Hoe de rijken rijker worden – het ‘belang’ van geld in de wereldeconomie

Als in de media ‘op onafhankelijke wijze’ wat meer aandacht besteed zou worden aan ‘dit soort onderwerpen’, zou het nog eens over ‘echte dingen gaan’ die mensen aangaan.

Video gaat vrij vertaald over het casino kapitalisme, waarbinnen mijns inziens de totaal uit zijn jasje gegroeide financiële industrie voor een erg groot deel de spelregels bepaalt en naar eigen inzicht (ten behoeve van eigen belang) aanpast om bijvoorbeeld met behulp van speculatieve investeringen zichzelf zoveel mogelijk te verrijken, geld uit geld te maken, bijvoorbeeld door het afromen van geld van vaak relatief arme derden. Het geld dat in de ‘financiële industrie’ wordt ‘verdient’, wordt bijvoorbeeld gebruikt om enorm grote en luxe kantoorpanden te bouwen, waarvan een boel kamers onbenut blijven.
In een wereld met grenzen aan de groei wordt mijns inziens heel wat middelen verspild aan dingen of diensten waarvan de meerderheid meer last dan plezier ondervind, maar meer hierover later. 🙂

Even los van bovengenoemde is ‘het opvallend’ dat ondanks de al geruime tijd gemiddeld erg lage rente stand [en daarbovenop ook nog eens kwantitatieve verruiming in menig grote economie] de wereldeconomie al geruime tijd een relatief erg lage economische groei vertoond. Steeds meer schulden voor steeds minder economische groei.
En dat de relatief geringe economische groei [of misschien kan men heden ten dage beter spreken over oneconomische groei] vooral ten goede komt aan het rijkste deel van de wereldsamenleving…zonder dat het armere deel er maar iets aan heeft.

In een wereld met grenzen aan de groei is ‘stellig uitgedrukt’ een geheel ander financieel economisch stelsel, een wezenlijke andere kijk op het economische gebeuren ‘een must’ om voor toekomstige generaties een nog enigszins leefbare wereld achter te laten.
Een positief gebeuren voor mij is (althans die indruk heb ik) dat er geleidelijk aan steeds meer economen vanuit een meer ecologisch perspectief naar het economisch gebeuren gaan kijken. Dergelijke economen worden ook wel eens ‘ecologie economen‘ genoemd. Mijn indruk is dat ecologie economen een veel meer realistische kijk hebben op wat goed is voor de mensheid, dat ecologie economen ook een veel socialere, een veel bredere, meer holistische kijk op het economisch gebeuren hebben dan economen die uitgaan van het economisch groeimodel, het economische groeimodel binnen ons op schuld gebaseerd (en van economische groei afhankelijk financieel economisch stelsel) als uitgangspunt nemen.
Naar mijn bescheiden mening is de hedendaagse politiek heel erg vervallen tot het dienen van het economisch groeimodel, waarin marktdenken en participatie (lees: zelfredzaamheid) centraal staan.
Een model waarin grenzen aan de groei en een ecologische kijk op het economische gebeuren zacht uitgedrukt ‘not done’ zijn. Een hedendaagse politiek die m.i. vooral geleid wordt door marktdenken en kortzichtig pragmatisme om de status quo in stand te houden. Soort van markt ideologie hanteren, alhoewel men dat nooit op deze manier zal willen benoemen.

Dat socialisme veel beter kan gedijen wanneer er in een samenleving veel meer ecologisch besef aanwezig zou zijn, soort van ‘ecologisch socialisme, dat is heel wat anders dan datgene waar sommigen socialisme mee willen associëren. Dat een samenleving daardoor minder materialistisch wordt, meer gericht raakt op echte benodigdheden (en flink minder verspilling) en welzijn veel minder gaat afhangen van het kunnen beschikken over een goed betaalde baan, de sociale status die ermee samenhangt, het hebben van boel van bezittingen of vermogen enzovoorts. Dat waardering ook op heel veel andere manieren ingevuld kan worden, maar laatstgenoemde hangt m.i. o.a. erg sterk af van de visie van iemand, hoe men tegen dingen en de wereld in het algemeen aankijkt. Een wereld waarin echte armoede veel minder voorkomt, maar ook veel minder materiële rijkdom en dus ook veel minder verspilling aan energie en grondstoffen om al die in mijn ogen vaak extreme rijkdom in stand te houden, te onderhouden.

Bijvoorbeeld in dit blogartikel is een deel van mijn visie neergeschreven i.v.m. minder spullen in een wereld met grenzen aan de groei. Of bijvoorbeeld in onderstaande video wordt door een professor een andere visie op het sociaal economisch gebeuren gegeven:

Naar mijn opvatting wordt heden ten dage op krampachtig wijze getracht ons op schuld gebaseerde, van werkelijke economische groei afhankelijk financieel economisch stelsel van instorten te behoeden, of m.a.w. in feite getracht de status quo zo lang mogelijk in stand te houden. Ondanks de in hoog tempo toegenomen schuldenberg blijft de wereldwijde economische groei relatief erg beperkt.
De rest van het commentaar zal vooral gaan over de m.i. enorme schaduwzijden die samenhangen met het gehanteerde economische groeimodel waarin op een heel erg materialistische wijze invulling gegeven wordt aan welzijn [lees: waarin men tracht het ‘welzijn’ van vooral het rijke deel van de wereld zo lang en zoveel te waarborgen ten koste van meer duurzaam welzijn voor de wereld als geheel].
Bijvoorbeeld dat vanuit een grenzen aan de groei perspectief een boel van hoog betaalde arbeid (werk) het geheel veel meer kwaad doet dan goed. In een wereld met grenzen aan de groei is het m.i. veel beter dat focus komt te liggen op een flink minder breed scala aan spullen die veel langer meegaan, ook bijvoorbeeld minder grote huizen en kantoorpanden, en dat een heleboel diensten die alleen maar nut hebben in een wereld waarin het casino kapitalisme de normaal is geworden niet meer noodzakelijk zijn. Arbeid om de arbeid lijkt me dode weg, zeker in een wereld waarin steeds meer geautomatiseerd en gerobotiseerd wordt, veel arbeid eerder overtollig of zelfs een averechtse uitwerking heeft voor de wereld als geheel. Maar ja, er dient m.i. eerst op grote schaal een flinke crisis plaats te vinden eer een voldoende deel van een samenleving open gaat staan voor een wezenlijk ander stelsel…en dan zijn de gevolgen misschien te ernstig om op grotere schaal op nieuwe wijze zaken vorm te gaan geven, (sterk uitgedrukt: te laat voor een nieuwe wereld). Met technologie alleen gaan we het m.i. niet redden.

Meer commentaar volgt later…misschien. 🙂

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Rystad Energy: Toename jaarlijkse daling olieproductie in ‘volwassen’ olievelden

u

Onderstaande is m.i. weer een signaal dat een flinke olieshock zeer nabij is…

1)
Volgens een recent bericht op Rystad Energy is de productie daling in ‘oude producerende olievelden’ op jaarbasis toegenomen van 5% in het jaar 2014 naar (een verwachte) 8% in het jaar 2017:

In absolute zin komt dat volgens Rystad neer op een extra? olieproductie daling van 1 miljoen vaten per dag in het jaar 2017 (t.o.v. het jaar 2014?):

“Old offshore fields are now declining faster, and as a consequence, one million barrels of oil have been removed from production balances.

Bovenvermelde berekening (schatting) is gebaseerd op olievelden welke in het jaar 2014 al op jaarbasis een (olie)productie daling vertoonden. Dus als de olieproductie in een bepaald olieveld in het jaar 2014 nog een productiestijging vertoonde, werd dat olieveld niet meegenomen in de berekening.
Ook zijn relevante olievelden in het Midden Oosten, Libië en Nigeria niet meegenomen in de berekeningen.
Maar ondanks laatstgenoemde gaat het nog steeds om een grote groep aan ‘oude’ olievelden welke een groot deel van de jaarlijkse wereldwijde olieproductie levert.

De belangrijkste oorzaak van de hierboven vermelde toenemende olieproductie daling is volgens Rystad de sinds het jaar 2014 flink afgenomen investeringen in het op peil houden van de olieproductie in bestaande producerende ‘oude olievelden’. Het aantal actieve boorinstallaties in laatstgenoemde olievelden is sinds het jaar 2014 met 50% afgenomen, waardoor de jaarlijkse daling niet alleen in relatieve zin maar ook in absolute zin (namelijk met ongeveer 1 miljoen vaten per dag) is toegenomen, aldus Rystad:

However, the drop in oil and gas spending has had a material impact on the production decline for maturing oil fields, where the drilling of new wells has dropped by 50%, according to data from Rystad Energy.

Wereldwijde olieproductie nog steeds niet aan het dalen:
Volgens onderstaande grafiek afkomstig uit het (Rystad) artikel is ondanks de toenemende daling van de olieproductie in bestaande oude olievelden sinds het jaar 2014 de wereldwijde ‘all liquids’ productie (ruwe olie, condensaten, ‘natural gas liquids (NGL’s)’…) nog steeds niet aan het dalen, sterker nog, zelfs nog een klein beetje toegenomen (zie daartoe groene lijn in onderstaande grafiek):

De oorzaak waarom de totale wereldwijde olieproductie nog steeds niet aan het dalen is, is volgens Rystad te danken aan de relatief flinke hoeveelheid aan olieprojecten die tot het jaar 2014 waren bekrachtigd en pas nu en de komen jaren nog online komen [voor het eerst beginnen bij te dragen aan de wereldwijde olieproductie].

While the trend in spending for oil and gas companies since the crash in oil prices has been a steep decline, production has remained relatively stable since 2015. (Figure 1) This might lead to the conclusion that companies have found ways to remain just as productive in the new price environment, but detailed analysis reveals that the production plateau is largely thanks to projects approved during pre-2014 prices coming online.

Zie onderstaand plaatje voor de totale investeringen (gele kolommen) in de olie en gas industrie gedurende de afgelopen jaren (inclusief schatting voor het jaar 2017):

2)
Het aantal ‘nieuwe olieprojecten in de pijplijn’ zal komende jaren flink afnemen
Het is op basis van wat ik gelezen heb nu al ‘vrijwel’ zeker dat binnen nu en een paar jaar de hoeveelheid ‘nieuwe olie’ die op jaarbasis online gaat komen flink gaat verminderen. Of met andere woorden dat de hoeveelheid aan olieprojecten in de pijplijn de komende jaren flink zal gaan afnemen.
Of dat nu al volgend jaar is over twee of drie jaar is nog even afwachten.
Zeker in het geval de wereldwijde vraag naar olie de komende jaren net zo hard gaat toenemen als in 2017 naar verwachting het geval gaat zijn, is een flink aanbod tekort aan olie binnen nu en enkele jaren onvermijdelijk.
Hoe één en ander gaat uitpakken is natuurlijk koffiedik kijken, misschien dat we de komende jaren mede door bovengrondse redenen in een flinke recessie geraken, waardoor de vraag naar olie flink stagneert of zelfs gaat dalen. Dat er bijvoorbeeld onvoldoende koopkracht aanwezig is om de investeringen in de oliewinning op peil te houden. Als laatstgenoemde het geval gaat zijn, dan zit de wereld m.i. in een geheel nieuw vaarwater waarbij een vicieuze cirkel kan ontstaan van een toenemend olietekort en een te geringe koopkracht om dure olieprijzen te ondersteunen om de toekomstige investeringen in toekomstige olieproductie nog enigszins op peil te houden waardoor afname wereldwijde olieproductie wordt versneld. Ik ben niet zo optimistisch over dat alternatieven voor olie tijdig zodanig opgekrikt kunnen worden (in hoeverre dat opkrikken überhaupt al mogelijk is) om een flink negatief effect op de wereldwijde economie te voorkomen.

3)
In hoeverre kan de Amerikaanse schalie olie productie nog voor uitstel van executie zorgen
Wat me opvalt is dat een groot deel van de bronnen die ik zoal lees het in grote lijnen eens zijn dat de mate waarin de Amerikaanse schalie olie productie de komende jaren verhoogd kan worden cruciaal is voor het moment waarop er wereldwijd een olieshock zal gaan optreden (nadat buffer van bovengrondse olievoorraden en wereldwijde reserve productie capaciteit respectievelijk is verbruikt of aangesproken).
Volgens de ene bron zal vanwege redenen [o.a. te weinig koopkracht om voor het opkrikken van schalie olieproductie de noodzakelijke dure olieprijzen te ondersteunen] de Amerikaanse olieproductie de komende jaren met hooguit 1 miljoen vaten per dag verhoogd worden, welke volgens vrijwel alle analisten veel te weinig is om de komende jaren (op betaalbare wijze) aan de wereldwijde vraag aan olie te blijven voldoen, waardoor al rond het jaar 2020 of mogelijk nog eerder al een flinke olieshock (krapte aan olie) kan gaan plaatsvinden. Zie bijvoorbeeld onderstaande quote uit een recent artikel van ‘ex-cia-er’ Tom Whipple:

Outside analysts expect that production of tight oil from the Permian will continue to grow slowly for the next few years, possibly by as much as 700,000-800,000 b/d but will level out in the early 2020s and will never be enough to offset forecast of future global demand.

In het hierboven aangehaalde artikel suggereert de auteur dat door sommige bronnen doelbewust het Amerikaanse schalie oliegebeuren super positief in het daglicht wordt gebracht [bijvoorbeeld door de waarde van allerlei bedrijven die actief zijn in de winning van schalie olie bij investeerders op Wallstreet zo hoog mogelijk in te schatten], of m.a.w. dat er als het ware een hype rondom het gehele schalie oliegebeuren gecreëerd wordt:

Estimates of 60 to 70 billion barrels, even after much study, seems way out of line with most thinking outside of those trying to hype the potential of their companies to Wall Street investors. When the EIA last commented on the reserves in the Permian in 2015, it said the reserves were on the order of 5 billion barrels. A recent study of the SEC filings by the major producers of Permian oil came up with reserves of 3.7 billion.

Volgens een andere bron (Rystad) zal de komende jaren de Amerikaanse olieproductie onder gunstige voorwaarden nog met grofweg 5 miljoen vaten per dag verhoogd kunnen worden, waardoor een flinke olieshock (krapte aan olie) pas rond het jaar 2022 zal gaan plaatsvinden.
Rystad is in vergelijking met andere bronnen erg optimistisch over wat betreft het ophogen van de Amerikaanse schalie olieproductie gedurende de komende jaren. Over 5 jaar, zo rond het jaar 2022, zal volgens onderstaande quote van Rystad er pas een flinke krapte op de wereldwijde oliemarkt gaan ontstaan:

“We expect US oil production will continue to ramp-up towards its full potential of 15 million barrels within the next five years, and then we would again see quite a dramatic tightening of the oil market,” says Nadia Wiggen Martin, Vice President of Markets at Rystad Energy.

Terzijde: Bijvoorbeeld het IEA is wat betreft de Amerikaanse schalie olieproductie een stuk somberder dan Rystad Energy. Mijn speculatieve inschatting is dat de waarheid ergens in het midden zal liggen en de Amerikaanse schalie olieproductie de komende jaren met hooguit 3 miljoen vaten per dag verhoogd kan worden, en dat is misschien nog veel te optimistisch.

Samenvattende mening mijnerzijds:
Naar mijn bescheiden mening is het niet meer zozeer de vraag of er binnen tien jaar al een flinke olieshock gaat plaatsvinden, maar meer wanneer deze binnen nu en tien jaar zal gaan plaatsvinden. Bijvoorbeeld al in het jaar 2019 of pas in het jaar 2022 of 2023?
Welk effect een dergelijke olieshock op de olieprijzen zal gaan hebben is koffiedik kijken. Misschien is er onvoldoende koopkracht aanwezig, onvoldoende economische veerkracht aanwezig om flinke duurdere olieprijzen te ondersteunen. Dat piekolie binnen enkele jaren al een feit kan zijn (alhoewel pas na meerdere jaren dat met zekerheid gezegd kan worden). We zitten nu op een soort van plateau wat betreft de totale wereldwijde olieproductie.

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Documentaire over ufo’s boven kernraket installaties

Een recente documentaire over ufo’s boven kernraket installaties.
Afgezien van de ietwat ‘dubieuze’ titel is de video naar mij idee de moeite van het bekijken meer dan waard.

Een populair aspect binnen het ufo gebeuren zijn ufo waarnemingen boven kernraket installaties.
Na ‘invoering’ van The (US) Freedom of Information Act kwam er in de jaren 70 van de vorige eeuw allerlei ‘vrijgegeven documenten’ ter beschikking waarin gerept werd over ufo’s boven kernraket installaties. Ondanks dat in bepaalde kringen (zie daartoe video) fervent getracht werd ‘de informatie’ voor het grote publiek geheim te houden (en het fenomeen belachelijk en ongeloofwaardig te maken), kwam er toch allerlei informatie boven water drijven welke m.i. sterk ‘suggereert’ dat er toch wel een en ander aan het handje was i.v.m. ufo’s.
Meer recentelijk durven ‘directe getuigen’ nu openlijk te praten over hun waarnemingen, (inclusief radar waarnemingen), ondanks dat hun toentertijd ‘zacht uitgedrukt’ op het hart gedrukt werd niet met derden over de ufo waarnemingen te praten.
Het is natuurlijk geen hard bewijs, maar voor mij wel aannemelijk.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Piek mijnbouw en elektrische auto’s

Op deze blog is enkele jaren geleden in dit artikel al eens stilgestaan bij ‘piek mijnbouw’.
De toendertijd getoonde video over piekmijnbouw is naar mijn idee nog steeds relevant:

Hieronder twee voor mij relevante plaatjes uit de video:

Eerste plaatje:
Cru gesteld suggereert de afbeelding het door een piek mijnbouw veroorzaakt einde van het industriele tijdperk, het einde van het materialisme welke met name binnen een kapitalistisch regiem met flinke nadruk op consumptie flink gestalte heeft gekregen…

Tweede plaatje:
Een moreel dilemma.
Wanneer er flinke tekorten gaan ontstaan aan allerlei op grote schaal benodigde elementen, dringt de vraag zich op waaraan die elementen besteed dienen te worden, of m.a.w. waar de prioriteit komt te liggen in de toepassing van schaarse elementen.
Worden ze (mede) gebruikt voor de vervaardiging van luxe producten voor de rijken der aarde of ligt de prioriteit bij het vervaardigen van minder luxe maar wel ‘betaalbare’ levensnoodzakelijke producten waar vooral armere mensen wat aan hebben…?

Elektrische auto’s
Hieronder aandacht voor een artikel waarin wat meer de diepte ingegaan wordt in verband met de haalbaarheid en milieuvriendelijkheid van het op grote schaal fabriceren van elektrische auto’s.
In het artikel wordt een kritische blik geworpen op de haalbaarheid en milieuvriendelijkheid van alle benodigdheden (randvoorwaarden) om op grote schaal elektrische auto’s te kunnen produceren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan al de benodigde ‘batterij fabrieken’ en de benodigde grondstoffen die nodig zijn om de batterijen te fabriceren.

Wat ik uit het artikel proef (klik hier voor artikel) is dat de auteur niet zozeer tegen elektrische voertuigen is, maar (gezien vanuit de gehele productie keten) wel nog al wat haken en ogen ziet aan het op grote schaal fabriceren van elektrische auto’s. Hij houdt daarbij o.a. rekening met flinke technische verbeteringen in de toekomst, maar dan nog is de auteur behoorlijk somber over de haalbaarheid.

Hij is wel positief over het op grote schaal fabriceren van elektrische bussen en elektrisch aangedreven (lichter) vrachtvervoer, maar niet over het op grote schaal fabriceren van elektrische auto’s voor privé gebruik:

“The conclusion should be that switching to long-range EVs with large batteries and advanced electronics bears significant environmental challenges. The high manufacturing emissions of these types of EVs make their ecological benefits questionable for private vehicles which are only used on average 4% of the time. However, they are a very good option for vehicles which are used a higher percentage of the time such as taxis, buses and heavy trucks, because they will be driven many miles to counterbalance their high manufacturing emissions”.

De auteur staat vooral positief tegenover het flink inperken van het autogebruik, bijvoorbeeld door het herinrichten van steden en beleid welke ervoor zorgt dat mensen minder afhankelijk gemaakt worden van het bezit van een (elektrische) auto. Hij denkt daarbij vooral aan ‘wandelvriendelijke’ steden, miljoenen fietsen en elektrische bussen (wat niet alleen beter is voor de menselijke gezondheid, maar ook voor het milieu):

“However, another important step is redesigning cities and changing policies so that people aren’t induced to drive so many private vehicles. Instead of millions of private vehicles on the road, we should be aiming for walkable cities and millions of bikes and electric buses, which are far better not only for human health, but also for the environment”.

De intentie is om in een vervolgartikel (o.a. aan de hand van het hierboven aangehaalde artikel) op deze blog uitgebreid stilstaan te gaan staan bij potentiële bottlenecks (gezien vanuit de gehele keten, van mijnbouw tot productie en benodigde infrastructuur) bij het in de toekomst op grote schaal produceren van elektrische auto’s.

Tot slot nog een ietwat versimpeld verhaal over ons financieel economisch stelsel
Maar ja, we hebben ons afhankelijk gemaakt van een financieel economisch monster waar geld de hoogste prioriteit heeft. Van kinds af aan is ons aangeleerd om (gechargeerd gesteld) de wereld niet als een familie te zien, maar wel als een competitief slagveld waarbij winstmaximalisatie centraal staat, ook al gaat dat ten koste van de toekomstige wereld. Het verdeel en heers principe is het gangbare principe.
Dat van kinds af aan ons is aangeleerd de natuur te zien als een verzameling van losstaande dingen waar te pas en te onpas gebruik van gemaakt kan worden om de economie te laten groeien. Het (economisch) groeimodel staat centraal. Bezit, luxe en sociale status. Bijvoorbeeld een vrouw/man die gaat voor de ‘gewilde’ rijke of leuk uitziende man/vrouw, de rijke man die wil imponeren met luxe. Allemaal leuk in een oneindige wereld, maar naar mijn idee leven we niet in een oneindige wereld.

Het zogenaamd ‘financieel de broek op kunnen houden‘ wordt door heel veel mensen als zeer nastrevenswaardig ervaren ook al gebeurd dat op een energie en grondstoffen verspillende wijze en vaak ook met het leveren (fabriceren) van niet levensnoodzakelijke diensten en producten.
Het gaat puur om het geld met naar mijn bescheiden mening een totale blindheid voor het uiteindelijk zeer schadelijke effect op het grotere geheel.
Ook met flink wat minder luxe, grondstoffen en energieverbruik kan naar mijn idee een heel goed leven in vrijheid geleden worden, maar onze gecreëerde afhankelijkheid van ons o.a. van groei afhankelijk financieel economisch monster maakt laatstgenoemde vrijwel onmogelijk. Er wordt m.i. vrijwel volledige ingezet op technologie (en dus niet op minder consumeren, wezenlijk ander beleid met wezenlijk andere prioriteiten), alsof er geen andere (tussen)wegen zijn. De propaganda machine dat er geen alternatief mogelijk is (dat het niet anders kan) draait op volle toeren. Dat in belang van vooral de meest rijken en machtigen der aarde.
Het materialisme is flink ‘doorgeslagen’, met name om geld als een haast absoluut gegeven te beschouwen. Geld waarmee op illusionaire wijze waarde aan allerlei zaken toegekend wordt en vooral geen waarde toegekend wordt aan zaken die belangrijk zijn voor het welzijn van het ‘groter geheel’. Denk bijvoorbeeld aan het milieu, energie, grondstoffen, meer in balans raken met het ‘natuurlijk evenwicht’ van de aarde.

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

Tekorten aan ‘bruikbaar’ zand, met name voor constructie werkzaamheden wereldwijd

Om een samenleving (economie) vorm te geven is beton van onmisbaar belang. En er zijn enorme hoeveelheden aan beton benodigd om een samenleving (economie) noemenswaardig ‘vorm’ te geven, te laten functioneren.

‘Bruikbaar’ zand is essentieel voor het vervaardigen van beton.
Kort door de bocht is beton eigenlijk gewoon zand en grind aan elkaar ‘gelijmd’ met cement.
Terzijde: ‘Bruikbaar’ zand is bijvoorbeeld ook heel belangrijk bij de schalie oliewinning.
Het kost heel veel energie om beton te maken (alleen al het ‘fabriceren’ van cement kost relatief heel veel energie), maar ook dat terzijde.

Volgens onderstaande artikelen is er nu al sprake van tekorten aan bruikbaar zand, waardoor bijvoorbeeld het voor een land als India extra lastig wordt een economische groeispurt te realiseren. Er zijn wel alternatieven voor beton, maar deze zijn erg duur en nog lang niet op grote schaal toepasbaar.
Vooral in ontwikkelingslanden is er sprake van een soort van zand maffia, waarbij flink wat zand ‘gewonnen’ wordt, welke ten koste gaat van de lokale bevolking die er alleen maar de lasten van ondervinden.

Hieronder enkele Engelstalige quotes uit diverse artikelen:
Eerste artikel: World Faces Global Sand Shortage

The world is running out of sand. So much so that some countries have banned exports of sand, and there is a thriving black market for it.

It’s [bruikbaar zand] also the natural resource that we use the most of after air and water. Whatever building you’re sitting in right now, it’s probably built mostly with concrete. And concrete is basically just sand and gravel glued together with cement. And also, all the roads that connect all those buildings, those are also made out of concrete. All the windows in every single one of those buildings are made of glass, and glass is nothing but melted-down sand.

Most of the sand that we use in the world is quartz sand, and most of it comes from mountains. And over thousands of years, they get worn down by rain, by wind, by erosion. Rivers carry them down the mountainsides, and finally, they bring them to the beach.

There’s so much demand for sand right now that we are stripping riverbeds bare. We’re stripping beaches bare. We’re tearing up forests and farmland to get at the sand. And things have gotten so bad in a lot of places that governments have really tried to crack down on it. As a result of that, organized crime has taken over the sand business. And they do what mafias do everywhere. They bribe police. They bribe cops. And if you really get in their way, they will kill you.

Tweede artikel: An improbable global shortage: sand

Much of the modern global economy depends on sand. Most of it pours into the construction industry, where it is used to make concrete and asphalt. A smaller quantity of fine-grade sand is used to produce glass and electronics, and, particularly in America, to extract oil from shale in the fracking industry. No wonder, then, that sand and gravel are the most extracted materials in the world. A 2014 report by the United Nations Environment Programme (UNEP) estimates they account for up to 85% by weight of everything mined globally each year.

Sand may appear plentiful, but is in fact becoming scarce. Not all types are useful: desert sand is too fine for most commercial purposes. Reserves also need to be located near construction sites; as transport costs are high compared with the price, it is usually uneconomical to transport sand a long distance.

Sand is being extracted at a far greater rate than that at which it is naturally replenished, and the depletion of existing reserves is damaging the environment. Dredging in rivers and seas pollutes natural habitats, affecting local fishing and farming industries.

Een derde artikel: The World’s Disappearing Sand

Believe it or not, we use more of this natural resource than any other except water and air. Sand is the thing modern cities are made of. Pretty much every apartment block, office tower and shopping mall from Beijing to Lagos, Nigeria, is made at least partly with concrete, which is basically just sand and gravel stuck together with cement. Every yard of asphalt road that connects all those buildings is also made with sand. So is every window in every one of those buildings.

Sand is the essential ingredient that makes modern life possible. And we are starting to run out.

To build those cities, people are pulling untold amounts of sand out of the ground. Usable sand is a finite resource. Desert sand, shaped more by wind than by water, generally doesn’t work for construction.

Geplaatst in Uncategorized | 9 reacties

Over onze wegwerp economie en (on)economische groei

Hieronder een verhaal (te vinden op deze URL) over een buitenaardse antropoloog (antropologe) die aan zijn (of haar) thuisbasis verslag doet over de economie van de planeet aarde. 🙂

De titel van het verhaal:

Earth’s Economy Glorifies Waste, Exploitation, Debt, Expediency and Magical Thinking

De economie van de aarde verheerlijkt verspilling, uitbuiting, schulden, doelmatigheid en magisch denken.


De inleiding van het verhaal:

How would extraterrestrial anthropologists characterize Earth’s dominant socio-economic system? It’s not difficult to imagine their dismaying report:

Hoe zou een buitenaardse antropoloog het ‘sociaal-economisch systeem van de planeet aarde karakteriseren?
Het is niet zo moeilijk het onthutsende rapport in te beelden:

Het verhaal (inclusief een vrije vertaling):

“Earth’s economy glorifies waste. Its economists rejoice when a product is disposed as waste and replaced with a new product. This waste is perversely labeled ‘growth.’
Aimless wandering that consumes fossil fuels is likewise rejoiced as ‘growth.’

De economie van de aarde verheerlijkt afval. Haar economen verheugen zich wanneer een bestaand product als afval wordt bestempeld en vervangen wordt door een nieuw product. Dat groei op een perverse manier als het ware aangedreven wordt door zoveel mogelijk afval. Doelloze verspilling van fossiele brandstoffen dat bestempeld wordt als groei.

The stripping of the planet’s oceans for a few favored species of edible fish is also considered ‘growth’ as the process of destroying the ocean ecosystem generates sales of the desired seafood.
Even more perversely, the resulting shortages are also causes of rejoicing by the planet’s elites, as their ability to purchase the now-scarce resources boosts their social status and grandiose sense of self-worth.
This glorification of waste is the same dynamic that destroyed the civilization on Zork.

Het leegvissen van de oceanen van graag gewilde (eetbare) vis wordt ook als groei gezien, omdat het vernietigen van de ecosystemen van de oceanen (door het leegvissen van gewenst zeevoedsel) flink wat geld oplevert.
En extra pervers, de door overbevissing veroorzaakte tekorten aan bijzonder zeevoedsel is extra verheugend voor de aardse elite, omdat zij het geld hebben om dat schaarse en gewilde voedsel aan te schaffen, waardoor hun sociale status en gevoel van enorme eigenwaarde nog extra wordt vergroot.
Het verheerlijken van verspilling is dezelfde dynamiek welke de beschaving op Zork vernietigde.

Earth’s economy also glorifies exploitation, as this maximizes profits, which appears to be the planetary equivalent of a secular religion that everyone believes as a Natural Law.

De economie van de aarde verheerlijkt ook (economische) uitbuiting, aangezien dat de opbrengsten maximaliseert. Het maximaliseren van opbrengsten staat haast gelijk aan een wereldlijke religie welke door iedereen opgevat wordt als een natuur wet.

Thus slavery and monopoly are highly valued as the most reliable sources of profits. If ethical concerns limit the actual ownership of humans, Earth’s economy incentivizes feudal arrangements that share characteristics of servitude and bondage.

Dus dat slavernij [bijvoorbeeld mensen voor vrijwel voor noppes laten werken] en machtsmonopolie [op de wereldwijde markt] erg nagestreefd worden, omdat deze als de meest betrouwbare bronnen van inkomsten gezien worden.
In het geval ethische vraagstukken het [overdadige] bezit van [rijke] mensen aan de kaak stelt, dan zal vanwege de wijze waarop de economie van planeet aarde is vorm gegeven al snel via zogenaamde ‘feudale regelingen’ [bijvoorbeeld dat een rijk iemand of een overheid een deel van zijn of haar bezittingen of geld in bruikleen brengt] een ‘gunst’ verleend worden aan de arme medemens. Feudale regelingen welke in feite de kenmerken bevatten van dienstbaarheid en slavernij.

In the current era, the favored mechanisms are over-indebtedness (debt-serfdom) and taxation by the state, which extracts approximately 40% of all labor via threat of imprisonment.

Overige vrije vertaling volgt misschien later 🙂

Earth’s elites exhibit a pathological preference for micro-managing the commoners via criminalizing much of everyday life and imposing extremely harsh punishments for any dissent or resistance to elite domination.
This is the same dynamic that doomed planetary civilizations in the Blug system.
Earth’s economy is currently dependent on depleting fossil fuels and borrowing from the future to fund consumption in the present, i.e. debt. Rather than face the reality that this is not sustainable and pursue other arrangements, Earth’s elites have chosen expediency, responding to the inevitable crises caused by depletion and dependence on debt with expedient but ultimately destructive policies that paper over the crises but at the cost of generating greater crises in the next iteration.
Humanity appears to default to magical thinking when faced with untenable situations that demand systemic change. This is eerily parallel to the now-lost civilization of Frum.
It seems Earth’s dominant species has selected the most destructive policies and mindsets to glorify and worship. Earth’s current civilization is doomed, with near-zero prospects for the necessary transition to a more sustainable, less exploitive arrangement.
Earth’s decline is a tragi-comedy, much like the one on Ononon that entertained our home planet audiences for a time.”

Een extra toevoeging aan het verhaal (van de auteur dus niet door mij):
In case you missed it, here’s a snapshot of total debt as a percentage of median household income: from 79% to 584%. If this strikes you as “healthy growth” because “debt doesn’t matter”– welcome to the Wonderland of Magical Thinking.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Over grenzen aan de groei en ufo’s

Laat grenzen aan de groei voor de meesten al een behoorlijk taboe (zachter uitgedrukt een controversieel) onderwerp zijn, een nog groter taboe onderwerp is m.i. ufo’s en alles wat daarmee samenhangt.

Als je graag ‘gebashed’ wenst te worden, veel negatieve aandacht wenst te verkrijgen, of erger nog als psychisch gestoord (labiel) bestempeld wenst te worden is het een tip om over ufo’s (en alles wat daar mee samenhangt) te beginnen op een manier waaruit blijkt dat je het onderwerp serieus neemt, dus niet a priori als onzin wegwuift of erger nog ‘zelf’ beweert (simpel gesteld) een ‘ufo’ te hebben waargenomen.

Het past niet in het zogenaamd nuchtere en logische wereldbeeld waar menig persoon het alleenrecht op denkt te hebben. ‘Ze’ hebben er vaak wel iets overgelezen of over gehoord en denken daarmee over voldoende informatie te beschikken het gehele fenomeen wel te kennen en als onzin te kunnen bestempelen.

Voor mij is het ufo gebeuren een serieus aandachtsgebied en heerst er m.i. geheel ten onrechte bij velen een haast grenzeloze minachting t.a.v. het fenomeen.

Voor een overgroot deel van de meldingen is bijvoorbeeld een ‘natuurlijke’ verklaring te geven of dat het één of andere vervalsing of flauwe grap was, maar bij sommige gevallen, zelfs ook bij groepswaarnemingen, wringt menig ‘dogmatisch’ scepticus (en dat zijn vaak ook de bronnen die de media gebruiken om het af te doen als onzin) zich in de meest gekke bochten om het toch maar af te doen alsof het een natuurlijk fenomeen was, een fake gebeurtenis of erger nog, af te doen als een collectieve waan.
De oorspronkelijke gebeurtenis wordt vaak ook vervormd in de media weergegeven, maar dat terzijde.
En mijn vermoeden is dat er een noemenswaardig aantal mensen zijn die niet eens durven hun verhaal (zelfs niet anoniem) te melden, bijvoorbeeld al was het vanwege een schaamtegevoel.
Het is naar mijn bescheiden mening ook onvoorstelbaar hoe ongelooflijk onbeschoft er ook in de media regelmatig wordt omgegaan met mensen die beweren ‘iets merkwaardigs’ waargenomen te hebben.

Voor bezoekers van deze blog, wees op uw hoede dat mogelijk één of meerdere van de toekomstige artikelen over het ufo fenomeen zal gaan. Het is een heel breed fenomeen met lange historische achtergronden.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties