer aan belang zullen gaan winnen.
Dat banen die nu nog in hoog aanzien staan wel eens in veel minder hoog aanzien kunnen geraken en ook omgekeerd. Dat er ook op sociaal, financieel en economisch niveau flinke ‘aanpassingen’ benodigd zullen gaan zijn om niet af te glijden naar grote maatschappelijk onrust door te grote tweedeling en het teveel blijven belonen van niet duurzaam of op te dure niet levensnoodzakelijke luxe producten of diensten gericht ondernemerschap en te luxe consumptiegedrag.

Uitstapje naar wereldwijde olievoorziening:
In onderstaande grafiek alvast een zeer grove indicatie van de ruwe olieproductie in de maand januari van het jaar 2019. De VS is er nog niet in verwerkt. De grafiek is geplaatst op de website van Peakoilbarrel door een personage met nickname ‘energy news’.

Begeleidend commentaar bij grafiek:

Countries that have reported their January production (shown on the chart)
OPEC14 -822
Alberta -268
Mexico -87
Russian Federation -78
Brazil -60
Norway -48
Total -1,429 kb/day

En

So far for February: Russia, OPEC14, Norway
Total: -330 kb/day

Dus dat ten opzichte van december 2018 voor de in de grafiek genoemde landen in januari 2019 de totale olieproductie met grofweg 1,43 miljoen vaten per dag verminderd is en dat in februari 2019 ten opzicht van januari 2019 de olieproductie van enkele belangrijke olieproducerende landen nog verder teruggedraaid is.

Er zijn dus aanwijzingen dat in januari 2019 de wereldwijde ruwe olieproductie noemenswaardig gedaald is. Oorzaken zijn o.a. het noemenswaardig dichtdraaien van de oliekraan, met name door Saoedi-Arabië, stagnerende groei van de Amerikaanse olieproductie, de nog steeds dalende olieproductie in Venezuela, noem maar op. Alhoewel de wereldwijde olievraag de afgelopen januari maand beduidend minder hoog was dan door diverse energiewaakhonden eerder ‘geraamd’ werd, zijn in januari 2019 de bovengrondse wereldwijde olievoorraden minder hard gestegen dan gemiddeld in de maand januari het geval is.
Het is natuurlijk afwachten of ook de komende maanden het wereldwijde olieaanbod zich op een lager niveau zal blijven begeven dan dat we de afgelopen maanden gewend waren. Er zijn al indicaties dat de wereldwijde olieproductie in februari 2019 nog lager gaat uitvallen dan in januari 2019. Als met name Soedi-Arabie haar olieproductie nog een tijdlang op een lager niveau houdt en de VS besluit om in mei 2019 de ‘waivers’ die diverse landen gekregen hadden om nog extra olie uit Iran te mogen importeren in te trekken en het wereldwijde olieverbruik blijft de komende maanden voldoende toenemen, dan zal er op de wereldwijde oliemarkt al snel een olieaanbod tekort gaan ontstaan.
En als het dagelijkse wereldwijde olieverbruik een tijdlang hoger wordt dan het dagelijkse wereldwijde olieaanbod, zal er een tijdlang meer olie uit de bovengrondse olievoorraden onttrokken worden dan dat er bij komt. Wanneer de wereldwijde bovengrondse olievoorraden op structurele basis flink onder het vijfjarig gemiddelde gaan duiken, dan zal de onrust op de wereldwijde oliemarkt vanzelf gaan toenemen.

Ik ben vooral ook benieuwd naar de gemiddelde wereldwijde olieproductie van de huidige maart maand (maart 2019), omdat volgens diverse bronnen door een grote stroomstoring in Venezuela de olieproductie aldaar (voor enkele dagen?) met ruim 500 duizend vaten per dag was gedaald.

Aangezien het enkele weken duurt eer de bulk van de in januari 2019 wereldwijd geproduceerde olie aankomt op plaats van bestemming, zal grofweg pas in februari 2019 de gevolgen van de in januari 2019 sterk gedaalde wereldwijde olieproductie voor een noemenswaardige daling van de wereldwijde bovengrondse olievoorraad gaan zorgen. Het IEA vermeld dat ook in haar meeste recente (maart 2019) maandelijks verschijnende oliemarkt rapport.
Een quote uit de maart 2019 editie van het maandelijkse oliemarktrapport van het Internationaal Energie Agentschap:

OECD commercial oil stocks rose 8.6 mb on the month in January to their highest level since November 2017. However, the increase was lower than the seasonal norm. Preliminary data for February points to a sharp drop in inventories.

Informatie over de in de komende jaren door het EIA verwachte stijging in de wereldwijde olieconsumptie is terug te vinden in onderstaande link:
https://www.eia.gov/totalenergy/data/browser/?tbl=T11.01B

De komende jaren zal veel afhangen van in hoeverre de Amerikaanse schalie olieproductie nog opgekrikt kan worden:
Een zeer belangrijke vraag is in hoeverre de Amerikaanse schalie olieproductie nog opgekrikt kan worden. De inschattingen erover variëren enorm.

Volgens prognoses van het optimistische EIA [Amerikaanse energie waakhond] zal onder een business as usual scenario de Amerikaanse schalie olieproductie op korte termijn nog dermate opgekrikt worden dat er op korte termijn nog geen flinke tekorten aan olie verwacht worden. Zie daartoe de grafiek onder punt 2. Door diverse analisten wordt flink getwijfeld of laatstgenoemde gaat lukken.
Op middellange termijn (zo’n 3 tot 5 jaar in toekomst) zal de stijging van de Amerikaanse schalie olie naar verwachting al flink aan het stagneren zijn en wordt het voor mij wat betreft de wereldwijde olievoorziening super interessant. Veel zal natuurlijk ook afhangen in hoeverre de komende jaren de wereldwijde vraag naar olie zal toenemen.

1)
Klik op onderstaande link voor een fraai overzicht van de Amerikaanse schalie olieproductie tot en met november 2018:
https://shaleprofile.com/2019/03/11/us-update-through-november-2018/

Gelet op de zeer sterke jaarlijkse daling van de ‘bestaande’ Amerikaanse schalie olieproductie, zal het een enorme uitdaging worden om de komende jaren de olieproductie aldaar nog met miljoenen vaten per dag op te krikken. Gemiddeld treedt er nadat een olieput voor het eerst olie begon te leveren al na enkele maanden een productiepiek op, welke al snel opgevolgd wordt door een zeer scherpe productiedaling.
Vooral in het eerste en tweede jaar van een ‘bestaande producerende’ olieput vind een zeer sterke productiedaling plaats. Bovendien zijn de meest rendabele locaties [de zogenaamde sweetspots] al in gebruik genomen en dient men meer en meer gebruik te gaan maken van minder rendabele locaties, wil men de olieproductie aldaar nog flink opkrikken.
Ondertussen begint het ook steeds meer duidelijk te worden dat het meer en meer bijplaatsen van extra olieputten in de buurt van bestaande producerende olieputten ten koste gaat van de olieproductie van de bestaande olieputten [de zogenaamde ouder], maar ook dat de productie van nieuw bijgeplaatste olieputten [de zogenaamde kinderen] minder hoog is dan menigeen eerder van uit ging.
Al met al beginnen steeds meer analisten, ook diverse artikelen van bijvoorbeeld The New York Times en zelfs ook schalie olieboeren grote vraagtekens te plaatsen bij de levensvatbaarheid van de Amerikaanse schalie olieproductie, zelfs al over de levensvatbaarheid op de korte termijn. In een vorig blog artikel had ik alvast enkele links geplaatst naar artikelen waarin allerlei analisten en schalie olieproducenten [mede vanwege het Red Queen Symdrome, het uitgeput raken van de sweetspots en dat er mogelijk de komende jaren er beduidend minder geld ingepompt zal gaan worden dan eerder gehoopt was] grote vraagtekens zetten bij de door de EIA op de korte termijn verwachte sterke stijging van de olieproductie aldaar.
Over de middellange en lange termijn is men nog een stuk somberder. Het kan zomaar zijn dat onder een business as usual scenario al grofweg vanaf het jaar 2021 of 2022 [of misschien nog eerder] de groei in de Amerikaanse schalie olieproductie flink gaat stagneren, vervolgens een piek bereikt om vervolgens te gaan dalen.
Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de maandcijfers en jaarcijfers [welke getoond worden als men met de muiscursor over de grafiek van de hierboven gegeven link beweegt], om het zogenaamde ‘Red Queen Syndrome’ gebeuren in de Amerikaanse schalie olieproductie onder ogen te zien:

Rekenvoorbeeld ivm Red Queen Syndrome:
Bijvoorbeeld, in het jaar 2014 kwamen [in het Amerikaanse schalie oliegebeuren] er in totaal 14270 nieuwe olieproducerende putten online. Gemiddeld over december 2014 bedroeg de totale bijdrage van deze 14270 putten 2,63 miljoen vaten per dag. Een jaar later [december 2015] bedroeg de totale bijdrage uit deze 14270 [in 2014 online gekomen olieproducerende] putten nog maar 1,02 miljoen vaten per dag. Dat is dus een afname van 61 % t.o.v. een jaar eerder.
Verder bedroeg in het jaar 2014 de afname van alle overige olieproducerende putten [olie producerende putten die al voor het jaar 2014 actief waren] zo’n 1,35 miljoen vaten per dag. Dus in het jaar 2014 dienden uit nieuwe putten minimaal 1,35 miljoen vaten per dag gerealiseerd te worden om de terugval uit bestaande producerende putten te compenseren of anders verwoord om de totale Amerikaanse schalie olieproductie op gelijk niveau te houden.
In het jaar 2017 kwamen er in totaal 9053 nieuwe olieproducerende putten online. Deze putten hadden gemiddeld een grotere lengte dan die van eerdere jaren, bijvoorbeeld het jaar 2014. Gemiddeld over december 2017 bedroeg de totale bijdrage van deze 9053 putten 2,86 miljoen vaten per dag. 11 maanden later [november 2018, gegevens over december 2018 zijn bij schrijven van dit artikel nog niet bekend] bedroeg de totale bijdrage uit deze 9053 [in 2017 online gekomen olieproducerende] putten nog maar 1,13 miljoen vaten per dag. Dat is dus een afname van 60 % t.o.v. 11 maanden eerder.
Verder bedroeg in het jaar 2017 de afname van alle overige olieproducerende putten [olie producerende putten die al voor het jaar 2017 actief waren] zo’n 1,47 miljoen vaten per dag. Dus in het jaar 2017 dienden uit nieuwe putten minimaal 1,47 miljoen vaten per dag gerealiseerd te worden om de terugval uit bestaande producerende putten te compenseren of anders verwoord om de totale Amerikaanse schalie olieproductie op gelijk niveau te houden.
En vanwege de sterke stijging van de Amerikaanse schalie olieproductie in het jaar 2018, zal er in het jaar 2019 nog veel meer dan 1,47 miljoen vaten per dag aan olie uit nieuwe putten benodigd zijn om de Amerikaanse schalie olieproductie op hetzelfde niveau te houden.

Wat bovengenoemde grofweg aangeeft is dat om de alsmaar stijgende Amerikaanse olieproductie vol te houden er ieder jaar steeds meer nieuwe olie uit nieuwe putten online dient te komen om de totale Amerikaanse olieproductie nog verder te laten stijgen. Men dient als het ware steeds harder te lopen om minimaal op hetzelfde niveau van een jaar eerder te blijven. In een notendop was dit het Red Queen Syndrome in het Amerikaanse schalie oliegebeuren.

2)
Volgens onderstaande grafiek afkomstig van de Amerikaanse energiewaakhond het EIA (is wat betreft haar prognoses vrijwel altijd relatief erg optimistisch) zal tot het begin van het jaar 2021 de sterkste olieproductie stijging gaan plaatsvinden in de Amerikaanse schalie olieformaties:

Volgens het EIA zal tot eind 2020 het overgrote deel van de stijging van de wereldwijde olieproductie op conto gaan komen van de Amerikaanse olieproductie. Zonder de flinke stijging van de Amerikaanse olieproductie, zou de wereldwijde olieproductie in een business as usaul scenario niet meer kunnen voldoen aan de toenemende wereldwijde vraag.
Er zijn diverse analisten die er sterk rekening mee houden dat vanaf nu gerekend al over zo’n twee a drie jaar de Amerikaanse olieproductie niet of nauwelijks meer zal stijgen.
Vanaf dat moment [grofweg de periode 2021-2023 of de periode 2020-2023] wordt het waarschijnlijk zeer interessant op de wereldwijde oliemarkt, mede omdat menig analist naast de stagnerende Amerikaanse olieproductie er ook vanuit gaat dat de Russische olieproductie al zeer dicht tegen haar piek aanzit en al over enkele jaren noemenswaardig zal gaan inzakken.
In de hierboven getoonde grafiek worden bijvoorbeeld Irak, Iran, Libie, Nigeria en Venezuela niet getoond, naar ik aanneem omdat er teveel onrust heerst of teveel politieke onzekerheid heerst. Als in laatst genoemde landen in de komende jaren de olieproductie ook gaat tegenvallen, dan heb je, in het geval de wereldeconomie op korte termijn niet door andere factoren in een noemenswaardige of flinke recessie geraakt, de poppen aan het dansen in verband met de wereldwijde olievoorziening.

Samengevat zal vanwege de sterke jaarlijkse daling van de bestaande Amerikaanse schalie olieproductie en het uitgeput raken van de meest rendabele schalie olie locaties [de ‘sweet spots’], bij verdere stijging van de totale Amerikaanse schalie olieproductie het Red Queen Syndrome aldaar zich steeds heftiger gaan manifesteren. Zo heftig dat het al snel niet meer mogelijk zal zijn de Amerikaanse schalie olieproductie op peil te houden, laat staan nog verder op te krikken. Mijn inziens zijn er geen andere landen ter wereld die over enkele jaren in staat geacht mogen worden om voor meerdere jaren achter elkaar de rol van de VS [flinke jaarlijkse olieproductie stijging] te kunnen overnemen. Volgens het referentie scenario van het relatief optimistische EIA zal tot grofweg het jaar 2022 de Amerikaanse olieproductie nog met een paar miljoen vaten per dag toenemen om daarna een tijdlang op een piekproductie niveau te gaan begeven. Zie daartoe bladzijde 55 van het EIA “Annual energy outlook 2019” rapport welke te vinden is onder de volgende link:

https://www.eia.gov/outlooks/aeo/pdf/aeo2019.pdf

Menig andere bron/analist is flink wat somberder dan het EIA, maar dat terzijde.

Ook al heb ik geen glazen bol, toch het volgende: Als de Amerikaanse schalie olieproductie de komende twee jaar nog flink verder stijgt, kan dat moment [bereiken piekproductie plateau Amerikaanse schalie olieproductie] mede vanwege Red Queen Syndrome fenomeen al rond of iets na het jaar 2021 gaan optreden. Of misschien zelfs al in de loop van het jaar 2020. Afwachten maar weer.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Lichtbollen

Als ik me niet vergis was het in de herfst van 1981 toen ik een lichtbol heb waargenomen. Vandaar mijn interesse in lichtbollen of hoe men dat ‘fenomeen’ ook wil noemen.
Mijn herinnering erover is wel wat vervaagd, maar sommige momenten herinner ik me nog goed, alsof het in mijn geheugen gegroefd is.

Of mijn ervaring een hallucinatie, natuurverschijnsel, iets paranormaals of iets anders was mag iedereen natuurlijk voor zichzelf uitmaken.
Debunkers wijzen het sowieso al a priori af, aan die lui heb ik weinig boodschap.
Crossed fingers dat ik het echt heb waargenomen. Heb zelfs eind vorige eeuw het verhaal anoniem in een radioprogramma verteld.

Ook al zijn onderstaande fragmenten misschien vervalsingen, voor mijn waarneming doet dat er niet zo toe. Het gaat me erom om mijn herinnering zo goed en eerlijk mogelijk uit de doeken te doen. Misschien hebben andere mensen eenzelfde soort ervaring opgedaan.

Fragment 1: vorm van lichtbol
Onderstaande fragment uit een video over lichtbollen past het beste bij mijn herinnering over hoe de lichtbol ‘er uitzag’ op het moment dat de lichtbol op een meter of 5 van me ‘stilstond’. In mijn herinnering zag de lichtbol er op dat moment half doorzichtig uit, met name het buitenste gedeelte van de lichtbol. Het was alsof een rode en oranje vloeistof door elkaar heen bewoog in een bol met glazen wand. Zie verder naar onderen voor hele verhaal.

Fragment 2: aard van beweging lichtbol
Onderstaand fragment heeft enige indruk van aard beweging (en ook vorm) van lichtbol, namelijk de opeenvolging van versnelde en vertraagde bewegingen en dat het vlak langs allerlei voorwerpen heen bewoog. Bij mijn waarneming (als ik me niet vergis) bevond of bewoog de lichtbol continu zich grofweg 10 a 30 cm boven in eerste instantie een mesthoop en vervolgens boven de grond. Ik heb gedurende mijn waarneming de lichtbol nooit hoger de lucht in zien bewegen. Zie verder naar onderen voor hele verhaal.

Mijn waarneming:
In de herfst van 1981 ergens in de namiddag of vroege avond wandelde ik van oost naar west over land welke gelegen was achter de schuur van mijn ouderlijk huis. Mijn aandacht werd ineens getrokken door een oranje rode lichtbol [meer rood dan oranje] die grofweg een tien cm boven de mesthoop [grofweg zo’n 25 a 30 meter of nog wat verder van me vandaan] van de buren hing. Ik keek daarbij in zuid/zuidoostelijke richting. De lichtbol had toen mijn volledige aandacht.
Of ik toen op automatische piloot door bleef wandelen of tijdje min of meer stilstond weet ik niet meer. Wat ik me goed herinner is dat de lichtbol vrijwel direct van de mesthoop ‘af bewoog’ om vervolgens een soort van open garage [noordzijde van schuur buren had open garage] indook, en wel tussen een stenen pilaar en de auto van de buren in. Het bewoog vlak langs de auto dieper de garage in en weer terug langs de auto de garage uit om vervolgens een meter verder weer terug de garage in te duiken en er weer terug uit. Zie fragment 2 om beetje indruk te krijgen van aard beweging van lichtbol.
Dat hele schouwspel bij mesthoop en garage duurde voor hoe ik me nu herinner hooguit een paar seconden (hooguit 10 a 15 seconden). De lichtbol wisselde nogal van snelheid en hing ook soms even heel kort stil. Na van de mesthoop af gedoken te zijn bevond of bewoog de lichtbol zich gedurende de rest van de waarneming grofweg zo’n 10 a 30 cm boven de grond.
Nadat de lichtbol voor de tweede keer de garage was uitgekomen ‘hing’ het even heel kort stil, om vervolgens snel in westelijke richting te bewegen tot een paar meter voorbij een smalle greppel of slootje tussen erf van buren en het achterliggend land.
Vervolgens bewoog de lichtbol zich weer terug in oostelijke richting tot aan de smalle greppel en begon zich vrij langzaam langs de greppel naar het noorden te bewegen, richting mij. Niet loodrecht naar me toe, maar toch duidelijk richting mijn kant op.
Op de scheidingslijn van het land waar ik over liep en het land achter het erf van de buren lag een klein slootje.
Toen lichtbol het slootje tussen land achter erf buren en land waar ik overliep naderde, nam het een flauwe bocht richting westen en begon zich langs de zuidelijke rand van het slootje te bewegen, parallel aan de richting waarin ik aan het wandelen was. Ik herinner me dat die bol mijn volle aandacht had en dat ik langzaam richting westen aan wandelen was. De lichtbol bewoog eerst erg langzaam en begon ineens te versnellen, zodat het na enkele seconden exact links van me bevond [kortste afstand, loodrecht op mijn looprichting]. Dat was grofweg zo’n 7 a 10 meter van me vandaan. De lichtbol hield hooguit een paar seconden die hogere snelheid aan, zodat het links voor me kwam, nog steeds op het land achter erf van de buren langs de rand van het slootje. Vervolgens begon de lichtbol te vertragen, meer en meer trager dan dat ik in westelijke richting liep, waarbij de lichtbol een alleenstaande oude boom passeerde en kwam vervolgens geleidelijk aan tot stilstand.
Als ik me correct herinner, kwam, toen lichtbol de alleenstaande boom passeerde, het gevoel bij me op dat de lichtbol me min of meer volgde. Wat ik me vervolgens herinner is dat de lichtbol enige meters voorbij de boom tot stilstand was gekomen en zo’n 10 a 30 cm boven de grond zweefde. Ik was blijkbaar dichter bij de bol gekomen, beetje west/ zuidwest richting bol gelopen. Toen die lichtbol daar stil hing en ik ook gestopt was met lopen, was de afstand tussen mij en die lichtbol grofweg 5 meter of zelfs nog minder. Lastig in te schatten hoe groot doorsnede van lichtbol was, maar grofweg doorsnee van basketbal tot grofweg halve meter of nog wat groter. Zie fragment 1 om indruk te krijgen van vorm van bol.
Toen ik naar die stilstaande bol keek kreeg ik sterk gevoel dat die bol me observeerde [is natuurlijk heel subjectief].
Ik was gefascineerd door de oranje rode kleuren die als het ware ronddraaiden in half doorzichtige bol, althans een groot deel van de bol was half doorzichtig.
Wat er de volgende paar seconden gebeurde was heftig maar niet traumatisch. Is ook reden waarom ik nogal huiverig ben om dit verhaal te vertellen. Het valt niet te bewijzen.
Wat er in die laatste seconden gebeurde was het volgende:
Ineens begon de lichtbol recht op me af te bewegen, eventjes heel langzaam en dan ineens stuk sneller over slootje heen rechtstreeks naar me toe. Al vanaf het moment dat de lichtbol stil voor me hing [zweefde] maakte een vreemd indringend gevoel bezit van mij en toen de lichtbol ineens versneld naar me toe bewoog sloot ik mijn ogen, omdat angst me overmeesterde.
Het ongeloofwaardige was dat ik het gevoel had dat het ding [of wat het ook was] me helemaal geen kwaad wou doen.
Het was alsof ik bewust van mijn hele lichaam werd, vooral de romp [armen en rond hartstreek] en dat een flinke angst voor het onbekende in me opkwam. Angst om me te verliezen in het onbekende, dat terwijl er ook een heel sterk onderliggend gevoel aanwezig was dat dat ding of wat het ook was me geen kwaad wou doen. Er was ook een sterk gevoel dat ik niet goed aan iets wist te beantwoorden, alsof het ding heel nieuwsgierig was naar mijn gevoel en emoties. Maar dat terzijde. 😉
Ik had gevoel flauw te gaan vallen, ik voelde daarbij mijn hart heftig tot in mijn keel kloppen, en viel voorover waarbij ik me heel duidelijk herinner dat ik met beide handen mijn val brak. Het was geen harde val. Mijn romp raakte niet eens de grond.
Direct nadat ik met mijn handen half op de grond lag, kwam mijn hartslag tot rust en was paniekgevoel ineens weg. Vanaf moment dat ik weer bewust rondkeek was de lichtbol al ‘verdwenen’.
Ik dacht toen: dit gaat niemand geloven. Heb het ook hele tijd tegen vrijwel niemand verteld. Je wordt door menigeen vaak al voor minder gek verklaard. Ik heb ondanks paniekgevoel tijdens de gebeurtenis, nadien geen nachtmerries gehad. Integendeel, het gevoel dat het voor mijn gevoel nieuwsgierige ‘ding’ me geen kwaad wilde doen was zo overheersend, ook nadien, dat het in mijn herinnering gevoelsmatig eerder als vriendelijk dan vijandig overkwam. Beetje vreemd allemaal.
Lichtbol was één van de drie voor mezelf onverklaarbare verschijnselen die ik mijn jeugd heb meegemaakt. Aan een andere heb ik op deze blog reeds heel summier aandacht besteed.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Steeds meer barsten en scheuren in Amerikaanse schalie olie gebeuren

Het wordt steeds duidelijker dat er ook grenzen zijn aan de groei in de Amerikaanse schalie olieproductie. In het geval de komende jaren er flink wat geld tegenaan gegooid wordt [waarbij hoge olieprijzen een flink handje kunnen helpen] kan volgens allerlei instituten en analisten de totale Amerikaanse schalie olieproductie nog met een paar miljoen vaten per dag opgekrikt worden. Het zal dan vooral lichte olie en condensaten betreffen. Het blijft natuurlijk enigszins koffiedik kijken, maar algemeen beeld is mijns inziens toch wel dat ook bij flinke investeringen de groei van de Amerikaanse schalie olieproductie steeds meer zal gaan afvlakken (stagneren) om in een business as usual scenario zo rond halverwege het volgende decennium een piek te bereiken. Ook de Russische olieproductie zit volgens menigeen al zeer dicht tegen haar piek aan.
De vraag is in hoeverre met name de OPEC landen in het Midden Oosten in staat of bereid zullen zijn om de wereldwijde bruto olieproductie in het komend decennium op peil te houden.
De kosten om de wereldwijde olievoorziening op peil te houden beginnen steeds zwaarder door te wegen. Men dient als het ware steeds harder te lopen voor hetzelfde resultaat.

Wereldwijde olieproductie stijgt nog steeds ‘dankzij’ de Amerikaanse olieproductie
Dankzij de flinke stijging van de Amerikaanse (schalie) olieproductie is de afgelopen jaren de totale wereldwijde olieproductie [ruwe olie en condensaten] nog flink toegenomen. Beide onderstaande grafieken zijn afkomstig uit de hand van ene Ron Patterson en zijn gebaseerd op cijfers van het Amerikaanse EIA:

Grafiek 1: Wereldwijde olieproductie (ruwe olie en condensaten) inclusief Amerikaanse olieproductie:

Grafiek 2: Wereldwijde olieproductie (ruwe olie en condensaten) exclusief Amerikaanse olieproductie:

De vraag is hoe lang de stijging in de Amerikaanse olieproductie op ‘betaalbare’ wijze nog vol te houden is, want nu al zijn de schulden er al torenhoog opgelopen.

Mijn inschatting is dat de komende decennia alternatieven onvoldoende in staat zullen zijn om de stagnering en vervolgens terugval in met name de wereldwijde olievoorziening te compenseren met flink negatieve gevolgen voor de wereldeconomie.

Als een maatschappij niet in staat is om tot flinke nivellering te komen en flink meer duurzaam van aard te worden, voorzie ik flinke maatschappelijk onrust die de vorm van soort van burgeroorlog kan gaan aannemen.

Bij wereld met grenzen aan de groei het volgende:
Flink meer progressieve belasting op inkomen en vermogen, prioriteit leggen bij ‘betaalbaar’ houden van basisvoorzieningen, diepgaande analyse welk deel van BBP op duurzame wijze werkelijk bijdraagt aan basisvoorzieningen, beter beeld verkrijgen over (zeker ook in kader van duurzame investeringen) wat goede en slechte schulden zijn, een basisinkomen waarmee in basisvoorziening voldaan kan worden lijkt me uiteindelijk onvermijdelijk, meer vrije tijd, minder luxe, maar wel voldoende basisvoorzieningen. Idealiter zou eenieder ook een stukje eigen grond ‘mogen kunnen bezitten’ en dat rentenieren door middel van grootgrondbezit of huizenbezit waarmee geld en middelen stromen naar de toch al erg rijken geleidelijk aan onmogelijk gemaakt wordt…al was het om het creëren van kunstmatige schaarste aan basisvoorzieningen (prijsopdrijvende effecten) te voorkomen.
Bewustwording van flinke schaduwzijden van ‘niet duurzaam’ marktdenken in wereld met grenzen aan de groei, vooral ook de wijze waarop heden ten dage ‘waarde’ bepaald en toegekend wordt aan allerlei dingen, het gehele financiële gebeuren, het in het leven roepen van publieke banken als tegenwicht tegen commerciële banken, loslaten van focus op economische groei, het nadelige effect van geld uit geld maken, denk hierbij aan het grootschalig afromen van geld bij relatief arme derden (‘financialisering’ van de economie), de schaduwzijden van focus op winstmaximalisatie (zeker als het niet duurzaam van aard is) dat ten koste gaat van het groter geheel.
Ook zonder betaald werk kan naar mijn idee een betekenisvol leven geleden worden, zeker in het geval er ruimte gecreëerd wordt om mee te kunnen werken aan duurzame initiatieven (bijvoorbeeld in kader van permacultuur).

In het geval men in een wereld met grenzen aan de groei flinke maatschappelijke onrust wil gaan voorkomen, zal een (toenemende) tweedeling in een samenleving flink ingeperkt ‘dienen’ te worden, met veel meer focus op wat minimaal nodig is om basisvoorzieningen te garanderen. Laatstgenoemde zal onvermijdelijk ten koste gaan van een boel niet noodzakelijke luxe, maar lijkt me minder kwade keuze dan extra dure basisvoorzieningen. In feite flinke cultuuromslag waarbij met andere ogen tegen welzijn en welvaart en wereld als geheel aangekeken wordt. 🙂
In deel 3 over energie, economie etc. (of eventuele vervolg delen) wordt hierbij in de toekomst nog uitgebreid stilgestaan.
In een wereld met grenzen aan de groei: Ondernemers of banen die niet duurzaam gericht zijn en in onvoldoende mate bijdragen aan basisvoorzieningen zoveel mogelijk ontmoedigen en als bullshitondernemingen en banen bestempelen. 😉

Amerikaanse schalieolieproductie
Naar verwachting zal de verdere groei van de Amerikaanse schalie olieproductie vooral gerealiseerd gaan worden door de grote oliereuzen Chevron en Exxon. Van de rest van de olieproducenten wordt vrij vertaald de komende jaren aldaar nauwelijks of geen productiegroei verwacht.

Enkele links met wat informatie over Amerikaanse schalie olieproductie:

https://www.rigzone.com/news/wire/shale_firms_face_investor_frustration-28-feb-2019-158273-article//?all=HG2

https://seekingalpha.com/article/4244404-centennial-resource-developments-cdev-ceo-mark-papa-q4-2018-results-earnings-call-transcript

https://www.chron.com/business/energy/article/Exxon-Chevron-plan-to-dominate-Permian-grow-as-13663733.php

https://oilprice.com/Energy/Crude-Oil/Be-Wary-Of-Unrealistic-Shale-Growth-Expectations.html

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties

Vervolg op ‘verdwenen’ 21000 miljard dollar verhaal

Wordt in bijvoorbeeld de Washington Post het ‘missing dollar’ verhaal doelbewust enorm gebagatelliseerd en zelfs deels verkeerd weergegeven? Het zijn per slot van rekening commerciële media die onderdeel uitmaken van de gevestigde orde en ‘gedegen’ omgaan met informatie die de nationale veiligheid in het geding kan brengen, waarbij het me erg waarschijnlijk lijkt dat niet alle nieuws (en dan doel ik niet alleen op fake nieuws) door de hoogste echelons binnen de organisatie goedgekeurd worden, al was het in het kader, onder het mom van nationale veiligheid. Vermoed, zeker ook in de VS, dat de roep om meer transparantie in het grote geld gebeuren alleen maar luider zal gaan worden. Over geldcreatie, bijvoorbeeld de rol van private en centrale banken en overige instituten hierin, de ‘financialisering’ [ dit onderwerp komt in mijn deel 3 over economie, energie etc. straks nog ruim aan bod], de macht van het grote geld, de aard van ons financieel economisch stelsel.
Het voorschotelen van fake news onder het mom van bestrijden van fake news?

Ik volg het 21 biljoen dollar verhaal al wat langer. Het interesseert me dermate dat op deze blog op dit onderwerp hoogstwaarschijnlijk in toekomstige artikelen verder aandacht besteed zal gaan worden.

Er volgt nog linkje naar het relevante Washington Post artikel met uitleg mijnerzijds (eigenlijk uitleg van derden waarin ik me goed kan vinden) waarom in dit Washington Post artikel voor menig persoon op toch wel opzichtig slinkse wijze onder het mom van fact checking het 21 biljoen ‘missing’ dollar verhaal enorm gebagatelliseerd wordt met allerlei aannames die als feiten gepresenteerd worden (in de trant van geloof ons maar op ons woord). [In een vervolgartikel kom ik hier hoogstwaarschijnlijk nog wel op terug. Andere zaken eisen teveel mijn aandacht op om dit verhaal in alle rust af te ronden, maar dat terzijde.] Een tweet van ene Alexandria Ocasio-Cortez waarin de ’21 biljoen missing dollar’ vergeleken worden met de kosten van ‘medicare for all’ wordt gebruikt als soort van bliksemafleider. Maar goed, later hierover waarschijnlijk meer. Het is in ieder geval wel al duidelijk dat er onder andere bij het Amerikaanse ministerie van defensie wel heel erg slordig met het rapporteren van het financiële gebeuren omgegaan wordt en ook mede onder het mom van nationale veiligheid de inzichtelijkheid van het financiële gebeuren wel heel erg ondoorzichtig is gemaakt. Dat er als het ware sprake is van een dubbele boekhouding, eentje voor het publiek en eentje voor ‘intern gebruik’. Degenen die het 21 biljoen dollar verhaal sterk willen bagatelliseren of zelfs als fake news willen afdoen, zullen er naar mijn bescheiden mening niet zo makkelijk mee wegkomen.

Er valt flink wat te vertellen over het hele gebeuren rond dit missing dollar verhaal. Veel te veel om even 123 allemaal samen te vatten.;)

Alvast twee linkjes naar rente artikelen die gaan over het 21000 miljard dollar verhaal:
1)
https://www.forbes.com/sites/kotlikoff/2019/01/09/holding-u-s-treasuries-beware-uncle-sam-cant-account-for-21-trillion/#55d435587644
2)
https://www.rollingstone.com/politics/politics-features/secret-government-spending-779959/

Alvast drie recente video’s…
Een eerste video van ‘Corbett Report’ waarin een interview met Dr. Mark Skidmore van de Michigan State University over de ‘missing 21000 miljard dollar’:

En een tweede video waarin Catherine Austin Fitts, een dame die al vanaf eind jaren 90 van de vorige eeuw bovenop het missing dollar gebeuren zit haar verhaal vertelt. Ze heeft het bijvoorbeeld over soort van ‘financiële staatsgreep’, over ‘geheim geld’ in de VS. Uitgebreid verhaal is dat.
Er valt heel veel over haar te schrijven. Ze is nogal uitgesproken over veel dingen. Ik beweer niet dat ze het helemaal bij het rechte eind heeft, maar wel dat heel wat aspecten van haar verhaal niet zomaar weg te wuiven zijn en wel degelijk een onderbouwing hebben. Dat er zowel linksom als rechtsom in de VS flink ‘misbruik’ gemaakt wordt van ‘geheim geld’ met wereldwijde impact!?

Vanaf 4 minuten en 45 seconden spreekt Catherine zelfs over een financiële staatsgreep met in mijn ogen allerlei ‘gespeculeer’, maar wil niet zeggen dat er bij sommige aspecten van haar verhaal geen kern van waarheid kan schuilen, integendeel.

Tot slot nog een derde video waarin Dave Lindorff geïnterviewd wordt door Jeff Schechtman over het ’21 biljoen dollar gebeuren’.
Voor mij de moeite van het beluisteren waard:
Over het misbruik maken (in artikel van Washington Post) van de verkeerde interpretatie in een tweet van Alexandria Ocasio-Cortez van een artikel over ‘medicare’ door daarmee op slinkse wijze ook haar verhaal over ‘het 21 biljoen dollar gebeuren’ ten onrechte flink te bagatelliseren, zelfs bijna als leugen af te doen.
Vrije vertaling van een uitspraak van Dave: “Het congres is bang van het Pentagon en dat het overgrote deel van de ‘mainstream media’ bang is om voor ‘complotdenkers’ uitgemaakt te worden.” !?

Dit verhaal wordt hoogstwaarschijnlijk nog vervolgd in een nieuw artikel op deze blog. 😉

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Overaanbod aan lichte olie en onderaanbod aan middelzware olie

Update 16 februari 2019:
https://oilprice.com/Energy/Crude-Oil/Worlds-Largest-Offshore-Oil-Field-Partially-Shut-Down.html
De terugval van de olieproductie in het buiten de kust gelegen olieveld ‘Safaniyah’ is in tegenstelling tot eerdere berichten slecht gedeeltelijk en veroorzaakt door een breuk in een belangrijke stroomkabel. Ook zonder de terugval van de olieproductie in Safaniyah blijft aldus het hierboven gelinkte artikel het aanbod van middelzware en zware olie onder druk staan.

Quote uit artikel:

The Safaniyah oil field in Saudi Arabia—the world’s largest—is producing at a reduced capacity after a ship’s anchor cut a main power cable, Reuters reports citing a knowledgeable source. An earlier report from MarketWatch quoted information from Energy Intelligence suggesting production at the filed had completely stopped, sparking worry about global heavy oil supply.

The worry was justified: with Venezuela sliding more deeply into chaos and with new U.S. sanctions reducing the flow of Venezuelan heavy crude to refineries, another heavy crude-producing field outage is exactly what the market does not need.

Safaniyah has a production capacity of over 1 million barrels of heavy crude: reason enough for the market to get excited or worried, or both. However, now that there is more information about the possible cause of the outage and its extent, this excitement or worry might calm down.

Einde update 16 februari 2019.

Update 15 februari 2019:
Ter aanvulling op het oorspronkelijke verhaal van 28 januari jongstleden het volgende…
Er is in kader van dreigende toenemende tekorten aan met name diesel op internet momenteel flink aandacht voor de tekorten aan vooral zware en middelzware olie. Ook in de mainstream media wordt er de nodige aandacht aan besteed. In een toekomstig artikel zal daar op deze blog zeer waarschijnlijk op teruggekomen worden. En diesel is voor de wereldeconomie volgens menig analist nog veel belangrijker dan benzine. Aan benzine is voorlopig nog geen tekort, integendeel.
Vers van de pers:
Als het volgende zeer recente bericht klopt, zal het dieselaanbod (en als ik me niet vergis ook kerosine aanbod) eenvoudig gesteld nog krapper worden dan nu al het geval is:
Sinds een dag of wat geleden is er sprake van een plotselinge terugval van misschien wel 1 miljoen vaten per dag aan zware olie in het werelds grootste buiten de kust gelegen ‘olieproducerende’ veld ter wereld, namelijk het Saoedische Safaniyah!
Middelzware en zware olie zijn heel belangrijk om de wereldwijde dieselvoorziening op peil te houden.
Als het bericht waar is en de flinke terugval gaat enige tijd aanhouden, dan gaat dat wellicht merkbare gevolgen hebben voor de dieselvoorziening en hoogstwaarschijnlijk ook voor de dieselprijzen. Ik las op blogs dat de dieselprijzen in verhouding tot benzineprijzen al sinds enige tijd noemenswaardig ‘duurder’ (minder goedkoop) aan het worden zijn.
Diesel en kerosine zijn belangrijk in verband met onder andere de maakindustrie, de mijnbouw, de landbouw, zwaarder transport, de scheepvaart en de luchtvaart.

https://www.marketwatch.com/story/saudi-aramco-halts-oil-output-at-the-worlds-largest-oilfield-report-2019-02-14
Quote:
“Saudi Aramco halted oil output this week at Safaniyah, the world’s largest offshore oilfield, Energy Intelligence reported Thursday, citing sources familiar with the matter, according to a tweet from Amena Bakr, senior correspondent at the news and research service provider. Further information was only available through subscription-based Energy Intelligence. The potential impact on oil prices depends on how long output at the oilfield is down, said Phil Flynn, senior market analyst at Price Futures Group. “The thinking is that the field produces heavy crude, and the world is short of that [type of] oil.” The unplanned shutdown takes out another 1 million barrels a day of heavy oil from the market, Alex Schindelar, executive editor of content & strategy at Energy Intelligence Group tweeted Thursday, adding that the heavy crude oil market was already tight because of the OPEC output cuts and U.S. sanctions on both Iran and Venezuela. In electronic trading, March WTI oil CLH9, +0.74% was at $54.51 a barrel, after settling at $54.41 on the New York mercantile Exchange”.

https://seekingalpha.com/news/3433711-saudi-halts-production-worlds-largest-oilfield-unplanned-shutdown-report
Quote:
“Saudi Aramco halted oil production this week at Safaniyah, the world’s largest offshore oilfield, in an unplanned shutdown that removes 1M bbl/day of heavy crude from the market, according to a report from Energy Intelligence.

The potential impact on oil prices depends on how long the field is down, says Price Futures Group’s Phil Flynn, and “the thinking is that the field produces heavy crude, and the world is short of that [type of] oil” because of the OPEC output cuts and U.S. sanctions on Iran and Venezuela”.

Einde update 15 februari 2019.

Oorspronkelijke verhaal:
Een tussendoortje in kader van grenzen aan de groei.
Deel 3 over economie, energie enzovoorts laat door nieuwe inzichten [namelijk extra informatie over resource based economy, technocratie, anarchistisch kapitalisme en eco-socialisme] nog even op zich wachten. 😉

Rol van diverse oliesoorten
Op deze blog is al eerder stilgestaan bij de rol van verschillende oliesoorten bij onder andere de diesel, benzine en kerosine voorziening. Dat er een tekort dreigt te ontstaan aan met name diesel en dat er voorlopig nog een overaanbod is aan benzine.
Op basis van wat ik gelezen heb is diesel nog een stuk belangrijker voor de wereldeconomie dan benzine. Met behulp van diesel wordt wereldwijd heel veel zware arbeid verricht.

Artikel in verband met overaanbod benzine en onderaanbod diesel
Onderstaand aandacht voor een recente artikel welke in kader staat van overaanbod aan benzine en onderaanbod aan diesel:
Een artikel uit de hand van Nick Cunningham.
Ik beweer niet dat het artikel van Nick C. de volledige waarheid in pacht heeft, maar wel dat de informatie uit het artikel zeker niet zomaar uit de lucht komt vallen. Er is in kader van met name diesel, benzine en kerosine in het verleden door diverse analisten al gewezen op het belang van verschillende olietypen.
Raffinaderijen spelen in dit verhaal een belangrijke rol. Er zijn bijvoorbeeld raffinaderijen die ingesteld zijn op het verwerken van lichte zoete olie en raffinaderijen die ingesteld zijn op het verwerken van middelzware olie.
Bij de verwerking (raffinage) van lichte zoete olie wordt verhoudingsgewijs flink wat benzine verkregen en bij de verwerking (raffinage) van middelzware olie wordt verhoudingsgewijs meer diesel verkregen.
Kort samengevat dreigt er (volgende klinkt misschien wat vreemd) door een overaanbod aan benzine een extra groot tekort aan met name diesel.

Ingezoomd op het artikel van Nick Cunningham
Hieronder wordt aan de hand van quotes uit het artikel van Nick Cunningham nader stilgestaan de belangrijke rol van raffinaderijen bij de verwerking van diverse typen aan olie, met enig voor mij interessant gespeculeer over de mogelijke gevolgen van een overaanbod aan lichte olie en een ‘onderaanbod aan middelzware olie op de olieprijzen:

1)

The bottom line is that gasoline supply is surging while the market for other products is tightening up. There are multiple reasons for this. First, the crude slate itself is helping to create these imbalances. The surge of U.S. shale production has made the global crude mix lighter and sweeter. Light sweet oil tends to produce relatively more gasoline when it is refined. Medium and heavier oils produce more diesel and other middle distillates, and less gasoline.

2)

Shale output has surged in recent years, leaving refiners with more gasoline-friendly crudes to process. At the same time, because of skyrocketing shale production, OPEC+ is backing out barrels in order to avoid a glut of crude. But many producers within the cartel churn out medium and heavy barrels. So, light oil from U.S. shale is surging while medium and heavier barrels are being held back.

3)

There are a few more factors driving the divergence in the crude slate. Venezuela has been suffering from steep declines for well over a year. The South American OPEC member produces heavy oil. Any unexpected outage in Venezuela, due to unfolding political crisis there, would magnify these trends. Mexico, another heavy oil producer, has seen its output deteriorate for years, albeit at a more gradual pace than Venezuela. Iran, too, is losing supply.

4)

Again, the upshot is that light oil from U.S. shale has surged at a time that heavier producers from elsewhere have suffered declines. Heavier and sour crudes, which have historically traded at a discount, are seeing upward pricing pressure. “Sour [crude prices are] strong because the West is net short sour crude,” a Singapore-based trader told S&P Global Platts.

5)

The effect on the products markets is even starker – prices for gasoline are slumping but those for diesel and other distillates are trading at a premium. While refiners can tweak their inputs somewhat, there are limits to how they adjust to the changing mix of crude. Some refiners are simply more equipped to handle heavier oils, others can handle lighter mixes.

6)

Still, as product prices go haywire, refiners are trying to ramp up supplies of diesel and other distillates. But, with more diesel comes more gasoline. Refiners can’t simply produce one without the other. As a result, as refiners chase diesel barrels, they are dumping more gasoline onto the global market, exacerbating the emerging glut.

7)

The “gasoline glut keeps getting worse,” U.S. investment bank Jefferies said in a note on Friday.

“Last week saw gasoline stocks reach their highest level since records began, so it comes as no surprise that crack spreads for gasoline are under pressure,” Commerzbank wrote in a note on Friday. “Crack spreads in the US are at a 5½-year low of just $5.5 per barrel, while in Europe they are even negative.” European refiners are having trouble finding a home for their gasoline, Bloomberg reports.

[even speculeren…misschien speelt met name in Europa een overaanbod aan benzine en dreigend onderaanbod aan diesel mede een rol bij het promoten van benzine auto’s ten nadele van dieselauto’s. Vanwege de flink gestegen Amerikaanse schalie olieproductie heeft de VS het overschot aan benzine uit Europa niet meer nodig.]

8)

There are still more reasons for the disruption in the oil supply mix. The International Maritime Organization (IMO) has rules on marine fuels that take effect at the start of 2020. Those rules require ships to cut the concentration of sulfur in their fuels significantly. That means that ships will have to stop running on heavy fuel oil, which is high in sulfur. To replace dirtier fuels, many ships will switch to middle distillates. That may ease the pressure on heavier sour oils, but it could also put even more pressure on diesel and gasoil (another distillate) supplies.

9)

At some point, refiners may not be able to take on more light oil as they reach a limit. “If you analyze the refining system of the world, they are designed to take a certain percentage of light crude that cannot be changed dramatically,” Pedro Antonio Merino Garcia, chief economist at Repsol said at the Argus Americas Crude Summit in Houston, Texas.

Ultimately, that means refiners may have to curtail processing rates, which would undercut demand for crude oil, potentially pushing crude oil prices down.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen