Tekorten aan ‘bruikbaar’ zand, met name voor constructie werkzaamheden wereldwijd

Om een samenleving (economie) vorm te geven is beton van onmisbaar belang. En er zijn enorme hoeveelheden aan beton benodigd om een samenleving (economie) noemenswaardig ‘vorm’ te geven, te laten functioneren.

‘Bruikbaar’ zand is essentieel voor het vervaardigen van beton.
Kort door de bocht is beton eigenlijk gewoon zand en grind aan elkaar ‘gelijmd’ met cement.
Terzijde: ‘Bruikbaar’ zand is bijvoorbeeld ook heel belangrijk bij de schalie oliewinning.
Het kost heel veel energie om beton te maken (alleen al het ‘fabriceren’ van cement kost relatief heel veel energie), maar ook dat terzijde.

Volgens onderstaande artikelen is er nu al sprake van tekorten aan bruikbaar zand, waardoor bijvoorbeeld het voor een land als India extra lastig wordt een economische groeispurt te realiseren. Er zijn wel alternatieven voor beton, maar deze zijn erg duur en nog lang niet op grote schaal toepasbaar.
Vooral in ontwikkelingslanden is er sprake van een soort van zand maffia, waarbij flink wat zand ‘gewonnen’ wordt, welke ten koste gaat van de lokale bevolking die er alleen maar de lasten van ondervinden.

Hieronder enkele Engelstalige quotes uit diverse artikelen:
Eerste artikel: World Faces Global Sand Shortage

The world is running out of sand. So much so that some countries have banned exports of sand, and there is a thriving black market for it.

It’s [bruikbaar zand] also the natural resource that we use the most of after air and water. Whatever building you’re sitting in right now, it’s probably built mostly with concrete. And concrete is basically just sand and gravel glued together with cement. And also, all the roads that connect all those buildings, those are also made out of concrete. All the windows in every single one of those buildings are made of glass, and glass is nothing but melted-down sand.

Most of the sand that we use in the world is quartz sand, and most of it comes from mountains. And over thousands of years, they get worn down by rain, by wind, by erosion. Rivers carry them down the mountainsides, and finally, they bring them to the beach.

There’s so much demand for sand right now that we are stripping riverbeds bare. We’re stripping beaches bare. We’re tearing up forests and farmland to get at the sand. And things have gotten so bad in a lot of places that governments have really tried to crack down on it. As a result of that, organized crime has taken over the sand business. And they do what mafias do everywhere. They bribe police. They bribe cops. And if you really get in their way, they will kill you.

Tweede artikel: An improbable global shortage: sand

Much of the modern global economy depends on sand. Most of it pours into the construction industry, where it is used to make concrete and asphalt. A smaller quantity of fine-grade sand is used to produce glass and electronics, and, particularly in America, to extract oil from shale in the fracking industry. No wonder, then, that sand and gravel are the most extracted materials in the world. A 2014 report by the United Nations Environment Programme (UNEP) estimates they account for up to 85% by weight of everything mined globally each year.

Sand may appear plentiful, but is in fact becoming scarce. Not all types are useful: desert sand is too fine for most commercial purposes. Reserves also need to be located near construction sites; as transport costs are high compared with the price, it is usually uneconomical to transport sand a long distance.

Sand is being extracted at a far greater rate than that at which it is naturally replenished, and the depletion of existing reserves is damaging the environment. Dredging in rivers and seas pollutes natural habitats, affecting local fishing and farming industries.

Een derde artikel: The World’s Disappearing Sand

Believe it or not, we use more of this natural resource than any other except water and air. Sand is the thing modern cities are made of. Pretty much every apartment block, office tower and shopping mall from Beijing to Lagos, Nigeria, is made at least partly with concrete, which is basically just sand and gravel stuck together with cement. Every yard of asphalt road that connects all those buildings is also made with sand. So is every window in every one of those buildings.

Sand is the essential ingredient that makes modern life possible. And we are starting to run out.

To build those cities, people are pulling untold amounts of sand out of the ground. Usable sand is a finite resource. Desert sand, shaped more by wind than by water, generally doesn’t work for construction.

Geplaatst in Uncategorized | 9 reacties

Over onze wegwerp economie en (on)economische groei

Hieronder een verhaal (te vinden op deze URL) over een buitenaardse antropoloog (antropologe) die aan zijn (of haar) thuisbasis verslag doet over de economie van de planeet aarde. 🙂

De titel van het verhaal:

Earth’s Economy Glorifies Waste, Exploitation, Debt, Expediency and Magical Thinking

De economie van de aarde verheerlijkt verspilling, uitbuiting, schulden, doelmatigheid en magisch denken.


De inleiding van het verhaal:

How would extraterrestrial anthropologists characterize Earth’s dominant socio-economic system? It’s not difficult to imagine their dismaying report:

Hoe zou een buitenaardse antropoloog het ‘sociaal-economisch systeem van de planeet aarde karakteriseren?
Het is niet zo moeilijk het onthutsende rapport in te beelden:

Het verhaal (inclusief een vrije vertaling):

“Earth’s economy glorifies waste. Its economists rejoice when a product is disposed as waste and replaced with a new product. This waste is perversely labeled ‘growth.’
Aimless wandering that consumes fossil fuels is likewise rejoiced as ‘growth.’

De economie van de aarde verheerlijkt afval. Haar economen verheugen zich wanneer een bestaand product als afval wordt bestempeld en vervangen wordt door een nieuw product. Dat groei op een perverse manier als het ware aangedreven wordt door zoveel mogelijk afval. Doelloze verspilling van fossiele brandstoffen dat bestempeld wordt als groei.

The stripping of the planet’s oceans for a few favored species of edible fish is also considered ‘growth’ as the process of destroying the ocean ecosystem generates sales of the desired seafood.
Even more perversely, the resulting shortages are also causes of rejoicing by the planet’s elites, as their ability to purchase the now-scarce resources boosts their social status and grandiose sense of self-worth.
This glorification of waste is the same dynamic that destroyed the civilization on Zork.

Het leegvissen van de oceanen van graag gewilde (eetbare) vis wordt ook als groei gezien, omdat het vernietigen van de ecosystemen van de oceanen (door het leegvissen van gewenst zeevoedsel) flink wat geld oplevert.
En extra pervers, de door overbevissing veroorzaakte tekorten aan bijzonder zeevoedsel is extra verheugend voor de aardse elite, omdat zij het geld hebben om dat schaarse en gewilde voedsel aan te schaffen, waardoor hun sociale status en gevoel van enorme eigenwaarde nog extra wordt vergroot.
Het verheerlijken van verspilling is dezelfde dynamiek welke de beschaving op Zork vernietigde.

Earth’s economy also glorifies exploitation, as this maximizes profits, which appears to be the planetary equivalent of a secular religion that everyone believes as a Natural Law.

De economie van de aarde verheerlijkt ook (economische) uitbuiting, aangezien dat de opbrengsten maximaliseert. Het maximaliseren van opbrengsten staat haast gelijk aan een wereldlijke religie welke door iedereen opgevat wordt als een natuur wet.

Thus slavery and monopoly are highly valued as the most reliable sources of profits. If ethical concerns limit the actual ownership of humans, Earth’s economy incentivizes feudal arrangements that share characteristics of servitude and bondage.

Dus dat slavernij [bijvoorbeeld mensen voor vrijwel voor noppes laten werken] en machtsmonopolie [op de wereldwijde markt] erg nagestreefd worden, omdat deze als de meest betrouwbare bronnen van inkomsten gezien worden.
In het geval ethische vraagstukken het [overdadige] bezit van [rijke] mensen aan de kaak stelt, dan zal vanwege de wijze waarop de economie van planeet aarde is vorm gegeven al snel via zogenaamde ‘feudale regelingen’ [bijvoorbeeld dat een rijk iemand of een overheid een deel van zijn of haar bezittingen of geld in bruikleen brengt] een ‘gunst’ verleend worden aan de arme medemens. Feudale regelingen welke in feite de kenmerken bevatten van dienstbaarheid en slavernij.

In the current era, the favored mechanisms are over-indebtedness (debt-serfdom) and taxation by the state, which extracts approximately 40% of all labor via threat of imprisonment.

Overige vrije vertaling volgt misschien later 🙂

Earth’s elites exhibit a pathological preference for micro-managing the commoners via criminalizing much of everyday life and imposing extremely harsh punishments for any dissent or resistance to elite domination.
This is the same dynamic that doomed planetary civilizations in the Blug system.
Earth’s economy is currently dependent on depleting fossil fuels and borrowing from the future to fund consumption in the present, i.e. debt. Rather than face the reality that this is not sustainable and pursue other arrangements, Earth’s elites have chosen expediency, responding to the inevitable crises caused by depletion and dependence on debt with expedient but ultimately destructive policies that paper over the crises but at the cost of generating greater crises in the next iteration.
Humanity appears to default to magical thinking when faced with untenable situations that demand systemic change. This is eerily parallel to the now-lost civilization of Frum.
It seems Earth’s dominant species has selected the most destructive policies and mindsets to glorify and worship. Earth’s current civilization is doomed, with near-zero prospects for the necessary transition to a more sustainable, less exploitive arrangement.
Earth’s decline is a tragi-comedy, much like the one on Ononon that entertained our home planet audiences for a time.”

Een extra toevoeging aan het verhaal (van de auteur dus niet door mij):
In case you missed it, here’s a snapshot of total debt as a percentage of median household income: from 79% to 584%. If this strikes you as “healthy growth” because “debt doesn’t matter”– welcome to the Wonderland of Magical Thinking.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Over grenzen aan de groei en ufo’s

Laat grenzen aan de groei voor de meesten al een behoorlijk taboe (zachter uitgedrukt een controversieel) onderwerp zijn, een nog groter taboe onderwerp is m.i. ufo’s en alles wat daarmee samenhangt.

Als je graag ‘gebashed’ wenst te worden, veel negatieve aandacht wenst te verkrijgen, of erger nog als psychisch gestoord (labiel) bestempeld wenst te worden is het een tip om over ufo’s (en alles wat daar mee samenhangt) te beginnen op een manier waaruit blijkt dat je het onderwerp serieus neemt, dus niet a priori als onzin wegwuift of erger nog ‘zelf’ beweert (simpel gesteld) een ‘ufo’ te hebben waargenomen.

Het past niet in het zogenaamd nuchtere en logische wereldbeeld waar menig persoon het alleenrecht op denkt te hebben. ‘Ze’ hebben er vaak wel iets overgelezen of over gehoord en denken daarmee over voldoende informatie te beschikken het gehele fenomeen wel te kennen en als onzin te kunnen bestempelen.

Voor mij is het ufo gebeuren een serieus aandachtsgebied en heerst er m.i. geheel ten onrechte bij velen een haast grenzeloze minachting t.a.v. het fenomeen.

Voor een overgroot deel van de meldingen is bijvoorbeeld een ‘natuurlijke’ verklaring te geven of dat het één of andere vervalsing of flauwe grap was, maar bij sommige gevallen, zelfs ook bij groepswaarnemingen, wringt menig ‘dogmatisch’ scepticus (en dat zijn vaak ook de bronnen die de media gebruiken om het af te doen als onzin) zich in de meest gekke bochten om het toch maar af te doen alsof het een natuurlijk fenomeen was, een fake gebeurtenis of erger nog, af te doen als een collectieve waan.
De oorspronkelijke gebeurtenis wordt vaak ook vervormd in de media weergegeven, maar dat terzijde.
En mijn vermoeden is dat er een noemenswaardig aantal mensen zijn die niet eens durven hun verhaal (zelfs niet anoniem) te melden, bijvoorbeeld al was het vanwege een schaamtegevoel.
Het is naar mijn bescheiden mening ook onvoorstelbaar hoe ongelooflijk onbeschoft er ook in de media regelmatig wordt omgegaan met mensen die beweren ‘iets merkwaardigs’ waargenomen te hebben.

Voor bezoekers van deze blog, wees op uw hoede dat mogelijk één of meerdere van de toekomstige artikelen over het ufo fenomeen zal gaan. Het is een heel breed fenomeen met lange historische achtergronden.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Op ramkoers voor een flinke olieshock!?

Looking at the investments, growing demand and declining of existing oil fields, “we need a miracle” to avoid a major supply disruption problems in 2020s

Op peakoilbarrel werd in één van de commentaren de aandacht gevestigd op onderstaande grafiek afkomstig uit een presentatie (pdf-document) van “Transocean”:

Afgaande op boven getoonde grafiek is de kans op een flinke olieshock vanaf of iets na het jaar 2020 m.i. nu al behoorlijk groot geworden. Maar meer hierover verder naar onderen.

Uit de kleine letters onderin bovenstaande grafiek is te lezen dat de Amerikaanse schalie olieproductie niet is meegenomen in de grafiek, omdat de Amerikaanse schalie olieproductie (te) kort cyclisch van aard is en verder dat de gegevens waarop de grafiek is gebaseerd afkomstig zijn van ‘Rystad energy’ en ‘Morgan Stanley’.

Uit de grafiek valt onder andere af te lezen dat de enorme investeringsgolf in de oliewinning die gedurende de periode van 2011 t/m 2014 plaatsvond haar momentum begint te verliezen. En bijvoorbeeld ook dat de totale olieproductie uit projecten die na het jaar 2014 zijn bekrachtigd (zie daartoe de rode en roze lijn), flink lager (gaat) uitvallen (dan de totale olieproductie gerealiseerd met bekrachtigde projecten gedurende de periode van 2011 t/m 2014).

De totale (gezamenlijke) olieproductie van de olieprojecten die bekrachtigd werden in de periode 2011 t/m 2014  begint haar piek te naderen (om vervolgens te gaan dalen).
De jaarlijkse toename van de totale (gezamenlijke) olieproductie van projecten die bekrachtig werden in de periode van 2011 t/m 2014 begint kleiner te worden, of anders verwoord dat de gedane investeringen in de periode van 2011 t/m 2014 hun momentum (opwaartse beweging in olieproductie) beginnen te verliezen.

Tot grofweg het jaar 2020 zal de totale olieproductie afkomstig uit de in de periode 2011 t/m 2014 bekrachtigde projecten nog noemenswaardig stijgen, waardoor de wereldwijde olieproductie tot grofweg het jaar 2020, als er geen al te gekke dingen gebeuren, waarschijnlijk nog niet noemenswaardig gaat stagneren, laat staan dalen.

En het ziet er steeds meer naar uit dat ook dit jaar (2017) de investeringen in de oliewinning niet of nauwelijks hoger zullen gaan uitvallen dan in het jaar 2016 het geval was.
Dus dat de olieproductie die met behulp van de in het jaar 2017 bekrachtigde projecten gerealiseerd zal worden, veel te weinig is om over enkele jaren een verdere stagnering of zelfs daling van de wereldwijde olieproductie te voorkomen.
Als ook volgend jaar (2018) de investeringen niet noemenswaardig toenemen, dan wordt het zacht uitgedrukt wel heel lastig om over enkele jaren een langdurige olieshock te voorkomen.

De ernst van de olieshock is natuurlijk ook afhankelijk van in hoeverre de komende jaren de vraag naar olie nog zal stijgen. Indien de vraag naar olie de komende jaren bijvoorbeeld door een recessie flink afgeremd wordt, dan wordt het in de ‘verdere’ toekomst zacht uitgedrukt super lastig om de wereldwijde olieproductie weer terug op te krikken naar ‘een redelijk niveau’.
Het is bijvoorbeeld ook nog afwachten in hoeverre na het jaar 2020 de vraag naar olie zal afnemen door bijvoorbeeld de groei in het aantal elektrische auto’s.
De prognoses over laatstgenoemde lopen sterk uiteen. Het is voor mij wat elektrische auto’s betreft nog even ‘de kat uit de boom kijken’.

Het blijft natuurlijk natte vingerwerk, maar als bovenstaande grafiek inderdaad een grove indicatie is voor de werkelijke olieproductie gerealiseerd (en nog te realiseren) door de sinds het jaar 2011 bekrachtigde projecten, dan staat ons vanaf of iets na het jaar 2020 in eerste instantie een flinke stagnatie en in tweede instantie (grofweg vanaf het jaar 2022) waarschijnlijk zelfs een daling van de (bruto) wereldwijde olieproductie te wachten.
De grote vraag is in hoeverre vooral vanaf het jaar 2020 bijvoorbeeld de Amerikaanse schalie olieproductie of de Iraakse olieproductie nog tegenwicht kunnen bieden tegen de stagnerende of zelfs dalende olieproductie in de rest van de wereld.
Het is m.i. niet voor niets dat bijvoorbeeld vanuit het IEA en de OPEC al enige tijd gewaarschuwd wordt voor (mogelijk) flinke olietekorten vanaf of iets na het jaar 2020. Vanuit een netto energie perspectief bezien is het toekomstig plaatje nog een stuk somberder.

Aanvullende bijzonderheden die uit de grafiek ‘afgelezen’ kunnen worden:
1) De totale hoeveelheid aan geproduceerde olie [zie daartoe de oppervlakte onder de diverse ‘jaarlijnen’] van de in de jaren 2011 (blauwe lijn), 2012 (gele lijn), 2013 (groene lijn) en 2014 (licht blauwe lijn) bekrachtigde projecten zal veel hoger gaan uitvallen dan die van de in de jaren 2015 (rode lijn), 2016 (roze lijn) [en zoals het er nu naar uitziet ook in 2017] bekrachtigde projecten.
Bijvoorbeeld het oppervlakte onder de gele lijn zal bijvoorbeeld voor de eerste 15 jaar (jaren 2012 tot 2027) veel groter uitvallen dan het oppervlakte voor de eerste 15 jaar onder de rode lijn (jaren 2015 tot 2030) of roze lijn (jaren 2016 tot 2031).

2) De gezamenlijke olieproductie stijging afkomstig uit projecten die in de periode 2011 t/m 2014 zijn bekrachtigd, bedroeg in het jaar 2016 ten opzichte van het jaar 2015 maar liefst bijna 2 miljoen vaten per dag.

3) De ‘gezamelijken’ olieproductiepiek uit bekrachtigde projecten uit de jaren 2012 t/m 2014 zal volgens bovenstaande grafiek in het jaar 2020 bereikt worden, of met ander woorden dat de stijging van de olieproductie van laatstgenoemde projecten (2012 t/m 2014) vanaf nu gerekend al snel hun momentum (opwaartse beweging) zullen verliezen.  De opwaartse beweging van olieproductie uit projecten die na het jaar 2014 bekrachtigd zijn, zal een stuk minder stijl verlopen én een flink minder hogere piekproductie bereiken én uiteindelijk een flink minder grote hoeveelheid aan geproduceerde olie gaan opleveren.

4) Volgens bovenstaande grafiek zal de olieproductie afkomstig van bekrachtigde projecten voor alle jaren tot met het jaar 2014 [al hoewel niet zichtbaar in de grafiek met grote zekerheid dus ook alle olieproductie die afkomstig is uit talloze projecten die nog voor het jaar 2011 bekrachtigd zijn] in het jaar 2022 al aan het dalen zijn.
De verwachte stijging van de olieproductie van de in de jaren 2015 (rode lijn) en 2016 (roze lijn) bekrachtigde projecten, zal in het jaar 2022 t.o.v. het jaar 2021 maar heel beperkt zijn, dus een hele kleine plus als ook de komende jaren de investeringen in de oliewinning niet snel flink toenemen. Tegenover die kleine plus staat in het jaar 2022 een grote min. 
En het ziet er naar uit dat ook het aantal projecten in het jaar 2017 niet of nauwelijks boven die van het jaar 2016 zullen gaan uitkomen. Het is natuurlijk nog afwachten in welke mate er vanaf het jaar 2018 nieuwe projecten bekrachtigd zullen worden, maar de investeringen dienen de komende jaren enorm toe te nemen (het aantal bekrachtigde projecten dienen de komende jaren enorm toe te nemen) om in het jaar 2022 nog een beetje tegenwicht te kunnen bieden aan de afnemende olieproductie uit bekrachtigde projecten voor alle jaren t/m 2014. De projecten die voor het jaar 2011 bekrachtig zijn, zijn zoals men makkelijk kan zien niet in de grafiek opgenomen, maar dat terzijde.

5) Het kost gemiddeld een jaar of twee a drie eer de eerste olieproductie uit een bekrachtig project online komt, flink op gang begint te komen. Dus ook al zouden er in de jaren 2019 t/m 2021 ineens flink meer projecten bekrachtigd worden, het is dan al (te) kort dag om in het jaar 2022 hiervan nog in voldoende mate te profiteren.

Geforceerde Amerikaanse schalie olieproductie houdt olieprijzen extra laag waardoor investeringen in de rest van de wereld extra beperkt blijven:

Zolang de Amerikaanse schalie olieproductie op de korte termijn teveel geforceerd wordt zullen de olieprijzen nog voor langere tijd extra laag blijven, zodat de investeringen in de rest van de wereld voor langere tijd extra beperkt worden. Het Amerikaanse schalie oliegebeuren is onder huidige olieprijzen enorm verliesgevend, maar dat terzijde. Zolang investeerders er geld in blijven pompen gaat het ‘schalie feest’ gewoon door tot zelfs als met enorme investeringen de productie aldaar begint te dalen.

De geschatte hoeveelheid aan (ook bij hoge olieprijzen) economisch winbare hoeveelheden aan Amerikaanse schalie olie zijn zeker in vergelijking met bijvoorbeeld de geschatte hoeveelheid aan economisch winbare oliereserves in het Midden Oosten uiterst gering. Wanneer men over een paar jaar de Amerikaanse schalie olie heel hard nodig gaat hebben om de wereldwijde olieproductie niet te snel te laten inzakken, zal al een extra groot deel van de economische winbare Amerikaanse schalie olie tegen die tijd verbrast zijn.

Koopkracht en netto energie:

Misschien is het überhaupt niet meer mogelijk [bijvoorbeeld vanwege te geringe wereldwijde koopkracht, een te zwakke wereldwijde economische situatie [welke weer deels van doen heeft met de jaarlijks dalende ERoEI van fossiele brandstoffen]] om in de toekomst op structurele basis voldoende hoge olieprijzen te ondersteunen om de  benodigde flinke investeringen in stand te houden.

Vanuit een netto energie perspectief is het plaatje nog een stuk somberder, omdat de gemiddelde ERoEI van de resterende oliereserves [ondanks betere technologie en meer efficiënt gebruik en toepassing] steeds meer aan het dalen is.

Buffers:

Als men Venezuela niet meerekent is de uitval van olie door conflicten momenteel niet noemenswaardig groot. Dus dat er maar weinig uitval van productie resteert welke op termijn weer terug in gebruik genomen kan worden.
Er resteren nog twee buffers die ingezet kunnen worden wanneer er krapte dreigt te ontstaan aan olie, namelijk het buffer van de wereldwijde bovengrondse ‘opgeslagen’ olievoorraden en het buffer van de wereldwijde reserve olieproductie capaciteit. Als beide buffers opgebruikt zijn (volledig ingezet zijn) is de hoop heel erg gericht op de Amerikaanse schalie olieproductie (en ook de Iraakse olieproductie) om de wereldwijde olieproductie zolang mogelijk op peil te houden. Er zal flink wat geld in de Amerikaanse schalie olieproductie geïnvesteerd dienen te worden om deze voor enkele jaren op rij noemenswaardig op te kunnen krikken. Vele onafhankelijke analisten betwijfelen of al die toekomstige investeringen in het Amerikaanse schalie oliegebeuren de optimistische verwachtingen t.a.v. de toekomstige Amerikaanse schalie olie productie zullen waarmaken.

Samengevat: Reeds flink op ramkoers (natuurlijk met allerlei aannames) voor flinke olieshock vanaf of iets na het jaar 2020.

Een recente uitspraak van Fatih Birol (hoofd van het Internationaal Energie Agentschap):

Looking at the investments, growing demand and declining of existing oil fields, “we need a miracle” to avoid a major supply disruption problems in 2020s

Met name in India wordt de komende jaren een sterke stijging in de vraag naar olie verwacht:

India wants $300 billion in investments over the next 10 years to satisfy accelerating demand in the world’s fastest-growing oil market.

Tot slot nog een artikel afkomstig van NOS teletekst i.v.m. verwachte toename van het aantal elektrische auto’s:

Snelle opmars elektrische auto

Over zeven jaar is de elektrische
auto goedkoper in het gebruik dan een
auto waar benzine of diesel in moet.Dat
voorspelt het onderzoeksbureau van ING.

De auto’s waar fossiele brandstof in
moet,zullen uit het straatbeeld
verdwijnen.Volgens de onderzoekers
worden er vanaf 2035 alleen nog maar
elektrische auto’s verkocht.

Dat komt omdat de aanschafprijs steeds
lager wordt,er verder mee gereden kan
worden en de kosten per kilometer een
stuk minder zijn dan auto’s op fossiele
brandstof.Tesla bracht vorige week het
nieuwe model uit.Die auto gaat naar
verwachting rond de 30.000 euro kosten.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Netto energie, prognose olieproductie Rusland, prognose investeringen Canada, video over deepstate

Maar weer eens een lang blogartikel bestaande uit de volgende kopjes:
1) Netto energie inclusief bijbehorende video
2) Prognose Russische olieproductie (afkomstig van Rystad Energy)
3) Sterk gedaalde APEX Canadese teerzanden
4) Een controversieel onderwerp, namelijk over ‘the deepstate’ met o.a. Richard Dolan.

Netto energie:
De zogenaamde ‘ERoEI’ (Energy Returned on Energy Invested) is van belang bij bepaling van netto energie. Het geeft de verhouding weer tussen het aantal (bruikbare) energie-eenheden die in een energiewinningsproces gestopt worden en het aantal (bruikbare) energie-eenheden welke men er voor terug krijgt.
Stel dat er wereldwijd bruto dagelijks 100 (bruikbare) energie-eenheden ‘geproduceerd’ worden [dat het ‘produceren’ van 100 nieuwe bruikbare energie-eenheden binnen een dag gerealiseerd wordt]:

Bij een ‘ERoEI’ van 20 dienen van de dagelijks beschikbare 100 (bruikbare) energie-eenheden, dagelijks 5 (bruikbare) energie-eenheden in het energiewinningsproces gestopt te worden om er voor te zorgen dat de volgende dag de wereld weer de beschikking heeft over 100 (bruikbare) energie eenheden.
Er blijven dus 95 (bruikbare) energie-eenheden over voor de rest van de economie welke niet van doen heeft met de energieproductie.

Bij een ‘ERoEI’ van 10 dienen van de dagelijks beschikbare 100 (bruikbare) energie-eenheden, dagelijks 10 (bruikbare) energie-eenheden in het energiewinningsproces gestopt te worden om er voor te zorgen dat de volgende dag de wereld weer de beschikking heeft over 100 (bruikbare) energie eenheden.
Er blijven dus 90 (bruikbare) energie-eenheden over voor de rest van de economie welke niet van doen heeft met de energieproductie.

Stel dat bij beide hierboven vermelde voorbeelden in ‘het deel van de economie welke niet van doen heeft met de energiewinning’ de overige parameters hetzelfde zijn (bijvoorbeeld efficiëntie) en dat iedere (bruikbare) energie-eenheid evenredig bijdraagt aan de tastbare economie van goederen en diensten, dan zal er bij een ERoEI van 10 noemenswaardig minder bruikbare energie beschikbaar zijn voor, om maar wat te noemen, bijvoorbeeld het bouwen van comfortabele, goedkope, kleinere, milieuvriendelijke en energiezuinige huizen of bijvoorbeeld het bouwen van een super groot luxe huis of bijvoorbeeld het onderhouden van de bestaande infrastructuur, dan bij een ERoEI van 20 het geval is. Volgens sommige analisten is bijvoorbeeld de gemiddelde ERoEI van de Amerikaanse schalie olieproductie ruim minder dan 10.

Door de afnemende kwaliteit en lastigere winbaarheid van met name fossiele brandstoffen is er steeds meer energie en daarmee samenhangend ook steeds meer diverse middelen benodigd om het deel van de economie welke niet van doen heeft met de energieproductie van voldoende energie te voorzien (om de werkelijke wereldeconomie nog verder te laten groeien). Men dient door de afnemende ERoEI als het ware steeds meer in de breedte te gaan (extra hogere bruto olieproductie nodig om netto energie productie te laten groeien) om te compenseren voor afnemende kwaliteit en toenemende lastige winbaarheid. Op een bepaald moment resteren er te weinig reserves (met name van olie) met een voldoende hoge ‘ERoEI om nog in de breedte te kunnen compenseren voor de afnemende kwaliteit en steeds lastigere winbaarheid (van met name olie).

Ondanks dat ik weinig verstand heb van economie weerhoudt me dat niet om onderstaand verhaal op papier te zetten. De werkelijke wereld steekt wellicht veel gecompliceerder in elkaar en ook wezenlijk anders dan hieronder beschreven wordt:
Economen (met uitzondering van ‘ecologie-economen’) geven de (relatieve) bijdrage van alle economische componenten die bijdragen aan het Bruto Binnenlands Product (BBP) heel vaak weer in een platte schijf, omdat alle componenten door deze ‘neutrale’ economen als gelijkwaardig beschouwd worden. Mede hierdoor wordt het belang van energie voor de werkelijke economie flink gebagatelliseerd. De achterliggende gedachtegang is dat wanneer er weer een tekort dreigt aan energie, via marktwerking er vanzelf weer voldoende energie beschikbaar komt, al was het door meer efficiënt gebruik ervan.
Als ‘men’ zich (al dan niet geleidelijk) er van bewust gaat worden dat laatstgenoemd mechanisme in de werkelijke wereld niet meer blijkt te werken, zal m.i. al snel de waardebepaling van allerlei zaken op losse schroeven komen te staan met als gevolg flink toenemende chaos in de financiële wereld en de werkelijke economische wereld. Dat er als het ware teveel scheefgroei tussen de werkelijke economie en de virtuele (financiële) economie aan het ontstaan is.
Ecologie-economen daarentegen geven de economie vaak weer als een omgekeerde piramide waarin energie, grondstoffen en voedsel de basis vormen van de economie, extra gewicht toegediend krijgen.
Idealiter wordt met heel weinig middelen heel veel bruikbare energie gegeneerd. Uit gegevens blijkt dat er steeds meer middelen nodig zijn (steeds hogere investeringen) om met name de wereldwijde bruto olieproductie nog te laten groeien.

Omdat (door reguliere economen) de werkelijke economie in financiële termen wordt uitgedrukt waarbij met behulp van bijvoorbeeld kwantitatieve verruiming, het in hoog tempo aangaan van extra schulden, het laag houden van de rente en allerlei vormen van creatief boekhouden, wordt het wereldwijde bruto product steeds meer opgeblazen, waardoor het lijkt alsof de werkelijke economie wereldwijd ‘het nog wel redelijk doet’.
Bijvoorbeeld de Amerikaanse FED kan met behulp van boekhoudkundige procedures als het ware geld uit het niets creëren (dankzij petro dollar en machtig militair apparaat) , waardoor mede door laatstgenoemde er op directe of indirecte wijze allerlei rookgordijnen gecreëerd kunnen worden ten aanzien van de kracht van de werkelijke economie, waardoor volgens vooral ecologie-economen de werkelijke waarde van energie voor het goed functioneren van een economie flink gebagatelliseerd wordt, aan het oog onttrokken wordt.
Als men de werkelijke economie puur in termen van geld wil uitdrukken raakt men naar mijn bescheiden mening al snel het spoor bijster. Als burger is het praktisch en handig om allerlei zaken in termen van geld te zien, maar in de financiële wereld draait het als ik het goed begrepen heb vooral om boekhoudkundige procedures waarbij een plus op een balans voor de ene partij een min voor een andere partij weerspiegeld. Laatstgenoemde kan men ook in termen van absolute hoeveelheden aan geld uitdrukken, maar kan flink wat verwarring veroorzaken over wat ‘dat geld’ binnen die specifieke context dan betekend voor bijvoorbeeld de toestand van de werkelijke economie.

Om het verhaal over netto energie af te sluiten hieronder een video waarin ‘gespeculeerd’ wordt over het belang van netto energie (met name over het begrip ‘ERoEI) voor ‘de economie’:

Prognose Russische olieproductie:
Onderstaande grafiek waarin een prognose (scenario) i.v.m. de Russische olieproductie voor de komende jaren wordt gegeven, is afkomstig uit een recent artikel van Rystad Energy. Rond 2020 ‘de’ olieproductie piek voor Rusland?

Sterk gedaalde APEX Canadese teerzanden:
Onderstaande grafiek is afkomstig uit dit artikel.
Ondanks dat de investeringen in de Canadese teerzanden al sinds een paar jaar flink verminderd zijn en volgens onderstaande afbeelding ook de komende jaren erg laag zullen blijven, zal naar verwachting tot grofweg het jaar 2020 de Canadese olieproductie nog met een paar honderdduizend vaten per dag toenemen.
Daarna is het afwachten. Mogelijk dat er in de loop van de volgende decade een geleidelijke daling van de Canadese olieproductie vanwege de recent flink verminderde investeringen aldaar gaat plaatsvinden.
In ieder geval is de jaarlijkse productiedaling in bestaande ‘velden’ aldaar veel minder groot dan bijvoorbeeld in het Amerikaanse schalie oliegebeuren het geval is. Dus de gevolgen van de flink verminderde investeringen in de Canadese teerzanden zullen niet snel leiden tot noemenswaardige productie dalingen, maar misschien ben ik over laatstgenoemde te optimistisch.
Aanvullende informatie: Onafhankelijke analisten gaan er vanuit (in het geval de investeringen niet snel noemenswaardig toenemen) dat de Canadese olieproductie vanaf of iets na het jaar 2020 geleidelijk aan gaat dalen, niet zozeer vanwege de teerzanden maar vanwege de overige olieproductie in Canada. De Canadese olie is voor een deel afkomstig uit teerzanden en voor een deel nog uit ‘conventionele’ olievelden. De olieproductie uit de Canadese ‘conventionele’ olievelden is al enige jaren aan het dalen.

The deepstate:
Tot slot een video met een controversieel onderwerp, namelijk ‘the deepstate’ met o.a. Richard Dolan (vanaf ongeveer minuut 2).

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Meer kolenwinning grootverbruikers

Geplukt van NOS teletekst:

De grootste kolenverbruikers ter
wereld,de VS,China en India,hebben hun
kolenproductie weer verhoogd.Vorig jaar
daalde de kolenwinning internationaal
nog met een ongekend percentage,vooral
dankzij de VS en China.

De kolenwinning in de drie landen nam
volgens het Amerikaanse persbureau AP
dit jaar toe met 6% (121 mijoen ton).

Kolen verbranden is zwaar vervuilend en
draagt daardoor bij aan de uitstoot van
broeikasgassen.De hogere productie in
de VS komt door de koude winter en de
hogere gasprijzen.China heeft de
sluiting van kolenmijnen afgeremd en in
India neemt de vraag naar energie toe.

Verder nog een interessant verhaal van Rune Likvern over factoren die de vraag naar energie bepalen. Naar mijn idee een aanrader:

Developments in Energy Consumption and Private and Public Debt per 2016

En tot slot nog aandacht voor onderstaande video over de recente grote brand in Londen.
Dat de prioriteit niet bij de veiligheid van de meestal relatief arme bewoners van de flat lag, maar wel aan het uiterlijk van de flat, omdat gechargeerd gezegd de wensen van de rijke buurtbewoners (namelijk dat hun buurt er mooi blijft uitzien) in het gevoerde beleid veel zwaarder doorweegt dan de veiligheid van armere flatbewoners. Dat er bijvoorbeeld wel veel geld stroomt naar bijvoorbeeld een luxe theater gebouw, terwijl de prioriteit toch meer bij de veiligheid van bewoners zou dienen te liggen, althans daar ben ik het wel mee eens.

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

Perfecte storm in de maak in verband met wereldwijde olieproductie!?

Het in Parijs gevestigde Internationaal Energie Agentschap (IEA) heeft onlangs haar prognose over wanneer de overvloedige wereldwijde bovengrondse olievoorraden ‘weggewerkt zijn’ verder ‘naar achteren in de tijd geschoven’. Dus dat het wegwerken van de overvloedige wereldwijde (commerciële) bovengrondse olievoorraden langer gaat duren dan het IEA zelf eerder vanuit ging.

In het meest recente ‘maandelijkse oliemarkt report‘ van het IEA worden de stijgende olieproductie in Nigeria en Libië als belangrijke redenen aangevoerd waarom het langer gaat duren eer de wereldwijde olievoorraden weer terug op een ‘historisch normaal niveau’ gaan uitkomen. De stijgende Amerikaanse schalie olieproductie (tight oil productie) was al eerder voorzien door het IEA, maar de recentelijk noemenswaardig gestegen olieproductie in Algerije en Libië niet.

Hieronder een eerste quote (uit maandelijks rapport van het IEA) in verband met de (verwachte) stijging van de Amerikaanse (en ook non-OPEC) olieproductie in het jaar 2018.
Namelijk dat naar verwachting in het jaar 2018 (t.o.v. het jaar 2017) de Amerikaanse olieproductie gemiddeld met een kleine 800 duizend vaten per dag zal gaan toenemen en de totale non-OPEC olieproductie met ongeveer 1,5 miljoen vaten per dag.
Aangezien het IEA verwacht dat in het jaar 2018 de totale olieproductie stijging iets groter zal gaan uitvallen dan de totale vraag naar olie, zal (aldus het IEA) ook in het jaar 2018 de wereldwijd flink bovengemiddelde hoeveelheden aan opgeslagen bovengrondse commerciële olievoorraden nog niet gaan afnemen, sterker nog, misschien nog wel gaan toenemen. Laatstgenoemde houdt voorlopig de olieprijzen nog relatief laag. Zo laag dat de totale Amerikaanse schalie olieproductie voorlopig nog noemenswaardig verliesgevend blijft.
Dat de Amerikaanse schalie olieproductie in het jaar 2018 noemenswaardig zou gaan stijgen werd ook al in eerdere rapporten van het IEA verwacht.

Eerste quote:

In the meantime, as always these days, the focus is on US production, which, as anticipated in our earlier forecasts, is rising strongly. For 2017, we expect US crude supply to grow by 430 kb/d and the year will end with production there 920 kb/d higher than at the end of 2016. Our first look at 2018 suggests that US crude production will grow year-on-year by 780 kb/d, but such is the dynamism of this extraordinary, very diverse industry it is possible that growth will be faster. For total non-OPEC production, we expect production to grow by 0.7 mb/d this year but our first outlook for 2018 makes sobering reading for those producers looking to restrain supply. In 2018, we expect non-OPEC production to grow by 1.5 mb/d, which is slightly more than the expected increase in global demand.

Een tweede quote:
Om in herhaling te vallen, wat volgens het IEA door haar onderschat is, is met name de recente stijging van de olieproductie in Libië en Nigeria, welke op korte termijn het verschil kan maken tussen een verdere afname van de wereldwijde bovengrondse commerciële olievoorraden of een verdere stijging ervan.
Het opslaan van het overaanbod aan olie kost geld en al die (overvloedige) bovengrondse commerciële olievoorraden ‘doen mee’ op de oliemarkt.

Tweede quote:

Back to today; while OPEC countries collectively have broadly implemented their cuts, some members have been less than wholly diligent. Iraq has achieved a compliance rate of only 55% so far this year, and Venezuela and the UAE are also laggards. Meanwhile, two OPEC members not included in the deal have recently seen increases in production: Libya’s output has reached nearly 800 kb/d, a level not seen since 2014, and Nigeria has announced the lifting of force majeure for Forcados exports, potentially making available to the market more than 200 kb/d. By the nature of these two countries, production could easily fall back; indeed, in Nigeria the very recent announcement of force majeure for Bonny Light liftings is an example. However, if Libya and Nigeria continue to grow their output these extra barrels dilute the value of OPEC’s output accord and contribute to delaying the re-balancing of the market.

Een derde quote:
Het IEA vraagt degenen die er naar uitzien dat de wereldwijde (commerciële) bovengrondse olievoorraden zo snel mogelijk weer op een normaal niveau uitkomen nog wat extra geduld op te brengen.

Derde quote:

We have regularly counselled that patience is required on the part of those looking for the re-balancing of the oil market, and new data leads us to repeat the message in this Report. “Whatever it takes” might be the mantra, but the current form of “whatever” is not having as quick an impact as expected.

Een perfecte storm
En dit is het punt waar het me in dit blogartikel eigenlijk om gaat, namelijk dat onder de huidige omstandigheden het grotere olieaanbod op de korte termijn (door o.a. Nigeria, Libië en de VS) ten koste gaat van het olieaanbod op de langere termijn. Nog steeds zijn de investeringen in megaprojecten en grote projecten die van belang zijn voor de wereldwijde olieproductie op de langere termijn te gering om de wereldwijde olieproductie over enkele jaren op peil te kunnen houden.

En nu het er steeds meer naar uitgaat zien dat ook volgend jaar (2018) de olieprijzen veel te laag zullen blijven om [in verband met de toekomstige wereldwijde olieproductie] voldoende nieuwe (economische rendabele) megaprojecten op te starten, zal over enkele jaren wanneer de korte termijn en middellange termijn projecten niet meer in staat zijn de wereldwijde olieproductie op peil te houden er een extra grote en langdurige olieshock gaan plaatsvinden.
Het is teveel om aan te geven door welke lieden uit diverse hoek nu al gewaarschuwd wordt voor een flinke olieshock vanaf of iets na het jaar 2020. Sommige analisten gaan al uit van het jaar 2020 of 2021, terwijl menig ander analist het houd op bijvoorbeeld de jaren 2022 of 2023. Het klinkt misschien wat tegenstrijdig, maar hoe langer de olieprijzen te goedkoop blijven om wereldwijd de investeringen in lange termijn projecten weer tot een voldoende hoog niveau te kunnen opschroeven, zal de olieshock misschien iets later gaan plaatsvinden, maar wel des te steviger gaan uitpakken.

Hebben we het nog niet eens over het zoeken naar nieuwe economisch winbare oliereserves, want bovenop de te geringe investeringen in nieuwe olie projecten is er de afgelopen jaren een record lage hoeveelheid aan nieuwe reserves ontdekt. Dat gaan we over grofweg 10 jaar volop merken.

Vooral de Amerikaanse ‘schalie oliewinningsbedrijven’ snijden zich flink in de vingers met het recent flink toegenomen aantal actieve boorinstallaties aldaar.
Doordat de wereldwijde bovengrondse commerciële olievoorraden nog steeds niet aan het afnemen zijn en het komend jaar mogelijk nog wat gaan toenemen, zijn de olieprijzen momenteel weer noemenswaardig gedaald en wel zo laag dat het Amerikaanse schalie oliegebeuren weer flink verliesgevend is. Maar ja, de schalie olieboeren ‘moeten’ ondanks dat met de huidige olieprijzen zowat ieder ‘geproduceerd’ olievat verliesgevend is, simpel gesteld wel blijven pompen om ‘cash flow’ te genereren en hun investeerders te gemoed te komen.
In een artikel werd zelfs al gerept over rechtszaken in ‘The Permian’ in verband met olieboeren die in elkaars gebieden zitten te boren waardoor er al ‘incidenten’ hebben plaatsgevonden waarbij simpel gesteld de ene olieboer tijdens het boren een boorput van een andere olieboer beschadigde. Laatstgenoemde zegt iets over de hype waarvan m.i. nu sprake is in met name het Amerikaanse ‘The Permian’.

De meest rendabele schalie olie wordt in hoog tempo opgebruikt (verbrast) terwijl over enkele jaren de wereld de schalie olie nog heel hard nodig gaat hebben om tegenwicht te bieden aan de tegen die tijd (2020-2023) mogelijk flink stagnerende of zelfs dalende wereldwijde olieproductie. Naar mijn bescheiden mening zal over enkele jaren blijken dat de olieproductie veel te duur is geworden om deze nog op economisch rendabele wijze op peil te houden.
Als de wereldwijde economie ook door andere factoren binnen enkele jaren in een flinke recessie geraakt zal dat m.i. de doodsteek voor de wereldwijde olieproductie en ook van de wereldeconomie worden, maar dat terzijde. Dat een daling van de wereldwijde olieproductie dan niet meer tegen te houden is en de economische malaise daardoor versterkt zal worden.

Wie wel flink profiteren van de schalie hype zijn bijvoorbeeld allerlei directeuren en het hoger management van allerlei schalie oliewinningsbedrijven en allerlei ‘Wallstreet figuren’. Al dat investeringsgeld is ook een grote hoop geld waar flink uit geplukt kan worden. Ik las ergens dat één of andere CEO een bonus van 27 miljoen op jaarbasis ontving ondanks dat het ‘schalie bedrijf’ verlies maakte.
Als ik allerlei berichtgeving mag geloven stroomt er nog steeds heel veel geld richting het Amerikaanse schalie oliegebeuren. Misschien dat de toenemende verliezen in het schalie oliegebeuren steeds meer ‘collectief gedragen’ zullen worden. Volgens allerlei verhalen investeren bijvoorbeeld ook allerlei banken en overige financiële instituten flink in het schalie oliegebeuren.

Rystad artikel over o.a. 2p reserves
Ik wou nog stilstaan bij een uit juli 2016 stammend artikel op de website van Rystadenergy over de wereldwijde oliereserves onderverdeeld naar ‘type’. Volgens mij werd daarin een heel somber beeld gegeven over met name de wereldwijde 2p oliereserves, zeker gelet op de huidige situatie waarin gedurende de afgelopen paar jaar er nauwelijks nieuwe reserves ontdekt zijn. Dat terwijl de olie industrie ervan uit gaat dat er op termijn nog flink wat nieuwe oliereserves ontdekt zullen worden. Misschien dat ik t.z.t. in dit blogartikel nog stil ga staan bij het Rystadenergy artikel. De zogenaamde wereldwijde 2p oliereserves bedragen volgens het Rystad Artikel grofweg 650 miljard vaten wat m.i. behoorlijk weinig is. Maar later misschien ( 🙂 ) meer daarover.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties