IEA: Wereldwijde olieproductie was in 2016 gemiddeld iets hoger dan in 2015. Op ramkoers voor een flinke olieshock.

Eerste deel gaat over de iets hogere wereldwijde olieproductie in het jaar 2016 t.o.v. het jaar 2015 en over het verschil in opvatting tussen het IEA en de OPEC over de hoeveelheid aan bovengrondse olievoorraden en het tempo waarin deze toenemen of verminderen.
Tweede deel (vanaf kopje: Op ramkoers voor olieshock) gaat over een soort van olieshock die ons mogelijk al binnen enkele jaren te wachten staat.

DEEL 1
IEA: wereldwijde olieproductie in 2016 was gemiddeld iets hoger dan in 2015
Volgens gegevens van het in Parijs gevestigde Internationale Energie Agentschap (IEA) was de wereldwijde olieproductie in 2016 gemiddeld iets hoger dan in het jaar 2015 het geval was, namelijk respectievelijk 96,98 miljoen vaten per dag en 96,58 miljoen vaten per dag. Dus een verschil van gemiddeld 400 duizend vaten per dag wat op zich niet veel is. De wereldwijde vraag naar olie stijgt jaarlijks met ruim 1 miljoen vaten per dag.
In het eerste kwartaal van 2017 bedroeg de wereldwijde olieproductie gemiddeld ongeveer 96,17 miljoen vaten per dag. Indien de OPEC besluit om ook in het tweede kwartaal van dit jaar (2017) de olieproductie niet te verhogen, is de kans groot dat de gemiddelde olieproductie in 2017 lager gaat uitvallen dan in het jaar 2016 het geval was.

Met name in het jaar 2015 werd er wereldwijd flink meer olie op de markt gebracht dan dat er aan olie verbruikt werd. Het teveel aan op de markt gebrachte olie werd toegevoegd aan de bovengrondse olievoorraden.
Stel dat de OPEC landen hun olieproductie in de tweede helft van het jaar 2016 niet flink hadden verhoogd, dan zou het jaar 2015 gemiddeld een hogere olieproductie gehad hebben dan het jaar 2016.

Wereldwijde reservecapaciteit aan olieproductie
De wereldwijde reserve olieproductiecapaciteit is nog steeds aan de lage kant, namelijk grofweg zo’n twee a drie miljoen vaten per dag. Dus als alle olieproducenten wereldwijd zouden besluiten om vanaf nu al hun oliekranen helemaal open te draaien dan zou binnen maximaal 3 maanden er zo’n twee a drie miljoen vaten extra aan olie op de markt komen. Uit mijn hoofd bedroeg in het verleden de reserve olieproductie capaciteit gemiddeld ruim 3 miljoen vaten per dag.
Halverwege het jaar 2016 was de geschatte wereldwijde reserve aan olieproductiecapaciteit nog geen 2 miljoen vaten per dag en toch besloot de OPEC (ondanks de toen nog steeds relatief lage olieprijzen) om zowat al reserves aan olieproductie capaciteit in te zetten, al haar oliekranen vrijwel helemaal open te draaien.

Onduidelijkheid over ‘balans’ tussen olieaanbod en olieverbruik:
Volgens het in Parijs gevestigde Internationale Energie Agentschap zijn de wereldwijde bovengrondse olievoorraden het eerste kwartaal van 2017 al met gemiddeld 200 duizend vaten per dag afgenomen.
Daarentegen zijn volgens ‘de OPEC’ in het eerste kwartaal van 2017 de wereldwijde bovengrondse olievoorraden nog met gemiddeld 400 duizend vaten per dag toegenomen. Dus volgens het IEA wordt er momenteel al meer olie verbruikt dan dat er ‘geproduceerd’ wordt, maar volgens gegevens van de OPEC is het omgekeerde nog het geval.
Volgens OPEC gegevens zal ook in het tweede kwartaal van het jaar 2017 er iets meer olie op de markt gebracht worden dan dat er verbruikt zal worden. Maar in het geval de OPEC besluit haar olieproductie ook in de tweede helft van dit jaar niet te verhogen, zal ook volgens ‘de OPEC’ het wereldwijde olieverbruik vanaf het derde kwartaal van het jaar 2017 noemenswaardig hoger gaan uitvallen dan de productie. Door met behulp van de bovengrondse olievoorraden het olieproductietekort aan te vullen, zullen de bovengrondse olievoorraden meer en meer gaan dalen. De OPEC gaat ervan uit, natuurlijk met allerlei aannames, dat in de tweede helft van het jaar 2017 de bovengrondse olievoorraden met gemiddeld 0,85 miljoen vaten per dag zullen krimpen. Het IEA gaat er vanuit dat in de tweede helft van het jaar 2017 de bovengrondse olievoorraden gemiddeld met maar liefst 1,6 miljoen vaten per dag zullen gaan afnemen. Dat is een flink hoog tempo.

Volgens de OPEC is er gedurende de afgelopen drie jaar er ongeveer 1,2 miljard vaten aan olie aan de bovengrondse voorraden toegevoegd. Volgens het IEA waren het er maar 0,986 miljard. Waar het verschil vandaan komt is m.i. onduidelijk. Laatstgenoemde informatie is afkomstig uit dit artikel.

Als de verwachtingen van het IEA gaan uitkomen (namelijk noemenswaardig meer olieverbruik dan productie van olie) zullen de wereldwijde bovengrondse olievoorraden in hoog tempo gaan dalen. En zodra de wereldwijde olievoorraden al flink verminderd zijn en de vraag naar olie is nog steeds noemenswaardig hoger dan de olieproductie resteert alleen nog maar de reserve olieproductiecapaciteit om de olieproductie nog wat extra te verhogen, want naar verwachting zal binnen enkele jaren de hoeveelheid aan nieuwe online komende olie niet meer voldoende zijn om ten eerste te compenseren voor de terugval van productie in bestaande olievelden en ten tweede te compenseren voor een naar verwachting nog noemenswaardige stijging in de vraag naar olie.

DEEL 2
Op ramkoers voor olieshock

Vanwege de sinds eind 2014 flink gedaalde investeringen in de oliewinning, zal er binnen een paar jaar te weinig nieuwe olie in productie komen om te compenseren voor ten eerste de verwachte stijging in de vraag naar olie en ten tweede de dalende productie in bestaande producerende olievelden.
Vanaf grofweg het jaar 2020 wordt er door instanties zoals bijvoorbeeld de OPEC, het IEA en het EIA flinke krapte op de oliemarkt verwacht, mede door de flinke afname van nieuwe olie uit megaprojecten vanaf grofweg het jaar 2020. De Amerikaanse schalie olieproductie dient flink opgekrikt te worden om een flinke olieshock te voorkomen. Zelfs de energiewaakhonden betwijfelen dat de Amerikaanse schalie olieproductie op betaalbare wijze voldoende opgekrikt kan worden (om olieshock te voorkomen).
Sommige analisten verwachtten al in de loop van het jaar 2018 of begin 2019 al een noemenswaardige krapte aan olie, maar dat terzijde.
Ook al zouden de investeringen in de oliewinning per direct flink toenemen, dan nog verwacht menig analist binnen enkele jaren flinke krapte aan olie aanbod, zeker in het geval de wereldwijde vraag naar olie ook de komende jaren op jaarbasis met ruim 1 miljoen vaten per dag blijft toenemen.

Enkele trouwe volgers van het oliegebeuren vermoeden dat er nu al sprake is van toenemend olieproductie verlies door achterstallig onderhoud van bestaande producerende velden. Dat er steeds meer (al dan niet tijdelijk) olieproductie uitval plaatsvind vanwege achterstallig onderhoud.

Als over drie jaar……..
-ten eerste de wereldwijde bovengrondse olievoorraden al flink zijn afgenomen,
-ten tweede het wereldwijde olieverbruik nog steeds ruim een miljoen vaten per dag hoger is dan de productie (dus dat er over 3 jaar nog steeds ruim 1 miljoen vaten per dag aan de tegen die tijd veel kleinere bovengrondse voorraden ontrokken wordt om aan vraag te voldoen),
-ten derde de wereldwijde olievraag op jaarbasis met gemiddeld ruim 1 miljoen vaten per dag verder is toegenomen (dus na 3 jaar met ruim 3 miljoen vaten per dag is  toegenomen),
-ten vierde de wereldwijde reserve olieproductie capaciteit tegen die tijd veel minder dan twee miljoen vaten per dag geworden is, de hoeveelheid aan nieuwe olie tegen die tijd flink gedaald is en de olieproductie uit bestaande velden daalt nog steeds met ruim 4 procent op jaarbasis,
……….dan is het tegen die tijd reeds veel te laat om nog een langdurige oliecrisis te voorkomen, als laatstgenoemde überhaupt nog mogelijk zou zijn.

Om het samen te vatten:
Wanneer er over een paar jaar ten eerste vrijwel geen reserve olieproductiecapaciteit meer aanwezig is, ten tweede de wereldwijde bovengrondse olievoorraden al flink verminderd zijn, ten derde de wereldwijde productie (exclusief olie uit bovengrondse voorraden) nog steeds noemenswaardig minder is dan wat er jaarlijks verbruikt wordt en ten vierde er tegen die tijd veel te weinig nieuwe olie online komt om de terugval uit bestaande producerende velden te compenseren, dan zit men met een groot probleem.
Naar mijn bescheiden mening zitten we momenteel nog steeds op ramkoers voor bovenvermeld scenario.
En ook al worden de investeringen de komende jaren flink opgekrikt, dan is het nog maar de vraag of dat gaat resulteren in noemenswaardig meer olieproductie op de langere termijn.
Veel analisten gaan er vanuit dat de oliewinning wereldwijd (gemiddeld) nu al te duur is geworden om economisch rendabel te zijn, te duur om de wereldwijde olieproductie in de toekomst op peil te houden.

Bijvoorbeeld het hoofd van het supergrote Saoedische olieconcern Aramco waarschuwde recentelijk in dit artikel nog voor flinke olietekorten vanaf of iets na het jaar 2020. Enkele quotes uit het artikel:

The head of Saudi Arabia’s state energy giant has warned of a looming oil shortage as a $1tn drop in investments into future production takes effect.

en

This, he said, would lead to a “shortfall” that would emerge after a time lag and “whose duration is difficult to estimate”.

Ook in bijvoorbeeld het artikel “2020s To Be A Decade of Disorder For Oil” wordt gewaarschuwd voor vrij vertaald chaos in de wereldwijde oliemarkt in de komende decade vanwege dreigende flinke tekorten aan olie.
Enkele quotes uit het artikel:

The 2020s could be a “decade of disorder” for the oil markets as the lack of drilling today leads to a shortfall of supply. Demand will continue to grow, year after year, and shale will not be able to keep up.

en

That could set the world up for a supply shortfall by the end of the decade when large deepwater projects that were not given the greenlight over the past three years would have started to materialize. The lack of new production will mean that suppliers struggle to keep up with demand.

en

Michael Cohen, head of energy markets research at Barclays, told the Platts Capitol Crude podcast that a supply shortfall could hit as soon as the 2020-2022 period, assuming annual oil demand growth of 0.8 to 1 mb/d, which is lower than the 1.3 mb/d of demand growth the IEA expects for this year. Of course, if demand grows each year at a more than 1 mb/d rate – not an unreasonable scenario – the supply shortage would be even more acute. “The question is whether the market will see that eventuality and try to price it in beforehand,” Cohen said on the Platts podcast.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een inkijkje in de frauduleuze bankwereld met Brad Birkenfeld

So, we have to get back to accountability or we have to just accept that we live in an increasingly rapacious system that is going to lie, cheat, steal, thieve from the everybody for the benefit of the few. That’s the system, it needs changing.

Een inkijkje in de frauduleuze bankwereld met Brad Birkenfeld [in dit geval de Zwitserse bank UBS en de ‘foute vriendjespolitiek’ met instanties (bijvoorbeeld justitie) van de Amerikaanse overheid, bijvoorbeeld ook de ‘financiële steun’ die o.a. de liefdadigheidsinstelling van de Clintons van UBS ontving (in ruil voor soort van ‘politieke’ ‘diensten’ welke ten koste gaan van financiële situatie van allerlei minder rijke mensen). Niet dat ik de republikeinen meer vertrouw dan de zogenaamde democraten, integendeel, maar dat terzijde].
In hoeverre het verhaal klopt kan ik niet bepalen.

Naar ik aanneem bestaat bij heel wat mensen al het nodige wantrouwen ten aanzien van machtige operatoren in de politieke en financiële wereld. Onderstaande podcast zal dat wantrouwen mogelijk alleen maar vergroten.
Dat er sprake is van vriendjespolitiek in de vorm “als jij je mondje houdt over dit of dat dan krijg jij een gunst van ons” en dit gaat dan niet over een paar duizend euro of dollars maar over vele miljoenen, zelfs vele miljarden euro’s of dollars. Frauduleuze verrijking aan de top ten koste van het armere deel van de samenleving, zeker als we bijvoorbeeld gezien vanuit een ecologisch, energie of grondstoffen perspectief leven in een eindige wereld.
Dat de handel en wandel in een mogelijk groot deel van de corporatieve wereld (van industrie tot financiën) varieert van licht fraudeleus tot zwaar frauduleus ten koste van het groter geheel, vooral het meer kwetsbare deel van de samenleving. Dat het m.i. veel te veel draait om persoonlijke belangen, geld en macht. Dat de overheid meer de belangen van grote corporaties en instituten dient dan die van een groot deel van de burgers.

Je hebt soms een beetje ‘foute’ man of vrouw nodig (die onderdeel uitmaakt van een machtige groep in de financiële wereld) om al was het uit een combinatie van wraakzucht en een soort van rechtvaardigheidsgevoel de vuile was naar buiten de brengen.

Een tipje van de ijsberg?

Hieronder het transcript van de podcast (tekstuele weergave van het gesprek)

Chris Martenson: Welcome to this Peak Prosperity podcast. It is March 29, 2017 and I’m Chris Martenson, your host. Today, we’re going to be talking with Brad Birkenfeld, author of Lucifer’s Banker: The Untold Story of How I Destroyed Swiss Bank Secrecy. It’s a story of intrigue that will both illuminate what’s really going on and almost certainly fan the flames of injustice you may be carrying.

From his book’s description on Amazon, we learn that as a private banker working for the largest bank in the world – UBS – Bradley was an expert in the shell game of offshore companies and secret accounts that dominate the world of the ultra-wealthy. He wined and dined those clients whose millions of dollars were hidden away from business partners, spouses, and tax authorities. As his client list grew, Birkenfeld lived a life of money, fast cars, and beautiful women. But when he discovered that UBS was planning to betray him, he blew the whistle to the US government.

Now, despite working with the government closely to expose a gigantic conspiracy between US-based tax cheats and the giant Swiss bank, UBS, the so-called Justice Department went after Mr. Birkenfeld for abetting tax evasion by one of his clients. After spending thirty months in Federal prison, he was released and three weeks later, received a whistle blower check for $104,000,000, the largest such check ever from the IRS Whistleblower Office.

Welcome, Brad. It is a real pleasure having you on the program.

Brad Birkenfeld: Well, thank you so much, Chris, for having me on here and I’m delighted to educate and inform your audience so that they get a better idea of exactly what went on and how the American people got screwed by their government.

Chris Martenson: Well, you put all of that in the past tense, so let’s go into the story and see if we can have confidence that that is all in the past or not. But what a story. Let’s start at the beginning. How long were you working at UBS and how did you get there in the first place?

Brad Birkenfeld: Well, I left the United States where I worked in Boston for a large institutional investment management firm called State Street Global Advisors. I was a currency trader there for several years and actually, I witnessed illegal conduct there, which I outline in my book, Lucifer’s Banker. And I went to the FBI in Boston at the time, which was 1994. This is the same FBI office, by the way, Chris, that was coddling the mobster Whitey Bulger. So you can imagine that FBI office was tainted and corrupt and really, nothing happened. So, that’s where the story starts.

So, I went over to Switzerland to get my MBA in International Finance. And when I did that, I then moved from investment banking into private banking, which Switzerland is known for. And I was hired by Credit Suisse in Geneva and I started working there. And then, after a few years, my boss left to go to Singapore and I went with my next boss to Barclay’s Bank in Geneva and worked there for about four years from 1998 to around, oh, let’s say 2001.

Then, I was recruited from Barclay’s to UBS by a headhunting firm in London and I started working as the Head of Business Development for North America out of Geneva, Switzerland for UBS.

Chris Martenson: Alright, so you have a lot of experience in banking and finance and working in the depths of what we would call big banking. So let’s turn to the story itself that’s turned into what I think is – honestly, this is probably one of the best corporate crime books ever written. It’s just a fantastic story.

So let’s get into the story itself. As I put in the intro, there was some concern on your part that maybe UBS was going to be seeking fall guys or gals for their activities. Bring us into this case. What was happening?

Brad Birkenfeld: Well, really what happened here – and your audience, it is a complicated sort of web of information that’s important to understand the background so you get a feel for it and just don’t lash out and make generalized comments.

Chris Martenson: Great.

Brad Birkenfeld: So first and foremost, in Switzerland, Swiss bank secrecy is part of their constitution under Article 47 in 1934. So, that’s a fact. But why did it start? It started because when the Third Reich came to power in Germany under Adolf Hitler in 1933, they said that if you move any money out of the country, you will be shot. That’s a fact. Switzerland countered and said, “We’re going to put Article 47 in place to counter that and say, ‘We will never disclose the identity of any client that puts money in our country.” Okay, so it made sense. Now, that was 1934. The world was a different place then.

After the war, obviously, cross-border business bloomed. People were doing businesses in other currencies, other countries, and so on and so forth. So, what happened was Swiss bank secrecy – like attorney-client privilege or medical privacy – you understand that it made sense that you keep this kind of information confidential. Unfortunately, it was abused and taken to such an extent where the political stability and economic stability of Switzerland was utilized for nefarious acts. So, you got in the drug dealers, you had in the terrorist financing, insider trading, bribery, extortion, and so on and so forth, as well as intelligence agencies using Switzerland as a piggybank to do their illegal business. One story comes to mind for your audience, which would be Iran Contra. Iran Contra, Switzerland was at the center of laundering money to the Contras and Iranians to do this illegal business.

So, I worked in this industry inasmuch as in Switzerland, it was a legal business. It was a bit of a gray area when they told us, “You should go to the United States and see existing and potential clients,” because we weren’t licensed to sell products or investments in the United States because we were in an offshore jurisdiction.

Now, this had been going on before I was born but also, I was a part of it. I was in the middle of this and it started to get a little bit strenuous because what was happening is they were telling us to do things that really didn’t make us feel comfortable. And what it was, was take encrypted laptops to the US, which I refused to do. They were telling us to do other training methods to avoid detection in the US and lie on the immigration forms, which I refused to do. And really, what it came down to was I knew enough about the way in which the business was done and then, one day, a colleague brought to me a three-page document from our intranet. Well, the UBS intranet is massive and you need to know everything on there, technically, as an officer of the bank. And I had a ten-million-dollar signature power so I had significant responsibility and commitment to the firm and to the clients.

Well, what happened was the three-page document that was brought to my attention contradicted everything they were telling us to do – meaning going to the US and seeing clients. It said, “You can’t go to the US, you can’t do account opening forms, you can’t sell products, you can’t do any of these things.” So, in essence, what they were saying is one thing and in the background, another thing. And that document – the three-page document, which is in my book, Lucifer’s Banker – clearly states that one, this was sort of a setup. So the bank was protected but the clients weren’t protected, the colleagues weren’t protected, and the shareholders were not protected. So this was really a matter of greed for the bank and they weren’t able to divorce itself from this business. They just kept wanting to make the money from it.

So, that was really what it came down to. And I challenged management on it and ultimately, I resigned from the bank when they wouldn’t answer me.

Chris Martenson: So this was a heads-they-win, tails-you-lose kind of a CYA document, I’m guessing?

Brad Birkenfeld: Absolutely correct, spot on.

Chris Martenson: Okay. So when you resigned, you then – but you had a lot of information and a lot of knowledge about what was going on and the substance of that was that there were a lot of people in the United States who were still using this Swiss banking system in order to evade taxes, at this point. And if I have the story right, your information helped expose 19,000 American names. I don’t know if those are individuals or collected entities or how that stacks up – that appeared to be hiding money from the IRS. Tell us how it is that you came, though, to the decision to say, “Wow, maybe I should go turn whistleblower in this case.”

Brad Birkenfeld: Well, initially, as I said, I saw this three-page document, which I went to the head of the department who actually blew me off and didn’t want to ruffle any feathers. So, we almost got into fisticuffs over that. And I said, “You’re putting everybody at risk here. This is not right.” So I immediately gave it to some of my colleagues – senior colleagues – and then, I sent an email to the head of Legal and to the head of Compliance – two different departments – and I voiced my concern and attached the three-page document. And then, I printed this off and then sent it to both of them in inter-office mail. So, I was documenting and putting the material out there so no one could deny it was not out there.

So, I did that for one month, no answer. I did that the second month, no answer. I did it a third month, there was no answer. And at that point, that’s when I started taking documents out of the bank and storing them outside of Switzerland in France so that I was protected if anyone accused me of saying, “Hey, you don’t know what you’re talking about,” I had the documents to prove it.

Now then, I resigned from the bank. I resigned in October of 2005. Now, I started the whistleblowing in March of ’05. Now, this was a year and a half before the whistleblowing law in America was passed by Congress. So, people say, “Well, you just did it for the money.” No, I didn’t, because I started my whistleblowing long before the law was even passed so that’s an important fact for your audience to understand.

The second thing is I then took the three internal UBS whistleblowing policies that they wrote and I attached my three-page document and the information I sent to UBS Legal and UBS Compliance, and I sent it to the board of directors of the bank and said, “Now it’s your problem. I’m a whistleblower internally. I’m telling you and you need to do something about it.” Well, that caused a huge problem for the bank because now they knew they were on a stick for this extensively illegal conduct.

Then, they called an investigation. That investigation was just a sandbag job and they covered it up again. So, the board of directors of the bank covered up the largest and longest-running tax fraud in the world. So, at that point, I had no choice but to then go to the United States government – my own government – and tell them about this. But unfortunately, the US government was a part of it. They were knee-deep in it. And I can tell you why this is so damning is because the Department of Justice doesn’t like whistleblowers, number one, because it makes them look like the fools they are. The second thing is if they were so good, why didn’t they uncover it? Why would it take a single courageous whistleblower to come forward and expose the largest and longest-running tax fraud in the world? And they were oblivious to this? No, they were part of it, as I said.

So, this really was the problem. And then, I knew that the DOJ was so hostile towards me and I had to go to the FCC, the IRS, and the US Senate. And if you go onto my website, LucifersBanker.com, you’ll see under the UBS Scandal there are countless documents of the Senate hearings and GAO reports and so on and so forth that prove what I was saying was correct. And the government really didn’t want to get involved in this because as I said, a lot of these people were involved – CEOs, billionaires, politicians, celebrities, sports stars. And this is what happened. It is ingrained in America – 19,000 rich Americans where the minimum account size was $1,000,000 had this at UBS in Switzerland.

Chris Martenson: Alright. So Brad, what I’m hearing here, though, is, you know, whether the DOJ was – they didn’t want to either look like fools or inept or something like that. But you also mentioned earlier that intelligence agencies had been known through the Iran Contra example – we can assume that’s not a one-off – but that there was – there’s possibly government involvement here at some level.

So, I want to circle back around to that. But before we get there, let’s talk now about how this case really started to come out. What you’re describing was that because it’s encoded in the Swiss constitution, this banking secrecy, you’re taking extraordinary risk here both with the Swiss government authorities and now you’re making it sound like also at least the US Department of Justice authorities, as well. That really sounds rock in a hard place. Again, do I have that right? And if so, why did you do this?

Brad Birkenfeld: Well, you’re absolutely correct. But the main thing was the DOJ, I asked them for immunity, they declined. I asked them for a subpoena – a simple subpoena – which takes a matter of minutes to issue, and they refused. Because they thought, you know, “We’re not going to work with this guy.” They were being very hostile.

So I said, “Okay, you’re not going to do that. Now, I can’t give you names unless you give me a subpoena because I would go to jail in Switzerland where it’s a crime to expose your clients,” which I did not do. The only client I exposed was a client that was making illegal oil sales with Saddam Hussein who had $420,000,000 in six numbered accounts who lived in a $50,000,000 condo in New York City. Now, his name was Abdul Aziz Abas and he’s in my book. And you can see the account numbers there and you see the entire information on this gentleman. The DOJ did nothing about this person, nothing. Because he was best friends with Ray Kelly, the Commissioner of the Police Department, and he was friends with Rudy Giuliani in New York. So, you can see that there was political ties to this person and most likely, he was involved with the CIA because he was doing illegal oil sales with Saddam Hussein.

So, this in and of itself was so damning. But then, I went to the US Senate and they were happy to give me a subpoena. So, by getting the subpoena from US Senate, I was insulated from prosecution in Switzerland, but I wasn’t insulated from prosecution by the DOJ, who were furious that I left them and then involved other agencies like the Senate, the FCC, and the IRS.

Chris Martenson: Now, let’s talk about this because there’s just so much smoke here. I know there’s fire down here somewhere. Your information ended up exposing those 19,000 American names we talked about. Let’s unpack this. How many of those names were actually turned over to the IRS?

Brad Birkenfeld: Well, this is the problem. What we had, and what we learned later as a result of WikiLeaks – and it’s on my website again, LucifersBanker.com, there is ironically, Aftenposten is a Norwegian newspaper that exposed a one-page CIA cable. And that cable showed that Hillary Clinton as Secretary of State had secret meetings with the Swiss to settle the UBS case for political reasons. Now, that’s very dangerous.

Chris Martenson: Hmm.

Brad Birkenfeld: Yes, exactly. So what we have here is a Secretary of State who claims to be so above board but yet, was having secret meetings and negotiating only 4,500 names out of 19,000, Chris. Now, Chris, that’s a 75% failure rate. If you fail 75% of the time at your job or any of your listeners fail 75% of the time, they’d be fired.

Chris Martenson: Well, it goes beyond the failure. Who picked those names and left the other ones off?

Brad Birkenfeld: Well, then you get into the more deep questions, exactly correct. How were they selected? Did Hillary pick them? Did UBS pick them? Who was selected and why? And why wouldn’t you get all 19,000 names, Chris? You know, five people rob a bank, you only get one person? No, you get all five. And this was going on for decades. So the very fact that she made a deal and negotiated 25% of the names and how they were selected, as you rightly point out, is really troubling. And actually, in effect, you’ve cheated 300,000,000 Americans.

Chris Martenson: Yeah. Brad, I want to get to – I mean, this is just – here’s where the sausage is being made. I have this part that you wrote here is just, this is just astonishing to me and that this didn’t really come out more fully in the last election cycle. But it’s that prior to Clinton’s – Hillary Clinton’s deal with the Swiss, that secret deal, UBS had only seen fit to contribute $60,000 to the Clinton Foundation. You wrote, “An amount that wouldn’t even cover the bank’s annual parking tickets.” But that afterward, the Clinton Foundation’s cash registers rang up $600,000 in UBS gifts. And the bank also then decided to partner with the Foundation on inner city development programs issuing a $32,000,000 loan at very reasonable rates and oh, suddenly, the UBS also thought Bill Clinton would make a very fine paid speaker about global affairs so they paid him $1.52 million for a series of fireside chats with the bank’s Wealth Management Chief Executive, Bob McCann. It was Bill Clinton’s biggest payday since leaving the office of the Presidency.

Brad, I’ve got to tell you, that doesn’t smell real good over here from where I’m sitting.

Brad Birkenfeld: Well, let me tell you something. Not only does it stink to high heaven but it shows the ingrained corruption of the Clinton family and the Foundation. Inextricably linked. You can’t divorce yourselves from both. They’re the alter ego of one another and they use it as a piggyback to curry favor with foreign governments and get these funds.

Now, ironically, we found out just recently a few months ago after the election that geez, the Swiss government gave $500,000 to the Clinton Foundation while they were negotiating the settlement with UBS.

Chris Martenson: Oh, come on. [Laugh]

Brad Birkenfeld: Okay, it’s on my website. You can go check the article. Go onto my website, you’ll see that this was what was going on. So how is it possible that you would be involved in such a nefarious act and the conflict, and you violated your oath to the US Constitution? That’s an impeachable offense.

Chris Martenson: It’s astonishing to me. And so you know, the subtext of all of this, which is really is that, you know, it’s kind of crime pays. But actually, it’s that we entered a period of what you’re calling “no-fault corporate crime enforcement.” I think it began a long time ago but under Holder, it became a real art form.

So in this case where UBS was eventually fined $780,000,000 for helping those US citizens evade the taxes, what kind of a – in terms of the – what sort of a penalty was that? Was that several hundred percent of their ill-gotten gains? Or you know, tell me, what kind of a slap was that?

Brad Birkenfeld: Well, for your audience, it’s very simple, the math. The Department of Justice took an eight-year window, if you will, from 2000 to 2008 – 2007, pardon me, that’s an eight-year window. That eight-year window, we made about $200,000,000 a year in profits. Those numbers came from me, were given to the Justice Department, and that was in the deferred prosecution. By the way, the bank wasn’t prosecuted, they got a deferred prosecution and paid $780,000,000. But really, if you run the numbers, $200,000,000 of the $780,000,000 went to the FCC. So they really fined them $580,000,000. And they were making $200,000,000 a year for an eight-year period. So the quick math tells you that’s $1.6 billion, Chris. Where are the billion dollars, though? Just to make the US taxpayer whole, forget about fines, penalties, and interest. Then, UBS claimed they couldn’t afford to pay because they had hard times. They accepted $5 billion from AIG, which was taxpayer money.

So we were laundering money to AIG to pay UBS and they claimed they couldn’t pay the fine. The political forces at bay at the time fixed it. The Barak Obama Presidency is tainted and corrupt. And furthermore, Eric Holder in private practice represented UBS at Covington & Burling. Hillary Clinton had secret meetings at Swiss and send two Chinese _____ [00:21:24] Guantanamo detainees to Switzerland to settle the case. Barak Obama, who was Senator Obama, was on the Senate committee investigating UBS but never attended one meeting – not one. They were investigating UBS but at the same time, he accepted millions of dollars from UBS for his Presidential campaign. That is an impeachable offense. He violated his oath to the Constitution, he betrayed the American people, and you don’t see any media outlet talking about this, not one.

Chris Martenson: Indeed we don’t. And so I want to turn to what is I’m sure the darkest portion of this story for you was you being prosecuted. And I’m not aware of anybody else in this entire story being prosecuted or even losing their job, maybe I have that wrong. But what happened to you? What were the specifics of the case?

Brad Birkenfeld: Well, they gave all of my bosses above me secret non-prosecution agreements. Each one of them got a secret non-prosecution agreement. And even when the head of the private bank, Raoul Weil, was indicted and then called a fugitive three months later, a few years later after 2009 when that happened, he went to Italy and he was arrested on an Interpol arrest warrant where he was a fugitive. Well, now the US was in big trouble because they had put on this sham case in Florida.

Now, when he was arrested and extradited to Florida – this is the head of the private bank for UBS – I gave that man to them. That’s how they indicted him. But it was just a show maneuver. So when the trial came up, they never called me to testify – not once. They called all of my bosses who got secret non-prosecution agreements and he was acquitted in about thirty minutes because the whistleblower wasn’t able to testify in that case.

Chris Martenson: Wasn’t able to?

Brad Birkenfeld: Yeah. No, they didn’t call me. They didn’t want me to – they didn’t want me at the trial. And they screwed up the case. So,once again, 300,000,000 Americans-plus got screwed by the corrupt Department of Justice. They’re not about justice, they’re about protecting themselves, trying to take credit, and making everyone else listen to what they say the story is. But unfortunately now, I’ve told my story in the book and it’s so compelling. And if you think of it this way, your audience is quite intelligent. We remember the financial crisis of 2008, it was devastating and so many people lost their jobs, lost their homes and so forth. In the entire financial crisis, there was not one banker to go to jail. The only banker to go to jail was the UBS whistleblower who exposed the largest and longest running tax fraud in the world.

Chris Martenson: And the substance of the case against you was that they said – if I have this right – that you had failed to be forthcoming about your client – specifically, one of them – and I believe Kevin, it was Kevin Downing who was prosecuting this said, “With regard to whistleblowers, those who seek to be treated as true whistleblowers need to know they must come in early and give complete and truthful disclosures. Mr. Birkenfeld did not come in and give complete and truthful disclosures; therefore, he is not entitled to whistleblower status.” How do you respond?

Brad Birkenfeld: Well, he’s a fraud and that’s a lie. He lied to the Senate and he lied to – and his colleagues lied to the Senate – and he lied to a federal judge in Florida who is as corrupt as the Department of Justice. The fact of the matter is they knew I could not give names until I had a subpoena. UBS said the same thing, “We cannot give names.” I said the same thing. The moment I went to the Senate, I gave testimony to the Senate after the subpoena and gave all the names and Igor Olenicoff was in there. And the Senate shared the information with the DOJ and they used that information to indict me.

So they’re lying. It’s a flat out lie. And it’s even worse. To this day, Chris, to this very day, the testimony I gave almost a decade ago to the Senate under oath, they won’t give me my own testimony.

Chris Martenson: Really?

Brad Birkenfeld: Won’t give it to me. Because you know why? Because the information I gave about Olenicoff is in there. I gave Igor Olenicoff to them and they had that information, and they even sent me an email saying, “Oh, we forgot about Kevin Costner…” No, “We forgot about Igor Olenicoff but we remember Kevin Costner.” Oh, well, that’s nice. How did that work out? Hmm.

So, you see that they were all in bed together to bury this because they all look like idiots. And I exposed the whole scandal, which they were a part of, because now they were scrambling for a scapegoat and that was me.

Chris Martenson: Right. And just so people get the complete picture of the prosecutor at the time out of the DOJ, was Kevin Downing, who is now – hold onto your seats, people – an attorney for Miller & Chevalier, a Washington DC white shoe firm specializing in tax law, white collar crime, and advising global businesses on government enforcement and compliance. What a revolving door. I mean, between Eric Holder and on and on. I mean, this is a really hard impression for me to shake and for my listeners, which is that there is just this revolving door. They all protect each other, they commit massive crimes, and the laws don’t seem to apply to them. In some respects, to get – you know, this isn’t a political statement but an observation – this was the odor that Hillary was carrying with her saying, “Trust me. I’m electable, I’ll take care of you.” But we all know that the Clinton Foundation, what we saw of it, it was just a pay-for-play scheme, that there’s just massive institutionalized fraud and corruption ongoing.

Is this a fair characterization? When did it start and where do we – what’s our hope in this story?

Brad Birkenfeld: Well, the good thing is, is that I’m out and I published my book, Lucifer’s Banker, I put a website together, LucifersBanker.com. I’m publishing my book in multiple foreign languages and lecturing around the world to educate the people to show how corrupt the Department of Justice is, to show that there’s this revolving door where Kevin Downing leaves the Department of Justice, goes to Miller & Chevalier, and is defending the people he should’ve prosecuted. This is outrageous. Why isn’t there a Senate hearing on this? Why aren’t I called in to testify in public and expose all this? Because then, you’re going to have a lot of rich contributors and CEOs and politicians themselves say, “We can’t have him speak in public under oath because it’ll expose us for what we are – frauds.”

Chris Martenson: Well, absolutely. So let me just build – you know, it took me about a minute to assemble a list of crimes of UBS. So it was 2009. As a consequence of your actions, UBS was fined that $780,000,000. Then in 2012, UBS is fined $1.5 billion, this time for the Libor scandal. 2015, fined $545,000,000 for foreign exchange manipulation.

Listen, I take two things from this, Brad, from that list. First is that UBS has learned nothing except that crime does pay. And the second is that the big banks are busy manipulating pretty much every market, no matter how large at this point in time. Again, are those fair sort of assessments at this point?

Brad Birkenfeld: It’s an understatement, actually, Chris. Because you know, I’ve only put the top ten UBS crimes on my website under the UBS Scandal. And the very fact that you just write a check – and I coin the phrase, aptly named, it’s, “political prostitution.” The politicians just have these wonderful press conferences at the DOJ and say, “We’ve got all this money, we have all this,” but nobody goes to jail.

So number one, here’s the problem with this. So when you fine UBS, what your audience must realize – it’s simple. UBS is a Swiss bank, so that means they write it off on their taxes. So then, that means the Swiss taxpayers carry the burden. That’s the first thing.

The second thing is, go look at the millions and millions of dollars in legal fees to defend their conduct. Then, the UBS shareholders pick up that tab. Oh, that’s nice. So you have UBS shareholders, Swiss citizens picking up the tab for bankers who just keep doing their business, and they walk away. How is this possible? Then, the US government – oh, they get a happy face for the day – meaning what they’ve done is they’ve set an incredibly bad precedent and zero deterrence. Because what they’re saying is, “Oh, if you get caught again, you just write a check. Oh, you might have to add $5,000,000 or $10,000,000 to that check, and you just keep doing the business you’re doing.” And the pathetic prosecutors at the Department of Justice say, “Oh, see? We’ve got a check and we can put it on our resume saying, ‘We got $200,000,000 from this bank for doing illegal conduct.’” Yeah, but you screwed the American people. It’s outrageous.

Chris Martenson: It is outrageous, and it continues on. And so to round this out – I’m really glad to have you on because maybe you can shed light on this – we tracked and we were pretty carefully looking at what happened with the Panama Papers when they came out, that giant dump that came out from that Fonseca file dump. And I was a little surprised – well, maybe not – but just a little surprised at how quickly that story disappeared from the news cycle. And in searching afterwards, there are independent analysts who’ve dug through that trove and uncovered what appears to be a massive evasion and laundering scheme. You talk about, you know, is the DOJ worried about appearing foolish or complicit or incompetent. I mean, that to me looked like, again, giant silver platter. Here’s a web of shell companies that are clearly designed to hide wealth from authorities and partners, spouses – from legal, any sort of legal oversight. That went away pretty quickly. Is that an unfair observation of mine?

Brad Birkenfeld: No, it’s a very good observation. It’s very to the point. And the point we have with the Panama Papers is very simple. Why is it that they said there was an anonymous whistleblower – which it could be – but 11.4 million documents. You have to understand how many documents that is to fill a room. It’s massive. Now, no thumb drive is going to hold that amount on there. So this was clearly an intelligence breach. Some intelligence agency hacked this and did it for a purpose to expose some of the enemies, let’s say, of the US, whether it’s Putin or Pakistan or Venezuela, and that’s what happened. And there was Cameron, who was collateral damage. Because this was so massive. And in my opinion, I gave an interview in Munich, Germany on this and I said, “Yeah, it was the CIA that pulled this off.” Because what they did was they tried to get in there to use this information to threaten other people. For instance, if I get information and I destroy somebody – let’s say yourself in politics – I go to the next person and say, “See what I did to Chris? So you’d better play ball with me or I’m going to expose you.” And it’s more of about a leverage game of extortion.

And I’m convinced that’s what this is because it’s just – it doesn’t make sense. There’s an anonymous whistleblower, 11.4 million documents, and everybody who was announced in the initial leak was an enemy of the US. How is that possible?

Chris Martenson: Yeah, it didn’t make sense to me, either. That was one of our observations, like, “This really stinks to high heaven.” But it didn’t seem to have a huge impact, I guess, except unless it was a chilling sort of a, you know, as you say, a message sent, a shot across the bow.

And on that front, it’s pretty clear to me that your particular case as a whistleblower was really designed by the Department of Justice to send a chilling message to other whistleblowers. So under Obama, who I know a lot of people think was this progressive, suave person that they really admire, he was probably the most hostile President I’m aware of to whistleblowers. And it seems to me like you case was, if anything, the equivalent of the Panama Paper dump. It’s like, “Hey, shot across the bow, don’t be a whistleblower. We’re going to make your life very miserable if you do.” Again, unfair or fair?

Brad Birkenfeld: Well, you’re absolutely correct. And it goes even deeper than that and Barack Obama has defrauded the American people. I would debate this gentleman at any city at any time on this issue. But obviously, he wouldn’t do that because that would expose him for he is – the fraud I say he is. That’s the first thing.

The second thing is he violated his oath to the Constitution when he never attended those hearings at the US Senate, in which he was an active member at the time.

Third, his cabinet was so flawed between Eric Holder, who represented UBS; Hillary Clinton, who did a secret deal with the Swiss; Tim Geithner, who didn’t pay his own taxes – the Treasury Secretary didn’t pay his own taxes and admitted it. This is the cast of clowns we had in the Obama circus.

And I can tell you, you know, everybody wants to say he was such a great President and this and that and look, I’m not going to say one way or another, I’m just stating fact. And I think if at any time you cheat the American people, you should be removed from office immediately. Period, end of story.

Chris Martenson: Alright, well, just to – I agree totally. And you have an interesting piece in the book, which is about how in August 2009 on that first Sunday after you were sentenced to prison, at the Farm Neck Golf Club at Martha’s Vineyard, President Obama was playing golf that day and his partner was Robert Wolf, Chairman of UBS Americas. And you wrote, “I’m sure it was a fine day of patter and play guarded by a throng of Secret Service agents and I wondered if Obama and Wolf had high-fived over my downfall or maybe sent a ‘Good job’ text to the sentencing judge. I’ll never know because much like Swiss bankers, Secret Service agents don’t talk.”

That does seem like a little wink from the matrix, as it were like, “Hey, you know, this is how we play. This is how the game is played.”

Brad Birkenfeld: Well, that’s exactly right. And Barack Obama was actually more hostile towards whistleblowers than any other President combined. And in my case in particular with this UBS case, how interesting that the fact of the matter is, is that you were in bed with the big bank, period. And this is something that was so dangerous. Because Robert Wolf was then appointed by the President to two of his committees and he was a frequent visitor of the White House. Why would you do such a thing? Why was this something that was never disclosed clearly and the President was never grilled on this by the media in the White House? I mean, this is just left to the wayside.

So, it just goes to show you all the way from the President down, you can’t trust these people. It’s like anything. If you have a spousal relationship and you cheat once, you’ll cheat a thousand times. That’s the same with President Obama. You cheated the American people once, God only knows how many other times you’ve cheated us.

And think of it this way. Take a more current event with President Obama. When he paid $1.4 billion in cash to the State of Iran. You know, the money wasn’t wired. It was sent in cash on a private jet from where else? Geneva, Switzerland. So, I guess President Obama has access to bank accounts in Geneva where he pulled the money from? Is that where the money came from? I mean, this is outrageous and this is incredible. And what I did, I sent my book, Lucifer’s Banker, by FedEx, to every member of Congress before the election, as well as to the President and the Attorney General and the Secretary of State, John Kerry. I didn’t get one response from one Democrat, not one. But I got three letters from three Republican Congressman. And that’s very telling. The fact that I had written a letter to the President in the book – which is on my website – and he didn’t respond. So, he’s a busy guy but I said, “What are you going to do to fix this? Why is this that you cheated the American people? Why aren’t you doing something about it?” And the very fact that Senators and Congress people who represent us, the people, don’t act on this, this just shows how ridiculous the whole system is.

Chris Martenson: Absolutely, absolutely. And while I have you, I have to ask a question. This is a very narrow question, you may not have any insight into this. But one of the markets that my followers look at pretty closely are the precious metals markets. Are the precious metals markets and do you have any insights – any idea that may those would be free from the sort of manipulation and corruption that seems to be discovered everywhere else in the financial landscape?

Brad Birkenfeld: The problem with the US government is they’re so clueless about investigating those types of crimes. And I was working with several clients – not my clients but several other clients – and we looked at the gold manipulation by UBS. Gold is traded around the world through certain time zones – Hong Kong, Dubai, London, and New York. And you could see the amount of money that they trade in gold is staggering. This needs an investigation immediately into the trading practices of gold.

But here’s the problem. If you indict UBS, that’s like indicting the Swiss government. Because the Swiss government and UBS are one and the same. And I’ll give you an even better example. Back in 2004, UBS – the largest bank in the world at the time – was sending illegal wire transfers of millions of dollars to Cuba, Libya, and Iran. This is 2004. So Cuba, Libya, and Iran. The US government comes in and fines them $100,000,000 and no one goes to jail. Now, how do you pull that number out of thin air, $100,000,000? Sounds nice, sounds sexy. But how do you calculate that? Where did you come up with that number? That’s the first thing.

The second, more troubling thing is Cuba, Libya, and Iran in 2004, who represented the US interests in those countries? Switzerland.

So the Swiss government had to know what UBS was up to but yet, they’re violating on our own sanctions that we set up to say, “You can’t deal with these three countries but you represent us in those three countries.” This is absolutely maddening. Why is no one talking about this? Why isn’t anyone doing anything about this? And they continue, as you rightly point out, to break the law in various businesses in various countries around the world and it’s business as usual.

Chris Martenson: Well, it sounds, you know, this isn’t bankers acting badly. This is bankers in bed with the government and, of course, this is something that’s been going on ever since the Federal Reserve was chartered in 1913 and it’s been growing and building. But what I’m getting a sense of here is, you know, I track the Federal Reserve very closely as a proxy for all of the central banks. But they’re all in the same game, which is they’re serial bubble blowers, they’ve been financializing everything, creating massive, massive amounts of money out of thin air. Everybody’s sort of been feasting around that. It really feels like a party gone bad and in some respects, it almost feel like everybody’s grabbing as much as they can where nothing matters anymore. Country loyalty doesn’t exist, honor doesn’t exist; doing right from wrong, people don’t seem to remember what that is anymore. You know, laws are for little people, and all of this is starting to boil over and that sense of injustice is being felt in the voters and the voting populace. And of course, bringing these stories to light is really important.

I really – Brad, what you’ve done is just absolutely fantastic, it’s amazing, it needed to be done. And I’ll do everything I can to help get that message out because the first thing that needs to happen is we have to understand what the game is and how it’s being played. There’s no justice here, there’s no right from wrong, there’s just corruption at this point.

Brad Birkenfeld: Well, you’re absolutely correct, and your audience understands it and I hope your audience can spread the word and look at my website. And if they’d like to buy the book, certainly that’s nice because it’ll tell a story that’s so riveting and it’s factual because it’s backed up documents on my website.

So I challenge anyone in politics – anyone – if you’d like to debate this issue, I will show up. But I’ve got no takers. Why? Because nobody wants to go down this path because, you know, be careful what you wish for. These people are part of the problem, not part of the solution. And they keep telling us that they’re going to pass laws and regulations. It doesn’t work. Because you have a political justice department that does nothing except they hold press conferences and tell you how great they are.

Ask yourself this. All the fines that the DOJ has levied, where does that money go? Do we have a full accounting of that money? And where does it go?

Chris Martenson: [Laugh] I bet we don’t.

Brad Birkenfeld: Right. Where does it go? To the DOJ Bingo Parlor Fund? I mean, you know, we need a third party accounting of this and call them into Senate hearings. Call me in. I hope your audience goes to their senators and say, “Look, you need hearings on this issue and Mr. Birkenfeld should be called in to testify under oath.” I’d show up there tomorrow if I was called. And now, we’ll get to the truth. We’ll get to the bottom of this so the American people can stop feeling they’re getting screwed and they don’t get the truth. This is a real problem.

And just this matter I said about the DOJ with all the fines. Where is that money going? How do we know they’re not spending it? How do we know they’re just not buying whatever they feel? Where is the oversight? Where is the accountability?

Chris Martenson: And that’s the key word for me is “accountability.” Obviously, without accountability, you get nothing, nothing changes. And we’ve got moral hazard baked into the system but also, this “crime does pay” mentality. Clearly, it pays, and it won’t change without accountability. Fines do nothing.

So, we have to get back to accountability or we have to just accept that we live in an increasingly rapacious system that is going to lie, cheat, steal, thieve from the everybody for the benefit of the few. That’s the system, it needs changing.

We’ve been talking with Brad Birkenfeld, author of Lucifer’s Banker: The Untold Story of How I Destroyed Swiss Bank Secrecy. Brad, one more time, your website so people can find you.

Brad Birkenfeld: It’s http://www.LucifersBanker.com, and there’s some fantastic documents in there under the UBS Scandal. I think your audience will really enjoy it and I really just want to educate the American people and show them how they’re getting ripped off by their own government.

Chris Martenson: Well, thank you for that and also, for writing what is probably the best corporate crime book written that I’ve read so far. It’s just fantastic. It’s a really riveting tale – and maddening, too, if I can put that in there. Because it’s just so blatantly obvious what’s going on. We need these stories to get out.

Brad, thank you so much for your time, today. And mostly, for doing what you’ve done and for writing this book.

Brad Birkenfeld: Well, Chris, thank you for having me on and I hope your audience enjoys the book and look forward to coming back on your show at some point.

Chris Martenson: Thank you, I’d love to have you back.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Chris Martenson: Was gifgas aanval Syrie een valse vlag operatie?

In onderstaande video houdt Chris Martenson er rekening mee dat de recente gifgas aanval in Syrie een zogenaamde valse vlag operatie was, dus dat de aanval door een andere partij werd uitgevoerd (of deels gefaked) om de schuld op een andere partij te schuiven. Het punt waar ik het zeker met Chris eens ben is dat het wel een hele stomme zet van Assad zou zijn om na al de successen die hij recentelijk had bereikt, met een gifgas aanval al het ‘bereikte’ in de waagschaal te zetten. Maar ja, het blijft m.i. speculeren wat er werkelijk gebeurd is, alhoewel één ander wel verdacht (aan de gifgas aanval) is.

Geld en macht
Het vermoeden bestaat bij mij (het is lastig om voor mezelf dat vermoeden ‘weg te rationaliseren’) dat vooral ‘dictators die niet aan de leiband lopen van machtige groeperingen in onder andere de politieke en financiële wereld’ in een groot deel van de media al snel gedemoniseerd worden, zeker in het geval er in het land flink wat fossiele brandstoffen of waardevolle mineralen in de grond zitten.
Ik kan de plank flink misslaan (ergens hoop ik dat ik op dit punt de plank misslaat), maar ik vermoed dat een samenspel van machtige multinationals, machtige financiële instituten en afgezanten in ‘de politiek’ en het militaire complex in combinatie met invloedrijke media ‘achter de schermen’ vooral naar economische en geostrategische belangen kijken [belangen die de macht en ook rijkdom van een relatief kleine groep mensen dient] dan naar de humanitaire belangen van veel mensen in diverse landen.
Dat een relatief kleine groep aan mensen aan de top en in de hoge echelons van allerlei organisaties en corporaties buitensporig profiteren van het gevoerde (internationale) geopolitieke economische beleid.
Al degenen die niet aan de leiband lopen of de belangen van machtige internationaal opererende groeperingen frustreren dienen uit de weg geruimd te worden. Het gaat m.i. vooral om economische en geostrategische belangen welke ten goede komen aan een klein deel van de wereldbevolking en in veel mindere mate om het welzijn van grote groepen mensen.

Als ik allerlei berichtgeving, met name in de niet reguliere media, mag geloven is bijvoorbeeld de situatie voor de mensen in Libië nu veel slechter dan tijdens het bewind van Khadaffi het geval was. Een tijdlang vloeiden er in de media in mijn ogen soms krokodillentranen over de wreedheden van de toenmalige Libische dictator. Maar men hoort m.i. heden ten dage heel weinig over het recente leed onder de (huidige) bevolking van Libië. Bijvoorbeeld dat er momenteel sprake zou zijn van echte slavenhandel aldaar.
Ik ben niet voor dictators, integendeel ik ben er sterk tegen, moet er niets van hebben, maar afgaande op allerlei informatie was Libië ten ten tijde van Khaddafi er (zeker wat betreft de verdeling van de rijkdom) helemaal niet zo slecht aan toe. De Libische bevolking had in vergelijking met menig ander land een hoge levensstandaard. Ik vrees dat wij hier in de westerse wereld steeds meer afglijden naar soort van corporatisme. We zijn heel erg afhankelijk gemaakt van een boel niet duurzame rommel welke vooral ook door grote multinationals geproduceerd worden. Zolang het hier in het westen economisch allemaal nog niet zo slecht gaat kunnen we blijven geloven dat we in een echte democratie leven waarin oog is voor humanitaire belangen van de mensen wereldwijd. Ik vrees dat het democratisch en humanitair gebeuren maar een heel dun vernisje is. In een eindige wereld zal het expansionisme van een naar niet duurzame economische groei strevende samenleving zich al snel tegen de samenleving als geheel keren. Duurzame economische groei lijkt me vooralsnog een illusie.

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

13 april 2017: Weinig sneeuw in centraal-zuid siberie, veel sneeuw in noordoost Siberie

Volgens de website van CCIN ligt er (t.o.v. de periode van 1998 t/m 2011) momenteel (13 april 2017) boven het Euraziatische continent bovengemiddeld veel sneeuw:

Terwijl boven een groot deel van zuid en centraal Siberië er voor de tijd van het jaar momenteel (13 april 2017) weinig sneeuw ligt, ligt er boven een groot deel van noordoost Siberië momenteel (voor de tijd van het jaar) veel sneeuw:

Een plaats in noordoost Siberie waar momenteel extreem veel sneeuw ligt is Chokurdah.
In onderstaande tabel staan voor de jaren 2000 t/m 2017 (voor de plaats Chokurdah) voor elk genoemd jaar onder andere de datum waarop de maximale sneeuwhoogte werd bereikt en (indien bekend) de sneeuwhoogte op 13 april vermeld. In de laatste kolom staat de eerste dag van het jaar (datum) waarop de sneeuwlaag voor het eerst in het jaar (in Chokurdah) vrijwel geheel verdwenen was.
Bijvoorbeeld in het jaar 2010 werd in Chokurdah rond 30 April een maximale sneeuwhoogte van 49 cm bereikt, op 13 April was de sneeuwhoogte er 46 cm en 2 juni was de eerste dag van het jaar waarop de sneeuw er (vrijwel) geheel weggesmolten was.

In bovenstaande tabel is te zien dat er momenteel extreem veel sneeuw in Chokurdah ligt, namelijk 186 cm. Ook vorig jaar lag er extreem veel sneeuw aldaar, maar toch nog beduidend minder dan dit jaar het geval is.
Eind oktober 2016 viel er extreem veel sneeuw in Chokurdah. Vermoedelijk werd die enorme sneeuwval toen in belangrijke mate veroorzaakt door het nog voor een groot deel ijsvrije noordpoolgebied.

Wat betreft de huidige toestand van het Noordpoolijs verwijs ik gaarne naar de site van Neven.

Bovengemiddelde sneeuwmassa boven noordelijk halfrond zorgt regionaal voor tijdelijke ‘tempering’ temperatuur
Volgens recente informatie op deze site is het in het noordpoolgebied erg zacht, zoals velen wel zullen weten.
Volgens de site lag er begin april 2017 nog een bovengemiddelde hoeveelheid sneeuw (dus niet zozeer een bovengemiddelde sneeuwomvang) boven het noordelijk halfrond, met name boven Canada en Siberië. De bovengemiddeld hoeveelheid sneeuw zou tijdelijk een temperend effect op de temperatuur in het noordelijk deel van het noordelijk halfrond kunnen uitoefenen.

Longer term, the global environment favors mild temperatures for the coming months. The Arctic remains exceptionally warm, aided by record or near record low sea ice; land and ocean temperatures also remain near record warm temperatures. The only boundary forcing that I can think of that may contribute to relatively cool temperatures is snow cover across the NH. The amount of snow covering (in mass not extent) the NH remains high. A deep snowpack across Canada and especially Siberia will retard warming at least across the high latitudes of the continents that may be transported episodically to lower latitudes. However the snow has begun to melt rapidly and this impact may be relatively short lived.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

VS gooit megabom op IS Afghanistan

Onderstaande is afkomstig van NOS teletekst:

Het Amerikaanse leger heeft de
grootste niet-nucleaire bom die het
heeft,laten vallen op doelen van IS in
de Afghaanse provincie Nangarhar.Het
gaat om de GBU-43,ook wel MOAB genoemd,
die elf ton aan explosieven bevat.

Het is voor het eerst dat de bom wordt
ingezet in een gevechtssituatie,zegt
woordvoerder Stump van het Pentagon.

Volgens Stump is de bom gedropt op een
aantal grotten dicht bij de grens met
Pakistan,die gebruikt zouden worden
door IS-strijders.

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Piek in Russische olieproductie al voor het jaar 2022?

Dit artikel is een vervolg op een eerder verschenen artikel op deze blog.

In het verleden is op ‘paradoxnl’ al stil gestaan bij de Russische olieproductie, bijvoorbeeld in onderstaande tweetal artikelen:

1)
Al binnen 7 jaar een oliecrisis in Rusland? (artikel uit september 2013)
Een artikel welke gebaseerd was  op een ‘HSBC artikel’, waarin al vanaf het jaar 2020 een flinke daling van de Russische olieproductie ‘verwacht’ werd.

2)
IEA: Russische olieproductie gaat naar verwachting in 2013 dalen. (oktober 2012)
Een artikel waarin het IEA de verwachting uitsprak dat mogelijk al in het jaar 2013 (natuurlijk onder allerlei aannames) de Russische olieproductie zou ‘kunnen’ gaan dalen. Het IEA is wat laatstgenoemde betreft iets te pessimistisch geweest.

Een nieuwe update met enkele scenario’s voor toekomstige Russische olieproductie:
Dit blogartikel is gebaseerd op een recent artikel (februari 2017), waarin de auteur van het artikel naast minder optimistische scenario’s ook een heel optimistisch scenario voor de toekomstige olieproductie beschrijft.
Alvorens in te gaan op het heel optimistische scenario, eerst de meest gangbare scenario’s:

Boven getoond scenario is m.i. een relatief optimistisch scenario. Het komt overeen met de zwarte lijn in figuur 13 welke verder naar beneden is weergeven. In het boven getoonde scenario (figuur 12) wordt naar verwachting rond het jaar 2020 een piek van bijna 12 miljoen vaten per dag in de Russische olieproductie bereikt om vervolgens te dalen tot ongeveer 11 miljoen vaten per dag in het jaar 2025.

In figuur 13 staan, naast het in figuur 12 weergegeven relatief optimistische scenario (zie daartoe de zwarte lijn in figuur 13), ook enkele minder optimistische scenario’s ten aanzien van de toekomstige Russische olieproductie weergegeven. Volgens bijvoorbeeld het scenario van de rode lijn, zal in het het jaar 2025 de Russische olieproductie al ruim een miljoen vaten per dag minder zijn dan nu het geval is.

De auteur van het artikel beschrijft ook nog een super optimistisch scenario welke niet in grafiek 13 is weergegeven. In dit super optimistische scenario is het volgens de auteur mogelijk om tot aan het jaar 2030 de Russische olieproductie rond of iets boven het huidige productieniveau van ruim 11 miljoen vaten per dag te houden.
Voor mij is het wel prettig dat de auteur ook met een super optimistisch scenario komt, omdat dan meer inzicht gegeven wordt in wat er (het klinkt misschien wat tegenstrijdig) uiteindelijk vrijwel onmogelijk is wat betreft de Russische olieproductie.
In het artikel is m.i. duidelijk te lezen (niet eens tussen de regels door) dat er zacht uitgedrukt aan een hele reeks aan ‘niet onbenullige’ voorwaarden voldaan dient te worden wil het erg optimistische Russische olieproductie scenario uiteindelijk ‘bewaarheid’ worden. Enkele voorwaarden zijn bijvoorbeeld flink hogere olieprijzen, ‘toegang’ tot flink betere technologie, toegang tot het noordpoolgebied en zo zijn er nog een paar voorwaarden te noemen. Zoals ik het lees is de kans op het zeer optimistisch scenario vrijwel nul,nul.
Ook het scenario waarin de Russische olieproductie pas in het jaar 2022 haar piek productie piek bereikt is m.i. ook al te optimistisch. Technisch is het wel mogelijk, maar er zijn op zijn minst flinke investeringen nodig om dat te realiseren.
Het scenario met een piek in het jaar 2020 en vervolgens een daling met 1 miljoen vaten tot aan het jaar 2025 komt overeen met het HSBC artikel waarin op deze blog al eerder is stil gestaan (Al binnen 7 jaar een oliecrisis in Rusland?).

In de optimistische scenario’s zal vanaf nu gerekend op tien jaar tijd er 40 miljard vaten aan olie uit de Russische bodem gewonnen worden:
Als volgens een zeer optimistisch scenario de Russische olieproductie tot grofweg het jaar 2030 op ruim 11 miljoen vaten per dag gehouden kan worden, dan zal tussen nu en het jaar 2030 ongeveer 52 miljard vaten aan olie uit de Russische bodem gepompt worden, want als er ruim 11 miljoen vaten per dag aan olie geproduceerd wordt, is dat op jaarbasis al ruim 4 miljard vaten.
Volgens BP (British Petroleum) bedroegen in het jaar 2015 de Russische bewezen oliereserves zo’n 60 miljard vaten. Om laatstgenoemde enige context te geven, zou wanneer de Russische olieproductie tot iets na het jaar 2030 op hetzelfde niveau als nu blijft, de Russische olieproductie ineens naar nul dalen.
Sommige bronnen gaan uit van 80 tot 120 miljard vaten (waarvan een ‘groot’ deel wel duur tot erg duur winbare olie betreft) maar dan nog gaat het hard met het uitputten van de Russische oliereserves.
Net zoals bijvoorbeeld al eerder het geval was met de Noordzee olieproductie of de Mexicaanse olieproductie, zal binnen termijn ook de Russische olieproductie flink gaan inzakken, of dat nu binnen 3 jaar al begint, of na 5 jaar of pas na 10 jaar maakt vanuit het grote plaatje mijns inziens niet zo heel uit, zeker wat betreft toekomstige generaties. Tien jaar is zo voorbij. 🙂

Vanaf 2018 flinke daling aantal startups in olieprojecten en vanaf 2020 in megaprojecten:
Hieronder een uitstapje van de olieproductie in Rusland naar de olieproductie wereldwijd.
Voor het gemak deel ik de olieprojecten even in naar grootte en wel volgende indeling:
kleinere – middelgrote – grote – mega (supergrote)…
Al sinds het jaar 2014 wordt er flink minder geïnvesteerd in mega projecten (met name in het diepzee gebeuren). En sinds het eind van het jaar 2014 ook in de kleinere, middelgrote en grote projecten.
Aangezien het gemiddeld zes jaar duurt eer de eerste olie van een bekrachtigd mega olieproject online komt en er gedurende de periode van het jaar 2011 tot en met het jaar 2013 flink geïnvesteerd werd in nieuwe megaprojecten (en vanaf 2014 flink minder), zal volgens bijvoorbeeld dit artikel vooral na het jaar 2019 cru gesteld er flink minder nieuwe olie uit mega projecten online gaan komen. Of anders verwoord, dat het jaar 2019 (voorlopig) wel eens het laatste jaar kan gaan zijn met een noemenswaardige hoeveelheid aan ‘startups’ aan megaprojecten:

“2017-19 is likely to see the largest increase in mega projects production in history, as the record 2011-13 capex commitment yields fruit,” Goldman said in a note. “This long-lead-time wave of projects and a short-cycle revival, led by U.S. shales, could create a material oversupply in 2018-19.”

Vanaf ongeveer het jaar 2018 wordt er een flinke daling van het aantal statups aan middelgrote en grote olieprojecten verwacht, maar nog niet van het aantal megaprojecten. Eén groot megaproject kan evenveel olieproductie opleveren als meerdere kleinere middelgrote en grote olieprojecten bij elkaar opgeteld. Het jaar 2018 zal erg weinig startups bevatten, maar een groot deel van het kleine aantal startups zullen wel megaprojecten zijn.  Na grofweg het jaar 2020 dient de nieuwe olie vooral van nog in ontwikkeling zijnde kleinere en (middel)grote projecten te komen die na het jaar 2017 bekrachtigd zijn.

Samengevat zal volgens diverse bronnen al vanaf het jaar 2018/2019 beduidend minder nieuwe olie uit middelgrote en grote projecten online komen, maar nog wel volop nieuwe olie uit megaprojecten. Als de investeringen in grote en minder grote projecten ook de komende jaren relatief laag blijven, zal na het jaar 2020 het wat betreft de wereldwijde olievoorziening ‘heel erg krap’ gaan worden, mede omdat er dan vrijwel geen nieuwe megaprojecten meer online komen.  Afwachten maar weer hoe één en ander gaat uitpakken. In ieder geval zal er bij huidige olieprijzen nog niet noemenswaardig geïnvesteerd worden in nieuwe megaprojecten. Op basis van wat ik gelezen heb dienen de olieprijzen daarvoor tot ruim boven de 70 dollar per vat te stijgen en waarschijnlijk zelfs ruim boven de 80 dollar per vat.

Maak je borst maar alvast nat als tegen het jaar 2022 blijkt dat bijvoorbeeld:
de Russische olieproductie begint te dalen,
de Amerikaanse schalie olieproductie niet meer verder opgekrikt kan worden,
de olieproductiecapaciteit van de OPEC landen vrijwel niet verder opgekrikt kan worden,
de Aziatische olieproductie steeds verder aan het inzakken is,
de olieproductie in Venezuela mogelijk is ingestort vanwege de economische malaise,
de Mexicaanse olieproductie steeds verder aan het inzakken is,
de olieproductie in de rest van de wereld ook al noemenswaardig aan het inzakken is,
de wereldwijde olieproductie reservecapaciteit tot nul gedaald is en de wereldwijde bovengrondse opslag aan olie niet meer bovengemiddeld is.

Het enige land waar tot het jaar 2025 onder gunstige omstandigheden de olieproductie op goedkope wijze nog met vele miljoenen vaten per dag opgekrikt kan worden is volgens mij Irak. Maar misschien ben ik te optimistisch wat betreft de toekomstige Iraakse olieproductie.
Ook in bijvoorbeeld Libië kan de olieproductie misschien nog ‘op relatief goedkope wijze’ met een miljoen vaten per dag opgekrikt worden.
In overige belangrijke olielanden, zoals bijvoorbeeld Iran, Venezuela, Canada, de VS, Nigeria, Brazilië, noem maar op, zijn op basis van wat ik heb gelezen flinke investeringen benodigd om de olieproductie nog noemenswaardig (terug) op te krikken. De grote vraag m.i. is of de wereldeconomie dergelijke grote investeringen nog wel kan opbrengen.

Wat betreft de toekomstige wereldwijde olieproductie, pakken zoals het er volgens mij nu naar uitziet reeds zeer donkere wolken samen boven de horizon. Hoe langer de olieprijzen onder grofweg 60 dollar per vat blijven, hoe heftiger de stagnering (en vervolgens ook daling) van de wereldwijde olieproductie zal uitpakken. Misschien dat tot het jaar 2020 het nog wel zal meevallen met de stagnering van de wereldwijde olieproductie, maar daarna ziet het er toch wel erg ‘donker’ uit. Afwachten maar weer. 🙂

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Overzicht ‘economische winbaarheid’ van Amerikaanse schalie olie

Dit is deel 2 van een verhaal bestaande uit 4 delen. Deel 1 is hier te vinden.

Volgens allerlei energiebureaus en internationale ‘energiewaakhonden’ zal de komende tien jaar de Amerikaanse schalie olieproductie (tight oil production) een cruciale rol gaan spelen bij het op peil houden van de totale wereldwijde olieproductie. Om laatstgenoemde te realiseren zijn olieprijzen van ruim boven de 60 dollar per vat benodigd.
Onlangs waarschuwde het IEA er nog voor dat vooral vanaf of iets na het jaar 2020 er grote tekorten dreigen te ontstaan aan olie en dat de Amerikaanse schalie olieproductie cruciaal is om de verwachte toekomstige tekorten aan olie zo klein mogelijk te houden.
Onafhankelijke analisten zijn ten aanzien van de Amerikaanse schalie olieproductie een stuk pessimistischer dan de internationale energiewaakhonden.

Er is op internet heel veel informatie te vinden over de Amerikaanse schalie olie, afkomstig van de schalie lobby tot onafhankelijke analisten.

Op basis van wat ik gelezen heb is mijn beeld als volgt:

De schalie lobby wil ons laten geloven dat het een goede zaak is om in het Amerikaanse schalie olie gebeuren te investeren, omdat er in het schalie olie gebeuren in financieel opzicht heel veel toekomst zit. Dat de schalie lobby ‘als geheel’ er vanuit gaat dat de olieproductie in de rest van de wereld (dus exclusief Amerikaanse olieproductie) binnen enkele jaren zodanig gaat stagneren (of zelfs dalen) dat de Amerikaanse schalie olieproductie cruciaal wordt om grote tekorten aan olie te voorkomen.

Mijn vermoeden is dat een deel van de ‘schalie lobby’ wat optimistischer is en er vanuit gaat dat de schalie olieproductie dankzij betere technologie alleen nog maar goedkoper zal worden, een ander deel van de schalie lobby is wat pessimistischer (en naar mijn idee ook wat realistischer) en bericht dat er beduidend hogere olieprijzen dan nu het geval is nodig zijn om de schalie olieproductie flink op te krikken. Ze berichten wel dat de reserves aan tight oil flink groot zijn, in ieder geval flink groter dan menig onafhankelijk analist vanuit gaat. Alleen is het grootste deel van de reserves waarschijnlijk alleen bij extreem hoge olieprijzen pas economisch winbaar.

Drie relevante grafieken in verband  met toekomstige schalie olie productie:

Grafiek 1:

Onderstaand plaatje is een kopie uit een artikel welke ik niet meer weet terug te vinden. Ik vermoed dat het artikel achter een betaalmuur is geplaatst. Maar ik had nog onderstaand plaatje gemaakt. In het plaatje staan wat betreft schalie boorlocaties 5 niveaus van economische winbaarheid weergegeven. Wat opvalt is dat volgens onderstaan plaatje voor boorlocaties van niveau 2 (tier 2) een olieprijs van gemiddeld meer dan 75 dollar per vat benodigd is om de olie uit de niveau 2 locaties winstgevend ‘te maken’. Dat is hoger dan de huidige benodigde prijs (namelijk 65 dollar) om winstgevend te zijn. Door de toenemende vraag naar boorinstallaties werd in het artikel ervan uitgegaan dat de kosten hoger gaan uitvallen dan nu het geval is. En ik herinner me ook dat volgens het artikel in het jaar 2019 onder een ‘business as usual’ scenario de tight olie productie uit de niveau 1 boorlocaties (deze bestaan m.i. voor een groot deel uit ‘sweet spots’) al grotendeels uitgeput zal zijn en de olieboeren (natuurlijk afhankelijk van de olieprijzen, zich volop zullen gaan storten op de minder economisch rendabele niveau 2 boorlocaties. De grafiek geeft naar mijn idee aan dat ook bij zeer hoge olieprijzen het aantal boorlocaties eindig is. Naar mij idee is de winning van niveau 4 en niveau 5 boorlocaties veel te duur. Misschien zijn de boorlocaties van niveau 3 ook al te duur. Hoeveel olie er gemiddeld per boorlocatie uiteindelijk opgepompt kan worden kan ik me niet herinneren. Het werd waarschijnlijk ook niet vermeld. Maar de grafiek geeft naar mij idee wel aan dat de Amerikaanse olieprijs (WTI) tot ruim boven de 70 dollar per vat dient te stijgen om olie uit niveau 2 boorlocaties  economisch winbaar te maken.

Grafiek 2a en 2b:

Op peakoil.com heeft ene Dennis Coyne enkele mooie grafieken gemaakt, onder ander eentje waarin drie scenario’s weergeven staan voor respectievelijk een hoge olieprijs, een ‘gemiddelde’ olieprijs en een lage olieprijs. Hieronder de relevante grafiek. In alle drie de olieprijsscenario’s zal, natuurlijk met flink wat aannames, volgens Dennis al in het jaar 2022 het maximale productie niveau bereikt worden in het Amerikaanse schalie oliegebeuren: (grafiek 2a)

De bij de genoemde scenario’s behorende olieprijzen staan in onderstaande grafiek weergegeven. De olieprijzen zijn weergegeven in 2016 dollars, dus gecorrigeerd op inflatie. Het blijft natuurlijk wel behoorlijk giswerk: (grafiek 2b)

En even los van het onderwerp van dit blogartikel, volgens recente informatie afkomst van het IEA zal na het jaar 2020 en vooral vanaf het jaar 2022 er flinke krapte van het wereldwijde olieaanbod ontstaan. Als tegen die tijd de Amerikaanse schalie olieproductie niet meer verder zou stijgen en bijvoorbeeld ook de Russische olieproductie gaat vanaf het jaar 2022 dalen, dan zal over ruim 5 jaar (waarschijnlijk al eerder) er weer sprake zijn van behoorlijke krapte op de wereldwijde oliemarkt. In een volgend blogartikel wil ik aan de hand van één of ander op internet aangetroffen rapport kort stilstaan bij de toekomstige Russische olieproductie (wat natuurlijk behoorlijk natte vingerwerk is).

Grafiek 3:

Tot slot nog een recente grafiek afkomstig uit de website van het IEA. Ook volgens onderstaande grafiek zijn er olieprijzen van boven de 50 dollar per vat benodigd om de Amerikaanse schalie olieproductie noemenswaardig op te krikken. Als de olieprijs rond de 50 dollar per vat blijft schommelen zal volgens onderstaande grafiek de Amerikaanse schalie olieproductie na niet al te lange tijd weer terug wat gaan dalen. En om de Amerikaanse schalie olieproductie meer dan noemenswaardig te laten stijgen zijn olieprijzen van minimaal 80 dollar per vat benodigd, aldus onderstaande grafiek:

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties